መለኮታዊ ባህሪን ዘለኣለማዊ ስልጣንን ቅዱሳት ጽሑፋት

ብመንፈስ ማለት ብእግዚአብሔር ዝተነፍሰ ማለት እዩ። ተነጊርና ኣሎና

“ኩሉ (ወይ ኩሉ) ጽሑፍ ብመንፈስ ኣምላኽ እዩ ዝተዋህበ።” ክትርጎም ይኽእል እዩ

“ኩሉ ጽሑፍ ብእግዚአብሔር ዝተነፍሰ እዩ” (2 ጢሞቴዎስ 3:16)። ስለዚ ቅዱሳት ጽሑፋት ካብ ኣምላኽ ዝወጸ ራእይ እዩ፤ ሓይሎም ወይ ስልጣኖም ድማ ናብ ልብናን ሕልናናን ካብኡ እዩ ዝፍስስ። ቅዱሳት ጽሑፋት ቃል ኣምላኽ እንተዘይኮይኑ፣ ካብ ጽሑፋት ጽቡቕ ሰባት ንላዕሊ ዋጋ የብሉን፤ ግናኸ ቃሉ እዩ፣ ስለዚ ብስልጣን፣ ፍቕሪ፣ ጥበብን ቅድስናን ኣምላኽ ናባና ይመጽእ።

ገጻቱ ንኣሽሓት ዓመታት እንተዘይኮይኑ፣ ቅድሚ ግዜ ምህላዉ ናብ ድሕሪት ይወስደና፣ ሓሳባትና ድማ ናብ ዘለኣለማዊ ኩነታት ይመርሓና፣ ገለ ካብ መጽሓፋቱ ድማ ቅድሚ ሰለስተ ሽሕ ዓመት ተጻሒፉ እዩ፣ ካብ ካልእ መጽሓፍ ግን ፍሉይ እዩ፣ ምኽንያቱ ኩሉ ግዜ ሓድሽ እዩ። ክልተ ወይ ሰለስተ ሚእቲ ዓመት ዝተጻሕፈ ወይ ከኣ ናብ ሓደ ካብ ኣቦታት ዝምለስ ንቡር ጥራዝ ቅንብር እንተወሲድካ፣ ሒደት ገጻት ንምንባብ ትዕግስቲ ከምዘይብልካ ክትረክብ ኢኻ፤ ግናኸ ቅዱሳት ጽሑፋት፣ ከም ዝበልናዮ፣ ኣረጊት እኳ እንተኾነ፣ ኩሉ ግዜ ሓድሽ እዩ። ናብ ልብን ሕልናን ሓድሽነትን ሓይልን ይወስድ፣ ከም ካልእ መጽሓፍ ዘይገብር፤ ኩሉ ለውጥታት ኣብ ዓለምን ኣብ ደቂ ሰባትን ከቶ ኣይጸልዎን እዩ ዝመስል።

ንዓና ካብ “ሰብ”ን “ፍልስፍናኦም”ን፣ ስርዓትን ኣገባብን፣ “ልምዲ” ኣብ ክንዲ ክርስቶስ ኣብ ስልጣን ምግባርን የጠንቅቐና። ንልብን ሕልናን ክዛረብ ከሎ፣ ካብ ኣፍ ኣምላኽ ቃላቱ ንዝኣምኑን ንዝቕበሉን ኩሉ ግዜ ናይ ምምሃርን በረኸትን ድምጺ ኣለዎ።

ዘይኣምኑ ክርድእዎ ኣይክእሉን እዮም፣ ምኽንያቱ

“ብእምነት ንርድእ።” ከምኡ ዝኾኑ ጥራይ እዮም በረኸቱ ዝፈልጡ።

“ምስቶም ዝፈርህዎም ምስጢር እግዚአብሔር ኣሎ”፣ ንሕና ድማ ኣሎና

“ብምእማን ሓጎስን ሰላምን።” ንምሁር ቅዱሳት ጽሑፋት ዘይግለጽ እዩ፣ ንስርዓታዊ ድማ ግራህ እዩ፣ ንዘይኣምን ድማ ብጌጋታት ዝመልአ እዩ፣ ንጸሓፋይ ድማ ስሕተታትን ምጽብባቕን ኣሎ። ከምኡ ዝኾኑ ግን ኣምላኽ ከም ዝበለ ኣይፈልጡን እዮም

ስጋዊ ሰብ ንነገራት መንፈስ ኣምላኽ ኣይቅበሎምን እዩ፣ ኣይፈልጦምን ድማ እዩ፣ ምኽንያቱ ብመንፈስ እዮም ዝምርመሩ (1 ቆሮንቶስ 2:14)።

