«ስጋኹም ህያው መስዋእቲ፡ ቅዱስ፡ ንእግዚኣብሔር ቅቡል፡ እዚ ግቡእ ኣገልግሎትኩም እዩ፡ ኣቕርቡ።» ሮሜ 12:1 NKJV
«ኣገደድዎም ... ስምኦን ቀሬናዊ፡ ኣቦ ... ሩፎስ ... መስቀሉ ኪጸውር።» ማርቆስ 15:21
«ንሩፎስ፡ ኣብ ጐይታ እተመርጸ፡ ንኣዲኡ ድማ ሰላም በሉ።» ሮሜ 16:13
ሎሚ ንሞት ዝተፈርዱ ገበነኛታት ንዘለኣለም ንምድላው ኣዋርሕን ሓድሓደ ግዜ ድማ ዓመታትን ኣለዎም። የሱስ ግን ኣብታ ዝተፈረደላ መዓልቲ ተሰቕለ። ብሓቂ ድማ ካብ መንበር ፍርዲ ብቕጽበት ናብ ቦታ ምፍጻም ሞት ተሰጕጕ፡ ንምድላው ወይ ንምፍናው ዝኾነ ዕድል ኣይተዋህቦን።
ሎሚ ምፍጻም ሞት ብሕቡእ ይካየድ፡ መብዛሕትኡ ግዜ ኣብ ውሽጢ እቲ ገበነኛ ዝተኣስረሉ ቤት ማእሰርቲ። ቅድሚ ዓመታት ግን ብህዝቢ ይካየድ ነበረ፡ ኣብ ገለ ቦታታት ድማ እቲ ዝተፈርደ ሰብ ቅድሚ ምፍጻም ሞት ብህዝቢ ኣብ ጎደናታት ይዘውር ነበረ፡ ምእንቲ ብዙሓት ሰባት ክርእይዎ። እዚ እዩ እቲ ሞት ክርስቶስ ዝነበረ።
ሓንቲ ፍሉይ ውርደት ምስ መቕጻዕቲ መስቀል ዝተኣሳሰረት፡ ክርስቶስ ዝረኣያ፡ እቲ ዝተፈርደ ሰብ ኣብ ድሕሪኡ ኣብ ጎደናታት እቲ ዝስቀየሉን ዝመውተሉን መስቀል ክጸውር ነበሮ። እቲ ክብደት ዓብዪ ነበረ፡ እሞ ኣብ ድሕሪኡ ብግርፋት ዝተቐደደ ስጋኡ ሒዙ ምጽዋር ኣዝዩ ኣሳቒ ነይሩ ክኸውን ኣለዎ።
የሱስ መስቀሉ ካብ ቤተ መንግስቲ ጲላጦስ እኳ እንተጸወረ፡ ርሑቕ ኣይጸወሮን። ወይ ኣብ መገዲ ኣብ ትሕቲኡ ወደቐ፡ ወይ ድማ ብኸምዚ ዝኣመሰለ ቀስን ዝተሰናኸለ ስጕምትታትን ይኸይድ ስለ ዝነበረ፡ እቶም ወተሃደራት ብዘይዕግስቲ ብምድንጓይ፡ እቲ ጾር ካብ ኣፍራስኡ ክውገድ ከም ዘለዎ ወሰኑ። እቲ ግርፋት ጥራይ ንዚ ምብትታን እኹል ነበረ። እንተኾነ ግን ካልኦት ሓቅታት እውን ኣበርክቶ ገይሮም ክኾኑ ይኽእሉ እዮም፡ ከም ዘይድቃስ ለይቲ ምስ ኩሉ ስግኣቱን ኣካላዊ ግፍዕን፡ ቅድሚኡ ድማ እቲ ኣብ ገነት ጌትሰማኔ ዝነበረ ስቓይ።
