ጐይታና የሱስ ሓደ ግዜ ንደቀ መዛሙርቱ፡ “ብዘይ ብኣይ ገለ ኽትገብሩ ኣይትኽእሉን ኢኹም” (ዮሃንስ 15፡5) በሎም። በዚ ቓል እዚ ንኣምላኽ ፍረ ኸነፍሪ እንኽእል ብሓደ መገዲ ጥራይ ምዃኑ የርኢ። ንሱ ድማ ኣብኡ ኣብቲ ናይ ሓቂ ወይኒ እንተ ጸኒዕና ኢና። እዚ ግን ብግብሪ እንታይ ማለት እዩ? ኣብ ዕለታዊ ህይወት ከመይ ጌርና ክንትግብሮ ንኽእል? ንስኻኸ ነዚ ሕቶ እዚ ከመይ ጌርካ ምመለስካዮ? ምትካል ማለት ኣብ ሓደ ሰብ ምትካል ማለት እዩ። እዚ ቓል እዚ ንዓና ብዙሕ ግዜ ኣሉታዊ ትርጉም ኣለዎ፣ ምኽንያቱ ነጻ ክንከውን ንፈቱ እሞ ኣብ ናጽነትና ክንሕጸር ኣይንደልን ኢና። እቶም ሓደ ግዜ ብግብራዊ ምትካል ኣምላኽ ከመይ ጌሩ ከም ዝመርሓካን ከም ዝሰርሕን ዝረኣዩ ግን ናብ ፍጹም ካልእ እምነት ይመጹ፡ ግብራዊ ምትካል ምስቲ ሎሚ እውን ግሩም ነገራት ዝገብር ዘሎ ህያው ኣምላኽ ንዝነብር ህይወት ናይ በረኸት፡ ትርጉም ዘለዎ፡ ከምኡ’ውን ዘሐጕስ ህይወት መፍትሕ እዩ።
ሓደ እንደገና ዝተወልደ ክርስትያን ኣብ ኣምላኽ ተሰንዩ ዝነብር ኣብ ህይወቱ ነዞም ዝስዕቡ ሰለስተ ነጥብታት ክትግብር እዩ፡ ብጸሎት ህይወቱ ኣብ ምትካል ከም ዝነብር የርኢ፤ ንርእሱ ኣብ ምምራሕን ሓይልን መንፈስ ቅዱስ የትክል፤ ከምኡ’ውን ኣምላኽ ብህያው ቓሉ ገይሩ ከም ዝዛረቦን ብእኡ ድማ መምርሒ ከም ዝህቦን ብምትእምማን ይነብር።
ግን ከምዚ ዝበለ ምትካል ዘለዎ ህይወት ብፍላይ ከመይ ይመስል? እዚ ክትፈልጥ እንተ ደሊኻ፡ ህይወት ጐይታና የሱስ ክትመሃር ኣሎካ። እቲ “መራሕን ፈጻምን እምነት” (እብራውያን 12፡2) ኩሉ ግዜ ይጽሊ ነበረ (ምስ መዝሙር 109፡4 ኣነጻጽር)፡ ብመንፈስ ቅዱስ ይመሓደር ነበረ (ሉቃስ 4፡1)፡ ከምኡ’ውን ካብ ኣፍ ኣምላኽ ዝወጽእ ኩሉ ቓል ይነብር ነበረ (ምስ ማቴዎስ 4፡4 ኣነጻጽር)። ሕጂ ብሓይሊ መንፈስ ቅዱስ ኣብ ውሽጥኻ ስለ ዝነብር፡ ብኣሰሩ ክትከይድ ትኽእል ኢኻ—ከምኡ’ውን “ከምቲ ንሱ ዝኸደ” ክትከይድ ትኽእል ኢኻ (1 ዮሃንስ 2፡6)። እዚ ግን ብዕለታዊ ህይወትካ ብንጹር ኣብኡ ተሰንዩ እንተ ዘይነበርካ ጥራይ ክትገብሮ ኣይትኽእልን ኢኻ።
