ንደንብታት እቲ ንህዝቢ እስራኤል ዝተዋህበ ሕጊ ክንበብ ከሎና፡ ካባና ርሑቕን ዝተፈልየን ክመስል ይኽእል እዩ፤ ብተወሳኺ ድማ፡ ብሃይማኖታዊ ኣዘራርባ፡ ንሕና ብፍጹም «ትሕቲ ሕጊ» ኣይኮናን። ካብዚ ድማ ነዘን ናይ ብሉይ ኪዳን ጽሑፋት ብምሉኡ ክንርስዐን ከም ዘሎና ብቐሊሉ ክንደምድም ንኽእል ኢና—ብዛዕባና ኣይኮናን። ግን ኩሉ ነገር ብዛዕባና እንተዘይኮነ እውን፡ ብርግጽ ንኣና እዩ። ሃዋርያ ጳውሎስ ነዚ ነጥቢ እዚ ኣብ ብዙሕ ፍቕድታት ብንጹር ገሊጽዎ እዩ (ሮሜ 15:4፤ 1 ቆሮ. 10:11፤ 2 ጢሞ. 3:16)፤ እቲ ሕጊ «ጽላሎት ናይቲ ዝመጽእ ዘሎ ጽቡቕ ነገር» ነበረ (እብ. 10:1)።
ሙሴ ንህዝቢ እስራኤል ድሕሪ ምሃብ ዓሰርተ ትእዛዛት ገለ ደንብታት ተቐበለ። ኣብዚ ብዝምልከት መሰውኢ ክልተ ነጥብታት ጎሊሖም ይርኣዩ። ንመጀመርታ፡ ናይ እምኒ መሰውኢ ምስ ተሰርሐ፡ ኣብ ምህናጹ ዝኾነ መሳርሒ ክጥቀሙ ኣይነበሮምን። እምኒታት ካብ ባህርያዊ ቦታታተን ብባህርያዊ ቅርጸን ብዘይ ዝኾነ ምቕያር ብኢድ ሰብ ክጥቀሙ ነይሮም። እዚ ድማ ብዝምልከት ኣምልኾ ናይ ሰብ ፈጠራ ክህሉ ከም ዘይብሉ ይዛረብ። ብዛዕባ እቲ ናይ ሓድሽ ኪዳን ጉባኤ ከመይ ከም ዝእከብን ከም ዘምልኽን ብዙሕ መጽሓፍ ቅዱሳዊ ምግላጽ ኣሎና። ንሰብ ወይ ንስጋ ዝያዳ ዘሐጉስ ነገር ክንፈጥር ኣየድልየናን።
ካልኣይ ድማ፡ ናብቲ መሰውኢ ደረጃታት ክህልዎ ኣይነበሮን—ንዘይስነ-ምግባር ዝምልከት መጠንቀቕታ ምስቲ መሰውኢ ዝተኣሳሰረ። ከምኡ ድማ፡ ናይ ሰብ ልዕልና ክህሉ የብሉን። ቤተ ክርስቲያን ኣብዚ ከመይ ከም ዝፈሸለት! እቲ «ክህነታዊነት» ዝብል መርሓ፡ ሰብ ማእከል ዝኸውንሉ፡ ኣብ ታሪኽ ቤተ ክርስቲያን ኣዝዩ ቀደም ጀመረ። ሰብ ክርአ የብሉን፡ ጐይታ ጥራይ እዩ ክርአ ዘለዎ። ኣብዘን ጉዳያት እዚኤን ናብ ቃል ክንቀርብ ኣሎና—ጐይታ ካባና ዝያዳ ጥበበኛ እዩ።
