ክቡር ኣንባቢ፡
“ሃዋርያት ናብ የሱስ ተኣኪቦም፡ ዝገበርዎ ኹሉን ዝመሃርዎ ኹሉን ነገሩ” (ማርቆስ 6:30)። ኣብዚ ናይ ሕጂ ህይወትና፡ ኩሉ ሓዘንናን ሓጎስናን ክንነግሮ እንኽእል፡ ዝሰምዓና፡ ኣብ ምሕረቱ ድማ ብምሉኡ ክንተኣማመን እንኽእል ሰብ ምምጻእ ኣዝዩ ከቢድ እዩ።
ግን ወትሩ ኣብ ጥቓና ዘሎ፡ ንምስማዕን ንምሕረትናን ድሉው ዝኾነ ዓርኪ ኣሎ። ዘይካፈሎ ፈተናን ሓጎስን የለን፡ እቲ ዓርኪ ድማ እቲ ደቀ መዛሙርቲ ልቦም ዝገለጽሉ እዩ። እወ፡ ከይዶም ንየሱስ “ኹሉ ነገር” ነገሩ።
ንሰኻ እውን ከምኡ ክትገብር ትኽእል ኢኻ፡ ክቡር ክርስትያን። ንሱ ድምጽኻ ክሰምዕ ይፈቱ። ኩሉ ነገር ንገሮ፡ ናይ ቤት ትምህርትኻ ሓሳባት፡ ናይ ስራሕካ ሓሳባት፡ ንጹህ ሓጎስካ፡ ጉድለታትካ፡ ኩሉ ድሌታትካ ድማ ኣፍልጦ። ብዛዕባኻ ዝምልከት ዝኾነ ነገር ኣይትሓብኦ። ንሱ ጥራይ እዩ ሓቀኛን እሙንን ዓርክኻ፡ ስለዚ ብኽብሪ፡ ግን ብናጽነትን ብምትእምማንን ተዛረቦ።
ብዛዕባኻን ብዛዕባ እቲ እትሓልፎ ዘለኻ ኩሉ ቃልሲን ኩሉ ይፈልጥ፡ ንሱ ኸኣ ክሕግዘካን ክመርሓካን ልብኻ ብሰላሙ ክመልኣልካን ድሉው ምዃኑ ክትፈልጥ የድልየካ። ንሱ ኩሎም ህዝቡ ነፍሳት ክዕወቱ ይፈቱ፡ ስለዚ ገለ ካብ ደቂ ክፍሊኻ ወይ መሳርሕትኻ ናብኡ ንምምራሕ ከም ዝፈተንካ ንምስማዕ ሓጎስ ሃቦ። ምኽንያቱ፡ ልክዕ ከም ሃዋርያት፡ ንስኻ ልኡኹ ኢኻ እሞ፡
ንሱ ጐይታኻ እዩ፡ ከምኡ እውን እሙን ዓርክኻ። ጐይታ ነዚ ሕታም እዚ ንምጥንኻርን ንምብራኽን ንምጽናዕን፡ ክሳዕ ክርስቶስ ኣብ ህይወትካ ዝግለጽ፡ ከም ዝጥቀመሉ ተስፋ እገብር።
ንኢመይላትኩምን ማስታወሻታት ምትብባዕኩምን የቐንየልና።
