“ንኹሉ እዚ ድማ ፍቕሪ ጨምሩ፡ እዚ ድማ መተኣሳሰሪ ፍጽምና እዩ” (ቈሎሴ 3:14)
እቲ ርእስና ናብ መንፈስ ፍቕሪ ክንደሊ፡ ኣብኡ እናበዝሐ ክንዓቢ፡ ኣብ ግብሪ ፍቕሪ ድማ ክንበዝሕ የተባብዓና።
ፍቕሪ ኣብ ክርስትና ክንድዚ ዓብዪ ነገር እንተኾይኑ፡ ክንድዚ ኣገዳሲን ፍሉይን፡ እወ፡ እቲ ድምር ናይ ኩሉ ክርስትያናዊ በጎነት እንተኾይኑ፡ ሽዑ እቶም ክርስትያናት ኢና ዝብሉ ብፍቕሪ ክነብሩን ኣብ ግብሪ ፍቕሪ ክበዝሑን ኣለዎም። ከመይሲ ካብ ግብሪ ፍቕሪ ዝበለጸ ዝግባእ ግብሪ የልቦን።
ክርስትያን ኢኻ እንተበልካ ንገዛእ ርእስኻ፡ ግብሪ ፍቕርኻ ኣበይ ኣሎ? በዚኦም በዚሕካዶ፡ ትበዝሕ ድማ ዲኻ? እዚ መለኮታዊን ቅዱስን ስርዓት ኣብ ውሽጥኻ እንተሃልዩ፡ ኣብ ህይወትካ፡ ኣብ ግብሪ ፍቕሪ ኣይረአንዶ? እንታይ ግብሪ ፍቕሪ ከም ዝገበርካ ሕሰብ? ንኣምላኽ ትፈቅሮዶ? ንእኡ፡ ንኽብሩ፡ ንምዕባለ መንግስቱ ኣብ ዓለም እንታይ ገይርካሉ? ንጥቕሚ መድሓኒ ኣብ መንጎ ሰባት ንምዕባይ ክንደይ ንገዛእ ርእስኻ ከሊእካ? ንብጾትካ ትፈቅሮምዶ? ንሳቶም እንታይ ገይርካሎም? ኣብዚ መዳያት እዚ ንዝነበረካ ጉድለታት ሕሰብ፡ ድሕሪ ሕጂ ድማ ከም ክርስትያን ኣብ ግብሪ ፍቕሪ ምብዛሕ ክንደይ ከም ዝግባእካ።
ንኽብሪ ኣምላኽ፡ ንጥቕሚ መንግስቲ መድሓኒ፡ ንመንፈሳዊ ጥቕሚ ጎረባብትኻ ገለ እኳ ንምግባር ዕድላት የብልካን ኢልካ ምኽንያት ኣይትግበር። ልብኻ ብፍቕሪ እንተመልአ፡ መውጽኢ ክረክብ እዩ፡ ሽዑ ድማ ፍቕርኻ ብግብሪ ንምግላጽ እኹል መገዲ ክትረክብ ወይ ክትሰርሕ ኢኻ። ምንጪ ብማይ እንተበዝሐ፡ ወሓዚታት ክሰድድ እዩ።
ከምቲ ስርዓት ፍቕሪ ኣብ ልቢ ሓቀኛ ክርስትያን ቀንዲ ስርዓት ዝኾነ፡ ከምኡ ድማ ጻዕሪ ፍቕሪ ቀንዲ ስራሕ ናይ ክርስትያናዊ ህይወት ምዃኑ ሕሰብ። ኩሉ ክርስትያን ነዚ ነገራት እዚ ይሕሰብ።
ጐይታ ድማ ኣብ ኩሉ ነገራት ምስትውዓል ይሃብኩም፡ እንታይ መንፈስ ከም ዝግባእኩም ድማ የርእየኩም፡ ናብ ከምዚ ዝበለ ግሩም፡ ፍቑር፡ በጎ ህይወት ድማ የዳልወኩም፡ እዚ ድማ ምስ ከምዚ ዝበለ መንፈስ ዝሰማማዕ እዩ፡ ምእንቲ ብቓልን ብልሳንን ጥራይ ዘይኮነስ፡ ብግብርን ብሓቅን ክትፈቅሩ።
