«ደቀ መዝሙር ካብ መምህሩ ኣይበልጽን እዩ፡ ኵሉ ዝተፈጸመ ግን ከም መምህሩ ክኸውን እዩ።» (ሉቃስ 6:40) ኣብዚ ምንባብ እዚ ጐይታ የሱስ ንዓሰርተ ክልተ፡ ንኻልኦት ደቀ መዝሙር ክገብሩ ምስ ወጹ፡ ደቀ መዝሙሮም ካብቲ ንሳቶም ዝበጽሕዎ መንፈሳዊ ህይወት ንላዕሊ ክሰግስጉ ከም ዘይክእሉ የዘኻኽሮም ነበረ። ብኻልእ ኣዘራርባ፡ ኣብ ካልኦት ዘለና ኣወንታዊ ጽልዋ ብገዛእ ርእስና እንታይ ምዃንና ይውሰን።
ወይ ከምቲ ኦ. ኤል. ክላርክ ዝበሎ፦
ዘይትፈልጦ ክትምህር ኣይትኽእልን፤ ዘይትኸዶ ክትመርሕ ኣይትኽእልን።
እቲ መድሓኒ ነቲ ትምህርቲ ብዛዕባ እቲ ሓረርታን እቲ ዓብዪ ዕንጨይትን ብምዝራብ ኣደልደሎ። ሓደ ሰብ ኣብ ማዕረርያ ክኸይድ ከሎ፡ ሓንቲ ንፋስ ንእሽቶ ሓረርታ ብቕጽበት ናብ ዓይኑ ኣእተወቶ። ዓይኑ ይሓኩ፡ ነቲ ላዕለዋይ ክዳን ናብ ታሕተዋይ የውርዶ፡ እሞ ድማ ነቲ ሓረርታ ካብ ዓይኑ ከመይ ገይሩ ከውጽኦ ከም ዝኽእል ኵሉ እቲ ጽቡቕ ዝሓስብዎ ምኽሪ ኣዕሩኹ ይፍትን።
ድሕሪኡ ኣነ ብዓይነይ ዝወጸ ስልኪ ሒዘ መጺአ፡ «እንሆ፡ ፍቑር ዓርከይ፡ ነቲ ኣቶም ካብ ዓይንኻ ከውጽኣልካ ፍቐደለይ» እብሎ። ርእሱ ብምግምጣል፡ ብዘይተበላሸወ ዓይኑ ናብ ኣነ ይጥምት እሞ፡ «ቅድም ነቲ ስልኪ ካብ ገዛእ ዓይንኻ ከተውጽእ ኣይግብኣካን ድዩ ትብል?» ይብለኒ።
ብርግጽ! ኣነ ብሓደ ሓጢኣት ንላዕሊ ተኣሲረ እንተኾይነ፡ ንሓደ ብሓጢኣት ዝቃለስ ዘሎ ሰብ ክሕግዞ ኣይክእልን። ንሓደ ግልጺ ትእዛዝ ቅዱሳት ጽሑፋት ኣነ ባዕለይ እንተ ዘይተኣዘዝክዎ፡ ንዕኡ ክእዘዞ ኣይክእልን።
ኣብ ህይወተይ ዝኾነ መንፈሳዊ ውድቀት ኣብቲ ፍሉይ ቦታ ኣፈይ ይዓጽዎ።
ደቀ መዝሙረይ ፍጹም ምስ ኮነ፡ ማለት፡ ምልምማዱ ምስ ወዳእኩ፡ ካብቲ ናይ ገዛእ ርእሰይ መንፈሳዊ ቁመት ሓደ ሴንቲሜትር ንላዕሊ ክኸውን ኣይጽበዮን። ክሳብ ቁመተይ ክሰግስግ ይኽእል እዩ፡ ግን ካብኡ ንላዕሊ ክመርሖ ኣይክእልን።
እዚ ኵሉ ድማ ንገዛእ ርእስና ክንጥንቀቕ ከም ዘሎና የጕልሕ። ኣገልግሎትና ናይ ባህሪ ኣገልግሎት ክኸውን ኣለዎ። እቲ ኣብ ውሽጢ ዘሎ እዩ ዝቑጸር።
ብልሳን፡ ብልህ፡ ከምኡ ድማ ቅልጡፍ ተዛራቢ ክንኸውን ንኽእል ኢና፡ ግን ኣብ ህይወትና ዕውር ቦታታት፡ ናይ ምግፋዕን ዘይምእዛዝን ቦታታት እንተ ኣልዩና፡ ሽዑ ደቀ መዝሙር ምግባርና ዕውር ንዕውር ዝመርሕ እዩ።
