ጥንታዊ ግብጻዊ መፍትሕ ህይወትን ናይ ሓቂ መስቀልን

ብህይወት፡ ድሕሪ ሞት ብህይወት ትፈልጥ ዲኻ? ጥንታውያን ግብጻውያን ኣዝዮም ይፈልጡ ነበሩ። ህይወቶም ንምርካብ መፍትሕ ህይወት ይዓዩን ይተስፉን ነበሩ። እዚ ናብቲ መዕረፊ ቅዱሳን መእተዊ ከም ዝህቦም ይኣምኑ ነበሩ። ኣብ መንጎ እዚኣቶም ዝሓለፉ ሽሓት ዓመታት ኣብ ዓለም ዓበይቲ ለውጥታት ተፈጺሞም እዮም፡ ግን ድሌት ህይወት ድሕሪ ሞት ኣብ ልቢ ሰብ ኣዝዩ ኣገዳሲ ኮይኑ ይቕጽል።

ምብጻሕ ናብ ጥንታዊ ግብጺ

ምብጻሕ ናብ ጥንታውያን ሓወልትታት ኣብ ግብጺ ኣዝዩ ዘደንቕን መምህርን ነበረ። ዓብዱ፡ መምርሒና፡ ካብ ሓደ ዓብዪ ቤተ መቕደስ ናብ ካልእ መራሕና። ድሕሪኡ ድማ ንወገን ምዕራብ ናብ ሩባ ኒል ሰጊርና፡ ብነዊሕ መተሓላለፊታት ናብ ትሕቲ ምድሪ ዝተቖፍሩ መቓብርታት ወረድና። ኣብቲ ዓበይቲ ግድግዳታትን ብዙሓት ኣዕኑድን፡ ኣብ ዓበይቲ ሓወልትታትን፡ ኣብ ግድግዳታትን ጣሪያታትን ናይቲ መቓብርታት ዝተሰርሑ ስእልታትን ቅርጻ ቅርጻታትን ኣመልከተና። ስእልታት ፈርኦናት፡ ተግባራቶምን ዓወታቶምን ዘርእዩ ነበሩ። ስእልታት ዝተፈላለዩ ኣማልኽቲ ስርዓታቶም ዝፍጽሙ ነበሩ። ኩሉ ዝተረፈ ቦታ ብሂሮግሊፊክስ ተሸፊኑ ነበረ። ብዓብዪ መጠን ናይቲ ጥንታዊ ነገራት ብኣንጻሩ ንእሽቶ ዝርዝርን ፍጽምናን ናይቲ ቅርጻ ቅርጻታትን ስእልታትን ተደናገርና።

ጥንታዊ መፍትሕ ህይወት

ዓብዱ ንሓደ ምልክት ኣመልከተ፡ “እዚ መፍትሕ ህይወት እዩ” በለ። ኣዝዩ ዘሐጉስ ኮይኑ ተረኽበ። ኣብቲ ጽሑፍ ደጋጊምና ረኣይናዮ። ከም መፍትሕ ኣብ ኢድ ናይቲ ሓወልትታት ፈርኦናት ብዙሕ ጊዜ ተታሒዙ ርኢናዮ። ስእልታት ኣማልኽቲ፡ ፍርቂ እንስሳን ፍርቂ ሰብን ዝኾኑ፡ ነቲ መፍትሕ ንዓብዪ ገዛኢ እናቕረቡ ርኢና። እንታይ ዝገርም ፍልልይ! ፍርስራሽ ቤተ መቕደሳት፡ ዝተሰበሩን ዝወደቑን ሓወልትታት፡ ዝተዘምዘሙ መቓብርታት። ኣብ ኩሉ ወገን ምልክታት ሞት፡ ጥፍኣት፡ ኩሉ ድማ ብ መፍትሕ ህይወትተሰኒዑ። “እወ” በለ ዓብዱ፡ “ጥንታውያን ፈርኦናት ንምርካብ ህይወቶም ምሉእ ብትግሃት ይዓዩ ነበሩ መፍትሕ ህይወት። ተግባራቶም ኣብ ምድሪ ብሚዛን ክምዘን እዩ ዝኣምኑ ነበሩ፡ ጽቡቕ ኣብ ሓደ ወገን፡ ክፉእ ድማ ኣብ ካልእ ወገን። ጽቡቕ ነቲ ክፉእ እንተ በሊጽዎ፡ ሽዑ ንምቕባል ብቑዓት ክኾኑ እዮም መፍትሕ ህይወት።”

ናይ ሓቂ መፍትሕ ህይወት

ኣብኡ፡ ብኩሉ ትዕቢቱ፡ እቲ ዓብዪ ሓወልቲ ራምሰስ II ደው ኢሉ ነበረ፡ ኢዱ ኣብ ጎድኑ፡ መፍትሕ ህይወት ሒዙ። ነቲ ምልክት እንደገና ረኣናዮ። “እንታይ ይመስል?” ንርእስና ሕቶ ሓተትና። ንሓድሕድና ሓተትና። ኣብቲ ሂሮግሊፊክስ “ምንባር” ወይ “ህይወት” ማለት እዩ። ካብ ስእሊ ሰብ ብዝርጉሕ ኣእዳው እዩ ዝመጸ። እቲ መልሲ ብሓደ መጸ። “ከም መስቀል፡ መስቀል የሱስ ክርስቶስ፡ እቲ ዝሞተሉ መስቀል፡ ንዝኣምኑሉን ከም ጐይታኦምን መድሓኒኦምን ዝቕበልዎ ኩሉ ዘለኣለማዊ ህይወት ንምሃብ።” እቲ ጥንታዊ መፍትሕ ህይወት ዘለኣለማዊ ህይወት ክህብ ኣይከኣለን። መስቀል፡ ባዕሉ፡ ህይወት ክህብ ኣይከኣለን። ግን እቲ ኣብ መስቀል ዝሞተ ሰብ፡ ንሱ መፍትሕ ህይወት ሂቡና እዩ። እንሆ እዚ እዩ፡

“እዚ ኸኣ ዘለኣለማዊ ህይወት እዩ፡ ንዓኻ፡ ንሓደ ሓቂ ኣምላኽ፡ ነቲ ዝላእከዮ የሱስ ክርስቶስ ድማ ምፍላጥ” (ዮሃንስ 17:3)።

እቲ ዓብዪ ድሌት ህይወት ድሕሪ ሞት ንምርካብ ኣብ ልቢ ሰብ ይቕጽል።

ብህይወት ድሕሪ ሞት ትፈልጥ ዲኻ?

ምቕራብ ዘለኣለማዊ ህይወት

መፍትሕ ህይወት ሎሚ ይቐርበልካ ኣሎ። ንጐይታ የሱስ ክርስቶስ ብእምነት ከም ውልቃዊ መድሓኒትካ ብምቕባል፡ ዘለኣለማዊ ህይወት፡ ብኹሉ ክብሩን ምልኣቱን፡ ናትካ ክኸውን እዩ። ጐይታ የሱስ ክርስቶስ ከምዚ በለ፡ “ቃለይ ዝሰምዕን ብዝለኣኸኒ ዝኣምንን ዘለኣለማዊ ህይወት ኣለዎ፡ ናብ ፍርዲ ድማ ኣይመጽእን፡ ካብ ሞት ግን ናብ ህይወት ሓሊፉ እዩ” (ዮሃንስ 5:24)።