ህይወት እዮብ፡ መከራኡን ልዑላውነት ኣምላኽ ኣብ ፈተናታት

እዮብ፡ ኣብ ኣርእስትና እተዘርበሉ ሰብ (እዮብ 1:1 NKJV)፡ ሓቀኛ ሰብ ነበረ፤ ንሱ ልብ ወለድ ባህሪ ኣይኮነን። ካልእ ክፍሊ ቅዱስ ጽሑፋት፡ ኣብ ብሉይን ሓድሽ ኪዳንን፡ ነዚ ሓቂ እዚ መርትዖ ይህብ፦

“‘እዞም ሰለስተ ሰባት፡ ኖህ፡ ዳንኤልን እዮብን እንተ ነበሩ እኳ፡ ብጽድቆም ንርእሶም ጥራይ ከድሕኑ እዮም’ ይብል እግዚአብሔር ኣምላኽ።” (ህዝቅኤል 14:14)

“‘ኖህ፡ ዳንኤልን እዮብን እንተ ነበሩ እኳ፡ ከም ዝነብር’ ይብል እግዚአብሔር ኣምላኽ፡ ‘ወዲ ወይ ጓል ኣይድሕኑን፤ ብጽድቆም ንርእሶም ጥራይ ከድሕኑ እዮም።’” (ህዝቅኤል 14:20)

“ትዕግስቲ እዮብ ሰሚዕኩም ኢኹም፡ እቲ እግዚአብሔር ዝሓሰቦ መወዳእታ ድማ ርኢኹም ኢኹም – እቲ እግዚአብሔር ኣዝዩ መሓርን ለዋህን ምዃኑ።” (ያእቆብ 5:11)

እዮብ ቅድሚ ሕጊ ይነብር ነበረ፡ ምናልባት ድማ ምስ ኣብርሃም ብሓደ ጊዜ ዝነበረ እዩ። እቲ “ኹሉ ዝኽእል” ዝብል ስም ኣብቲ መጽሓፍ 31 ግዜ ይርከብ፡ ካብቲ ኣብ ካልእ መጽሓፍ ቅዱስ ዘሎ ብሓደ እተኣከበ ዝበዝሕ እዩ። እዚ እቲ ኣምላኽ ንኣብርሃም ክግለጸሉ ከሎ ዝተጠቕመሉ ስም እዩ፦ “ኣነ ኹሉ ዝኽእል ኣምላኽ እየ፤ ኣብ ቅድመይ ተመላለስን ንጹህ ኩን” (ዘፍጥረት 17:1)።

ብዛዕባ ህይወት እዮብ እንታይ ንፈልጥ? ንሱ “ንጹህን ቅኑዕን፡ ንኣምላኽ ዝፈርህን ካብ ክፉእ ዝርሕቕን” (እዮብ 1:1) ዝነበረ ሰብ እዩ። ኣምላኽ ብሸውዓተ ኣወዳትን ሰለስተ ኣዋልድን፡ ከምኡ’ውን ብብዙሕ ንብረት ባሪኽዎ ነበረ፡ ስለዚ ድማ “ካብ ኩሎም ህዝቢ ምብራቕ ዝዓበየ” (ቁ.3) ኮነ። ንሱ ብልምዲ ንግሆ ንግሆ ይትንስእ ነበረ፡ ንእግዚአብሔር ድማ ምእንቲ ነፍሲ ወከፍ ደቁ፡ ማሕበራዊ ንምብላዕን ንምስታይን ክእከቡ ከለዉ፡ ዝሓረረ መስዋእቲ የቕርብ ነበረ፡ ከመይሲ “ደቀይ ሓጢኦም ኣብ ልቦም ንኣምላኽ ረጊሞም ይኾኑ” ይብል ነበረ (ቁ.5)። ንሱ ምእንቲ ደቁ ዝምሕጸን ጽቡቕ ኣቦ ነበረ። እዚ ንኣና ንወለዲ፡ ንደቅናን ንውሉድ ውሉድናን እውን፡ ናብ ዝፋን ጸጋ ብቐጻሊ ከምጽእ ንኽእል ምሳሌ እዩ (እብራውያን 4:16)።

