ገለ ትምህርቲ ካብ መዝሙር 32
እቲ በደሉ እተሰረየሉ፡ ሓጢኣቱ እተኸድነሉ ብጹእ እዩ። እቲ እግዚኣብሄር ኣበሳ ዘይቘጽረሉ፡ ብመንፈሱ ቕብጸት ዘይብሉ ሰብ ብጹእ እዩ። —መዝሙር 32:1-2 NKJV
ንእሽቶ ከለኹ ናብ ገለ ጽቡቕ ዘይኮነ ሽግር ኣትየ ነይረ። እዚ ኸኣ ብሞትን ትንሳኤን የሱስ ምኽንያት ይቕረ ኺበሃለለይ ከም ዚኽእል ቅድሚ ምፍላጠይ እዩ ነይሩ። ሕጂ በደለይ ከም እተሰረየለይ፡ ሓጢኣተይ ድማ ብደም ክርስቶስ ከም እተሸፈነ ይፈልጥ። «እተሸፈነ» ማለት ድሕሪ ሕጂ ብኣምላኽ ኣይርአን፡ ብሰብ – ወይስ ብኣይ እውን – ኪርአ ኣየድልን ማለት እዩ።
«ኣምላኽ ኣበሳ ኣይቘጽርን» ማለት፡ ንሓጢኣትና፡ ከምኡ ኺበሃል እንተ ዀይኑ፡ ኣብ መዝገቡ ኣይሕዝን ማለት እዩ። ሓደ ግዜ ናብ ዝሓለፈ ህይወተይ ክምርምር ከለኹ፡ ዘይሕጋዊ ንጥፈተይ ካብ መንግስታዊ መዝገባት ከም እተደምሰሰ ፈለጥኩ። ኣምላኽ ነቶም ብጐይታ የሱስ እምነት ዘለዎም ሰባት ከምኡ ዝኣመሰለ ነገር ይገብር፡ እዚ ኹሉ ኸኣ ብመስዋእቲ ክርስቶስ ምኽንያት እዩ። እቲ ነዚ መዝሙር እዚ ዝጸሓፈ ዳዊት፡ ከምቲ ኣብ «ብመንፈሱ ቕብጸት ዘይብሉ» ዚብል ቃላት ዚረአ፡ ኣተሓሳስባን ልብን ለዊጡ ነይሩ። ሮሜ 3:25 ከም ዝበሎ፡ «ኣምላኽ ብእምነት ብደሙ መተዓረቒ ገይሩ ዘቕረቦ» ብክርስቶስ የሱስ እዩ። እዚ ማለት ኣምላኽ ብምሉኡ ረኺቡ እዩ፡ ደም ክርስቶስ ንኹሉ ሓጢኣት ተኸናኺኑ እዩ፡ ብትዕግስቱ ድማ ነቶም ቅድሚኡ እተገብሩ ሓጢኣታት ሓሊፉ እዩ። ንምእመናን – ነቶም ብእምነት ዚነብሩ – ሓጢኣቶም ጠፊኡ እዩ!
ከይተዛረብኩ ምስ ጸናሕኩ፡ ብምጕርምራመይ ምሉእ መዓልቲ ኣዕጽምተይ ኣረገ። መዓልትን ለይትን ኢድካ ኣብ ልዕለይ ከቢዳ ነበረት እሞ፡ ሓይልኻ ናብ ምድርባሕ ክረምቲ ተለወጠ። ሴላ። ሓጢኣተይ ንኣኻ ኣፍለጥኩ፡ ኣበሳይ ድማ ኣይሓባእኩን። —መዝሙር 32:3-5
ኣብ መንጎ ዳዊትን ኣምላኽን ርክብን ሕብረትን ዚዓግት ነገር ነይሩ። እዚ ሓጢኣት ዚገብሮ ነገር እዩ፡ ኣብ ህይወት ክርስትያን እውን እንተዀነ። እዚ ድሕሪ እቲ ዳዊት ምስ ባትሸባ ዝበደለሉ ግዜ ወዲቑ ዚኸውን ይመስለኒ፡ እዚ ዝሙታዊ ርክብ እዚ ዘይሕጋዊ ቘልዓ ኣፍሪዩ፡ ናብ ቅትለት ሰብኣይ ባትሸባ፡ ኦርያ (2 ሳሙኤል 11) ኣምሪሑ። ቢያንስ ንትሽዓተ ወርሒ ኣብ መንጎ ዳዊትን ኣምላኽን ርክብ ኣይነበረን ኪኸውን ይኽእል። ዕሽነት ዳዊት ኣብ ኣካላቱ ኣንጸባሪቑ። ይጕርምርም ነበረ፡ ከቢድ ኢድ ኣምላኽ ድማ ኣብ ልዕሊኡ ነበረት፡ እዚ ኸኣ ኣብ ህይወቱ ናብ ዘይተለምደ ንቑጽነት ኣምሪሑ።
