ታሪኽ ስምኦን ጴጥሮስ ኣዝዩ መሃሪ ኮይኑ፡ ካብ ፈለማ ምስ ክርስቶስ ምፍላጥ ክሳዕ እቲ መንፈስ ቅዱስ ብዘይ ዕንቅፋት ሓይሉ ዜርእየሉ ኩነታት ናይ ነፍሲ ወከፍ ክርስትያን የርኢ። ኣብዚ እዋን እዚ፡ ምሉእ ሓይሊ ጸጋ ይግለጽ፡ ንነፍሲ ናብ ፍልጠት ክርስቶስን ናብ ክርስትያናዊ መሰላትን የብጽሓ። እቲ ምእመን፡ ኣብ ርእሱ ዘለዎ እምነት ምስ ኣጥፍአ፡ መሰላቱ ንምፍላጥን ብእኡ እተሰርዐ መገዲ ንምስዓብን ዜድሊ ምፍራስ ነፍሲውን ንርኢ።
ታሪኽ ጴጥሮስ ኣብ ቃል ኣምላኽ ብተፈጥሮኡ ናብ ክልተ ክፍሊ ይምቀል፡ ሓደ ኻብኡ ኣብ ወንጌላት፡ እቲ ሓደ ኸኣ ኣብ ግብሪ ሃዋርያት ንረኽቦ። እቲ ቐዳማይ ክፋል ምስቲ ኣብ ላዕሊ እተጠቕሰ ሓቅታት ዚሰማማዕ እዩ፤ እቲ ኻልኣይ ክፋል (ምስቲ ናይቲ መሳርሒ ዘይምዕሩይነት እኳ እንተዀነ) ብግብሪ መንፈስ ቅዱስ ኣብ ኣገልግሎት ጴጥሮስ፡ ከምኡውን በቲ ንዕንቅፋታትን ግርጭታትን ተጻዊሩ ንክርስቶስ ምስክር ኰይኑ ዜጽንዖ መለኮታዊ ሓይሊ ዝመልአ እዩ።
እቲ ቐዳማይ ርክብ
ጴጥሮስ ኣብ ወንጌል ሉቃስ ምስ ጐይታ ዚራኸበሉ መገዲ ዜተሓሳስብ እዩ። ኣደ ሰበይቲ ስምኦን (ሉቃስ 4:38, 39) ብዓብዪ ረስኒ ተታሒዛ ነይራ፡ እዚ ኸኣ ሓይሊ ኣስኢንዋ ነይሩ። የሱስ ኣሕዊዩ ንዕኡ ንኸተገልግል ኣዳልይዋ። ነፍሲ ንክርስቶስ ንፈለማ ግዜ እትረኽበሉ መገዲ ኸምዚ እዩ። ብእኡ ንኻልኦት ብእተዋህበ በረኸት ምስኡ ትራኸብ። ንዕኡ ኣብ ልብና ኺገልጽ ንእኡ እዋን ምስ በጽሐ፡ ምሉእ ብምሉእ ዘይፈልጦ ሰብ ከም ዘይኰነ ንረክብ። ጐይታ ነዚ ምድላዋዊ ፍልጠት እዚ፡ ንሕልናና ናብ ስምዒት ሓጢኣትን ንልብና ናብ ስምዒት ጸጋን ዜንቅሓሉ ዕዮ ንምሕጻር ይጥቀመሉ። ኣብዚ ወንጌል እዚ፡ ስምኦን ጴጥሮስ የሱስ ኣብ ቤቱ ኺዓዪ ርእይዎ ስለ ዝነበረ ይፈልጦ ነይሩ።
እቲ ገፋፊ ዓሳ
