ብቑዕ ወይስ ዘይብቑዕ?
«ካብ ኵሉ ሰብ ሓራ እኳ እንተ ኾንኩ፡ ንብዙሓት ምእንቲ ኽረብሕ ኢለ ንዅሉ ባርያ ገበርኩ። ንኣይሁድ ምእንቲ ኽረብሕ፡ ኣይሁዳዊ ኾንኩ። ነቶም ትሕቲ ሕጊ ዘለዉ ምእንቲ ኽረብሕ፡ ትሕቲ ሕጊ ኾንኩ (ኣነ ርእሰይ ትሕቲ ሕጊ ኣምላኽ ዘይኰንኩስ፡ ትሕቲ ሕጊ ክርስቶስ እየ)። ነቶም ሕጊ ዘይብሎም ምእንቲ ኽረብሕ፡ ሕጊ ዘይብለይ ኾንኩ። ንድኹማት ምእንቲ ኽረብሕ፡ ድኹም ኾንኩ። ብዝዀነ ይኹን መገዲ ገለ ምእንቲ ኸድሕን፡ ንዅሉ ኹሉ ኾንኩ። እዚ ኸኣ ምስናይኩም ተኻፋሊ ወንጌል ምእንቲ ኽኸውን፡ ስለ ወንጌል ኢለ እየ ዝገብሮ።» «እቶም ኣብ ውድድር ዝጐዩ ዅሎም ከም ዝጐዩ፡ ሓደ ግና ሽልማት ከም ዚቕበልዶ ኣይትፈልጡን ኢኹም? ንስኻትኩም ከኣ ምእንቲ ኽትረኽብዎ፡ በዚ መገዲ እዚ ጕዩ። ኵሉ እቲ ንሽልማት ዚወዳደር፡ ኣብ ኵሉ ነገር ርእሱ ዚገትእ እዩ። ንሳቶምሲ ሓላፊ ኣኽሊል ንምርካብ እዮም ዚገብርዎ፡ ንሕና ግና ዘይሓልፍ ኣኽሊል ንምርካብ ኢና። ስለዚ ኣነ ኸምዚ እብል፡ ብዘይጥርጥር ኣይጐይንን። ከምቲ ንፋስ ዚወቅዕ ሰብ ኣይዋጋእን። ንኻልኦት ምስ ሰበኽኩ፡ ኣነ ርእሰይ ከይተነጸግኩ ምእንቲ ኸይተርፍ፡ ንስጋይ እወቅዖን እግዝኦን።» —1 ቈረንቶስ 9:19-27 NKJV
ሃዋርያ ጳውሎስ እዚ ቓላት እዚ ብዛዕባ ርእሱ ጽሒፍዎ። ካብ ኵሉ ሰብ ሓራ እኳ እንተ ነበረ፡ ንርእሱ ግና ባርያ ኵሉ ገበራ። ሓደ እኳ ኣየገድዶን ነበረ። ኣብ ክንዲኡስ፡ ንሰባት ናብ እምነት ብጐይታ የሱስ ክርስቶስ ንምምጻእ እዚ ስጕምቲ እዚ ክወስድ መረጸ።
ጳውሎስ፡ ኣብ ዕዮ ወንጌላዊነቱ፡ ነቶም ንክርስቶስ ክረብሖም ዝደለዮም ሰባት መሰለ። ንኣይሁድ፡ ነቶም ትሕቲ ሕጊ ዝነበሩ፡ ሕጊ ብምሕላው ፍጹም እኳ እንተ ዘይነበረ፡ ከም ኣይሁዳዊ ኾነ። ብዛዕባ እቲ ናይ ሓቂ ሕጊ፡ ብኣምላኽ ንሙሴ እተዋህበ፡ ጐይታ የሱስ ጥራይ እዩ ንዅሉ ትምኒታቱ ብፍጹምነት ዝፈጸመ። እቲ ሃዋርያ ንኣህዛብ እውን መሰለ፡ ግናኸ ገለ ከም ዝሓስብዎ ሕጊ ዘይብሉ ኣይነበረን። ጳውሎስ ኣብ ቅድሚ ኣምላኽ ብቑዕ ኮይኑ ጸንሐን «ትሕቲ ሕጊ ክርስቶስ» ነበረን።
ሎሚ ውልቀሰባትን ማሕበራት ክርስትያናትን፡ ንሰባት ንምዕዋት ኣብ ዝገብርዎ ጻዕሪ፡ ንሓቂ ቅዱሳት ጽሑፋት ገዲፎም ኣምላኽ ብንጹር «ሓጢኣት» ዝብሎ ይገብሩ ይርኣዩ። ሓጢኣት ምግባር ወይ ኣብ ሓጢኣት ሰብ ምስታፍ ጌጋ እዩ። ኣብ ከምዚ ዝኣመሰለ ነገር፡ ስም ጐይታ ይነውር፡ ሰብ ወይ ዕዮ ኸኣ ክሳዕ ዝተናዘዘ ይነጸግ (1 ዮሃንስ 1:9)።
