መዝሙራት ዘጽንዑ ኩሎም፡ ደቂ ኣምላኽ ንውልቃዊ ህይወቶም ኪጥቀሙሉ ዚግባእ ብዙሕ ጸሎታት ከም ዘለዉ ይፈልጡ እዮም። ካብዚኣቶም ንዝኾነ ምእመን ኣዝዮም ኣገደስቲ ዝኾኑ ሾውዓተ ጸሎታት ክመርጽ እየ።
1.
“ኣብ መገዲኻ ስጕምተይ ከይዝምብልሲ፡ ኣሰር እግረይ ኣጽንዓዮ” (መዝሙር 17:5)። ብመፈንጠራታትን መፈንጠራታትን ተኸቢብና፡ እግሪ ኽንደይ ብቐሊሉ ይዝምብል። ሓደ ካብቲ ዚከላኸል ናይ ውልቂ ጸሎት ከባቢ ምስ ወጸ፡ “ኣሰር እግረይ” ካብ “መገዱ” ኽንደይ ብቕልጡፍ ይርሕቕ! ነዘን ቃላት እዚኣተን ኣብ ቅድሚ ኣዒንቲ ኣእምሮና ብስሩዕ ንግበሮም፡ ኩሉ ግዜ ድሉዋት ክኾና። ቃል ኣምላኽ ኣባና እንተ ዘይነበረ፡ በዛ እክይቲ መዓልቲ እዚኣ ኽንቀውም ኣይንኽእልን ኢና። “ጐይታይ፡ ኣብ መገዲኻ ሓልወኒ።”
2.
“ቃላት ኣፈይን ምሕላን ልበይን ኣብ ቅድሜኻ ቅቡል ይኹን፡ ዎ ጐይታይ፡ ሓይለይን መድሓንየይን” (መዝሙር 19:14)። እዛ ካልአይቲ ልማኖ እዚኣ፡ ኣብ መዝሙር 19 እትርከብ፡ ኣብ “ቃላትናን” “ምሕላናን” እተተኩር እያ፡ ንክርስቶስ ዜፍቅሩ ሰባት ድማ ባህጎም እትገልጽ እያ። እንዛረቦ ነገር ብብዝሒ ፍረ ናይቲ እንሓስቦ ስለ ዝኾነ፡ እቲ “ውሽጣዊ ሰብ” ንእኡ ባህ ዜብል ክኸውን ክንደይ ኣገዳሲ እዩ። በዚ ጥራይ እዩ እቲ ናይ ወጻኢ ገላጺ (ዘረባ) ናይቶም ቅዱሳን ናይ ህያው ኣምላኽ ክኾኑ እተጸውዑ ዚኸውን።
3.
“መገድኻ ኣርእየኒ ዎ ጐይታይ፡ ኣሰርካ ምሃረኒ” (መዝሙር 25:4)። ብዛዕባ ሓሳባት ኣምላኽ ገለ እንተ ፈለጥና እኳ፡ ናብ ናይ ገዛእ ርእስና ኣረኣእያ ኽንምለስ ንኽእል ኢና። “መገዱ” ኽንርኢ ኽንምለስ ኣሎና — ብዛዕባ ኩሎም እቶም ኣብ ከባቢና ዘለዉ ዜደናግሩ ሽግራት ከመይ ከም ዚዓዪን ከም ዚዓዪን — “ኣሰሩ” ድማ እንደገና ኽንምሃር ኣሎና፡ በዚ ድማ ዕላማኡ ተረዲእና፡ እቲ ናይ መወዳእታ ፍጻሜ ብንጹር ርኢና፡ በታ “ጽብቕቲ መገዲ” ብጽንዓትን ብእምነትን ክንከይድ ንኽእል ኢና።
4.