ወዲ ዮናስ ብሞያኡ ገፋፊ ዓሳ ነይሩ፤ ዓሳ ንምሓዝ ዜድሊ ነገር—መርከብን መርበብን ነይርዎ። ንዚደልዮ ንምርካብ ተጠቒሙሉ፡ በዚ ዕላማ እዚ ድማ ምሉእ ለይቲ ሰሪሑ፡ ግናኸ ዋላ ሓንቲ ኣይረኸበን። ከምኡ ድማ እቲ ተፈጥሮኣዊ ሰብ፡ ንልቡ ዚመልእ ከምኡውን ዜዕግብ ነገር ንምርካብ ንችሎታቱን ንዚርከቦ መሳርዕን ይጥቀመሉ። ግናኸ ብኸንቱ እዩ፤ እቲ መርበብ ባዶ ይተርፍ። ዕዮኡ ነቲ ዓሚቝ ድሌት ነፍሱ ኺምልስ ዚኽእል ዋላ ሓንቲ ኣይህብን። ስምኦንን ብጾቱን ዋላ ሓንቲ ስለ ዘይሓዙ፡ መርከቦም ሓዲጎም መርበቦም ይሓጽቡ። ካብ ታሕቲ ባሕሪ ሓመድ ጥራይ ስለ ዝሓዙ፡ ኪሓጽብዎ ይጅምሩ፡ እዚ ምስ ተወድአ ድማ እንደገና ዓሳ ኺገፍፉ እዮም። ምስ ሰብ ዓለም ከምዚ ኣይኰነን ድዩ? ንዚደልዮ ዕላማ ንምብጻሕ ኩሉ መዓልቲ ብዘይ ዕዉትነት ዕዮኡ የሐድስ።
ግናኸ፡ ሓይሊ ሰብ ከም ዘይብሉ ምስ ተራእየ፡ የሱስ ይረአ፡ ብጴጥሮስ ከም ዘይተጸምደ ዀይኑ። ንብዙሓት የምህር፡ ግናኸ ኣብ ማእከል ኣገልግሎቱ ልቡ ምስ ስምኦን እዩ፡ ንዕኡ ድማ ኣይርስዖን። ናብ ሓንቲ ኻብተን ናይ ስምኦን መርከባት ኣትዩ፡ ኻብ ምድሪ ቕሩብ ኪርሕቕ ለመኖ። ንጴጥሮስ ምስኡ ኻብቲ ህዝቢ ይፈልዮ፡ ከምኡ ድማ ጴጥሮስ ጐይታ ዚብሎ ዘበለ ኩሉ ይሰምዕ። የሱስ ቅድሚ እዚ ንጴጥሮስ ዘይፈልጦ ኣይነበረን፤ ሕጂ ኸኣ ቃሉ ይሰምዕ፡ እቲ ምስኡ ዘለዎ ናይ ምውጻእ ቦታ ድማ ንዕኡ ዝያዳ ሓያል ንምግባር ይሕግዞ። ይኹን እምበር፡ ካብ ፍቕዲ 5 ጀሚርና፡ እቲ ናይቲ ቃል ስልጣን ምእማን ጥራይ ከም ዝሓዘ ኽንርዳእ ንኽእል ኢና።
ድሕሪ እዚ፡ ጐይታ ብፍላይ ብጴጥሮስ ከም እተጸምደ ንረክብ። ንዕኡ ድማ፡ «ናብ ዓሚቝ ኣውጽእ፡ መርበብኩም ድማ ንምሓዝ ኣውርዱ» በሎ። ጴጥሮስ ምሉእ ለይቲ ኸምኡ ገይሩ ነይሩ፡ ግናኸ ክሳዕ ሽዑ ብፍቓድ ሰብ እዩ ተገይሩ፤ ሕጂ ኸኣ ብቃል ጐይታ እዩ። ጴጥሮስ ነዚ ቃል እዚ ይኣምኖን ይእዘዞን። እቲ ቐዳማይ ውጽኢት ቃል ኣምላኽ እምነት ምፍራይ እዩ፡ እምነት ድማ ስልጣኑ ትቕበልን ትእዘዝን። ጐይታ ተዛሪቡ፤ እዚ ንእምነት ይኣክል እዩ። ግናኸ የሱስ ንጴጥሮስ ብዝያዳ ሓያል መገዲ ይዛረቦ፡ ኣብ መን ከም ዘሎ ድማ የርእዮ፡ በዚ ኸኣ ንሕልናኡ ይበጽሖ። ንኹሉ ዚውስን ፈጣሪ፡ ብመዓልቲ ዓሳ ይሰብስብ፡ ብለይቲ ኸኣ ዋላ ሓንቲ ኣይነበረን፡ መርበብ ጴጥሮስ ድማ ብእኦም ይመልእ። ንሰብኣዊ ኣቕሑ ብኸምኡ ኺሕዝዎ ዘይኽእሉን ንድሌታት ደቀ መዛሙርቲ ዚበልጽን በረኸት ይመልእ። ብጾቱ ብኻልኣይ መርከብ ይመጹ፡ እዚ ኸኣ ብተመሳሳሊ ይሰጥም፡ በረኸት ጐይታ ክብሪ ኸምኡ ኣዝዩ ብዙሕ እዩ።