እዮብ እቲ መከራ ዝረኣየ

መጽሓፍ እዮብ ብቐንዱ ብዛዕባ መከራ እዩ፡ እዚ ድማ ንኹሉ ሰብ ዝምልከት እዩ። ጴጥሮስ ንኣይሁዳውያን ክርስትያናት “ተመሳሳሊ መከራታት ብኣሕዋትኩም ኣብ ዓለም ይረአ” (1 ጴጥሮስ 5:9) ኢሉ ኣዘኻኺርዎም። ካብ ቅዱስ ጽሑፋት፡ መከራ ንህዝቡ – ዝሓለፈ፡ ሕጂ ዘሎን ዝመጽእን – ኣገዳሲ ክፋል ናይ ኣምላኽ ኣገባባት ምዃኑ ንርኢ። ንዝሓለፈ ብምጥቃስ፡ ያእቆብ “ኣሕዋተይ፡ ነቶም ብስም እግዚአብሔር ዝተዛረቡ ነብያት፡ ከም ኣብነት መከራን ትዕግስትን ውሰዱ። ብሓቂ ነቶም ዝዕገሱ ብጹኣን ንብሎም። ትዕግስቲ እዮብ ሰሚዕኩም ኢኹም፡ እቲ እግዚአብሔር ዝሓሰቦ መወዳእታ ድማ ርኢኹም ኢኹም – እቲ እግዚአብሔር ኣዝዩ መሓርን ለዋህን ምዃኑ” (ያእቆብ 5:10–11) ኢሉ ተዛሪቡ። ብዝምልከት ን ሕጂ፡ ጳውሎስ ከምዚ ኢሉ ጸሓፈ፦ “እቲ ናይዚ ሕጂ ጊዜ መከራታት ምስቲ ኣብ ኣባና ኪግለጽ ዘለዎ ክብሪ ኺወዳደር ከም ዘይከኣል እግምግም እየ” (ሮሜ 8:18)። ን መጻኢብምጥቃስ፡ ጐይታ የሱስ ንደቀ መዛሙርቱ “ጥሜትን ሕማምን ምንቅጥቃጥ ምድርን ኣብ ዝተፈላለዩ ቦታታት ኪኸውን እዩ። እዚ ኩሉ መጀመርታ ስቓይ እዩ። ሽዑ ንኣብ መከራ ኪህቡኹም እዮም፡ ኪቐትሉኹም ድማ እዮም፡ ምእንቲ ስመይ ድማ ብኹሎም ኣህዛብ ክትጽልኡ ኢኹም … ሽዑ ዓቢ መከራ ኪኸውን እዩ፡ ከምኡ ዝበለ ኻብ መጀመርታ ዓለም ክሳዕ ሕጂ ኣይነበረን፡ ኣይኪኸውንን ድማ እዩ” (ማቴዎስ 24:7-9,21)።

መጽሓፍ እዮብ ሓዘን ዝመልኦ መጀመርታ ግን ሓጐስ ዝመልኦ መወዳእታ ኣለዎ። ኣምላኽ ኣብ ህይወት ቅዱሳኑ ዝፈቕዶ ነገር ገደብ ይገብር፡ ሰይጣን እውን ንስልጣኑ ክግዛእ ኣለዎ። ስለዚ እዚ መጽሓፍ እዚ፡ ልዑላውነት ኣምላኽ ከምኡ’ውን ምምሕዳር ኣምላኽ ኣብዛ ዓለም ሓጢኣትን መከራን፡ ብፍላይ ድማ ምእንቲ ህዝቡ የርኢ። ኣብዚ መጽሓፍ እዚ፡ ንጥልመት ሰይጣን ኣብ ልዕሊ ህዝቢ ኣምላኽ ዘሎ መጠን እውን ንፈልጥ። ኣብዚ እዩ ኣምላኽ መጋረጃ ዘርሕቕ፡ ንኣና ድማ ብዛዕባ ንጥፈታት ሰይጣንን ጽልኡን ኣብ ልዕሊ እዮብ ንምርኣይ ዕድል ይህበና።