«ድኹም»፡ ኣብቲ ኣብ 1 ቈረንቶስ ዘሎና ክፍልና፡ ብቐሊሉ ብዙሕ ሓይሊ ዘይብሉ ማለት እዩ። ጳውሎስ፡ እቲ ሓያል ባርያ ኣምላኽ፡ «ንዅሉ ኹሉ ኾነ፡ ብዝዀነ ይኹን መገዲ ገለ ምእንቲ ኸድሕን።» ከመይ ዝበለ ግሩም ቃል እዩ። ንሓደ ሰብ ናብ ምድሓን ብክርስቶስ ንምምጻእ ክሳዕ ክንደይ ክኸይድ እየ? ኵሎም ከም ዘይደሓኑ ንርኢ፡ «ገለ» ጥራይ። ግናኸ «ገለ» ሓድሽ ህይወት ብክርስቶስ ረኺቦም! ከም ጳውሎስ «ስለ ወንጌል» ክንዓዪ ንኽእል ኢና።
እቲ ሃዋርያ ብዛዕባ ምጕያይ ውድድር ብምቕራብ ቀጸለ። ሓደ ብሉጽ ጕያይ ከም ዝሰዓረ ወይ ከም ዝተሳዕረ ዘይግድሶ ኮይኑ ክወዳደር ርኢኹምዶ ትፈልጡ? ምናልባት ኣይፋልን፡ ከመይሲ ብዓብዪ ትኩረትን ጻዕርን ይጐዩ፡ ንሪባን ንምብታኽን ሽልማት ንምርካብን ይጽዕሩ። እዚ ምሳሌ እዚ ኣብ ካልኦት መልእኽታት እውን ንረኽቦ። ኣብ ፊልጲ 3:14 ጳውሎስ ከምዚ ኢሉ ጽሒፉ፡ «ንሽልማት ናይቲ ናይ ላዕሊ ጽውዓ ኣምላኽ ብክርስቶስ የሱስ፡ ናብ ዕላማ እጽዕር ኣለኹ።» እብራውያን 12:1-2 ከምዚ ኢሉ የተባብዓና፡ «ንዅሉ ጽዕነትን ነቲ ብቐሊሉ ዚጠልፈና ሓጢኣትን ንደርቢ፡ ነቲ ኣብ ቅድሜና ዘሎ ውድድር ከኣ ብትዕግስቲ ንጕየ፡ ናብ የሱስ፡ ናይ እምነትና ጀማሪን ፈጻምን፡ እናጠመትና።»
ናብ 1 ቈረንቶስ 9 ተመሊስና፡ ጳውሎስ ብዛዕባ «ኣብ ኵሉ ነገር ርእስኻ ምግታእ» ተዛረበ። እዚ ማለት ርእስኻ ምግታእ ወይ ልክዕነት ምሕላው እዩ፡ ዘይበዝሕ። ብዘይ እዚ፡ ንፍሽልን ጽቡቕ ክንጐይን ኣይንኽእልን፡ እዚ ኸኣ ምስቲ ብሃዋርያ እተዋህበ ስእሊ ይጻረር።
ጳውሎስ ኣብ ዝነበረሉ ዘመን፡ ጕያያት ኣኽሊል ከም ሽልማት ይቕበሉ ነበሩ፡ ንሕና ግና «ዘይሓልፍ ኣኽሊል» ክንረክብ ኢና – ንዘለኣለም ዚጸንዕ። ነዚ ኣኽሊል እዚ ኣብ እግሪ መድሓኒና ምድርባይ (ራእይ 4:10-11)፡ ከምኡ እውን «ጽቡቕ ገበርካ፡ ሕያዋይን እሙንን ባርያ» (ማቴዎስ 25:21) ኺብለና ምስማዕ ባህታ ኪኸውን እዩ። ከምኡ እውን፡ ኣብ ሰማይ ምስቶም ወንጌል ዝተኻፈልናዮምን ዝኣመኑን ምፍላጥ ከመይ ኪኸውን ከም ዝኽእል ሕሰብ!
ጳውሎስ ብዛዕባ ንፋስ ዘይምውቃዕ ጽሒፉ (1 ቈረንቶስ 9:26)። ንግዜና ንኣምላኽ ክንጥቀመሉ ንደሊ እምበር፡ ንርእስና ጥራይ ከነሐጕስ ኣይንደልን። ስልጠና ኣድላዪ እዩ፡ ንእኡ ኸኣ ክንዓዪ ኣሎና።
ጳውሎስ ንስጋና ምግዛእ ዘለዎ ኣገዳስነት ብምጥቃስ ደምደመ። እዚ ናይ ርእሰ-ምግታእ ጉዳይ እዩ። «ርእሰ-ምግታእ» ካብ ፍረ መንፈስ፡ ኣብ ውሽጥና ኣብ ዝኣመና ዝነብር፡ ከም ዝኾነ ምጥቃስ ኣገዳሲ እዩ (ገላትያ 5:22-23፤ 1 ቈረንቶስ 6:19)። ብግብረይ ከይተነጸግኩ ምእንቲ ኸይተርፍ፡ እዚ ኣብ ልበይ ክወስዶ ኣሎኒ። ቃል ኣምላኽ ምዝራብን ኣብ ቅድሚኡ ብቕኑዕ መገዲ ምንባርን ክሳዕ ክንደይ ኣገዳሲ እዩ።