እቲ ሓጥእ
ጴጥሮስ (ፍ. 8) ነዚ ኩሉ በረኸት ይርእዮ፤ ንፈለማ ግዜ ኣብ ቅድሚ እቲ ምንጪን ኣመሓዳሪ በረኸትን ዘሎ የቕርቦ። ከምኡ ድማ፡ እቲ ዜጥቅዖ ቃል የሱስ ጥራይ ኣይኰነን፡ የሱስ ባዕሉን ክብሪ ሰብነቱን እዩ። ኣብ ነፍሱ ለውጢ ይፍጠር። እቲ በረኸት፡ ሓጐስ ኣብ ክንዲ ዜፍሪ፡ ምእማን ሓጢኣትን ፍርሃትን የፍሪ፡ ከመይሲ ናብ ቅድሚ ጐይታ ክብሪ የቕርቦ። በቲ ሓደ ሸነኽ፡ እቲ ናይ ኩነታቱ ስምዒት፡ የሆዋ ኺነጽጎ ኸም ዚግባእ ዜፍርህ ርግጸኝነት ኪህቦ ኸሎ፡ ኣብ እግሪ የሱስ ከም እንኮ መውጽኢኡ ይደርብዮ። ግናኸ እቲ እተበደለ ኣምላኽ ይቕርየሉ። ኣምላኽ ብፍቕሩ ይፍለጥ።
እቲ ሓጥእ ናይ ሓቂ ኩነታቱ፡ ዚግብኦ ፍርድን ቅድስና ጐይታን ምፍላጡ ብሩኽ እዩ። «ካባይ ርሓቕ፤ ከመይሲ ኣነ ሓጥእ ሰብ እየ።» ጴጥሮስ ንርእሱ ሓጥእን ንኣምላኽ ዘይበቅዕን ይፈርዶ። ኣብ ቅድሚ ቅድስናኡን ጽድቁን ይንቀጥቀጥ። ክሳዕ ሕጂ ጸጋ እንታይ ምዃኑ ብግማሽ ጥራይ እዩ ዚፈልጥ፡ ኣምላኽ ነቲ ብየሱስ ዚኣምን ብኸመይ ጻድቕ ኪኸውን ከም ዚኽእል ድማ ኣይፈልጥን፡ ግናኸ ኣብ እግሩ እዩ፡ ኣይሃድምን ድማ፡ ከመይሲ ተስፋ እንተ ኣልዩ፡ ኣብኡ እዩ። መርበቡ ኺሓጽብ ከሎ፡ ኣምላኽን ንርእሱን ኣይፈልጥን ነይሩ፡ ግናኸ ሕጂ ኽልቲኡ ይፈልጥ፡ እቲ ዝገበሮ ዘይኰነስ፡ እንታይ ምዃኑ ኸም ዚፈርዶ ኸኣ ዜገርም ነገር እዩ። ብዙሓት ነፍሳት ካብ ገበነኛ ተግባራቶም ኪንስሑን ኪፈርድዎም ከም ዚግባእ ይእመኑ፡ ግናኸ ናብ ምንጪ እዞም ተግባራት እዚኦም ኪበጽሑ ኣይተገብሩን። ኣብ ትሕቲ እቲ ሓጢኣት «ሓጥእ ሰብ» ኣሎ። እቲ ናይ ኣምላኽ ህልውና ስምዒት ኣዒንትና ይኸፍተና፡ እንታይ ምዃንና የርእየና፡ እንኮ መዕቆቢና ድማ ምስቲ ኺዅንነና ዚኽእል ምዃኑ የርእየና።
እቲ ሰዓቢ