ሰይጣን ንእዮብ ይጥምት ነበረ፡ ኣምላኽ ድማ ሰይጣን ንእዮብ ከሳቕዮ ፈቐደሉ (እዮብ 1:12)። እዚ ድማ ንሕቶ የልዕል፦ ኣምላኽ ብስቓይና ይሕጐስ ድዩ? ንሱ ብሓጐስን ደሓንን እዮብ ወጻኢ፡ ንፈተና ሰይጣን ይቕበል ነበረ ድዩ? ነዘን ሕቶታት እዚአን መልሲ “እወ” እንተ ዝኸውን፡ ኣብ ንጹህ ባህሪ ኣምላኽና እንታይ ዝበለ ነውሪ ምኾነ። “ነቲ መከራ እስራኤል ልቡ ሓዘነ” (መሳፍንቲ 10:16 JND) ከምኡ’ውን “ኣብ ኩሉ መከራኦም ንሱ ተሳቐየ” (ኢሳይያስ 63:9) ተባሂሉ ኣሎ።

እቲ መልሲ፡ ብኣንጻሩ፡ ኣምላኽ ንስቓይናን መከራናን ስምዒታዊ ምዃኑ እዩ። ሰይጣን ብዛዕባ እዮብ ንኣምላኽ ከምዚ ኢሉ ነበረ፦ “ኣብ ዙርያኡ፡ ኣብ ዙርያ ቤቱን፡ ኣብ ዙርያ ኩሉ ዘለዎ ኣብ ኩሉ ሸነኽሲ ኣጥር ኣይገበርካሉንዶ? ንግብሪ ኣእዳዉ ባሪኽካዮ ኢኻ፡ ንብረቱ ድማ ኣብ ምድሪ ወሲኹ። ሕጂ ግን፡ ኢድካ ዘርጊሕካ ንኹሉ ዘለዎ ተንክዮ፡ ንሱ ድማ ብርግጽ ኣብ ገጽካ ኪረግመካ እዩ!” (እዮብ 1:10-11 NKJV)። ሽዑ ኣምላኽ ንሰይጣን ንእዮብ ከሳቕዮ ፍቓድ ሃቦ።

እቲ ንእዮብ ዝመጾ ሽግራት ብቕልጡፍ ክእከብን ክዓብን ጀመረ። ኣብ መከራ ተነብረ። ፈለማ፡ ሰበኣውያን ንኣባጊዑን ኣድጊኡን ሰረቑ፡ ንኣገልገልቱን ቀተሉ (ቁ.14-15)። እዮብ ነዚ ዜና እዚ ንምምሕዳር ጊዜ ኣይነበሮን፡ ቅድሚኡ ግን ካልእ መልእክተኛ “ሓዊ ኣምላኽ ካብ ሰማይ ወሪዱ ንኣባጊዕን ንኣገልገልትን ኣንደዶም፡ በሊዕዎም ድማ” (ቁ.16) ኢሉ ነገሮ። እቲ መልእክተኛ ገና ከይዛረበ ከሎ፡ ካልእ መጺኡ “ከለዳውያን ሰለስተ ጉጅለታት መስሪቶም፡ ንገመል ሰሪቖም ወሰድዎም፡ እወ፡ ንኣገልገልቲ ድማ ብኣፍ ሰይፊ ቀተልዎም” (ቁ.17) ኢሉ ተዛረበ። “ገና ኺዛረብ ከሎ፡ ካልእ እውን መጺኡ ‘ኣወዳድካን ኣዋልድካን ኣብ ቤት እቲ ዝዓበየ ሓዎም ይበልዑን ወይኒ ይሰትዩን ነበሩ፡ ብሃንደበት ድማ ዓቢ ንፋስ ካብ ምድረ በዳ መጺኡ ንኣርባዕተ መኣዝናት እታ ቤት ወቕዓ፡ ኣብ ልዕሊ እቶም መንእሰያት ድማ ወደቐት፡ ሞይቶም ድማ’ (ቁ.18-19)። ሓይልታት ክፉእ ብሃንደበት ኣብ ልዕሊ እዮብ ተፈቲሖም ነበሩ።