“ዎ ጐይታይ፡ ከናፍረይ ክፈተለይ፡ ኣፈይ ድማ ምስጋናኻ ኺነግር እዩ” (መዝሙር 51:15)። ኣብ ህዝባዊ ኣጋጣሚታት ጥራይ ዘይኮነስ፡ ኣብ ውልቃዊ ህይወት እውን፡ እዚ ኣገዳሲ እዩ — ብጐይታ እተኸፍታ ከናፍር። ንሱ ንኸናፍር እንተ ተንከፈን፡ ንምስጋናኡ ኺዛረባን ብዛዕባ ኩሉ ግሩም ግብሩ ኺነግራን እየን።
5.
“ኣዒንተይ ክፈተለይ፡ ካብ ሕግኻ ግሩም ነገራት ክርኢ” (መዝሙር 119:18)። ኩሉ ግዜ መጽሓፍ ቅዱስ ክንقرእ ከሎና፡ ቅዱስ ገጹ ክንሓስብ ከሎና፡ መንፈስ ቅዱስ (እቲ መለኮታዊ ደራሲ) ንክርስቶስ ራእይ ኪህበና፡ ካብ ነገራቱ ወሲዱ ኺርእየና የድልየና።
6.
“ኣዒንተይ ካብ ምርኣይ ከንቱነት ኣርሕቐን፡ ኣብ መገድኻ ድማ ህያው ግበረኒ” (መዝሙር 119:37)። ብብልጭልጭታን ውበትን ናይዛ ዓለም እዚኣ ኣብ ኩሉ መገዲ ተራኺብና፡ ኣዒንትና ካብቲ ዚርአ (ግዝያዊን ሓላፊን) ተኣልየን ኣብቲ (ሕጂ) ዘይርአን ዘለኣለማዊን ብዝያዳ ጽኑዕ ክኾና ክንደይ ኣገዳሲ እዩ።
7.
“ዎ ጐይታይ፡ ኣብ ቅድሚ ኣፈይ ሓላዊ ግበር፡ ንኣፍ ደገ ከናፍረይ ሓሉ”። እቲ ኣብ መዝሙር 141:3 ዚርከብ ሻውዓይ ጸሎት፡ ምናልባት ካብ ኩሎም ኣዝዩ ዜድሊ ጸሎት እዩ። እቲ ቅልጡፍ ቃል፡ እቲ ዘይተሓለወ ዘረባ፡ እቲ ዓሻ ገላጺ — ክንደይ ብቐሊሉ ዚዝረብ! ከም ሙሴ ዝኣመሰለ ትሑት ሰብ ብኸናፍሩ ብዘይ ምኽሪ እንተ ተዛሪቡ፡ ንዝኾነ ክርስትያን ኣብዚ ኣንፈት እዚ ዝያዳ ንቕሓት ኪገብር ክንደይ ኣገዳሲ እዩ! መዓልታዊ፡ ሰዓታዊ፡ እዘን ቃላት እዚኣተን ኪውሰዳን ኪጥቀማን ኣለወን፡ እንተ ዘይኮነስ፡ ልሳን (እታ ንእሽቶ ግና ዘይተገዛኢት ኣካል) ብርግጽ ከም እንዕንቀፍ ክትገብረና እያ።
ነዘን ሾውዓተ ልማኖታት እንደገና ንመርምረን። ኩለን ምስ ዕለታዊ ህይወት ዚተሓሓዛ እየን፡ ሓንቲ እኳ ኽንገድፋ ኣይንኽእልን ኢና። እቲ ሓድጊ ግልጽን ኣገዳሲን ክኸውን ከሎ ጥራይ ዘይኮነስ፡ ቅድሚ እቲ ናይ ሓደጋ ምልክት እውን ብተደጋጋሚ ንዘምረን። “ህዱእ ባሕሪ ሓደጋኡ ኣለዎ” እትብል ሓቂ ብብዝሒ እትርስዕ እያ፡ እቲ ሓደገኛ ዘይኮነ መገዲ ድማ “ኩሉ ግዜ ምጽላይ” ልማድ ምምዕባል እዩ።
