የሆዋ ኣትማን ናብ ሰፈር እስራኤል ዝሰደደሉ ምኽንያት ህዝቢ ንኣምላኽ ስለ ዝነጸጉ፣ ካብ ግብጺ ምድሓኑ ኸኣ ከም ዘይነበረ ስለ ዝቖጸሩ እዩ። ሞት ዝመጽእ ንኣምላኽ ድሕሪት ምስ ኣበልናዮን ንምድሓን ዝፈጸሞ ምስ ነጸግናዮን እዩ። ህይወት ኣብ ቅድሚኡ ጥራይ እያ እትርከብ፣ ንእስራኤል ከኣ “ብዙሓት ካብ ህዝቢ እስራኤል ሞቱ” (ዘሁ. 21:6)።
ፍርዲ መቕጻዕቲ እዩ፣ እንተኾነ ግን ንምፍላጥን ንሓጥእ ናብ ጐይታ ንምምላስን እውን የገልግል። እቶም ኣትማን ኣብ ልዕሊ ህዝቢ ዝደለይዎ ውጽኢት ኣለዎም፣ ከምቲ እስራኤላውያን “ሓጢኣት ገበርና” ኢሎም ዝተናዘዙ። ንስሓ ንምምላስ ኣድላዪ ቀዳማይ ስጉምቲ እዩ። እንተኾነ ግን ቅዱስ ኣምላኽ ምስቶም ሓጢኣት ዝገበሩ እንታይ ክገብር ይኽእል? ከም ዘይተፈጸመ ገይሩ እንተ ዘይረኣዮ ወይ እንተ ዘይሓለፎ ጻድቕ ኣይከውንን እዩ።
ብዘይፍላጦም፣ እቶም ህዝቢ ነቶም ኣትማን ንምውጋድ ጥራይ እዮም ዝሓተቱ፣ እንተኾነ ግን ኣምላኽ ዝያዳ ውጽኢታዊ ፍታሕ ኣብ ኣእምሮኡ ኣለዎ። ነቶም ኣትማን ምውጋድ ነቶም እተነኽሱ ዝኾነ ነገር ኣይገብርን እዩ፣ ከምኡ እውን ምስቲ መርዛም መርዚ ሓጢኣት ዝተሓሓዘ፣ ኩላትና ተነኺስና ኢና። ኣምላኽ ካብ ህልውና ሓጢኣት ከድሕነና እንተኽኢሉ እኳ፣ ውጽኢቱ ኣብ ነፍሲ ወከፍ ሰብ ዓሚቝ እዩ፣ ከምኡ እውን ንሞት ተፈርዲና ኢና (ምስ. ያዕ. 1:13–15)።
“ከምቲ ሙሴ ኣብ በረኻ ንተመን ዝሰቐሎ፣ ከምኡ ኸኣ ወዲ ሰብ ክስቀል ኣለዎ፣ እቲ ብእኡ ዝኣምን ዘበለ ከይጠፍእ ናይ ዘለኣለም ህይወት ክረክብ” (ዮሃ. 3:14–15)። እዚ ንቕድስና ኣምላኽ ዘዕግብን ንዘይተወሰነ ፍቕሩ ዘርእን እንኮ ፍታሕ እዩ። ሞት ጐይታ የሱስ ንሓዋሩ ንመርዚ ሓጢኣት ንምሕዋይ እንኮ መገዲ ኮይኑ ይቕጽል። ካብ ሞት ናብ ህይወት ክንሓልፍ ንህይወቱ ኣንቢሩ።