ሰይጣን ግን፡ ንኣምላኽ፡ እቲ ኣብ ዙርያ እዮብ ዝገበሮ ኣጥር እንተ ኣልጊሱ፡ ንሱ ኣብ ገጹ ኪረግሞ እዩ (ቁ.9-11) ኢሉ ምስ ተዛረበ፡ ጌጋ ነበረ። ብኣንጻሩ፡ መልሲ እዮብ ንሓደ ሰብኣዊ ኣተሓሳስባ ይጻረር ነበረ። “እዮብ ተንስአ፡ ክዳኑ ቐደደ፡ ርእሱ ድማ ተላጸየ፤ ናብ ምድሪ ድማ ወደቐ እሞ ሰገደ። ከምዚ ድማ በለ፦ ‘ጥራየይ ካብ ከርሲ ኣደይ ወጻእኩ፡ ጥራየይ ድማ ናብኡ ክምለስ እየ። እግዚአብሔር ሃበ፡ እግዚአብሔር ድማ ወሰደ፤ ስም እግዚአብሔር ይባረኽ።’ ኣብዚ ኩሉ እዮብ ኣይሓጥአን ንኣምላኽ ድማ ብጌጋ ኣይወቐሰን” (ቁ.20-22)። ስለዚ፡ ኣምላኽ፡ ሓደ ቅዱስ ኣምላኽ ኣብ ዝተሓተ ደረጃ ሓዘንን ኣእምሮኣዊ ጭንቀትን ከሎ እውን፡ “እንተ ዝቐትለኒ እኳ፡ ክእምኖ እየ” (እዮብ 13:15) ክብል ከም ዝኽእል ኣረጋገጸ። እዚ ንጭንቀት ዝጻረር እምነት እዩ!

ህዝቢ እዛ ዓለም እዚኣ ንኣምላኽ ብዛዕባ መከራኦም ይወቕሱ፡ ካብቲ ናይ መጀመርታ ሰብ ኣዳም ጀሚሮም። ንሓጢኣቱ መን ወቐሰ? “እታ ንዓኻ ምስኣ ክኸውን ዝሃብካኒ ሰበይቲ …” (ዘፍጥረት 3:12)። ግን መልሲ እዮብ ኣገራሚ ከምኡ’ውን ልብ ዝትንክፍ ነበረ። ንሓዘኑ ብግልጺ ገለጸ፡ ከም ዝበለ “ክዳኑ ቐደደ፡ ርእሱ ድማ ተላጸየ።” ሽዑ፡ “ናብ ምድሪ ወደቐ እሞ ሰገደ” (እዮብ 1:20)። እቲ ዝተሓተ ደረጃ ሓዘኑ፡ እቲ ዝለዓለ መግለጺ ኣምልኾ ካብ ከናፍሩ ኣውጸአ። ብተወሳኺ፡ እዮብ ንልዑላውነት ኣምላኽ ኣብቲ ዝበጽሖ ዘበለ ከም ዝኣመነ ኣስተብህል። “እግዚአብሔር ሃበ፡ እግዚአብሔር ድማ ወሰደ” (ቁ.21) በለ። መከራና ዝያዳ ዝጸወር ይኸውን፡ ኢድ እቲ ፈቃር ኣምላኽናን ኣቦናን ክንኣምን ከለና። ዳዊት፡ ኣብ ሽግሩን ጭንቀቱን፡ ከምኡ ገበረ፦ “ኦ እግዚአብሔር፡ ፍርድታትካ ቅኑዕ ምዃኑ እፈልጥ እየ፡ ብእምነት ድማ ኣሳቒኻኒ ኢኻ” (መዝሙር 119:75)።

ስለምንታይ ንሳቐ?

ቅድሚ ውድቀት ኣዳም ዝተመዝገበ መከራ ስለ ዘይነበረ፡ መከራ ቀጥታዊ ውጽኢት ሓጢኣት ምዃኑ ብድሕንነት ክንብል ንኽእል ኢና። ንውጽኢታት ሓጢኣት – ምፍልላይ ካብ ኣምላኽ፡ ሕማም፡ መከራን ሞትን – ንምፍራስ፡ ጐይታ የሱስ ኣብ መስቀል ክሳቐን ክመውትን ነበሮ። “ክርስቶስ እውን ሓንሳእ ምእንቲ ሓጢኣት ተሳቐየ፡ ጻድቕ ምእንቲ ዓመጸኛታት፡ ናብ ኣምላኽ ምእንቲ ከምጽኣና፡ ብስጋ ሞይቱ ግን ብመንፈስ ህያው ኮይኑ” (1 ጴጥሮስ 3:18)። ንሱ ሓጢኣት ኣይነበሮን፡ ግን “ምእንቲ ሓጢኣት” – ሓጢኣትና – ተሳቐየ። ሞቱ ንምሉእ ምውጋድ ሓጢኣትን ሳዕቤናቱን መሰረት እዩ።

