ካብ እዮብ ብዛዕባ ስቓይ እንመሃሮ
ኣብ መሬት ምስ ወደቕኩ ድሕሪ ምብትታን ሞተር ሳይክልይ ዝመጸኒ ቀዳማይ ሓሳብ፣ “እዚ ስለምንታይ ኮነ?” ዝብል ነበረ። እቲ ምስይ ዝነበረ ሰብ ብቑሩብ ጥራይ ተጎድአ፣ ኣነ ግና ኣብ እግረይ 100 ስፌት ኣተወኒ። እግዚኣብሔርዶ ይገብረኒ ነይሩ? እቲ ሓደጋ ብፍጹም ግዜ ኮነ። ሓንቲ ካልኢት ድሕሪኡ፣ ምስ ሓንቲ ዘይረኣየና ቫን ብሓንሳብ ምተጋጨና፣ ክልቴና ድማ ብርግጽ ምሞትና። ሓንቲ ካልኢት ቅድሚኡ፣ ብዘይ ዝኾነ ጉድኣት ምሃደምና።
ድሕሪ ዓመታት ናብ ድሕሪት እናጠመትኩ፣ ነቲ ሕቶ “ስለምንታይ፣ ጐይታ?” ክምልሶ ክኢለ። ኣደይ ሞተር ሳይክል ክህልወኒ ኣይደለየትን፣ ኣነ ግና ኣምጻእኩ። ንኤፌሶን 6፡2 ክሰምዕ ነይሩኒ፦ “ንወለድኹም ብጐይታ ተኣዘዝዎም ... ንኣቦኻን ንእምኻን ኣኽብር ... ምእንቲ ኸኣ ጽቡቕ ክኾነካ፣ ኣብ ምድሪ ድማ ነዊሕ ክትነብር።” ቅድሚ እቲ ሓደጋ “ንጉስ መንገዲ” እየ እናበልኩ እጓዓዝ ነይረ። ስለዚ፣ ናብ ድሕሪት እናጠመትኩ፣ ክሕበንን ክእረምን ከም ዝድለ ፈለጥኩ፣ ኣምላኽ ድማ ብእኡ ዝመስግኖ መገዲ ገበሮ (እብራውያን 12፡5)።
ግናኸ ብዝያዳ ግዜ ነቲ ሕቶ “ስለምንታይ?” ክንምልሶ ኣይንኽእልን። ካልኦት፣ ከም ሰለስተ ኣዕሩኽ እዮብ፣ ኩሉ መልስታት ዘለዎም ይመስሉ፣ ግናኸ ሓደ እኳ ንኩነታትና ዝምልከት ኣይኮነን። ብዙሕ ግዜ ድማ ሰባት ነቲ ዝሳቐ ዘሎ ሰብ ይወቕሱ። እዮብ ስቓዩ ብዝገበሮ ሓጢኣት ከም ዝመጸ ዝብል ምኽንያት ኣዕሩኽቱ ኣይተቐበሎን። ንገዛእ ሕቶኻ “ስለምንታይ?” ክትምልስ እንተዘይክኢልካ – ከምቲ ኣነ ኣብ መወዳእታ ዝኸኣልኩ – ሽዑ ኣብዛ ህይወት እዚኣ መልሲ ኣይትረክብን ትኸውን። እዚ ኣብ ስቓይካ ይሕግዘካዶ? ኣይፋሉን! ግናኸ እዚ ጽሑፍ እዚ ክሕግዝ ይኽእል እዩ።
ትዕግስቲ እዮብ
ኣብ ሓድሽ ኪዳን ብዛዕባ ትዕግስቲ እዮብ ንዝክር፦ “ብዛዕባ ትዕግስቲ እዮብ ሰሚዕኩም ኢኹም” (ያእቆብ 5፡11 KJV)። ግናኸ መጽሓፍ እዮብ ክነንብብ ብዙሕ ትዕግስቲ ዘይብሉ ይመስል፣ ብፍላይ ምስ ሰለስተ ኣዕሩኽቱ። ምስ ኣዕሩኽቱ ትዕግስቲ እንተዘይነበሮ፣ ምስ መን እዩ ነይሩ? እቲ ንጹር መልሲ ምስ ኣምላኽ እዩ። ኣብቲ ዘይሕሰብ ክሳራ እናተሰቕየ ከሎ ንኣምላኽ ዝበሎ ገለ ቃላት ንርአ።
ብሃንደበትን ብዘይ መጠንቀቕታን፣ እዮብ፣ እቲ ኣብ ምብራቕ ዘሎ ዝዓበየ ሰብኣይ፣ ኩሉ ነገርኡ ሰኣነ፦ 7000 ኣባጊዕ፣ 3000 ገመል፣ 500 ኣፍራስ፣ 500 ኣድጊ፣ ብዙሓት ኣገልገልቲ፣ ከምኡ እውን ዓሰርተ ፍቑራት ደቁ። ምላሽ እዮብ ንኣምላኽ እንታይ ነበረ? ንሱ ንምምላኽ ናብ ምድሪ ወደቐ፣ ከምዚ ድማ በለ፦ “እግዚኣብሔር ሃበ፣ እግዚኣብሔር ድማ ወሰደ፤ ስም እግዚኣብሔር ይባረኽ” (እዮብ 1፡21)። ንኣምላኽ ኣይወቐሰን። ብኣንጻሩ ጳውሎስ ከም ዝምዕደና መለሰ፦ “ኣብ ኩሉ ነገር ኣመስግኑ፦ እዚ ንኣምላኽ ብክርስቶስ የሱስ ብዛዕባኹም ዝኾነ ፍቓድ እዩ” (1 ተሰሎንቄ 5፡18)።
ኣብ መወዳእታ እዮብ ጥዕናኡ ሰኣነ፣ ድሕሪኡ ድማ ምሕዝነትን ምትብባዕን ሰበይቱ፣ ንሳ ኸኣ ክሓድግ፣ ንኣምላኽ ብጸገሙ ክረግም፣ ከምኡ እውን ክመውት መኸረቶ። ብዙሕ ትዕግስቲ ዘለዋ፣ ፍቕርቲ፣ ከምኡ እውን ደጋፊት ኣይነበረትን፣ ኣይኮነትን? ምላሽ እዮብ ንዝተሓተ ኩነታቱን ንዝተሓተ ኩነታት ሰበይቱን፣ “‘ጽቡቕ ካብ ኢድ ኣምላኽ እንተተቐበልና፣ ክፉእ ድማ ኣይንቕበልንዶ?’ ኣብዚ ኩሉ እዮብ ብኣፉ ኣይሓጥአን” (እዮብ 2፡10)። ኣብ ህይወትና ንክፉእን ንጽቡቕን ኣይንመስግንንዶ? እዚ ከቢድ እዩ፣ ግናኸ ከምዚ ከማና ዘይኮነስ፣ እዮብ ዓብዪ ቅዱስ ነበረ። ኣምላኽ ንