ሓደ እኳ ናብ ሰማይ ኣይዓረገን፣
ግናኸ የሱስ፣ ፍቕሪ ኣምላኽ ከምጽኣልና ዝወረደ።
ኣብቲ ቦታ ዝነበሮ ኩሉ ገደፈ
ብግሩም ጸጋኡ ካብ ገሃነም ከድሕነና።
ንሕና ከም ሰባት እንገጥሞም ፈተናታት ገጠሞ፣
ብሓጢኣት ክበላሾ ከም ዘይከኣለ ኸኣ ኣረጋገጸ፤
ድሕሪኡ ንዝገበርናዮ ሓጢኣት ኣብ መስቀል ሞተ፣
ከም ቅዱስ ወዲ ኣምላኽ ኸኣ ናብ ሰማይ ተመልሰ።
ብዝገበርካዮ ጽቡቕ ናብ ሰማይ ክትዓርግ ከም እትኽእል ኣይትሕሰብ።
ብዝገበርካዮ ጽቡቕ ናብ ሰማይ ክትዓርግ ከም እትኽእል ኣይትሕሰብ።
ኣብ ቅድሚ ኣምላኽ ቅዱስ ምዃንካ ምእማንካ፣
ቅኑዕ እንታይ ምዃኑ ከም ዘይትፈልጥ ጥራይ የርኢ።
ከምቲ ክትገብር ዝግባኣካ ጽቡቕ ክትከውን ከም እትኽእል እንተሓሲብካ፣
ንክርስቶስ ናብ ደረጃ ጽቡቕካ ተውርዶ ኣለኻ፤
ግናኸ ኣምላኽ ሓሳባትን ድሌታትን ልብኻ ይፈልጥ፣
ኣብ ነፍስወከፍ ክፋል ዝተረፈ ኩሉ ሓጢኣት ከኣ ይርኢ።
ነፍስኻ ብንስሓን ሓዘንን ክትወርድ ከም እትኽእል ኣይትሕሰብ፣ ዝኾነ ይኹን ክንደይ ከቢድ እንተኾነ፣
ብንስሓን ሓዘንን ክትወርድ ከም እትኽእል ኣይትሕሰብ፣ ዝኾነ ይኹን ክንደይ ከቢድ እንተኾነ፣
ንጽድቂ ፍርዲ ኣምላኽ ንሓጢኣት ንምዕጋብ፣
ነፍስኻ ኸኣ እንደገና ናብ ሞገስ ንምምላስ።
ክርስቶስ ንርእሱ ክሳብ ሞት መስቀል ኣትሐተ፣
ንጥፍኣትና ንምክሓስ ኸኣ ንቍጥዓ ኣምላኽ ተሰከመ፤
ሓዘንካ ንረብሓ ብቑዕ እዩ ምባል ከኣ
ንእኡ ናብ ደረጃ ስቓይካ ምምጻእ እዩ።
ዕዳ በደልና ክትመዘን ወይ ክትዕቀን ኣይትኽእልን እያ፣
ግናኸ ክንከፍሎ እኳ እንተዘይከኣልና፣ ድሮ ተኸፊሉ እዩ።
ንጽድቂ ንምርካብ ዝገበርካዮ ቃልሲ ተስፋ ቍረጽ፣
መድሓኒ ከም ዝሞተ ኣብቲ ሓቂ ዕረፍ።
ከም ጐይታ ኣምኖ፣ እሞ ከም ዝርአ ኸኣ ኣረጋግጽ፤
ኣብ ልብኻ ከም ዝሞተን ከም ዝተንስአን እመን፤
ሽዑ ዝኾነ ይኹን ከመይ ከም ዝገበርካ፣
ነፍስኻ ከም ዝደሓነት ብርግጽ ክትፈልጥ ኢኻ። — ባድ ሞሪስ
ብኣፍካ ንጐይታ የሱስ እንተኣመንካ፣ ኣብ ልብኻ ኸኣ ኣምላኽ ካብ ምዉታት ከም ዘተንስኦ እንተኣመንካ፣ ክትድሕን ኢኻ (ሮሜ 10:9)።
