ከምቲ ተፈጥሮኣዊ ጸሓይ ሓንዳንድ ኣብ ደበና እትጠልቕ፡ ከምኡ ድማ ክርስትያን ሓንዳንድ ብሩህ ምብራቕን ዝያዳ ብሩህ ፍርቂ መዓልትን ኣለዎ፡ ግናኸ ብጸልማት ይወርድ። ግናኸ፡ መዓልቲ ዘይመውትነት ምስ በጽሐት፡ እቲ ናይ ምድሪ ጽላሎት ንዘለኣለም ከም ዝርሕቕ ንፈልጥ ኢና። ጐይታ ሽዑ ይምሕል፡ ንሱ እንታይ ከም ዝገብር እኳ እንተዘይፈለጥና፡ ድሕሪኡ ክንፈልጥ ኢና (ዮሃንስ 13:7)። ገለ ነገራት ካባና ዝሓብእ ዝመስል፡ ንእምነትና ንምፍታን ወይ ድማ ብእምነት ንኽንእዘዝ ንምምራሕ እዩ።
ብብርሃን ዘለኣለም፡ እቲ ዝጸልመተ ፍጻሜታት ናይዛ ህይወት እዚኣ ብምሕረት ብሩህ ከም ዝነበረ ክረአ እዩ፡ እቲ ዝኸበደ ፈተናታት እኳ ድማ ናይ ፍቕሩ ዝኸበደ ገጽ ጥራይ ከም ዝነበረ ክረአ እዩ። ሽዑ፡ ብፍሉይ ወይ ብፍርዲ ኣብቲ ሕጂ ኣምላኽ ዝገብረልካ ዘሎ ኣይትመርምር። ኩሉ ክግለጽ ክሳዕ ዝዓቢ መዓልቲ ብትዕግስቲ ጽበ። ነፍሰይ፡ ኣብዚ ምሸትዶ እዩ ዘሎካ? «ኣብኡ ምሸት ኣይኪኸውንን እዩ» ተባሂሉ ተጻሒፉ ኣሎ (ራእይ 21:25)። ትዕግስተኛ ኩን! ጐይታኻ ብቕልጡፍ ክግለጽ እዩ፡ እቲ ክብራዊ ምግላጽ ድማ ንዘለኣለማዊ ፍርቂ መዓልቲ ከምጽእ እዩ፡ እዚ ድማ ምሸት ኣይፈልጥን። ኣብዚ ከለኻ፡ ብትሕትናን ብትዕግስትን ጽበ፡ ምኽንያቱ «ንሓንቲ ለይቲ ንብዓት ይመጽእ… ብንጋኡ ግና ሓጎስ ኣሎ» (መዝሙር 30:5)።
ሽዑ፡ «ጸሓይካ ድሕሪ ደጊም ኣይትጠልቕን… የሆዋ ድማ ዘለኣለማዊ ብርሃንካ ኪኸውን እዩ፡ መዓልታት ሓዘንካ ድማ ኪውዳእ እዩ» (ኢሳይያስ 60:20)። ዘለኣለማዊ ብርሃን! እቲ ዘለኣለማዊ ብርሃን ኣምላኽ ክብራዊ ኪኸውን እዩ፡ ኣብ ሰማይ ድማ ሓጎስ ዝመልኦ ዜጋ፡ ብዘይ ሓጢኣት፡ ብዘይ ሓዘን፡ ብዘይ ንብዓት ክትከውን ኢኻ። «ቅዱስ፡ ቅዱስ፡ ቅዱስ፡ ጐይታ ኣምላኽ ኩሉ ዝኽእል፡ ዝነበረ፡ ዘሎ፡ ዝመጽእ ድማ» ዝብል ድምጺ ምስማዕ ኣይትድክምን ኢኻ (ራእይ 4:8)።
