ክርስቲያን በርንስታይን (1672–1699) ጽሒፉ:
ኦ ንቕንዕና ኣዒንትና ኣጽንዓዮ
ኣቱም ጐይታ፣ ብምሉኡ ናባኻ፣
ብጽባቐኻ ተዋፊርና፣
ኣብ ካልእ ከም ዘይንርኢ።
ግናኸ ኣብዛ ዓለም እዚኣ ትኩረትና ካብ ጐይታ የሱስ ክርስቶስ ዜንቅብ ብዙሕ ነገር ኣሎ። ከምዚ ዝኣመሰለ ነገራት ተስፋ ምቑራጽን ምሕማቕን የምጽእ። ግናኸ ናብ ጐይታ ክንጥምት ከሎና፡ ብቐጻሊ ኸኣ ከምኡ ክንገብር ከሎና፡ እምነትናን ተስፋናን ይድልድል (1 ተሰሎንቄ 5:8, 1 ጴጥሮስ 1:21)፡ ከምኡ’ውን ብ“ፍቕሪ ኣምላኽ ብመንፈስ ቅዱስ ኣብ ልብና ፈሲሱ እዩ” (ሮሜ 5:5 NKJV) ንሕጐስ።
ንትዕግስቲ ስራሕ እግዚኣብሔር ምስናና ንምስጋና ኢና፣ ንሱ ንልብና ናብኡ ንምጥማት ንምትንሳእ ኩነታትን ሰባትን ይጥቀም እዩ። ኣብ እዮብ ንኣብነት፣ እግዚኣብሔር ንዕላማታቱ – ንዕላማታት እግዚኣብሔር – ኣብ ህይወት እዮብ፣ ሰበይቱ፣ ስድራቤቱን ኣዕሩኹን ንምምጻእ ንስራሕ ሰይጣን ከም ዝፈቐደሉ ንምስጋና ኢና። ኣብ መወዳእታ፣ ዓብዪ በረኸት ነበረ። እዚ ኣብ ካልኦት እውን ንርእዮ ኢና፣ ካብ ቅዱሳት ጽሑፋት ትምህርቲ ይህበና (ሮሜ 15:4)፣ ብዝያዳ ብእኡ ክንዋፈር ንኽእል ኢና።
ነፍሲ ወከፍ ሰብ ንእግዚኣብሔር ኣገዳሲ እዩ። ቅድሚ ምውላድና እውን ንሱ ንዓና መደብ ነበሮ። ንኤርምያስ ዝበሎ ኣንብብ:
“ቅድሚ ምፍጣረይካ ኣብ ከርሲ ኣፍለጥኩኻ፤ ቅድሚ ምውላድካ ኸኣ ቀደስኩኻ፤ ንኣህዛብ ነብዪ ኽትከውን ሾምኩኻ” (ኤርምያስ 1:5)።
ዲያብሎስ ወይ እቶም ብምጥባሩ ዝካፈሉ ንስኻ ወይ ዝኾነ ይኹን ሰብ ንእግዚኣብሔር ኣገዳሲ ከም ዘይኮነ ክትሓስብ ኣይትፍቀደሎም። ንሱ ብኣካል ፈጢሩናን ህይወት ሂቡናን ጥራይ ዘይኮነ (መዝሙር 139:13-17 ኣስተውዕል)፡ ህይወቱ እውን ኣብ መስቀል ቀራንዮ ንዓና ኣንቢሩ እዩ (1 ዮሃንስ 3:16)። ኣብኡ ደሙ ፈሰሰ፡ ንዓና ፈሰሰ (ዮሃንስ 19:34)። ንሱ ኣድሒፉና እዩ – እቶም ብእኡ ዝኣመንና (ራእይ 5:9)። ናብኡ ጠምቱ እሞ ንበሩ!
ጽባቐታት እግዚኣብሔር ግርም እዩ። ብሓቂ ነቲ ካልኦት ዝጸሓፍዎ ቃላት ክንደግም ንኽእል ኢና:
ስምካ ንፈቱ፣ ጐይታ የሱስ፤
ቅድሜኻ ኸኣ ብትሕትና ንምብርከኽ፤
ክሳዕ እንነብር ከኣ፣ ንዓኻ ንህብ፣
ኩሉ በረኸት፣ ኣምልኾ፣ ክብሪ፤
ምስጋናኻ ብዓውታ ንዝምር፣
ልብናን ድምጽናን እናሓዋወስና፣
ንስኻ ጥራይ ኢኻ ብቑዕ ትብል፤
ጽባቐኻ ኩሉ ይበልጽ።
—ወ. የርበሪ (ሞይቱ 1863)
ጽባቐኡ ካብ ድኹም ሓይልና ንላዕሊ ይበርህ፤
ንዘለኣለም ከኣ ንፍቕሩ ክንነብርን ክንምሃርን ኢና።
እዚ ፍቕሩ ምፍላጥና ጽዋእና ኣትሪፉ ኣፍሲሱ።
—ሃና በርሊንግሃም (1842–1901)