ፍርሃት ንጴጥሮስ ሒዝዎ ነይሩ፡ ግናኸ ጐይታ ፍርሃት ኣብ ቅድሚኡ ኺህሉ ፈጺሙ ኣይፈቕድን። ይዛረብን ንፍርሃት የርሕቖን፡ ከመይሲ ንሱ ጐይታ ጸጋ እዩ። ኩሉ ኻልእ ኪተርፍ ይፈቕድ—ነቲ ኣብ ነፍሲ ዘሎ ዕዮ ውጽኢት ብዝኾነ ይኹን መገዲ ኣየዳኽምን—ግናኸ ንፍርሃት የርሕቖ። ኣይፋሉን፡ ጐይታ ኻብኡ ኣይርሕቕን። «ኣይትፍራህ፤ ካብ ሕጂ ንደሓር ሰባት ክትገፍፍ ኢኻ» ይብል። ከምዚ ኸም ዝበለ ዀይኑ፡ ንኣኻ ንምድሓን እንተ ዘይረኸብኩኻስ፡ ብኣኻ ገይረ ንኻልኦት ከድሕን ኣይከኣልኩን። ንስምኦን ጴጥሮስ ካብ ምሕጓስ ንላዕሊ ይገብር፤ ሓድሽ በረኸት ይህቦ፡ ኣገልግሎት ድማ ይውዕለሉ፡ ከምኡ ድማ ጴጥሮስ ሓጥእ ኰይኑ ኣብ ክንዲ ዚተርፍ፡ ኩሉ ሓዲጉ ንየሱስ ኪስዕብ ዚኽእል ኣገልጋሊ ይኸውን።
ጴጥሮስ ኣብ ማይ ናብ የሱስ ኪኸይድ
እቲ ቐዳማይ ተግባር ጴጥሮስ፡ ሓጥእ ኩነታቱ እናኣመነ፡ ኣብ ኣጕልቦ የሱስ ምውዳቑ ነይሩ። ድሕሪኡ ኣብ ማይ ኺመላለስ ከሎ ንዕኡ ኺረኽቦ ይኸይድ (ማቴዎስ 14:22-33)። እዚ ቅደም ተኸተል እዚ ምጥንቃቕ ኣገዳሲ እዩ። ንምድሓኒ ምብጻሕ ንምልዋጥ ይስዕብ፡ ንኣገልግሎት ድማ ይቕድም። ጴጥሮስ፡ ክሳዕ ሕጂ ሰብ ገፋፊ ዓሳ ኪኸውን ቃል ኪዳን ጥራይ ስለ ዝነበሮ፡ ንዕኡ ኺረኽቦ ተደሪኹ ነይሩ። ናብቲ ኻብ ርእሲ እምባ ዚወርድ ዝነበረ ኺርኢ ተመልሰ፡ እዚ ኸኣ ብዛዕባ ሰብነት ክርስቶስ ኪቕበሎ ዝነበሮ ክብራዊ ምግላጻት መጀመርታ ጥራይ ነይሩ።
ፍልጠት ጴጥሮስ ፈለማ ኣዝዩ ላዕለዋይ እዩ። «ጐይታይ፡ ንስኻ እንተ ዄንካ» ይብል፡ ግናኸ ንመጀመርታ ይኣክል እዩ። ኩሉ ነገር ንዕኡ ኣብ መንነት እቲ ሰብ ይምርኰስ፡ ንሱ እንተ ዀይኑ ድማ፡ ቃሉ ንጴጥሮስ መርከብ ንኺሓድግ ይኣክል እዩ። «ኣብ ማይ ናባኻ ኽመጽእ ምረሓኒ» ይብል። እቲ ናይ ርእሱ ርግጸኝነት ዚመስል ቦታ ሓዲግካ፡ መገዲ ዘይብሉ ቦታ ምምልላስ ከቢድ ነገር ነይሩ፡ ግናኸ ቃል ክርስቶስ ንዕኡ ይኣክል ነይሩ። ሓይሉ ይፈልጥ ነይሩ። ብቃሉ መርበብ ሓዲጉ ነይሩ፤ ብቃሉ ይኸይድ። ንዕኡ ንምድሓኒ ኸም ዘምጽኦ፡ ኣብ ማይ ኪመላለስ የኽእሎ። ነዚ ሞገስ እዚ ኺሓትት ከሎ፡ ጴጥሮስ ፈተና ንምግባር ወይ ንዕንቅፋታት ብምስዓር ብልሓቱ ንምርኣይ ኣይሓሰበን፤ ዚደልዮ ዝነበረ ናብኡ ምኻድ እዩ። ክርስቶስ ይስሕቦ ነይሩ፡ ንእዋኑ ድማ ብዛዕባ ንፋስ ወይ ማዕበል