ኣብቲ ኣብዛ ዓለም እዚኣ ናብ መስቀል ዝሓለፈሉ ዓመታት እውን ተሳቒዩ ድዩ? ንምስክርነት ጴጥሮስ ብዛዕባ ክርስቶስ ክዛረብ ከሎ ስምዑ፦ “ምስ ተጸረፈ፡ ብኣንጻሩ ኣይጸረፈን፤ ምስ ተሳቐየ፡ ኣየፈራርሀን፡ ግን ንርእሱ ናብቲ ብቕንዕና ዝፈርድ ኣሕሊፉ ሃበ” (1 ጴጥሮስ 2:23)። ኢሳይያስ “ንሱ ንዑቕን ብሰብ እተነጽገን፡ ሰብ ሓዘንን ምስ ሓዘን ዝተላመደ” (ኢሳይያስ 53:3) ኢሉ ኣወጀ። እወ፡ “ሓደ ተጓዓዛይ ብዛዕባ እዛ በይናዊት ዓለም እዚኣ እቲ ብጹእ መድሓኒት ሓለፈ፤ ንሱ ብህይወቱ ሓዘንተኛ ነበረ፡ ኣብ መወዳእታ ድማ እቲ ዝመውት ገንሸል” (ሰር ኤድዋርድ ደኒ፡ 1796–1889)። መከራ ክፋል ናይዛ ዝወደቐት ፍጥረት እዚኣ ስለ ዝኾነ፡ ኣምላኽ ክንሳቐ ምስ ዝፈቕደልና፡ ንሱ ኣብ ኣእምሮኡ መወዳእታ ወይ ዕላማ ኣለዎ።

ኣምላኽ ንመከራ ብኸመይ ይጥቀመሉ

ያእቆብ “ኣሕዋተይ፡ ኣብ ዝተፈላለዩ ፈተናታት ክትወድቁ ከለኹም፡ ኩሉ ሓጐስ ጌርኩም ቑጸርዎ፡ ምፍታን እምነትኩም ትዕግስቲ ከም ዝፈጥር እናፈለጥኩም። ትዕግስቲ ግን ፍጹም ግብሩ ይግበር፡ ፍጹማትን ምሉኣትን ክትኾኑ፡ ምንም ከይጎደለኩም” (ያእቆብ 1:2-4) በለ። ብተመሳሳሊ፡ ጳውሎስ ከምዚ ኢሉ ጸሓፈ፦ “ንሕና … ብመከራታት ንምካሕ፡ መከራ ትዕግስቲ ከም ዝፈጥር እናፈለጥና፡ ትዕግስቲ ድማ ባህሪ፤ ባህሪ ድማ ተስፋ” (ሮሜ 5:3-4)።

እዮብ ብመከራኡ ትዕግስቲ ወይ ምጽዋር ተማህረ፡ ኣብ መወዳእታ ድማ እግዚአብሔር በረኸቱ ዕጽፊ ገበረሉ። ብዛዕባ ርእሱ ኣዝዩ ዝለዓለ ሓሳብ ስለ ዝነበሮ፡ እዮብ ናብቲ ንእግዚአብሔር “ብምስማዕ እዝኒ ሰሚዕካካ እየ፡ ሕጂ ግን ዓይነይ ትርእየካ። ስለዚ፡ ንርእሰይ እጸልእ፡ ብሓመድን ሓሙኽሽትን ድማ እነስሕ” (እዮብ 42:5-6) ዝበለሉ ቦታ በጽሐ።

መከራ ንሓቀኛነት እምነትና ይፍትንን የበርትዖን። ብመሰረት እዚ፡ ጴጥሮስ ከምዚ ኢሉ ጸሓፈ፦ “ሕጂ ንሓጺር ጊዜ፡ እንተ ደኣ ኣድላዪ ኮይኑ፡ ብዝተፈላለዩ ፈተናታት ተሓዚንኩም እኳ እንተ ኣለኹም፡ እቲ ሓቀኛነት እምነትኩም፡ ካብቲ ዝጠፍእ ወርቂ ዝበለጸ ክቡር ስለ ዝኾነ፡ ብሓዊ እኳ እንተ ተፈተነ፡ ኣብ ምግላጽ የሱስ ክርስቶስ ንምስጋናን ክብረትን ግርማን ኪርከብ ይኽእል እዩ” (1 ጴጥሮስ 1:6-7)። እምነት እዮብ ሓቀኛ ነበረ፡ ከመይሲ ንመዓልቱ እኳ እንተ ረገመ፡ ንኣምላኹ ግን ኣይረገመን (እዮብ 3:1-3)።

