ኣብ ማእከል ኩሉ ጫውጫውታ ፖለቲካ፡ ዕግርግር ዕዳጋ ኣክስዮን፡ ምድማር ንግድን ኢንዱስትሪን ንግድን፡ ሳሕቂ መላገጽቲ፡ ጭብጨባ ሰብ ስፖርትን ኣንስትን፡ መዝሙር ደረፍትን ኩሉ ሓጐስን መዘናግዕን – እወ፡ ሓጐስ ዘመና፡ ንጐይታና የሱስ ክርስቶስ፡ «እንደገና ክመጽእ እየ» (ዮሃንስ 14:3 KJV) ዝበለ፡ እቲ ህዱእ፡ ዘረጋግእ ድምጹ ምስማዕ ፈጺምካ ኣይትረስዕ። እዚ «ርግጽን ጽኑዕን» ተስፋ እዩ (እብራውያን 6:19)፡ ከመይሲ ሓንቲ ኻብ ቃላቱ ፈጺማ ኣይተረፈትን ኣይትተርፍን እያ። ንሱ፡ «ሰማይን ምድርን ኪሓልፉ እዮም፡ ቃላተይ ግና ኣይሓልፉን እዮም» (ማቴዎስ 24:35) ኢሉ ኣወጀ።
ኣምላኽ ሓሶት ኪዛረብ ሰብ ኣይኮነን፤ ወይስ ኪንስሓ ሰብ ወዲ ሰብ ኣይኮነን፡ ተዛሪቡዶ ኣይገብሮን እዩ? ወይስ ተዛሪቡዶ ኣይፍጽሞን እዩ? (ዘሁልቍስ 23:19)
ኩሉ ዘሎና ኣብ ቃል ጐይታ ክንሰቕሎ ንኽእል ኢና፡ ከመይሲ ቃሉ ከም ችንካር ኣብ ጽኑዕ ቦታ እዩ።
ጐይታ ንነፍሲ ወከፍ ምእመን ብመንፈስ ኣዳልይዎ እዩ። ኣብቲ ቅጽበት ብየሱስ ክርስቶስ ከም መድሓኒን ጐይታን እንኣምን፡ ንእኡ ንምርካብ ድሉዋት ኢና፡ ንሰማይን ናብ ቤት ኣቦ ንምእታውን ድሉዋት ኢና፤ ግናኸ ብሞራል ድሉው ድየ? ኣብ ነፍሰይ፡ መንፈሰይን ፍቕረይን ድሉው ድየ? «ጐይታ የሱስ፡ ምጻእ» (ራእይ 22:20) ክብል ከሎኹ፡ ልበይ ብሓቂ ኣብ ላዕለዋይ ነገራት ድዩ ተሰሪሑ ዘሎ፡ ወይስ ኣብዛ ዓለም እዚኣ ኺርከብ ዝኽእል ኩሉ እናሓዝኩን እናኣከብኩን እየ ዘሎኹ?
ስለምንታይ ንነገራት ዓለም ትደሊ? ንጐይታ ኩሉ ዝዓደግክዎ ንብረት ክህቦ ድየ? ኣነን ደቀይን ክንደይ ምሁራት ምዃንና ኽነግሮ፡ ካብ ዝተፈላለዩ ዩኒቨርሲቲታት ዝረኸብናዮም ሰርቲፊኬታት ከርእዮ ድየ? ሚልዮናት ዶላራት ከም ዝኸኣልኩ ክሕብሮ ድየ? ኣምላኽ ይከልኣና፡ ኣብ ዝኾነ ኻብ ገላውኡ ከምዚ ዝበለ ትሑትን ክፉእን ሓሳብ – ወይ ከምዚ ዝበለ ባህርይ – ኪህሉ የብሉን።
ከምቲ ኣብ ሉቃስ 12:45 ዘሎ ገብረኛ፡ ጐይታኡ ኺመጽእ ከም ዝደንጐየ ኣብ ልቡ ዝበለ፡ «ንገላውኡን ንኣግራዱን ኪወቅዕ፡ ኪበልዕን ኪሰትን፡ ኪሰክርን» ዝጀመረ፡ ከይንወድቕ ክንጥንቀቕ ኣሎና። መንፈሳዊ ድቃስን ሞራላዊ ግጉይ ባህርይን ንእቶም ንጐይታ ዚጽበዩ ፈጺሙ ኺምልከቶም የብሉን። የግዳስ፡ «መሓውርኩም ይተዓጠቕ፡ መብራህትኹም ድማ ይንደድ፤ ንስኻትኩም ድማ ከምቶም ንጐይታኦም ዚጽበዩ ሰባት ኩኑ፡ ካብ መርዓ መዓስ ከም ዚምለስ፤ ምእንቲ ኺመጽእ ከሎን ኪኳሕኵሕ ከሎን፡ ብቕጽበት ኪኸፍቱሉ። ብጹኣን እዮም እቶም ገላውቲ፡ ጐይታ ኺመጽእ ከሎ ኺጥንቀቑ ዚረኽቦም፡ ብሓቂ እብለኩም ኣሎኹ፡ ንሱ ኺዓጠቕ እዩ፡ ንሳቶም ድማ ኪቕመጡ ኺገብሮም እዩ፡ ንሱ ድማ ኺመጽእ እዩ፡ ኬገልግሎም እዩ» (ፍ.35-37)።
