እቲ ዝኣመነ ሰራቒ ኣብ መስቀል፡ ፍርሃት ኣምላኽን ምድሓንን

እቲ ኣብ መስቀል ዝነበረ ሰራቒ ዝኣመነሉ ጉዳይ፡ ኣምላኽ ኣብ ነፍሲ ዝገብሮ ዓብዪ ዕዮ—ምሉእ ለውጢ ኣብቲ ሰብ—ብዓብዪ ጽባቐ ዘርኢ እዩ። ካብዚ ብተወሳኺ ድማ፡ ኣብዚ ትርኢት እዚ፡ ክርስቶስ ንእኡ ዝገበሮ ዓብዪ ዕዮ ንረክብ፡ እዚ ድማ በታ መዓልቲ እቲኣ ምስ ክርስቶስ ስፍራኡ ኺወስድ ኣኽኣሎ።

ጉዳይ እቲ ኻልእ ሰራቒ እውን ብሓቂ ዓሚቝን ከቢድን እዩ—ሓንቲ ነፍሲ ኻብዛ ዓለም እዚኣ ናብ ካልእ እትሓልፍ፡ ናብ ደገታት ዘይተመላሊሱ ዘለኣለማዊ ህይወት እትቐርብ፡ ብኣፉ ንቡሩኽ ዝጸርፍን ዝንዕቕን፡ “ንስኻ ክርስቶስ እንተ ዄንካ፡ ንርእስኻን ንኣባናን ኣድሕን” ዝብል ቃላት ዝዛረብ። ከምዚ ዝኣመሰለ ናይ ሓጺር ህይወት ሰብ ኣብዚ ምድሪ እዚ፡ ብዘይ ክርስቶስ፡ ብዘይ እምነት፡ ንገዛእ ነፍሱ ሓጢኣት እናገበረ፡ ብሓቂ ከቢድ እዩ። ንኽፉኣት ከምዚ ተባሂሉሎም ኣሎ፡ “ኣብ ሞቶም መቑሕ የብሎምን፡ ሓይሎም ግን ጽኑዕ እዩ። ከም ካልኦት ሰባት ኣብ ሽግር ኣይርከቡን” (መዝሙር 73:4-5)።

እቲ ዝኣመነ ሰራቕን ፍርሃት ኣምላኽን

በታ ሓንቲ ሰዓት ኣብ ህይወት እቲ ኻልእ ሰራቒ ንርአ—እታ ዝበለጸት ሰዓት ኣብ ህይወቱ። “እቲ ኻልእ ድማ መሊሱ ገሰጾ፡ ንኣምላኽ ኣይትፈርህን ዲኻ፧” —ዓብዪ መርኣያ ናይ ዕዮ ኣምላኽ ኣብ ነፍሲ። ብሓንቲ ንእሽቶ ቃል እዩ ጀሚሩ፡ እዛ ቃል እዚኣ ግን ንልቢ ብጥበብ መገዲ እተማህረቶ እያ፡ ከመይሲ “ፍርሃት እግዚኣብሔር መጀመርታ ጥበብ እዩ” (ምሳሌ 9:10)። ኣብዛ ንእሽቶ ቃል እዚኣ፡ ኣብ ነፍሱ ዘሎ ኽቡር ዕዮ ኣምላኽ ንረክብ። ንኽፉኣት ከምዚ ተባሂሉሎም ኣሎ፡ “ኣብ ቅድሚ ኣዒንቶም ፍርሃት ኣምላኽ የልቦምን” (ሮሜ 3:18)። ኣምላኽ ኣብ ኵሉ ሓሳባቶም የልቦን። “ንኣምላኽ ኣይትፈርህን ዲኻ፧”

እዚ ዓብዪ ለውጢ ኣብዚ ሰብ እዚ ዝጀመረሉ መሰረት እዚ እዩ ነይሩ፡ ቅዱስ ፍርሃት ኣምላኽ። ኣምላኽ ኣብ ሓሳባቱ ቅኑዕ ስፍራ ነበሮ፡ እኳ ደኣ ገና ከም መድሓኒ ኣይፈልጦን እዩ ነይሩ። ከምቲ ኣብርሃም ብዛዕባ ሰባት ጌራር ዝበሎ እዩ ነይሩ፡ “ብሓቂ ፍርሃት ኣምላኽ ኣብዚ ቦታ እዚ የልቦን፡ ንሳቶም ድማ ብሰንኪ ሰበይተይ ኪቐትሉኒ እዮም”።

