እቲ ኣብ ኣእምሮይ ዝነበረ ሓሳብ፡ ንሎሚ ኣብ ፍሉይ መገዲ ንምብራታትና ገለ ኣብነታት እምነት ንምቕራብ ጥራይ እዩ ነይሩ፤ እታ እንነብረላ ዘሎና መዓልቲ ብርግጽ ፍሉይ መዓልቲ እያ—ሓቂ ብኣምላኽ ዝተዋህበና ፍሉይ ሓቂ ክንሕሉ እተጸዋዕናላ መዓልቲ። እዚ ንምግባር ድማ ፍሉይ እምነት ናይ ካሌብ ወይ ጳውሎስ የድልየና።
ሕጂ እምነት እትጽውዕ ሽግር እያ፤ እምነት ግን ንሽግር ኣይትፈርሕን እያ፣ ከመይሲ ንእምነት ኩሉ ይከኣል እዩ፣ ንኣምላኽ ድማ ኩሉ ይከኣል እዩ።
እምነት ናይ ካሌብ
እቶም ዓሰርተው ክልተ ሰለይቲ ነታ ምድሪ ክምርምሩ ምስ ከዱ፡ ካሌብን እያሱን ብዛዕባኣ መለኮታዊ ጸብጻብ ኣምጽኡ፤ እቶም ካልኦት ግን ሰብኣዊ ጸብጻብ ጥራይ ኣምጽኡ። ነቲ ኣምላኽ ንህዝቡ ክህቦ ዝነበሮ ዕላማ ረሲዖምዎ ነበሩ፣ ስለዚ ድማ፡ “እተን ከተማታት ብመንደቕ ዝተኸበባን ኣዝየን ዓበይትን እየን…እዚኣ ምድሪ ንኣባይቲ እትበልዕ እያ፣ እቶም ዝረኣናዮም ኩሎም ሰባት ድማ ዓበይቲ ሰባት እዮም።” በሉ፤ እቶም ካልኦት ግን፡ “ሕጂ ንደይብ እሞ ንውረስ፡ ከመይሲ ንሕና ክንሰዕሮ ንኽእል ኢና።” ይብሉ፤ ብኣዒንቲ የሆዋ ይርእይዋ፣ ምስኡ ድማ ሽግር የልቦን። እቶም ህዝቢ ነቲ ሓሶት ሰምዑ፣ ከምቲ ሎሚ እውን ዝገብሩዎ። እዚ እስራኤል ዝፈሸለትሉ ዓስረይቲ ግዜ እዩ ነይሩ፣ ሽዑ ድማ የሆዋ ንህዝቡ ፈሪዱ፡ ናብታ ምድሪ ከይኣትዉ ከም ዝነገሮም ተነግረ።
ካሌብ ናብ እያሱ መጺኡ፡ ሙሴ ዝተስፈዎ ቃል ከም ዝሓተተሉ ዝገበረሉ ኣገባብ ኣዝዩ ባህ ዘብል እዩ። በዘን ኣርባዓ ዓመታት ምጥንቃቕ ኣብ ምድረበዳ እቲ ቃል ነዞም ክልተ ሰባት ደጊፍዎም ነይሩ። ብሰንኪ ዘይምእማን እቶም ህዝቢ ነተን ኣርባዓ ዓመታት ምድረበዳ ክሓልፉ ምዃኖም ንኣኦም ንእሽቶ ነገር ኣይነበረን። ኣብ መወዳእታ ግን ኣብ ሓይሊ ካሌብ ዝኾነ ምጉዳል ኣይነበረን። “ሎሚ ኸምቲ ሙሴ ዝለኣኸኒ መዓልቲ ሓያል እየ፡ ከምቲ ሽዑ ዝነበረኒ ሓይሊ፡ ሕጂ እውን ንውግእ፡ ንምውጻእን ንምእታውን ሓይሊ ኣሎኒ። ሕጂ ድማ እዚ እግዚኣብሔር በታ መዓልቲ እቲኣ ዝነገረኒ ከረን ሃበኒ፤ ከመይሲ በታ መዓልቲ እቲኣ ኣናቂም ከም ዝነበሩን እተን ከተማታት ዓበይትን ብመንደቕ ዝተኸበባን ከም ዝነበራን ሰሚዕካ ኢኻ፤ እግዚኣብሔር ምሳይ እንተኾይኑ፡ ከምቲ እግዚኣብሔር ዝበለ፡ ክሰጎም ክኽእል እየ።” ክብል ክኽእል ነይሩ። እዚ እምነት ነይሩ፡ ኣምላኽ ኣብ ቅድሚኡ ዝነበሮ፡ ኩሉ ነገር ምስ ኣምላኽ ብምትእስሳር ዝረኣየን ከም ስጦታኡ ዝገመተን እምነት።
ሎሚኸ፡ ኣብ መገዲ ዘድግፈና እንታይ እዩ? “እዛ ዓለም ሰፊሕ ምድረበዳ እያ” ከምቲ ዝዘመርናዮ፤ ቦታና ኣይኮነትን፤ ክንሓልፋን ክንነጽጋን ኣሎና። ግን ልቢ እቶም ህዝቢ ናብ ግብጺ ከም ዝተመልሰ ነንብብ፡ ብዙሕ ግዜ ድማ ምስ ህዝቢ ኣምላኽ ከምኡ እዩ። ብዙሕ ግዜ ብሁኔታታት ጥራይ ካብ ዓለም ዝተፈልዩ እዮም፡ ልቦም ግን ኩሉ ግዜ ኣብኣ እዩ። ኣይዓገቡን። ዘይድሓኑ ምዃኖም ኣይኮነን፡ ግን ክርስቶስ ዘይተፈልጠ፡ ዘይተረጋገጸ፡ ዘይተፈተወ ምዃኑ እዩ።
መስቀል ኩሉ ኣብዚ ዘሎ ንእምነት ዝተዓጽወ ምዃኑ ይነግረኒ፡ ክርስቶስ ግን ዕላማ፡ ሽልማት፡ ዕላማ ነፍሲ ይኸውን። እዚ ኣብ ፊልጲ 3 እንረኽቦ እዩ። ኣብዚ ሓንቲ ነፍሲ፡ ሓንቲ ልቢ፡ ብዕላማኣ ብምሉኡ ዝተዋሕጠት ንረክብ። ንኣይ ዝፈተወኒን ንርእሱ ዝሃበኒን ክርስቶስ እዩ፡ ንጳውሎስ ኣብ መጀመርታ ጉዕዞኡ ዝመልኦ፤ ኣብ መወዳእታ ድማ ከምኡ ንረኽቦ። ኩሉ እንተፈረሰ እውን፡ ዝኾነ ነገር ኣየንቀሳቕሶን። ካሌብ “ብምሉኡ ንእግዚኣብሔር ኣምላኹ ተኸቲሉ” ክብል ይኽእል፤ ጳውሎስ ድማ፡ “እዚ ሓደ ነገር እገብር” ክብል ይኽእል እዩ። ንስኻን ኣነን ከምኡ ክንዛረብ ንኽእልዶ? ወይለይ፡ ወይለይ፡ ወይለይ!
