እቲ ክርስትያን ከም ሓላዊ
ካብ መዓሙቝ ናባኻ ጸዊዐ፡ ኣቱም እግዚኣብሔር፡ ጐይታይ፡ ድምጸይ ስማዕ! ኣእዛንካ ንድምጺ ልማኖይ የቕልባ። ንስኻ፡ ጐይታይ፡ ንሓጢኣት እንተ ትምዝግብ፡ ኣቱም እግዚኣብሔር፡ መን ኪቐውም ይኽእል? ግናኸ ምሕረት ምሳኻ ኣሎ፡ ምእንቲ ኽትፍራህ። ንእግዚኣብሔር እጽበ፡ ነፍሰይ ትጽበ፡ ብቓሉ ድማ ተስፋ እገብር። ነፍሰይ ንእግዚኣብሔር ትጽበ፡ ካብቶም ንንጉሆ ዝሕልዉ ንላዕሊ – እወ፡ ካብቶም ንንጉሆ ዝሕልዉ ንላዕሊ። —መዝሙር 130:1-6 NKJV
ምጽባይ ብርግጽ ቀሊል ኣይኮነን። ምጽባይ ድማ ኵላትና እንገብሮ ነገር እዩ። ንእሽቶ ኽትከውን ከለኻ፡ ንዕብየት ትጽበ። «ዓቢ እየ!» ምስ ኮንካ፡ ንስራሕ፡ ኣብ ስራሕካ ንምርዋይ ትጽበ ትኸውን። ምስ ስድራቤትካን ከባቢኻን ጽቡቕ ርክባት ክህልወካ ትጽበ ትኸውን፡ ንመርዓን ንብዙሓት ካልኦት ነገራትን ተስፋ ትገብር። ንኣምላኽ’ውን ክትጽበ ትኽእል ኢኻ፡ ንበረኸቱ እናተጸበኻ፡ ንጸሎት መልሲ እናተስፋኻ።
ንኣምላኽ ምጽባይ ኣዝዩ ዝኸበደ ነገር ኪኸውን ይኽእል፡ ግናኸ ኣዝዩ ኣገዳሲ ነገር እዩ፡ ከመይሲ ንሱ ምንጪ ኵሉ በረኸት፡ ኵሉ ናይ ሓቂ ሓጐስ፡ ናይ ሓቂ ባህታ እዩ። እቲ ነዚ መዝሙር እዚ ዝጸሓፈ ገጣሚ ከምኡ ዝኣመሰለ ሰብ ነበረ። ኣብ ከበድቲ ኩነታት እኳ እንተኾነ፡ ዓይኑ ኣብ እግዚኣብሔር ገይሩ ነበረ። መዝሙር 130 መዝሙር ንስሓ ወይ ምእማን እዩ፡ እቲ ጸሓፊ ድማ ካብ መዓሙቝ ናብ ኣምላኽ ልዕል ኢሉ ጸዊዑ፡ «ጐይታይ፡ ድምጸይ ስማዕ! ኣእዛንካ ንድምጺ ልማኖይ የቕልባ» (ቁ.1-2)።
ንይቕረታ ሓጢኣትን፡ ብምኽንያት ሓጢኣቱ ንምሕረትን ጸዊዑ፡ እዚ ኵሉ ድማ ምስ ኣምላኽ ባዕሉ ኸም ዝርከብ ተገንዘበ። ምሳኡ ምሕረት ኣሎ፡ ምእንቲ ኽነኽብሮን ኸነገልግሎን (ቁ.4)። እዚ ንኣና’ውን ኣገዳሲ እዩ፡ ከመይሲ እዚ እዩ እቲ ህይወትና ከም ክርስትያን ዝጅምረሉ ነጥቢ። ይኹን እምበር፡ እዚ መጀመርታ ናይ ሓድሽ ህይወት ጥራይ እዩ። ነፍሲ ወከፍ ዝደሓነ ሰብ ሓላዊ ኮይኑ እዩ – ንኣምላኽን ንቓሉን ዝተስፋ ሰብ። ብሓንሳብ ንወዲ ኣምላኽ ካብ ሰማይ ንጽበ፡ ንእኡ ድማ ኣምላኽ «ካብ ምዉታት ኣንሲእዎ፡ ንሱ ድማ የሱስ እዩ፡ ካብቲ ዚመጽእ መዓት ዜድሕነና» (1 ተሰሎንቄ 1:10)።