ኣብ መወዳእታ፡ ዳዊት በደሉ ተናዘዘ (መዝሙር 51 ርአ) ድሕሪ እቲ ኣምላኽ ንነብዪ ናታን ናብኡ ዝሰደደሉ (2 ሳሙኤል 12)። ብርግጽ፡ ዕሽነቱ ምስ ተኣመነን ሓጢኣቱ ይቕረ ከም እተባህለሉ ምስ ፈለጠን፡ ብዘይካፍል ክብደቱ እኳ እንተዀነ፡ ዕረፍቲ ተሰሚዕዎ ኪኸውን ኣለዎ።
በዚ ምኽንያት እዚ ኹሉ እቲ ጻድቕ ኣብ እትርከበሉ ግዜ ናባኻ ኺጽሊ እዩ። ብርግጽ፡ ኣብ ማይ ብዙሕ ማይ ኣይቀርብዎን። ንስኻ መሕብኢየይ ኢኻ፡ ካብ ሽግር ከተድሕነኒ ኢኻ፡ ብመዝሙራት ምድሓን ክትከብበኒ ኢኻ። ሴላ —መዝሙር 32:6-7
ዳዊት ካብ ተመክሮኡ ተማሂሩ፡ ንጻድቃን እንተ በደሉ ምኽሪ ሃበ – እዚ ኸኣ ንኣምላኽ ግልጽ ዝበለ በደል እዩ። ምስ ኣምላኽና ጽቡቕ ርክብ ክህልወና ይሓይሽ፡ ሽዑ ድማ ኣብ ማይ ፈተናታት ዝበለጸ መሕብኢ ንረክብ። እቲ ሓርማዝ ኣብ ሓደጋ ከሎ ኣብ ስንጥቕ ከውሒ ይሕባእ (ምሳሌ 30:26)፡ ግናኸ መዕቆቢ ምእመን ኣብ ኣምላኽ ባዕሉ እዩ! ብዙሓት ነገራት ኣብ መንግስቲ ዳዊትን ህይወቱን ድሕሪ ሓጢኣቱ ምስ ባትሸባ እተፈላለዩ እኳ እንተዀኑ፡ ብመዝሙራት ምድሓን ተኸቢቡ ጸንሐ። ኣምላኽ ቀጸሎ።
ኣነ ኽምህረካን ክትከዶ ዘሎካ መገዲ ኽሕብረካን እየ፡ ብዓይነይ ክመርሓካ እየ። ከም ፈረስ ወይ ከም በቕሊ ኣይትኹን፡ ንሳቶም ኣእምሮ የብሎምን፡ ብልጓምን ልጓምን ኪሕዙ ኣለዎም፡ እንተ ዘይኰይኑ ኣይቀርቡኻን። —መዝሙር 32:8-9
ኣብ ልዕሊ ቦታ ምድሓን ጥራይ ዘይኰነስ፡ ኣምላኽ ክቡር መምርሒ ይህብ። ንሱ ቕኑዕ መገዲ ኺምህረና እዩ፡ ብዓይኑ ኺመርሓና እዩ። ጽቡቕ ሓላፊ ንሓደ ሰራሕተኛ ብዓይኑ ጥራይ ኪመርሖ ይኽእል እዩ። እቲ ፈረስ ብልጓምን ልጓምን ኪኸውን ኣለዎ ወይስ ብፍጹም ኣይጠቅምን እዩ፡ እቲ በቕሊ ድማ ኣዝዩ ዓሻ እዩ፡ ክሳዕ ዚግደድ ኣይሰርሕን እዩ። ከም ፈረስ ወይ በቕሊ ዲና፧ ወይስ ንጐይታ ብዓይኑ ከም እተመርሓና ንሰርሕ፧ ንዓይኑ ኽንርኢ እንተ ዄንና፡ ንዕኡ ኽንርኢ ኣሎና ምበር።
ብዙሕ ሓዘን ንረሲኣን ኪኸውን እዩ፡ ግናኸ እቲ ብእግዚኣብሄር ዚእመን፡ ምሕረት ክትከብቦ እያ። ብእግዚኣብሄር ተሓጐሱ እሞ ተሓጐሱ፡ ጻድቃን፡ ኵላትኩም ቅኑዓት ልቢ ድማ ብሓጐስ እልል በሉ። —መዝሙር 32:10-11
ክርስትያናት ሓዘን የጋጥሞም እዩ፡ ግናኸ ረሲኣን ዝኸፍአ ዓይነት ሓዘን ኪገጥሞም እዩ፡ ፍርዲ ካብ ኣምላኽ። ምሕረት ግና ንኹሎም እቶም ብእግዚኣብሄር ዚእመኑ ትኸብቦም። ብእኡ ኽንሕጐስን ክንሕጐስን፡ ብቕንዕና ኻብ ልቢ ኽንነብርን ኣሎና። ብርሃንኩም ይብራህ፡ ከመይሲ ገሊኦም ናብ ኣምላኽ መገዶም ኪረኽቡ ኺሕግዝ ይኽእል እዩ – ግናኸ እዚ ኺኸውን ዚኽእል ብልብኹም ቅኑዓት እንተ ዄንኩም ጥራይ እዩ።
