ጽውዓ ሌዊ: ካብ ተጋባኢ ናብ ደቀ መዝሙር

እቲ ተጋባኢ ሌዊ

እዚ ተጋባኢ ሌዋዊ ድዩ ነይሩ? እንተኾይኑ፣ ውርደቱ ዝበዝሐ ዓብዪ ነበረ። ግን ናይ ዝኾነ ዓሌት ይኹን፣ እስራኤላዊ ነበረ፣ ከም ተጋባኢ ብምዃኑ ኸኣ ንስሙን ንህዝቡን ኣዋረደ፣ ካብ ኣዕሩኹን ምናልባት ካብ ስድራቤቱን ተፈልየ፣ ምስ ኣህዛብን ሓጥኣንን ክቑጸር።

ንእንታይ? ሓደ መልሲ ጥራይ ክህሉ ይኽእል እዩ። ንወርቂ ክኸውን ኣለዎ። ወርቂ ይገዝኦ ነበረ፣ ካብ ክብሪ፣ ስም፣ ኣዕሩኽ፣ ሃገራዊ ኩርዓት ንላዕሊ ነበረ። ንርእዩ ኸኣ ንርእይቶ ካልኦት ኣደልዲልዋ ነበረ፣ ከመይ ኣብ ግሉጽ ዕዳጋ ኣብ መእከቢ ቀረጽ ተቐሚጡ ነበረ፣ ንንዕቀት ደቂ ዓዱ ከይተገደሰ። ንሱ ዝንዓቕን ዝተዋረደን ሰብ ነበረ። የሱስ ከኣ ኣብኡ ተቐሚጡ ረኣዮ፣ ንእኡ ኸኣ: «ስዓበኒ» በሎ።

ምላሽ ደቀ መዝሙር

እቲ ትእዛዝ ነቶም ኣብኡ ዝነበሩ፣ ብፍላይ ከኣ ንጴጥሮስ፣ እንድርያስ፣ ያእቆብን ዮሃንስን፣ ኣስደሚምዎም ክኸውን ኣለዎ። ንሳቶም ነቲ ሓደ ትእዛዝ ሰሚዖም ብቕጽበት ታኣዚዞምዎ ነበሩ፣ ጃልባታቶምን መርበብታቶምን ኣሕዋቶምን ወለዶምን ዝተቖጸሩ ኣገልገልቶምን ሓዲጎም፣ ግን ንሳቶም ጻዕረኛታትን ክቡራትን ሰባት ነበሩ፤ ምናልባት ሸካርን ዘይተማህሩን፣ ግን ክሳዕ ዝፍለጥ ኣብ ህይወቶም ብግሉጽ ክሓፍሩሉ ዝግባእ ዝኾነ ነገር ኣይነበረን። ንሳቶም ከኣ ሰዒቦምዎ ነበሩ፣ ከመይ ጽውዓኡ ዘይተቓወምቲ ነበረ፣ ብእኡ ኸኣ መድሓኒ እስራኤል ከም ዝኾነ ብዘይ ንጹር ረኣዩ፣ ምእንቲ እስራኤል ከምኡ’ውን ምእንቲ እቲ ኣብ ቃሉ ዝተሰምዖም ሓይሊ፣ ሰዒቦምዎ ነበሩ።

ግን እዚ ተጋባኢ! ንእስራኤል እንታይ ይግደስ ነበረ? ንሱ ሃገራዊ ኣይነበረን፣ ንሃገሩ ከዳዕ ነበረ። ከምኡ ዝኣመሰለ ኣብ ደቀ መዝሙሩ እንተ ኣልዩ፣ ዕላማ የሱስ ክዕወት ይኽእል ድዩ? ህዝባዊ ርእይቶ ብርግጽ ንእኡ ብምምራጹ ክጻረሮ እዩ ነይሩ፣ ከምቲ ካብቲ መዓልቲ ንደሓር ዝነበረ፣ እዞም ክቡራን ደቀ መዝሙር እዚ ምውሳኽ ናብ ቁጽሮም ኣዝዩ ዘይተደለየ ኾይኑ ኣይረኽብዎን ድዩ፣ ንጥበብ መምህሮም ከኣ ኣይሓትቱን ድዩ፣ ንእኡ ኸኣ ኣይሓድግዎን ድዩ? እቲ ነፍሱ ብስስዐ ወርቂ ዝደኸመት ሰብ ነቲ ጽውዓ ክሰምዖ ድዩ? እቲ ዓብዪ ሕቶ፣ ሌዊ እንታይ ክገብር እዩ?

ተኣምር ኣብቲ መንገዲ ዝርከብ ድኳን

ኣብቲ መንገዲ ዝርከብ ድኳን ሓደ ተኣምር ተፈጸመ። እቲ ተጋባኢ ኵሉ ሓደገ፣ ተንስአ፣ ከምኡ’ውን ሰዓቦ። እዚ ጽውዓን እዚ ውሳነን ዝመጸ ኣብ ምሸት ኣገልግሎት ኣይነበረን፣ ኣብኡ ኵሉ ዝከኣል ወርቂ ተኣኪቡ ብጥንቃቐ ተዓጽዩ ዝነበረ፣ እኳ ደኣ ኣብ ሰዓታት ስራሕ ነበረ፣ ንሱ ነቲ ዝተደለየ ገንዘብ እናኣከበን እናቖጸረን ከሎ። ሽዑ ድምጺ እግዚኣብሔር በጽሖ፣ እቶም ዝሓዝዎ ዝነበሩ ሰንሰለታት ከኣ ወደቑ፣ ሓንቲ ሓዳስ ህይወት ንምዉት ነፍሱ ኣንቀጠት፣ ንሱ ኸኣ ኵሉ ሓደገ፣ ተንስአ ከምኡ’ውን ንየሱስ ሰዓቦ።