ኣብ ምድሪ ስደቱ፡ ልቢ ዮሴፍ ዝሓለወ ፍርሃት ኣምላኽ እዩ ነይሩ፡ “እምበኣርከስ፡ እዚ ዓብዪ ክፍኣት እዚ ኸመይ ገይረ እገብሮ፡ ንኣምላኽከ ኸመይ ገይረ እበድል፧” ኣብ ዓለም ሓጢኣት ንልቢ ዝሕሉ እዚ እዩ። መጀመርታ ጥበብ እዩ። ዘይምህላዉ ንግብሪ ናይ ሰብ ብልሹን ክፉእን ፍቓድ ቦታ ይገድፍ።

መሪሕ መርሆ ናይ ኣምላኻዊ ፍርሃት

ምስ ኣባናኸ ኸመይ እዩ፧ ክንብል ንኽእል ዲና፡ እዚ ቅዱስ ፍርሃት ኣምላኽ እዚ መራሕን መሃዝን ናይ ኵሉ ሓሳባትን ዕላማታትን ልብና፡ ግብሪ ህይወትና፡ ከምኡውን ንመገድታትና ዝመርሑ ምኽንያታት ኰይኑ እዩ፧ እዚ ኵሉ ብፍርሃት እግዚኣብሔር ተመሪሑ ድዩ፧ ፍርሃቱ ንፍቓድና ገዲቡ ድዩ፧ እዮብ “ንኣምላኽ ዝፈርህን ካብ ክፉእ ዝርሕቕን” ሰብ እዩ ነይሩ፡ ቆርኔሌዎስ ድማ “ንኣምላኽ ምስ ኵሉ ቤቱ ዝፈርህ” እዩ ነይሩ። “እቶም ንእግዚኣብሔር ዝፈርሁ ሓድሕዶም ይዛረቡ ነበሩ፡ እግዚኣብሔር ድማ ሰምዐን ኣቕለበን፡ መጽሓፍ መዘክር ድማ ኣብ ቅድሚኡ ንእቶም ንእግዚኣብሔር ዝፈርሁ፡ ንስሙ ድማ ዝሓስቡ ተጻሕፈ” (ሚልክያስ 3:16)። እዚ መርኣያ እምነት ኣብርሃም እዩ ነይሩ፡ “ሕጂ ንኣምላኽ ከም እትፈርህ ፈሊጠ ኣሎኹ” (ዘፍጥረት 22:12)። ሕጂ እዚ “ፍርሃት እግዚኣብሔር ምንጪ ህይወት እዩ፡ ካብ መፈንጠራ ሞት ንምርሓቕ” (ምሳሌ 14:27)። “ናብ ህይወት የብጽሕ” (ምሳሌ 19:23)።

እዚ ድማ ኣብቲ ኣብ መስቀል ዝነበረ ሰራቒ ብኸምዚ ዝገርም መገዲ ንርእዮ። ኣብ ቅድሚ ኣምላኽ ቅኑዕ ስፍራኡ ኺወስድ መርሖ። ብሩኽ ሰላም—ቅኑዕን ቅቡልን ኩነታትና ኣብ ቅድሚ ኣምላኽ ምሉእ ብምሉእ ምእማን፡ በዚ ድማ ንፍርዲ ሞት ናብ ገዛእ ነፍስና ምውሳድ፡ ከምቲ ንሱ ዝገበሮ። ዕዮ ኣምላኽ ክሳዕ ምስ ክርስቶስ ኣብ ገነት ዝኸውን፡ ከመይ ገይሩ ብሩህን ብሩህን ኰይኑ! ኣምላኽ ኣብ ነፍሱ ቅኑዕ ስፍራ ነበሮ፡ ንሱ ድማ ኣብ ቅድሚ ኣምላኽ ኣብ ቅኑዕ ስፍራኡ ነበረ!