ፍሉይ ባህሪን ሓይልን ቃል ኣምላኽ

መጽሓፍ ቅዱስ ንዓና እንታይ ምዃንና ብእምነት ዝነግረና እንኮ መጽሓፍ እዩ — ክሳዕ ምምርማር ሓሳባትን ትርጉማትን ልቢ። እዚ ድማ መለኮታዊ ምዃኑ የርኢ፣ ምኽንያቱ ኣምላኽ ጥራይ እዩ ንልቢ ዝምርምር። ንኣምላኽ ድማ ብሓቂ ይገልጽ፣ ስለዚ ቃል ክቕበል ከሎ፣ ንነፍስና ናብ ኣምላኽ ምሳና ምህላዉ የምጽእ። እዚ ድማ መለኮታዊ ምዃኑ የርኢ፣ ምኽንያቱ

“ዓለም ብጥበብ ንኣምላኽ ኣይትፈልጦን እያ።” ወዲ ካብ ኣቦ ንሓጥኣን ንምድሓን ዝመጸሉ ዝተፈላለዩ መልክዓት: ግላዊ ክብሩ፣ ስነ-ምግባራዊ ፍጽምናኡ፣ ዝተፈጸመ ስራሑ፣ ኣካይዳኡ፣ ቃላቱ፣ መንገዱ፣ ህይወቱ፣ ሞቱ፣ ትንሳኤኡ፣ ዕርገቱ፣ ክብሩ፣ ሕጂ ዘለዎ ኣገልግሎታት፣ ኣብ መጻኢ ዝመጽእ ፍርድታትን ግዝኣትን - ከም ቀንዲ ሓቅታት ቅዱሳት ጽሑፋት፣ መለኮታዊ ባህሪ ድማ ይህብዎ።

ሓድነቱ ድማ፣ ከም ካልእ ዘይከውን፣ ማሕተም መለኮታዊነት ይወስድ። ዝተፈላለዩ ክፍላት ንሓድሕዶም ዝሰማምዑሉ ኣገባብ፤ ዓይነታት ብሉይ ኪዳን ኣብ ሓድሽ ኪዳን ንኣብነቶም ምህላዎም፤ ብዙሓት ትንቢታዊ ቃላት ኣብ ቀዳማይ ኣብ ካልኣይ ምፍጻሞም፣ ኣብ ሓድሽ ኪዳን ካብ ብሉይ ኪዳን ዝተወስዱ ብዙሓት ጥቅስታት፣ ንትምህርቲ እምነት ንምርግጋጽ፣ ኩሉ እዚ ድማ ዘይከሓድ መለኮታዊ ባህሪ ይህብ።

ስለዚ ሓደ ብመንፈስ ዝተጻሕፈ ጸሓፊ ምምስጋኑ ኣየገርምን እዩ

“ቃል” ናባና ከም ኣብ ተግባራቱ መለኮታዊ ባህርያት ዘለዎ።

ቃል ኣምላኽ ህያው፣ ሓያል፣ ካብ ክልተ ዝኣፉ ሰይፊ ዝበለጸ፣ ንነፍስን መንፈስን፣ ንሓሳባትን ትርጉማትን ልቢ ክሳዕ ምፍልላይ ዝሰጥሕ እዩ (እብራውያን 4:12)።

ሰብኣዊ ርእይቶ ኣብ ክንዲ መለኮታዊ ስልጣን

ሓደ ክርስትያን ዝብል ሰብ ከምዚ ኢሉ፣

“ብዛዕባ ቅዱሳት ጽሑፋት ብዙሓት ርእይቶታት ኣለዋ፤” ንሕና ድማ መለስና፣

“እዚኸ ከመይ ክኸውን ይኽእል፣ ንዓና ናይ ኣምላኽ ቃላት እንተኾይኖም? ምኽንያቱ፣ ሽዑ፣ ንድምጹ ምስማዕን ፍቓዱ ንምግባር ምፍታንን ጥራይ እዩ ዘሎና።” እዚ ሰብ እዚ ኣብ ትዕቢት ሓሳቡ፣ ከም ዝወደቐ ፍጥረት ኣብ ኣዳም፣ ንነገራት ኣምላኽ ንምፍራድ ብቑዕ ምዃኑ እናሓሰበ፣ ኣብ ክንዲ ንቅዱሳት ጽሑፋት ከም ቃል ኣምላኽ ምእዛዝን ንዕኡ ንምፍራዱ ምፍቃድን፣ ምስ ምሁራትን ዘይኣምኑን ምዃኑ ክንደይ ሒደት እዩ ዝሓስብ ነይሩ።