ኣብ ምድሪ ዘሎና ግዜያዊ እዩ፡ ግናኸ ብሞት ጥራይ ከም ዝውገድ ኣይኮነን። ንሕና ክርስትያናት ምምጻኡ፡ እቲ ምምጻእ፡ ኣብ ዝኾነ ቅጽበት ኪኸውን ይኽእል እዩ።
ጐይታ ባዕሉ ብጭድርታ፡ ብድምጺ ሊቀ መላእኽቲ፡ ብመለኸት ኣምላኽ ካብ ሰማይ ኪወርድ እዩ፡ እቶም ብክርስቶስ ዝሞቱ ድማ ቅድም ኪትንስኡ እዮም፡ ድሕሪኡ ድማ ንሕና እቶም ህያዋንን ዝተረፍናን ምስኦም ኣብ ደበናታት ኪንሕዞም ኢና፡ ንጐይታ ኣብ ኣየር ንምርካብ፡ ከምኡ ድማ ኩሉ ግዜ ምስ ጐይታ ኽንከውን ኢና። ስለዚ፡ በዘን ቃላት እዚኣተን ንሓድሕድኩም ኣጸናንዑ። (1 ተሰሎንቄ 4:16-18)
ንሕና፡ ከምኡ ኸም ዝኾነ፡ ሻንጣታትና ኽንዕጥቕ፡ ናብ ላዕለዋይ ከረን ክንድይብ፡ ኣእዳውና ኽንጥምጥምን ምንም ከይንገብርን የብልናን። ኣይፋል፡ ኣይፋል፡ ሽሕ ግዜ ኣይፋል! የግዳስ፡ ነቲ ኣብ ቃል ኣምላኽ እንረኽቦ ምዕዶታት ክንሰምዕ ኣሎና። «ንዓሰርተ ገላውኡ ጸዊዑ፡ ዓሰርተ ሚና ሃቦም፡ ‘ክሳዕ ዝመጽእ ተዓጢቕኩም ጽንሑ’ ድማ በሎም» (ሉቃስ 19:13)። ምስ ጐይታ ኣብ ክብሪ ምዕጣቕ ንሓደ ሰብ ኣብ ምድሪ ንጐይታ ኺዓጢቕዎ ኺመርሖ እዩ።
ካልእ ዚስምዕ ምዕዶ ኣብ 1 ቈረንቶስ 11:26 ይርከብ፡ እዚ ድማ፡ «ነዚ እንጌራ እዚ ኽትበልዑን ነዚ ጽዋእ እዚ ኽትሰትዩን ከሎኹምሲ፡ ሞት ጐይታ ኽሳዕ ዚመጽእ ትነግሩ ኢኹም» ይብል። ጐይታ ክሳዕ «ዚመጽእ» ብምብታኽ እንጌራ ኽንዝክሮ ትምኒቱ እዩ። ከምኡ ድማ ኣብ 1 ጢሞቴዎስ 4:13 ከም ዝተነግረና፡ ኣብ ቃል ግዜ ኽንጥቀም ኣሎና፡ «ክሳዕ ዝመጽእ፡ ንምንባብ፡ ንምዕዶ፡ ንትምህርቲ ኣቓልቦ ሃብ።» ካልኦት ምዕዶታት እውን ኣለዉ፡ ከምዚ ዝኣመሰሉ፦ «ግናኸ እቲ ዘሎኩም ጽንዕ ኣቢልኩም ሓዝዎ፡ ክሳዕ ዝመጽእ» (ራእይ 2:25) ከምኡውን
ብሓቀኛ ልብን ብምሉእ ምትእምማን እምነትን ንቕረብ፡ ልብና ኻብ ክፉእ ሕሊና ተነጺሑ፡ ስጋና ድማ ብንጹህ ማይ ተሓጺቡ። ንእምነትና ብዘይ ምውላው ጽንዕ ኣቢልና ንሓዝ፤ (እቲ ዝተስፈወ እሙን እዩ እሞ)፡ ንሓድሕድና ንፍቕርን ንጽቡቕ ግብርን ንምትንሳእ ንሓስብ፦ ከም ልማድ ገለ ሰባት፡ ምእካብና ኣይንሕደግ፤ የግዳስ ንሓድሕድና ንመዓድ፡ እታ መዓልቲ ኽትቀርብ ከም ዝርኣኹምዋ ድማ ብዝያዳ። (እብራውያን 10:22-25)
ጐይታ ንነፍሲ ወከፍና ነዘን ምዕዶታት እዚኣተን ክንእዘዝ ይሓግዘና፡ ምምጻኡ ኽንጽበ ከሎና።