ኣይሓሰበን። እቲ ተፈጥሮኣዊ ልቢ ናብ ክርስቶስ ዜብጽሕ መገዲ እንተ ዘይፈልጥ፡ እምነት ኣብ ማእከል ኩሉ ዓይነት ሽግራት፡ ብለይቲ ኸም ብማዕበል፡ መገዲ ትረክብ፡ ንጐይታ ንምቕራብ ድማ ትጥቀመሎም። እምነት ንዕኡ መርከብ፡ እንኮ ዚመስል መዕቆቢ፡ ንኺሓድግ ትመርሖ፡ ንዕኡ ናይ ሓቂ ቦታ ድሕነት ከም ዘይኰነ ኣይትሓስቦን፡ ናብ የሱስ ድማ ኪበጽሕ፡ ህልውናኡ ኻብቲ ናብ ካልእ ገምገም ምብጻሕ ንላዕሊ ዜዋጽኦ እዩ።
ቐዳማይ እምነትን ፍቕርን
ብዙሕ ግዜ ጽቡቕ ንጅምር፤ እቲ ቐዳማይ እምነትን እቲ ቐዳማይ ፍቕርን፡ እቲ ብሓደ ነገር ዝመልአ ልቢ ቐሊልነት፡ የጽንዓና፡ ድሕሪኡ ኸኣ ዓይኒ ኻብቲ ነገር ኪርሕቕ ንፈቕድ። ሰይጣን ንደቀ መዛሙርቲ ብምፍራህ የሱስ ኬጨንቖም ፈቲኑ ነይሩ (ፍ. 26)፡ ግናኸ ብቕልጡፍ ካብ ኣፉ ጽቡቕ ሓሳብ ኪረኽቡ ተማህሩ። ድሕሪኡ እቲ ጸላኢ ብሽግራት የፍርሆም። ንዕኡ ምስማዕ እንታይ ዓሻነት እዩ፡ ከመይሲ ሽግራት ናብ ክርስቶስ ኣየምርሑናን ድዮም? ድኻታት ዘይኣመንቲ ፍጡራት ኢና! ኣብ ፈተናታትና፡ ከም ኣብ ድሌታትና፡ እንኮ እንርስዖ ነገር፡ ክንርስዖ ዘይግብኣና ነገር—መለኮታዊ ሓይሊ እዩ። ጴጥሮስ ድማ፡ ምስ ወጸ፡ ብዛዕባ ሓይሊ ንፋስ ኪሓስብ ጀመረ፡ ናብ ርእሱ ሓይሊ ድማ ኪምለስ ጀመረ፡ ኣብ ቅድሚኡ ኻብቲ ናብ የሱስ ብዘይ ጥርጥር ዜምጽኦ ሓይሊ ስሕበት ዝበለጸ ሓይሊ ስሕበት ከም ዘሎ ረሲዑ። ኪሰጥም ድማ ይጅምር።
ከም ጴጥሮስ ኪሰጥም ኣብ ኣፋ ዝነበረ መን እዩ? ኩላትና ሓደ ዕድል ኣይተኻፈልናን ድዩ? ግናኸ ጩኸት ካብ ከናፍር ደቀ መዛሙርቲ ይወጽእ፡ «ጐይታይ፡ ኣድሕነኒ»፤ «ካባይ ርሓቕ» ኣይብልን፡ ከመይሲ እቲ ምእመን ንምድሓኒ ይፈልጦ፡ ባህርዩ ድማ ምድሓን እዩ። ጴጥሮስ ዕላማኡ ኺበጽሕ ኣብ ኣፋ ኸሎ ሓገዝ ይጽውዕ፡ የሱስ ድማ ንዕኡ ናብ ርእሱ ንምስሓብ ኢዱ ኺዝርግሕ ጥራይ እዩ ዜድልዮ። ሓንቲ ደቒቕ ዝያዳ እምነት፡ እቲ ደቀ መዛሙርቲ ድማ ኣይሰጥምን ነይሩ። ክንጠራጠር ኢና ድዩ? ክሳዕ መወዳእታ ኬድሕነና ዚኽእል ንኣምላኽ ንእመን፡ ከመይሲ እቲ ማዕበል ጐይታን ናቱ ዝዀኑን ብርግጽ ክሳዕ ዚራኸቡ ኣይቋረጽን።
