ምግልጋል ወይስ ምግልጋል? ንኣብነት ትሕትና የሱስ ምኽታል

እንቋዕ ሓጎሰኩም፣ ሰላም ንኹሉኹም ኣብ ኩሉ ኩርናዓት ዓለም ዘለኹም! ሎሚ ብልዕሊ ኩሉ ስም፣ ብስም ጐይታና የሱስ ክርስቶስ ንሰላምታኹም፣ ንእኡ ኸኣ ክብሪ ሕጂን ንዘለኣለምን ይኹን። ኣሜን።

እምበኣርከስ፣ ሎሚ ሓንቲ ሕቶ ኽሓተኩም እፈቱ። ንርእሰይ ዝሓትታ ሕቶ እያ፡ ባርያ ኽትህልወካዶ ወይስ ባርያ ኽትከውን ትመርጽ? ባርያ ኽትህልወካዶ ወይስ ባርያ ኽትከውን ትመርጽ? ክትግልገልዶ ወይስ ከተገልግል ትመርጽ?

እወ፣ ብርግጽ እዚ ፈታኒ ሕቶ እዩ፣ መንፈሳውያን ስለዝኾንና ኸኣ፣ “እወ፣ ከተገልግል እመርጽ” ክንብል ንደሊ። እንተኾነ ግን፣ ሓቀኛታት እንተኾንና፣ ኣብ ውሽጥና ኽንግልገል ዝደሊ ነገር ኣሎ።

እምበኣርከስ፣ ሓደ ነገር ክነግረኩም እፈቱ፡ ኣብ ፊልጲ ምዕራፍ 2፣ ፍቕዲ 5፣ መጽሓፍ ቅዱስ ከምዚ ይብል፡ “እቲ ኣብ ክርስቶስ የሱስ ዝነበረ ሓሳብ ኣባኻትኩምውን ይኹን። ንሱ ብመልክዕ ኣምላኽ እናሃለወ፡ ምስ ኣምላኽ ማዕረ ምዃኑ ኸም ምምንዛዕ ኣይቈጸሮን፡ ንርእሱ ግን ኣሕሊፉ ሃበ፡ መልክዕ ባርያ ወሲዱ።”

ሕጂ እዚ ኽትሓስቡሉ እደሊ፣ ምኽንያቱ እቲ ፈተና፡ ባርያ ኽህልወኒዶ ወይስ ባርያ ኽኸውን እደሊ? እዚ ጐይታ የሱስ እዩ። ንሱ ወዲ ኣምላኽ እዩ። ንሱ ኣምላኽ እዩ፣ በቲ ኩሉ ትርጉሙ፣ በቲ ኩሉ ዓብይነትን ክብሪን ልዕልናን ኣምላኽ። ንሱ ኣምላኽ እዩ። ካብኡ ዝዓቢ የልቦን። ገና ግን ምስ ኣምላኽ ማዕረ ምዃኑ ኸም ምምንዛዕ ኣይቈጸሮን፣ ከምቲ ሉሲፈር ዝገበሮ፣ ወይ ከኣ ኣዳም ናቱ ዘይነበረ ነገር ክሕዝን ክወስድን ዝፈተነ፣ ምኽንያቱ ንሱ ብወጻእን ብውሽጥን፣ ኩሉ እቲ ኣምላኽ ዝኾኖ ኣምላኽ እዩ። ንሱ ግን ንርእሱ ኻብቲ ወጻኢ ክብሩ ኣሕሊፉ ሃበ፣ መልክዕ ባርያ ኸኣ ወሰደ።

እዚ ኣዝዩ ዘገርም እዩ። ከምቲ ብኹሉ ወጻኢ ክብሪ ኣምላኽን ብኹሉ ውሽጣዊ ባህርይን ጠባይን ኣምላኽ ዝነበረ፣ ንሱ ብወጻኢ ጠባይን ብውሽጣዊ ጠባይን ባርያ ኾነ። ኣምላኽን ሰብን ብሓንሳእ ተጸንበሩ፣ ገና ግን ከም ባርያ፣ ኣምላኽ ባርያ ኾነ። እዚ ዘገርም እዩ።

ኣብ ኢሳይያስ 43፣ ከምኡውን ፍቕዲ 24 ይመስለኒ፣ መጽሓፍ ቅዱስ ከምዚ ይብል፡ “ሓጢኣትኩም ንኣይ ከተገልግል ኣገዲዱኒ።” ስለምንታይ እዩ ወዲ ኣምላኽ፣ ስለምንታይ እዩ ነቲ ቦታ ክብሪ ሓዲጉ ባርያ ዝኾነ? ንሓጢኣትካን ንሓጢኣተይን ኣብ መስቀል ቀራንዮ ምእንቲ ኺጸውር። ንሞት፣ እወ ንሞት መስቀል ምእንቲ ኺእዘዝ፣ ብምእዛዙ ንኣምላኽ ክብሪ እናሃበ። ብእኡ ኸኣ፣ ብምእዛዙ፣ ንኣምላኽ ብምኽባሩ፣ ንነፍስኻን ንነፍሰይን ምእንቲ ኼድሕን፣ ንሓጢኣትና ኣብ መስቀል ቀራንዮ ኸም ዝጸወረ። ንሱ ነቲ ጾር ንዓና ጸወሮ። ኦህ፣ ከመይ ዝበለ ባርያ ባሮት እዩ ንሱ!

ኣብ ማርቆስ ምዕራፍ 10፣ ከምኡውን ፍቕዲ 44 ይመስለኒ፣ ከምዚ ይብል፡ ሓላቓ ኽትከውን እንተደሊኻ፣ “ኣብ መንግስቲ ኣምላኽ ሓላቓ ኽኸውን ዝደሊ ዘበለ፣ ንኹሉ ባርያ ይኹን። ወዲ ሰብ እኳ ኺግልገል ዘይኮነስ፡ ኬገልግልን ህይወቱ ምእንቲ ብዙሓት ቤዛ ኺህብን እዩ መጺኡ።”

ንሱ ኣኽሊል ክብሪ ኣይነበረን ዝለበሰ፤ ኣኽሊል እሾኽ እዩ ዝለበሰ። ስሙ ይኽበር! ንሓጢኣትና ብምጽዋር ንዓኻን ንኣይን ኬገልግል መጸ፣ ነቲ ዕዳ ኸኣ ኣብ መስቀል ከፈሎ። ሕጂ ኸኣ ንዓና ኽንግልገል ዘይኮነስ፣ ንኹሉ ባሮት ክንከውን ይጽውዓና። ኣምላኽ ንነፍሲ ወከፍና ምእንቲ ስሙ ይሃበና። ኣሜን።

ባርያ ግበረኒ፣ ትሑትን ለዋህን። ጐይታ፣ ንዱኹማት ከልዕል ፍቐደለይ። ጸሎት ልበይ ድማ ኩሉ ግዜ ይኹን፡ ባርያ ግበረኒ፣ ባርያ ግበረኒ፣ ሎሚ ባርያ ግበር። ኣሜን።