ምናልባት ኣብ ዘይዕጉብ ልቡ ሓደ ስውር ናፍቖት ነበረ፣ ንፈሪሳውያንን ጸሓፍትን ካህናትን ክነግሮም ኣይከኣለን፣ ከመይ ንሳቶም ምናዕቅዎ ነይሮም፣ ንዝተዋረዱ ሰባት ከኣ ንምግላጽ ምሓፈረ ነይሩ፣ እቶም ብጾቱ ዝኾኑ። ግን ብርግጽ ኣብኡ ነበረ፣ ንሱ ኸኣ ብሕማም ነፍሲ ዝተሰቃየ ሓጥእ ነበረ፣ እቲ ሕማም ከኣ ብስስዐኡ ጥራይ ዝኸፍአ ዝነበረ፣ እቲ ዓብዪ ሓኪም ሓሊፉ ምስ ረኣዮ፣ ንርእይቱ ብቕጽበት ምላሽ ሃበ፣ ንጽውዓኡ ኸኣ መልሲ ሃበ። ንሱ ዝደልዮ ዝነበረ የሱስ እቲ ዝደልዮ ዝነበረ ምዃኑ ተረድአ፣ እቲ ዝውከሎ ዝኽእል ምዃኑ። ሽዑ ዝረብሓሉ ዝነበረ ነገር ንላዕለይ ፍልጠት የሱስ፣ እግዚኣብሔር፣ ከም ክሳራ ነዓቖ። እቲ ወርቂ ኣብኡ ዝነበሮ ሓይሊ ስኢኑ ነበረ፣ ንሱ ኸኣ ነቲ ናይ ቀደም ህይወት ንሓዋሩ ሓደገ፣ እቲ ናይ ተጋባእቲ ኣታዊ ንዝደለየ ሓዲጉ፣ ከመይ ክብሪ ንጉስ ናብ ጸልማት ህይወቱ ኣትዩ ነበረ። የሱስ ካብ ወርቂ ይሓይሽ ነበረ።

መለኮታዊ መሰል

ንመለኮታዊ መሰል መልሲ ሃበ፣ ከመይ የሱስ ኣምላኽ እዩ። ካብ ኣምላኽ ወጻኢ መን እዩ ኣብ ቅድሚ ኣቦ፣ ኣደ፣ ሰበይቲ፣ ውሉዳት፣ ኣባይቲ ወይ መሬት ንሰብ ክሓትት መሰል ዘለዎ? ካብ ኣምላኽ ወጻኢ ኸኣ መን እዩ ነቲ ልቢ ኸምኡ ጌሩ ክመልኦ ዝኽእል፣ ኵሉ ቅኑዕ መሰል ናብ ትሑት ቦታ ዝወርድ፣ ኵሉ ክፉእ ነገር ከኣ ከም ዝተሰብረ ሰንሰለት ዝወድቕ? ካብ ኣምላኽ ወጻኢ ኸኣ መን እዩ ከምቲ ሌዊ ዝነበሮም ሰባት ክወስድ፣ ከድሕኖምን ክልውጦምን፣ ንፍቓዱ ኸኣ ክሰርሖምን፣ ንኻልኦት ከኣ ሕጉሳት ኣገልገልቲ ክገብሮምን ዝኽእል? ኣብ ድምጺ የሱስ ድምጺ ኣምላኽ ዝሰምዕን ብቕጽበት ምእዛዝ ዝመልስን ሰብ ብጹእ እዩ።

እቶም ሰባት «ሎሚ ግርም ነገራት ርኢና» ኢሎም ነበሩ፣ ነቲ ድኹም ሰብ ዓራቱ ሒዙ ብገዛእ እግሩ ናብ ቤቱ እናኸደ ንኣምላኽ እናኣመስገነ ምስ ረኣዩ፤ ግን ዝበዝሐ ግርም ነገር ረኣዩ፣ እቲ ስሱዕ ሌዊ፣ ካብቲ ዝገዝኦ ዝነበረ ስምዒት ሓራ ወጺኡ፣ ንየሱስ ሰዓቦ፣ ብሓዳስን ለጋስን ስምዒታት ዝመልኦ ልቢ ኸኣ ብዙሓት ተጋባእትን ካልኦትን ናብ ቤቱ ኣከበ፣ ነቲ ሓራ ዘውጽኦ ድምጺ ንምስማዕ። ንሱ ንሸቀላት ምእካብ ኣቋሪጹ ነፍሳት ምምራጽ ጀሚሩ ነበረ። እወ፣ ኣብ ሌዊ ካብቲ ኣብ ጎረቤቱ ዝነበረ ሽባ ዝበዝሐ ዓብዪ ተኣምር ተፈጺሙ ነበረ፣ ከመይ ንባህሪኡ ዝለወጠ ስነ-ምግባራዊን መንፈሳዊን ተኣምር ነበረ።