ንሱ ብቐዳምነት ከም ብሩህ ኮኾብ ንጉሆ (ራእይ 22:16) ንቤተ ክርስቲያን ይመጽእ፡ ንሳ ናብ ክብሩ ኬእትዋ፡ ድሕሪኡ ድማ ምስቶም ናቱ ከም ጸሓይ ጽድቂ (ሚልክያስ 4:2) ይመጽእ፡ ነቲ ዝኣመነ ተረፍ እስራኤል ንምድሓንን ንዓለም ብጽድቂ ንምፍራድን። ንሱ «ብቕልጡፍ ይመጽእ ኣሎ» (ራእይ 22:7,12,20)። ነዚ ተስፋ እዚ ንሓዞ።
እቶም ኣብ ኣስዋር የሩሳሌም ዝነበሩ ሓለውቲ ብዛዕባ ጥፍኣትን ቀሪቡ ዘሎ ሓደጋን ኬጠንቅቑ ነበሮም። እዚ ድማ ብቐጻሊ ኣብ መልእኽታት ሓድሽ ኪዳን ንረክቦ፡ ከመይሲ እቶም ሃዋርያት ኣብ ዓለምን ኣብ ክርስትናን ዘሎ ጌጋ ዕብየት የርእዩ። ግናኸ እቲ ቀንዲ ነገር፡ ነፍሲ ወከፍና ሓላዊ ምዃንና እዩ፡ ንእግዚኣብሔር ብሓቂ ዝተስፋ ሰብ። ምሳኡ ብዙሕ ምድሓን ኣሎ፡ ሰብኣዊ ሓገዝ ግና የፍርስ።
ሓላዊ፡ ብዛዕባ ለይቲ እንታይ ኣሎ?
ካብ ሴይር ናባይ ይጽውዕ፡ «ሓላዊ፡ ብዛዕባ ለይቲ እንታይ ኣሎ? ሓላዊ፡ ብዛዕባ ለይቲ እንታይ ኣሎ?» እቲ ሓላዊ ድማ በለ፡ «ንጉሆ ይመጽእ፡ ለይቲ’ውን። እንተ ትሓቱ፡ ሕተቱ፡ ተመለሱ! ተመለሱ!» —ኢሳይያስ 21:11-12እዚ ቐዳምነት ፍለጡ፡ ኣብ ዳሕሮት መዓልታት መላገጽቲ ኺመጹ እዮም፡ ብፍቓዶም እናተመላለሱ፡ «ተስፋ ምምጻኡ ኣበይ ኣሎ? ከመይሲ ኣቦታት ካብ ዝድቅሱ ጀሚሮም፡ ኵሉ ከምቲ ካብ መጀመርታ ፍጥረት ዝነበረ ጸኒዑ ኣሎ» እናበሉ። —2 ጴጥሮስ 3:3-4
ሓላዊ፡ ብዛዕባ ለይቲ እንታይ ኣሎ? እቲ ሕቶ ምናልባት ንምላገጽ ዝዓለመ ኪኸውን ይኽእል፡ ከምቲ ኣብ 2 ጴጥሮስ እንርእዮ። ከመይሲ ኤዶም – ኤሳው፡ መንትያ ሓው ያእቆብ (ዘፍጥረት 25:30) – «ርኹስ ሰብ» (እብራውያን 12:16) ነበረ። ንሰብ ብዘይ ኣምላኽ የርኢ፡ ንቓል ኣምላኽን ንዝተኣመኑ ተስፋታቱን ኣብ ግምት ዘየእቱ። መልሲ እቲ ነብዪ ንመላገጽቲ፡ ንጉሆ ይመጽእ፡ ግናኸ ቐዳምነት ለይቲ ምውዳቕን ፍርዲ ኣብ ረሲኣን (2 ተሰሎንቄ 2:3-12 ተመልከት) ይመጽእ።
ንጉሆ ይመጽእ፡ ለይቲ’ውን