እምነት ናይ ጳውሎስ
ጳውሎስ ካብ መጀመርታ፡ ክርስቶስ ምስ ጸውዖ፡ ክሳብ መወዳእታ ጉዕዞኡ ካልእ ሓሳብ ኣይነበሮን። እዚ ድማ ኣብዚ ሕጂ ዘሎናሉ ግዜ ዘድልየና እዩ። መልእኽቲ ናብ ፊልጲ ጥራይ፡ ቀጽሉ፡ ቀጽሉ! ትብለና። ነቲ ኣብ ጳውሎስ ዘሎ ዝተኸፋፈለ ኣእምሮ ርአ። “ክኸይድ ድሉው እየ” ይብል፤ ግን ኣብታ ሓንቲ ቅጽበት፡ “ኣብ ስጋ ምጽናሕ ንኣኻትኩም ኣዝዩ የድሊ…እንታይ ክመርጽ ከም ዝኾንኩ ኣይፈልጥን።” ህይወቱ ንነገራት ክርስቶስ ዝተዋህበ ነይሩ፡ ሕጂ ድማ ንእኡ ክስዋእ ድሉው እዩ።
እዚ ሓይሊ የብልናን። ሰማእታት፡ መሰኻኽር ምዃን እንታይ ማለት ምዃኑ ክሳብ ክንደይ ንፈልጥ? ናብ መቃጸሊ ኣይተጸዋዕናን፤ ምናልባት ድማ ንእኡ ኣይበጻሕናዮን። ግን ሰማእት ብቐሊሉ ምስክር እዩ፤ ንክርስቶስ ምኽታልን ንዓለም ምእባይን ሰማእትነት እዩ። ንክርስቶስ ዝፈቱ ንክርስቶስ ክመውት ድሉው እዩ። “ክኸይድ ባህጊ ኣሎኒ።” ክሳብ ክንደይ ብዛዕባኡ ክዛረብ ይኽእል! ፍቓድ ክርስቶስ ነይሩ። ንኻልኦት ብሰንኪ ስሙ ሓንሳብ ከም ዝሳቐዩ ገይሩ ነይሩ፡ ሕጂ ድማ ንርእሱ ክመውት ድሉው እዩ። “ካብ ሕጂ ንደሓር፡ እቲ ጻድቕ ዳኛ ዝኾነ እግዚኣብሔር በታ መዓልቲ እቲኣ ዝህበኒ ኣኽሊል ጽድቂ ተነቢሩለይ ኣሎ።” ክሳብ ክንደይ ክቡር እዩ! ንጳውሎስ እቲ ጻድቕ ዳኛ ዝህቦ ኣኽሊል ተነቢሩሉ ኣሎ። እቲ ናይ ጽድቁ መርኣያ ንጳውሎስ ነቲ ኣኽሊል ምሃቡ እዩ።
ስለዚ፡ ካሌብ ብስምዒት ምፍቓድ ኣምላኽ ተመላለሰ፡ ጳውሎስ እውን ኣብ ግዜኡ። ምስ ክርስቶስ ቅርበት እንተዘይብልና እንታይ ኣሎና ኢለ ክሓትት እየ? ኣብቲ ዝነበሩዎ እንተዘይኮይና ኣበይ ኢና? ዝኾነ ቦታ የልቦን! ካብዚ ድማ ምጕርምራምን ምብኽያይን ይመጽእ። ነቲ ብኸምዚ ዝበለ ዋጋ ከምዚ ዝበለ ግደ ዝሃበና ንምስግኖዶ ኣሎና? ኣብ ቅድሚ ክርስቶስ ከም ሰብ እንታይ ኣሎ? ኩሉ ብኣምላኽ ዝተዋህቦ ኣይግምግሞንዶ? ኩሉ ብዘይወሰን መስዋእቲ ዝረኸቦ? ኣብኡ ድማ ምስኡን ከምኡን ክንከውን ኢና፤ ኣብኡ ድማ ንዘለኣለማዊ ምስጋናኡ ክንከውን ኢና።
እግዚኣብሔር ኣብዘን ዳሕሮት መዓልታት ዝሃበና ኩሉ ሓቂ ብሓይሉ ክንከውን፡ ኣብ ሓድነትኡ፡ ህይወቱ፡ ሓቂኡ፡ ሓይሉ፡ ፍልጠቱ ክንከውን ይሃበና፤ ኩሉ ዝሃበና ብኣና ክውረስ፡ ንዘለኣለማዊ ምስጋናኡን ንኽብርናን።
