«ንዓለም ወይስ ነቲ ኣብ ዓለም ዘሎ ኣይትፍቀሩ» (1 ዮሃንስ 2:15)
ካብ ኩሉ ነቲ ጐይታ ዘይበቅዕ እንተተፈልና፣ ንሱ ብግልጺ ምሳና ምኾነ ኢለ እኣምን። ኣብ ጸልማት ወይ ርኽሰት እንተሃሊና ናብኡ ክንቀርብ ኣይንኽእልን። ንሱ ንዓና ምሕላው ኣየቋርጽን፣ ከመይሲ ንሱ ፈጺሙ ኣይሓድገናን፣ ግናኸ ብዘይተሓጽበ እግሪ ናብኡ ክንቀርብ ወይ ምስኡ ርክብ ክህልወና ኣይንኽእልን።
ጌጋ እንተገበርና ጻድቃን ኣይኮናን፤ ምስቲ ጻድቕ ዘይኮነ እንተተሓቢርና ድማ ቅዱሳን ኣይኮናን። ብቕድስና እንተንመላለስ ጐይታ ብግልጺ ምሓገዘና። ብዘይ ቅድስና ብዛዕባ ኣካይዳ ሓቀኛ ኣገባብ ክህሉ ይኽእል እዩ ኢለ እሓስብ፤ ንቕድስና፣ ንሱ ዝበቅዖ ምፍላይ፣ ምስኡ እንተዘይኮይና ክንርድኦ ኣይንኽእልን።
ሙሴ ኣብ ከረን ንሱ ዝበቅዖ ተማሂሩ። ኣብቲ ቅዱስ እንተዘይኮይነ ቅዱስ ኣይፈልጥን። ኣብዚ ኢና እንዕገት ኢለ እኣምን። ጐይታ ንዓና ክመጽእ ኣይኽእልን ቅድሚ ኩሉ ነቲ ንርእሱ ዘይበቅዕ ከየባረረ። ንሕና ብዙሕ ግዜ ንሱ ንኣገባብና ክቕበል ንደሊ። እዚ ክገብሮ ኣይኽእልን፤ ግናኸ ንሱ፣ ስሙ ይባረኽ፣ ንሕና ንእኡን ንኣገባቡን ክንቕበል ይጽበየና፤ እዚ ድማ ብግድነት ንኹሉ ናይ ስጋን ዘርክስን ብምጥፋእ እዩ።
ሓደ ሰብ ብሕልናኡ ኣብ ኣካይዳኡ ቅኑዕ ክኸውን ይኽእል እዩ፣ ግናኸ ብምኽንያት ምሕብሓቡ ይረክስ ነበረ፤ ስለዚ ድማ «ርኹስ ነገር ኣይትተንክዩ» ተባሂሉ ኣሎ። ካብቲ ንክርስቶስ ዝነጸገት ዓለም ምሉእ ብምሉእ እንተተፈልየ፣ ብኸመይ ንእኡ ብዝኾነ ይኹን መገዲ ክጥቀመላ እኽእል? ንዓለም ወይ ንግድግዳኣ ንክርስቶስ ምልክት ክትጸውር ክሓትታ እኽእል ድየ? ሓድሽ ሓይሊ ከእቱ ኣሎኒ፤ ወይ ድማ፣ እቲ ሓድሽ ሓይሊ፣ መንፈስ ቅዱስ፣ ንዓይ፣ ንባርያ ክርስቶስ፣ ብእኡ ዝተዋህበኒ፣ ካብ ኩሉ ሓይሊ ዝላዓለ፣ ስራሑ ኣብዚ ንኽገብር ይድግፈኒ።
መንፈስ ኣምላኽ ንስራሕ ክርስቶስ ንምግባር ኣይበቅዕን ድዩ? ሽዑ ነቲ ንእኡ ዝነጸገት ዓለም ምጥቃም ብኸመይ ክትፍቀድ ትኽእል? ጐይታ ልብኹም የሐጉስ፣ እምነትኩም ድማ የበርትዕ፣ ሽዑ ንእኡ ብኸንቱ ከምዘይተጸበኹምዎ ክትረኽቡ ኢኹም።
