ብስጋን ደምን ክርስቶስ ህይወት ዘለኣለም ምቕባል

ሽዑ የሱስ ከምዚ በሎም፡ “ብሓቂ ብሓቂ እብለኩም ኣሎኹ፡ ስጋ ወዲ ሰብ እንተዘይበላዕኩምዎ፡ ደሙ ኸኣ እንተዘይሰቴኹምዎ፡ ህይወት የብልኩምን” (ዮሃንስ 6:53)ኣብዚ ጥቕሲ እዚ፡ ተግባር ምብላዕ ተጠቒሱ ኣሎ። ብዛዕባ ምብላዕ ዝኾነ ይኹን ምናባዊ ወይ ምስጢራዊ ነገር የለን፡ ክንበልዕ ከለና ድማ ፍሉይ ተግባር ንፍጽም ኢና፤ ገለ ነገር ወሲድና ኢና፡ ብምውሳድና ድማ ብሓቂ ንብልዖ፤ ነቲ ዝበላዕናዮ ነገር ብፍጹም መለክዒ ንጥቀመሉ ኢና፡ ስለዚ ድማ ናይ ገዛእ ርእስና ክፋል ይኸውን። ብተወሳኺ፡ ምብላዕ ውልቃዊ ጉዳይ እዩ፡ ከመይሲ ሓደ ሰብ ንኻልእ ክበልዕ ኣይክእልን እዩ፡ ምግቢ ክረክብ እንተኾይኑ፡ ነፍሲ ወከፍ ንርእሱ ክገብሮ ኣለዎ።

ኣብ ምዝርራብና ብዙሕ ግዜ ዝድገም ሓረግ ኣሎ፡ “ንኹሉ ሕጊ ፍሉይ ነገር ኣሎ።” ኣብዚ ብጐይታ የሱስ ክርስቶስ እተዛረበ ጽቡቕ ጥቕሲ እዚ፡ ሕግን ፍሉይ ነገርን ኣለና።

እቲ ሕግን እቲ ፍሉይ ነገርን

እቲ ሕጊ

እቲ ሕጊ፡ ከም ንቡራት ሰብኡትን ኣንስትን፡ ድኻታት ሓጥኣን ምድራውያን፡ ህይወት ከም ዘይብልና እዩ። እዚኣቶም ቃላት ወዲ ኣምላኽ እዮም፡ “ብሓቂ ብሓቂ እብለኩም ኣሎኹ…ህይወት የብልኩምን።” ኣንባቢ፡ ነዞም ኣዝዮም ከቢድ ቃላት እዚኣቶም ኣስተንትኖም። እዚ ሕጊ እዚ ንነፍሲ ወከፍና የጠቓልል፡ ከመይሲ ኩሉ ኣብ ዓለም ዝውለድ ህጻን፡ ብዘይ መለኮታዊ ህይወት እዩ ጉዕዞ ህይወት ዝጅምር። እንደገና ንቓላት የሱስ ስማዕ፡ “ስጋ ወዲ ሰብ እንተዘይበላዕኩምዎ፡ ደሙ ኸኣ እንተዘይሰቴኹምዎ፡ ህይወት የብልኩምን።”

እቲ ፍሉይ ነገር

እዚ እቲ ፍሉይ ነገር እዩ፡ እቶም ስጋ ወዲ ሰብ ዝበልዑን ደሙ ዝሰተዩን ኣብቲ ተስፋ ዘይብሉ ናይ ስነ-ምግባራዊን መንፈሳዊን ሞት፡ ካብ ኣምላኽ ርሒቖም ኣይተርፉን፡ ግን ህይወቱ ኣለዎም።

ምብላዕን ምስታይን እቲ ዝኸበደ ናይ ምጥቃም ቃላት እዮም፡ ስለዚ ድማ ስጋ ክርስቶስ ብምብላዕን ደሙ ብምስታይን፡ ሞቱ ንርእስና ብህያው እምነት ንጥቀመሉ ኢና፡ እምነት ድማ ነቲ ናይ ሞት ዝኾነ ናብ ዓሚቝ ልቢ ተምጽእ።ኤፌሶን 3:17 ርአ።

ክርስቶስ ብእምነት ኣብ ልብኹም ምእንቲ ኺነብር፡ (ኤፌሶን 3:17)

ከምኡ’ውን እንደገና ኣብ 1 ጴጥሮስ 3:15፡

ክርስቶስ ከም ጐይታ ኣብ ልብኹም ኣኽብሩ (1 ጴጥሮስ 3:15) (R.V.)።

ንክርስቶስ ብእምነት ክንሕዞ ከለና፡ ብሞት ይኹን ብህይወት (ከመይሲ ካብ ምዉታት ተንሲኡ እዩ) ናብ ልብና ንወስዶ፡ ናይ ገዛእ ርእስና ንገብሮ፡ ስለዚ ድማ ናይ ገዛእ ርእስና ክፋል ይኸውን።

ትርጉም ስጋን ደምን

ካብ “ስጋ ወዲ ሰብ”ን ካብ “ደሙ”ን እንታይ ክንመሃር ኣለና? መንፈስ ቅዱስ ኣብ ምዕራፍ 1 ከምዚ ኢሉ ይዛረብ፡ “ኣብ መጀመርታ ቃል ነበረ…እቲ ቃል ድማ ስጋ ኾነ።” ቅድሚ መላእኽቲ፡ ቅድሚ ዓለማት፡ ቅድሚ ግዜ፡ ቅድሚ ሰባት፡ ወዲ ኣብ ዘለኣለማዊ መጀመርታ ነበረ፡ ግን ብሓደ ተግባር፡ ወዲ ኣምላኽ ካብ ክብሪ ኣምላኽነት ናብ ሰብነት ዓቢ ምውራድ ወሲዱ። ኣብዚ ድማ፡ ስግኡ ብዛዕባ ሰብነቱ፡ ብዛዕባ ጸጋ ምውራዱ ይዛረብ። ደሙ ካብ ስግኡ ወጻኢ ብርግጽ ብዛዕባ ሞቱ ይዛረብ፡ ብሞት ድማ እዩ ስጋ ዝኾነ፤ ኣምላኽ ብሓጥኣት ክኸብር እንተኾይኑ ፍጹም ኣድላይነት እዩ።

ኣብ ስግኡን ደሙን ነቲ ናይ ኣምላኽ ቅድስና ዝረክብን ነቲ ናይ ሞትናን ናይ ጥፍኣትናን ኣብ ቅድሚኡ ዝረክብን ንምርምር ኢና፤ ብሞቱ ድማ ህይወት፡ ህይወት ዘለኣለም ንረክብ፡ ኣብቲ ብሞቱ እተገልጸ ፍቕሪ ድማ ንኣቱ።