ዝኸፍአ ግን፡ እቲ ክርስቶስ ዝተሰቀዮ ውርደት እዩ። ንሰብ እቲ ዝስቀየሉን ዝመውተሉን መሳርሒ ከም ዝጸውር ምግባር ሓደ ዓይነት ጨካን ምምስሓቕ ነበረ። ኣብ ምሉእ ጽሑፋት እዚ ዓይነት መቕጻዕቲ ከም መሳርሒ ጨካን ምምስሓቕ ተጠቒሱ ኣሎ።
ንሓደ ክቡር ሰብ ካብ ውርደት ዝኸፍአ መቕጻዕቲ የልቦን፡ ኣብ ድኻምን ዘይምኽኣልን የሱስ መስቀሉ ኣብ ቅድሚ ኣሽሓት ዝነዓቕዎ ክጸውር ነበሮ። ንሰባት ክሳዕ ክንድዚ ፈቲዩን ኣገልጊሉን ስለ ዝነበረ፡ ብኣኦም ክኽበር ይግብኦ ነበረ። ከም ተኣምራት ዝገብር፡ ፈዋሲን መምህርን ኮይኑ ዘይተገደበ ተፈታውነት ዝነበሮ መዓልታት ነይርዎ፡ ሕጂ ግን ነፍሱ ብነቀፌታ ተመሊኣ ነበረት። ኣብ ስቓዩ ነዞም ትንቢታዊ ቃላት መዝሙራዊ ሓቂ ገበሮም፡
«ኣነ ትልን ሰብ ኣይኮንኩን፡ ንሰባት ውርደት፡ ብህዝቢ ድማ ንዑቕ። ኩሎም ዝርእዩኒ የላግጹለይ፡ ከንፈሮም የውጽኡ፡ ርእሶም የንቕንቑ፡ ‘ኣብ ጐይታ ተወከለ፡ የድሕኖ’ እናበሉ።» (መዝሙር 22:6-8)።
ሽዑ እቶም ወተሃደራት ንየሱስ ናብ ሞቱ ክመርሕዎ ከለዉ፡ ስምኦን ንእኡ ንምሕጋዝን ንመስቀል ናብቲ ዝተሰቕለሉ ቦታ ንምጽዋርን ተገዲዱ ኣገልገለ። ንስምኦን፡ እዚ መስቀል ምጽዋር ምቁራጽ፡ ምጽጋዕ፡ ውርደት ኮይኑ ተሰሚዕዎ ይኸውን። እንተኾነ ግን ንእኡን ንስድራቤቱን ናብ ሓድሽ ህይወት መእተዊ ኮነ። ብዙሓት መጽሓፍ ቅዱሳት ንማርቆስ 15:21 ምስ ሮሜ 16:13 የራኽብዎ፡ እዚ ድማ ሰበይቲ ስምኦንን ወዱ ሩፎስን እውን ኣገልገልቲ ጐይታ ከም ዝኾኑ የጠቓልል።
ንዝደኸመ ኣዳናጋሪ ጾር ካብ ደማዊ ድሕሪኡ ብምውሳድ ንምሕጋዝ ዝተፈቕደሉ ንስምኦን ዘይቀንኦ መን እዩ? ንኹላትና ሓንቲ መዓልቲ ክትመጽእ እያ፡ ሽዑ ዝኾነ ንክርስቶስ ዝተገብረ ኣገልግሎት ክኽፈል እዩ። ሽዑ ንእኡ ንምግልጋል ዝተዋህበ ደቂቕ ዓመታት እንተ ዝኸውን፡ እሞ ኩሉ ጽዋእ ዝሑል ማይን ኩሉ ሕያዋይ ቃልን ሽሕ ግዜ እንተ ዝበዝሕ ምተመነና። ክሳዕ ሽዑ፡ እቲ ንሓጢኣትና ኣብ መስቀል ዝሞተልና (ሮሜ 12:1) ዝገበርናዮ ኣምልኾኣዊ ኣገልግሎትና ንዝዞና ዘለዉ ከመይ ከም ዝጸሉ ንሕሰብ።