እታ ለይቲ ኣብዛ ሓጢኣተኛ ዓለምን ኣብዛ ዝወደቐት ቤተ ክርስቲያንን ትወርድ፡ ንባህርያት ባቢሎን ዓባይ (ራእይ 17) ተርኢ። እታ ለይቲ’ውን ትመጽእ፡ ይብል ነብዪ ኢሳይያስ። ንጉሆ መጺኡ እዩ፡ ንኹሎም እቶም ብሓቂ ንቓል ኣምላኽ ዝኣምኑን ንጽውዓት ሓለውቲ ዝቕበሉን ድማ ኪመጽእ እዩ። ክርስቶስ ከም ጸሓይ ጽድቂ ኪረአ እዩ፡ ንመንግስቲ ድማ ናብ እስራኤል ኪመልስ እዩ (ሚልክያስ 4:1-3፡ ሉቃስ 1:32-33,78-79)። ግናኸ፡ እቶም ኪሰምዑ ዝኣብዩ ኣብ ለይቲ ፍርዲ ኺጠፍኡ እዮም።
ጴጥሮስ ኣብ ካልኣይ መልእኽቱ ምስ መልሲ ኢሳይያስ ተሰማምዐ። ሰባት ንቐሪቡ ዘሎ ምምጻእ ክርስቶስ ኪላገጹ እዮም፡ ግናኸ ንሱ ንምድሪ ብጽድቂ ንምፍራድ ብርግጽ ኪመጽእ እዩ።
ፍርዲ ማይ ኣይሂ
ጴጥሮስ ብዛዕባ እቲ ኣብ ዘመን ኖህ ዝነበረ ማይ ኣይሂ ዘስዓቦ ኩሉ መዘዝ ኣዘኻኸረና፡ «ብእኡ ድማ እታ ሽዑ ዝነበረት ዓለም ብ ማይተዋሒጣ ጠፍአት» (2 ጴጥሮስ 3:6)። ግናኸ እዛ ሕጂ ዘላ ዓለም ብሓደ ቓል ተሓልያ ኣላ፡ «ን ሓዊ እስከ መዓልቲ ፍርድን ጥፍኣትን ረሲኣን ሰባትን ተሓዚኣ ኣላ» (ቁ.7)።
«ጐይታ ብዛዕባ ተስፋኡ ኣይድንጉን እዩ፡ ከምቲ ገሊኦም ንድንጓየ ዝቖጽርዎ፡ የግዳስ ንኣና ይዕገሰና እዩ፡ ሓደ እኳ ኪጠፍእ ኣይደልን፡ የግዳስ ኵሉ ናብ ንስሓ ኪመጽእ እዩ» (ቁ.9)።
እታ ለይቲ ኣዝያ ሓሊፋ እያ
ሃዋርያ ጳውሎስ ኣብቲ ሓድሽ ኪዳን ዝተጻሕፈሉ ግዜ ሓላዊ ነበረ። ነቶም ኣብ ሮሜ ዝነበሩ ምእመናን ብዛዕባ ምምጻእ መዓልቲ ክርስቶስ ከምዚ ዝስዕብ ጸሓፈ፡
እዚ ድማ ግዜ ከም ዝኾነ እናፈለጥኩም ግበርዎ፡ ሕጂ ካብ ድቃስ ክትበራበሩ ግዜኡ እዩ፡ ከመይሲ ምድሓንና ቐሪቡ እዩ፡ ካብቲ ቐዳምነት ዝኣመናሉ ንላዕሊ። እታ ለይቲ ኣዝያ ሓሊፋ እያ፡ እታ መዓልቲ ቐሪባ እያ። ስለዚ ንስራሕ ጸልማት ንደርቢ፡ ንመሳርዕ ብርሃን ድማ ንልበስ። ከምቲ ኣብ መዓልቲ፡ ብቕኑዕ ንመላለስ፡ ብዘይዕልልታን ስኽራንን፡ ብዘይርኹስነትን ፍትወትን፡ ብዘይክርክርን ቅንኣትን። ግናኸ ንጐይታ የሱስ ክርስቶስ ልበሱ፡ ንስጋ ድማ ንፍትወቱ ንምፍጻም ኣይተዳሉሉ። —ሮሜ 13:11-14