መከራ ድማ ንርኽሰት፡ ወይ ንርኽሰታት፡ ካብ ህይወትና ብምውጋድ የንጽሓና። እዮብ “ንሱ እቲ ዝወስዶ መገዲ ይፈልጥ እዩ፤ ምስ ፈተነኒ፡ ከም ወርቂ ኾይነ ክወጽእ እየ” (እዮብ 23:10) በለ። ጴጥሮስ ድማ “ኣምላኽ ኩሉ ጸጋ፡ ብክርስቶስ የሱስ ናብ ዘለኣለማዊ ክብሩ ዝጸውዓና፡ ንሓጺር ጊዜ ምስ ተሳቐኹም፡ ፍጹም፡ የጽንዓኩም፡ የበርትዓኩም፡ የረጋግዓኩም” (1 ጴጥሮስ 5:10) ኢሉ ኣስፋሕፊሑ ገለጸ። ንርእስና ካብ መከራና ንምውጻእ ክንፍትን ንኽእል ኢና፡ ከመይሲ ሓደ እኳ ክሳቐ ኣይፈቱን፡ ግን እቲ ኣምላኽ ኣብ ኣእምሮኡ ዘለዎ መወዳእታ ጥራይ ክንሰርዕ ኢና። ንሱ ኣብ ኣባና ንሞራላዊ ባህርያት ጐይታ የሱስ ክትከል ይደሊ፡ እዚ ድማ ንልቡ ሓጐስ የምጽእ።

ኣምላኽ ንዮሴፍ ክሳቐ ፈቐደ፡ ምእንቲ መከራኡ ኣብ ህይወት ፍረን ኣገልግሎትን ንኣሕዋቱን ንግብጽን ኪኸውን። ኣምላኽ ድማ ንመከራ ይጥቀመሉ፡ ካብ መገዲ ዘይምእዛዝ ናብ መገዲ ምእዛዝ ንምምላስ። እቲ መዝሙራዊ “ቅድሚ ምሳቐየ፡ ተሳሕብኩ፡ ሕጂ ግን ቃልካ እሕሉ” (መዝሙር 119:67) በለ።

ምብርትዖ ኣብ መከራ

ብሓዘን፡ ኣእምሮኣዊ ጭንቀትን ስቓይን እዮብ ብፍርዲ ሰለስተ ኣዕሩኹ ተባብሐ፡ ካብኣቶም ድማ ቃላት ምጽንናዕን ዕረፍትን ተስፋ ገይሩ ነበረ። ብኣንጻሩ፡ ንሱ ብኸቢድ ሓጢኣት ወቐስዎ፡ እዚ ድማ በጺሕዎም ከም ዝበሉ ተዛረቡ። ምሕረት ካብኣቶም ደለየ፦ “ንእቲ ዝተሳቐየ፡ ለውሃት ብዓርኩ ክርአ ኣለዎ” (እዮብ 6:14)። ጸኒሑ ድማ “ምሓሩኒ፡ ምሓሩኒ፡ ኦ ኣዕሩኽተይ፡ ከመይሲ ኢድ ኣምላኽ ወቒዓትኒ!” (እዮብ 19:21) ኢሉ ለመነ። ግን ካብ “መከራ ዝመልኦም መጸናንዕቱ” (እዮብ 16:2) ጽንዓት ዝመልኦ ቃላት ጥራይ ተዋህቦ።

