ጳውሎስ ክጽሕፍ ከሎ
ጳውሎስ፡ “ዜግነትና ኣብ ሰማይ እዩ” (ፊልጲ 3:20) ኢሉ ክጽሕፍ ከሎ እንታይ ማለቱ እዩ ነይሩ? እቲ ዜግነትከ ንቑሕ ድዩ ወይስ ዘይንቑሕ? ምግባርን ምዝራብን ምዕያይን ድዩ ወይስ ምስማዕን ምንባብን ምዕዛብን ጥራይ?
ነቲ ብጥንታውያን ግሪኻውያን እተገልጸ ጽንሰ ሓሳብ ዜግነት ብዕምቆት እንተ ረኣናዮ፡ ከምቲ ሎሚ ዝዀነ ተዓዛቢ ንጥፈት ዘይኰነስ፡ ከቢድን ንቑሕን ዕዮ ምንባሩ ንረክብ። ብሓቂ ድማ፡ ብመሰረት መለክዒ ግሪኽ፡ ሎሚ ዘሎ እቲ ልሙድ ዘይንቑሕ ዜጋ፡ ጸላኢ ሃገሩ ተባሂሉ ምተቘጽረ። ገበኑ ድማ ንቑሕ ተሳትፎ ዘይምግባር ምዀነ። ከምኡ ድማ ምተቐጽዐ።
ሰማያዊ ዜግነትና ኸምቲ ንሕና እንሓስቦ ዘይንቑሕ ኣይኰነን። የግዳስ፡ ንምትእስሳርን ውክልናን ኣገልግሎትን ንቑሕ ጽውዓ እዩ። ን“መገዲን ሓቅን ህይወትን” ዝዀነ የሱስ (ዮሃንስ 14:6 NIV) ምፍላጥን ምፍቃርን ጥራይ ዘይኰነስ፡ ነቲ ፍልጠትን ፍቕርን ንኻልኦት ንምግላጽን ንምምስጣርን ዘለና ባህጊ እውን የዕብየና።
ዜግነት ማለት ምልላይ ጥራይ ኣይኰነን
ዜግነት ማለት ምስ ሃገር ምልላይ ጥራይ ኣይኰነን፤ እዚ ዘይንቑሕ እዩ። ናይ ዜግነት ሓቀኛ ዕላማ፡ ነታ እንመጽኣ ሃገር ብንቕሓት ምግላጽ እዩ። ዕላማ ዜጋ፡ ንሃገሩ ኸምኡ ጌሩ ምውካል እዩ፡ እሞ ኻልኦት ኣብኣ ኪበጽሑ ጥራይ ዘይኰነስ፡ ባዕሎም እውን ዜጋታት ኪዀኑ ኺደልዩ እዮም። ስለዚ እዩ ጳውሎስ “ልኡኻት ክርስቶስ” (2 ቈረንቶስ 5:20) ኢሉ ዝጸውዓና። ሽዑ ዅሎም ዜጋታት፡ ጽቡቓት ይኹኑ ሕማቓት፡ ነታ ዝውክልዋ ሃገር፡ ነቲ “ቤቶም” ዝብልዎ ቦታ፡ ብሓቂ ልኡኻት እዮም።
ብዛዕባ ዜግነትና ነዚ ሕቶ እዚ ንሕተት፡ ነቲ ንሕና እንርከበሉ ወጻኢ ሃገር ዝውክል ዓለማዊ ነገራት ኢና እነዕብይ ዘለና፡ ወይስ ነቲ ናይ ሰማያዊ ሃገርና ዘደንቕ ነገራት ኢና እነዕብይ ዘለና? ነቶም ኣብ ከባቢና ዘለዉ እንተ ሓተትናዮም፡ ብዛዕባና ኸም ዜጋታትን ልኡኻትን ናይቲ ቤቶም እንብሎ ቦታ እንታይ ምበሉ?
