“ንስኻትኩም ድማ ከም ህያዋን ኣእማድ፡ መንፈሳዊ ቤት ክትኰኑን ቅዱስ ክህነት ክትኰኑን፡ ብኢየሱስ ክርስቶስ ንኣምላኽ ቅቡል ዝዀነ መንፈሳዊ መስዋእቲ ከተቕርቡን ትህነጹ ኣሎኹም።” 1 ጴጥሮስ 2:5 NIV
ቅድሚ ገለ ግዜ ናብ ዋዕላ ባህላዊ ታሪኽ ተዓዲመ። ኣብ ሓደ ኣኼባ ኣብ ሰሌዳ ጸሓፍቲ እዚ ዝስዕብ ቃል ተጻሒፉ ነበረ፡ “ነፍሲ ወከፍና ኣብ ዘይተዛዘመ ሞዛይክ ዝተሰርዐ ንጣፋት ኢና፡ እዚ ድማ ንሕና ዝደለናዮ ንኽኸውን ዝቕየር ዝባዳሕ እዩ።” እቲ መራሒ ዋዕላ እዚ ምሳሌ እዚ ኣብ ምዕባለ ባህሊ ዘለዎ ጽልዋ ግለሰብ የርኢ ኢሉ ገለጸ። ሎሚ ኣብ ዓለም ልዕሊ 6.6 ቢልዮን ሰባት ምስ ዘለዉ፡ ነፍሲ ወከፍና ነቲ ሞዛይክ “ዝደለናዮ ንኽኸውን” ክንውስን እንተኾይንና፡ እቲ ዝመጽእ ውጥን ዘይብሉ ኩነታት ክትስእልዎ ትኽእሉዶ? እቶም ተሳተፍቲ ዋዕላ ነቲ ክስእልዎ ዝደለዩዎ ንምስምማዕ ምስ ፈተኑ፡ ክርክር ተላዕለ፡ እቲ ሞዛይክ ንምፍጣር ዝነበረ ሓሳብ ድማ ብሓቂ ፈረሰ!
እታ ጉጅለ ነዚ ዘሕርቕ ልምምድ ምስ ገደፈቶ፡ ነቲ ኣብ ላዕሊ ዘሎ ጥቕሲ ዘከርኩ። ክርስትያናት ኣብ ዝተፈላለየ ቅርጺ ዘለዎ፡ ሓድሽ ክፋል ክውሰኽ ከሎ ዝቕየር ንጣፋት ጥራይ ኣይኮኑን። ኣብ ክንዲኡስ፡ ንሕና “ህያዋን ኣእማድ” ኢና፡ ብእግዚአብሔር ናብ ፍሉያት ቦታታት ዝቕመጡ (ግብሪ ሃዋርያት 2:47)፡ እሞ ኸኣ “መንፈሳዊ ቤት”፡ “ቤተ ክርስቲያን ህያው ኣምላኽ” (1 ጢሞቴዎስ 3:15)፡ ብስርዓታዊ መደቡ መሰረት ይህነጽ ኣሎ (ኤፌሶን 2:19-22)። ብተወሳኺ፡ ንሕና ኣብኡ ጥራይ ኣይንቕመጥን፡ “ቅዱስ ክህነት፡ ብኢየሱስ ክርስቶስ ንኣምላኽ ቅቡል ዝዀነ መንፈሳዊ መስዋእቲ” እናቕረብና ንኸውን። ኣብ መወዳእታ፡ ኣብቲ ምሳሌ ሞዛይክ፡ ነፍሲ ወከፍ ሰብ፡ ጽቡቕ ይኹን ሕማቕ፡ ኣብ ዝባዳሕ ዝተሰርዐ ንጣፍ እዩ፤ ግናኸ እቶም ህያዋን ኣእማድ ናይ መንፈሳዊ ቤተና፡ ንክርስቶስ ከም ዕርድን መሰረትን ዝሓዙ ጥራይ እዮም። እግዚአብሔር ባዕሉ፡ ቤቱ ኣብ ዝባዳሕ ዝሃንጽ ሰብ ዓሻ እዩ፡ ህንጻኡ ድማ ክፈርስ እዩ ይብለና (ማቴዎስ 7:24-27)።
ኣየናይ ክትከውን ትመርጽ፡ ምዉት ንጣፍ ኣብ ዝባዳሕ ዝተሰርዐ፡ ወይስ ህያው እምኒ ኣብ “መንፈሳዊ ቤት” ኣብ ጽኑዕ መሰረት ዝተሃንጸ? መልስኻ ኣብ ህይወትካ ሕጂ፡ ከምኡ’ውን ንዘለኣለም ፍልልይ ክገብር እዩ።
