መለኮታዊ ባህርያት ኣምላኽነትን ቅድስናን ንክርስቶስ ክንሰርሕን ክንስዕብን ከለና ብኻልኦት ኣብ ኣባና ክርአዩ ኣለዎም። ንእኡ ምኽታል ማለት ኣብ ኣገልግሎት ምስኡ ሓድነት ወይ ምምስሳል ምግላጽ ማለት እዩ። ጐይታና «ዝኾነ ዝሰርሓኒ ክስዕበኒ ኣለዎ» (ዮሃንስ 12:26) ኢሉ እዩ። ንሓደ ሰብ ክንውድሶ ከለና ከምኡ ክንከውን ንደሊ። ስለዚ ጳውሎስ ንሰዓብቱ «ከምቲ ኣነ ንክርስቶስ ዝስዕቦ፣ ንኣይ ስዓቡኒ» (1 ቈረንቶስ 11:1) ኢሉ ይመክር። ንጐይታና የሱስ ክርስቶስ ብምስዓብ፣ ብምምሳል፣ ብኣምላኽነትን ቅድስናን ከምኡ ብምዃን ከም እንሰርሕን ከም እንምልኽን ምፍላጥና ጽቡቕ እዩ።
እዚ ክንገብር እንተኾይና፣ ቅድስናን ኣምላኽነትን እንታይ ምዃኖም ምፍላጥ የድሊ። ቅድስና (ሃግያዝሞስ ብግሪኽ) ንኣምላኽ ምፍላይን ከምኡ’ውን ናይ ምፍላይ ውጽኢታዊ ኩነታት የመልክት። ኣምላኽነት (ኤውሰብያ) ንኣምላኽ ባህ ዘብል ምግባር እዩ። እዚ ብጣዕሚ ቀሊል ገለጻ እንተኾነ’ውን፣ ቅድስና ንናይ ኣባና ምዃንወይ ባህርይና፣ ኣምላኽነት ድማ ንናይ ኣባና ምግባርወይ ባህርይና ከም ዘመልክት ክንብል ንኽእል ኢና።
ግናኸ ንኹሉ ሓቂ ነበላሽዎ ቅድስና ከም ምዃን ጥራይ እንተ ኣጕሊሕናዮ፣ ከም ዘይምግባር። ከምዚ ዝኣመሰለ ኣቀራርባ «ሕግታት (እቶም) ብሓቂ መልክዕ ጥበብ ኣለዎም ... ግናኸ ዋጋ የብሎምን» (ቈሎሴ 2:23) የፍሪ። ናይ ሓቂ ቅድስና ዝፍጠር «ንርእስና ካብ ኩሉ ዝረክስ ስጋን መንፈስን ... ብፍርሃት ኣምላኽ» (2 ቈረንቶስ 7:1) ከነንጽህ ከለና እዩ።
ንጢሞቴዎስ እዚ ተነጊርዎ እዩ፦ «ንርእስኻ ንኣምላኽነት ኣሰልጥን» (1 ጢሞቴዎስ 4:7)። ቃል «ኣምላኽነት» ካብ «ምምስሳል ኣምላኽ» ከም ዝመጸ እንተ ፈሊጥናዮ፣ ብዛዕባ ትርጉሙ ገለ ግንዛበ ንረክብ። ከም ኣምላኽ ምዃን ስልጠና የድሊ፦ «እቶም ዝበሰሉ (ምእመናን) ... ብቐጻሊ ምጥቃም ንርእሶም ንጽቡቕን ክፉእን ንምፍላይ ኣሰልጢኖም እዮም» (እብራውያን 5:14)። እዚ ንምግባር ፍልጠት የድሊ፣ «ፍልጠት ሓቂ ናብ ኣምላኽነት ዝመርሕ» (ቲቶስ 1:1) ኣሎ።
ብፍቓድና ብኣምላኻዊ መንገዲ ክንሰርሕ ከለና፣ ብተግሳጽ ከምኡ ንምግባር ክንስልጥን ንኽእል ኢና፦ «ኣምላኽ ንጽቡቕና ይገስጸና፣ ንቅድስናኡ ምእንቲ ክንካፈል» (እብራውያን 12:10)። ኣምላኽነት ካብ ወጻኢ ስነ-ምግባራዊ፣ ስነ-ምግባራዊን ሃይማኖታዊን ምዃን ዝበዝሕ እዩ፣ ምኽንያቱ እዚ «መልክዕ ኣምላኽነት ምሓዝ ግናኸ ሓይሉ ምኽሓድ» (2 ጢሞቴዎስ 3:5) ክኸውን እዩ። ከምዚ ዝኣመሰለ ኣገባብ ህይወት ዝቕበሉ ሰባት «ኵሉ ግዜ ዝመሃሩ ግናኸ ንሓቂ ክፈልጡ ዘይክእሉ» (2 ጢሞቴዎስ 3:7) ክኾኑ እዮም። ከምዚ ዝኣመሰለ ኣገባብ፣ ሰባት «ፒየቲዝም» ዝብልዎ – ምምስሳል ኣምላኽነት – ምእታው ቀሊል እዩ። ካብኡ ንጥንቀቕ!
ቅድስናን ኣምላኽነትን ንርኢ ኣብ ኣምልኾ ኣብ እብራውያን 13:15-16። ቅድስና ናብ «ንኣምላኽ ብቐጻሊ መስዋእቲ ምስጋና – ፍረ ከናፍርና» የብጽሓና። ግናኸ ኣብኡ እንተ ደው ኢልና፣ ንሓጢኣት እስራኤል ንፍጽም ኣለና፤ ንኣምላኽ ብከናፍሮም ኣኽቢሮምዎ ግናኸ ልቦም ካብኡ ርሑቕ ነበረ (ማቴዎስ 15:8፤ ኢሳይያስ 29:13)። ልብና ናብኡ እንተ ቀሪቡ፣ «ጽቡቕ ምግባርን ምስ ካልኦት ምምቕቓልን ኣይንረስዕ፣ ምኽንያቱ ብኸምዚ ዝኣመሰለ መስዋእቲ ኣምላኽ ይሕጎስ» (እብራውያን 13:16)።
ህይወትና ነቲ ካብ ሰዓብቲ ክርስቶስ ዝመጽእ ኣምላኽነትን ቅድስናን ከንጸባርቕ ንጸሊ።
ኣብ ኣምልኾን ኣገልግሎትን ዝራኸቡሉ
ስለዚ ብየሱስ ገይርና ንኣምላኽ ብቐጻሊ መስዋእቲ ምስጋና – ፍረ ከናፍርና – ነቕርብ። ጽቡቕ ምግባርን ምስ ካልኦት ምምቕቓልን ኣይንረስዕ፣ ምኽንያቱ ብኸምዚ ዝኣመሰለ መስዋእቲ ኣምላኽ ይሕጎስ። እብራውያን 13:15-16