ወይለ! ኣብዚ ናይ መወዳእታን ዝዕጸወን መዓልታት ትዕቢት ሰብ ከምዚ እዩ፣ ብዙሓት ንርእይቶኦም ኣብ ክንዲ ቅዱሳት ጽሑፋት ይመርጹ፣ ከም ቀደም ድማ ቃል ኣምላኽ ባዶ ይገብሩ፣ ንልምዶም ንምሕላው። ስለዚ ድማ፣ ቃል ኣብ ምድሓር ቅዱሳት ጽሑፋት ብሰባት ብሓቂ ይፍጸም ኣሎ

“መታለልቲ ድማ ካብ ሕማቕ ናብ ሕማቕ ክኸዱ እዮም፣ እናተታለሉን እናተታለሉን” (2 ጢሞቴዎስ 3:13)።

መሰረት እምነትን ምርግጋጽን

እንተዘይብልና

“ቃላት ኣምላኽ”፣ ንእምነት መሰረት የብልናን፣ ስለዚ ድማ ብዘይፍታሕ ዘይምርግጋጽ ክንናወጽ ኣሎና፤ ግናኸ ብመለኮት ዝተዋህበ ምልእኻት ብምህላውና፣ ብስልጣኖም ብመለኮት ዝተዋህበ ምርግጋጽ ብዛዕባ ዘለኣለማዊ ምድሓን ኣሎና።

ብእኡ ድማ ሕጂ ምርግጋጽ ኣሎና፣ ኣብ ስራሕ ምድሓን ጐይታና የሱስ ክርስቶስ ዝተመስረተ፣ ከምዚ ዝብል: ሓጢኣትና ተሓዲጉ እዩ፣ ዘለኣለማዊ ህይወት ኣሎና፣ ደቂ ኣምላኽ ኢና፣ ናብ ፍርዲ ድማ ኣይንመጽእን ኢና (ግብሪ ሃዋርያት 10:43፣ ዮሃንስ 3:36፣ ገላትያ 3:26፣ ሮሜ 8:1)። ከምኡ ዝኾኑ ስለምንታይ ብጐይታና የሱስ ክርስቶስ ከም ዝኣምኑን ስለምንታይ ብዛዕባ ሕጂ ዘለዎምን ዘለኣለማዊ በረኸቶምን ከምዚ ዝበለ ምርግጋጽ ከም ዘለዎምን እንተተሓቲቶም፣ መልሶም ከምዚ ክኸውን እዩ፣

“ምኽንያቱ ኣምላኽ ኣብ ቃሉ ከምኡ ይብል፣ እምነት ድማ ንምርግጋጽ ካልእ ስልጣን ኣይትደልን፣ ንልብን ሕልናን ድማ ካልእ ዕረፍቲ ኣይትደልን።” ኣብ ሓደገኛ ግዜያት ንቅዱሳት ጽሑፋት ዝቐርቡ ብድሆታት

እቲ መዓልታት ብሓቂ ሕማቕን ሓደገኛን እዩ። ግዜ ነይሩ ኣረማውያን ጣኦታት እዮም ብቐንዲ ንቅዱሳት ጽሑፋት ናይ ኣምላኽ ገዛእ ራእይ ኣእምሮኡ ምዃኑ ዝሳለቑን ዝንዕቑን ነይሮም፤ ድሕሪኡ ድማ፣ ኣብ ክርስትና ዝተገልጹ ዘይኣምኑ ነቲ ጉዳይ ብንዕቀትን ምዝባዕን ይሕዝዎ ነይሮም፤ ግናኸ ኣብ ዘመናና ንርእሶም ኣገልገልቲ ክርስቶስ ዝብሉን መራሕቲ መጓሰ ኣምላኽ ዝኾኑን እዮም ንዘለኣለማዊ ሓቂ ቅዱሳት ጽሑፋትን መለኮታዊ ስልጣኖምን ብትግሃት ዝዓንውዎ ዘለዉ።

እዚ ድማ፣ ብሓደ ሰብ ብምሉኡ ብሒደት እዩ ዝፍተን፤ ግናኸ ብዝተፈላለዩ ሰባት ኣብ ዝተፈላለዩ ቦታታት፣ ስለዚ ድማ፣ ብተንኮል ሰይጣን፣ ሒደት ክግለጽ ይኽእል እዩ። ኣብዚ እዋን እዚ ኣብ ክርስትና ዘይተሃርመ ወይ ዘይተበላሸወ ህይወታዊን መሰረታዊን ትምህርቲ ቅዱሳት ጽሑፋት የለን።