እቲ ኣምላኽ ዝህቦ ምጽንናዕ ኣዝዩ ፍሉይ እዩ። ንሱ ነቶም ኣብ መከራ ምጽንናዑ ዝረኣዩ፡ ነቶም ዝሳቐዩ ንምጽንናዕ ክጥቀመሎም ይደሊ። ካልኣይ ቆሮንቶስ 1:3-4 ከምዚ ይብለና፡ “ብጹእ ይኹን እቲ ኣምላኽን ኣቦን ጐይታና የሱስ ክርስቶስ፡ ኣቦ ምሕረት፡ ኣምላኽ ኩሉ ምጽንናዕ፡ ንሱ ኣብ ኩሉ መከራና ዘጸናንዓና፡ ነቶም ኣብ ዝኾነ ይኹን ሽግር ዘለዉ ንምጽንናዕ ምእንቲ ክንኽእል፡ በቲ ንሕና ብኣምላኽ እንጽናናዓሉ ምጽንናዕ።” ኣብ መከራና ቅድሚ ኩሉ ንለሊ ኢድ እቲ ፈቃር ኣቦና፡ ንሱ “ንደቁ ዘይድሊ ንብዓት ኣይገብርን” (ዊልያም ፍሪማን ሎይድ፡ 1791–1853)። ካልኣይ፡ “እቶም ብፍቓድ ኣምላኽ ዝሳቐዩ ንነፍሶም የሕልፉ ናብኡ ብምግባር ጽቡቕ፡ ከም ንእሙን ፈጣሪ” (1 ጴጥሮስ 4:19)። ሳልሳይ፡ ያእቆብ ከምዚ ኢሉ ጸሓፈ፦ “ሓደ እኳ ኣብ ኣባኻትኩም ይሳቐ ድዩ? ይጸሊ” (ያእቆብ 5:13)። ራብዓይ፡ ተወከሉ ኣብ ቃል ኣምላኽ፦ “ነፍሰይ ንምድሓንካ ትደክም፡ ግን ኣብ ቃልካ ተስፋ እገብር” (መዝሙር 119:81)። ብተወሳኺ፡ እቲ ጸሓፊ ከምዚ ኢሉ ወሰኸ፦ “ነቲ ንባርያኻ ዝሃብካዮ ቃል ዘክር፡ በቲ ንስኻ ተስፋ ክገብር ዝገበርካኒ። እዚ ኣብ መከራይ ምጽንናዕ እዩ” (ቁ.49-50)። ኣምላኽ ንቓሉ እሙን እዩ፤ ብምሉኡ ድማ ክትእመን ይከኣል፡ ከመይሲ ንሱ ከም ቃሉ ጽቡቕ እዩ።

ንብጾተይ ኣብ መከራን ጭንቀትን፡ ኣብ ዘይቅየር ፍቕርን እምነትን ኣምላኽና ንእመን። ንሱ “ኣይትፍራህ፡ ምኽንያቱ ኣነ ምሳኻ እየ፤ ኣይትደንግጽ፡ ምኽንያቱ ኣነ ኣምላኽካ እየ። ከበርትዓካ እየ፡ እወ፡ ክሕግዘካ እየ፡ ብጽድቂ የማነይቲ ኢደይ ክድግፈካ እየ” (ኢሳይያስ 41:10) በለ። ኣብ መወዳእታ፡ እቲ ጐይታ፡ ብሓቂ፡ “ኣዝዩ መሓርን ለዋህን” (ያእቆብ 5:11) ምዃኑ ዘክር። መከራና ንሓጺር ጊዜ ጥራይ እዩ፡ ከመይሲ “ንብዓት ንለይቲ ይጸንሕ፡ ግን ሓጐስ ንግሆ ይመጽእ” (መዝሙር 30:5)። እዮብ መርትዖ እዩ።

እግዚአብሔር ድማ፡ ንሱ እዩ ቅድሜኻ ዝኸይድ። ምሳኻ ኪኸውን እዩ፡ ኣይኪሓድገካን ኣይኪጥልመካን እዩ፤ ኣይትፍራህን ኣይትደንግጽን። —ዘዳግም 31:8 NKJV

ብሰላም ክድቅስን ክድቅስን እየ፤ ምኽንያቱ ንስኻ በይንኻ፡ ኦ እግዚአብሔር፡ ብድሕንነት ከተንብረኒ ኢኻ። —መዝሙር 4:8

ክልተ ዑፍ ብሓደ ሳንቲም ኣይሽየጣንዶ? ሓንቲ እኳ ካብኣተን ብዘይ ፍቓድ ኣቦኹም ናብ ምድሪ ኣይትወድቕን። ግን ጸጕሪ ርእስኹም ኩሉ ተቖጺሩ እዩ። ስለዚ ኣይትፍርሁ፤ ካብ ብዙሓት ዑፍ ዝበለጽኩም ኢኹም። —ማቴዎስ 10:29-31