እታ ለይቲ ኣዝያ ሓሊፋ እያ፡ እታ መዓልቲ ድማ ቐሪባ እያ። እቲ ምሉእ ምድሓን ብክርስቶስ ንኹሎም እቶም ብእኡ ዝኣመኑ ኪግለጽ ድሉው እዩ። ስለዚ ከምቲ ኣብ መዓልቲ ኽንመላለስን ንመሳርዕ ብርሃን ክንለብስን ኣሎና፡ እምነት፡ ፍቕሪ፡ ተስፋ (1 ተሰሎንቄ 5:4-11)። «ብሓድሽ ህይወት ክንመላለስ» (ሮሜ 6:4) ከምኡ’ውን ንርእስና ብክርስቶስ ክንከድን ኣሎና። «ንጐይታ የሱስ ክርስቶስ ክንለብስ» (ሮሜ 13:14) ከምኡ’ውን ንኣሰሩ ክንክተል ኣሎና።
እታ መዓልቲ ቐሪባ እያ
ንሱ ቐዳምነት ከም ብሩህን ኮኾብ ንጉሆን ኪመጽእ እዩ። ንኹሎም እቶም ናቱ ናብኡ ኪወስዶም እዩ፡ ኣብ ሰማያዊ ክብሩ ድማ ኪካፈሉ ኪገብሮም እዩ (2 ጴጥሮስ 1:19-21፡ ራእይ 2:28፡ 3:10-11፡ 22:16-17,20)። ድሕሪ ኣብ ሰማይ በዓል መርዓ ገንሸል ምብዓሉ (19:6-9)፡ ምስቶም ናቱ ብኽብሪን ግርማን ከም ጸሓይ ጽድቂ ኪረአ እዩ።
ሽዑ ሓድሽ መዓልቲ ንዓለምን ንኹሉ ፍጥረትን ይወግሕ። እዚ መዓልቲ መንግስቲ ክርስቶስ፡ ን1,000 ዓመት ዝኸውን ህዝባዊ ግዝኣቱ እዩ (20:4)። ፍርዱ ኣብቲ ሓላፊ ክፋል እስራኤል፡ እቲ ንጸረ-ክርስቶስ ዝተኸተለ፡ ከምኡ’ውን ኣብቶም ንእግዚኣብሔርን ንዝተቐብአ ንጉሱን ዝተጻረሩ ኣህዛብ ኪወርድ እዩ (ራእይ 19:11-16፡ መዝሙር 2 ተመልከት)።
ፍጡር ፍጡር በል፡ ኣቱም ፍቑረይ፡ ከም ሓርማዝ ወይ ከም ንእሽቶ ሓርማዝ ኣብ ኣኽራናት ሽቶ። —መሓልየ መሓልይ 8:14እቲ ብዛዕባ እዘን ነገራት እዚኤን ዝምስክር፡ «ብርግጽ ብቕልጡፍ እመጽእ ኣሎኹ» ይብል። ኣሜን። እወ፡ ጐይታ የሱስ፡ ንዓ! —ራእይ 22:20
እታ ለይቲ ኣዝያ ሓሊፋ እያ፡ እታ መዓልቲ ድማ ቐሪባ እያ። ምልክት ኪድለ የብሉን፡ እቲ ኮኾብ ኣብ ሰማይ ኣሎ። ሽዑ ተሓጐሱ፡ ኣቱም ቅዱሳን፡ እዚ ትእዛዝ ጐይታኹም እዩ። ተሓጐሱ፡ ምምጻእ የሱስ ቐሪቡ እዩ።
እቲ መድሓኒ ምስ ዝረአ፡ ክንደይ ዝኣመሰለት መዓልቲ ኪትከውን እያ! ንእኡ መስቀሉ ንዝተኻፈሉ ክንደይ ዝኣመሰለ ደስ ዝብል! ሽዑ ዘይጠፍእ ኣኽሊል ናቶም ኪኸውን እዩ። ንመከራን ስእነትን ዝኸውን ሃብታም ካሕሳ።
ኣብዛ ዓለም ዘሎ ስእነት እንታይ እዩ፡ ምስቲ መዓልቲ እቲ ምስ ዝነጻጸር፡ ምስቲ ሽዑ ካብ ሰማይ ዚግለጽ ክብሪ? «እቲ መድሓኒ ይመጽእ ኣሎ»፡ ህዝቡ ኺብሉ ይኽእሉ እዮም። «እቲ እንጽበዮ ጐይታ፡ ጸሓይናን ጋሻናን።» —ቶማስ ኬሊ (1769–1854)
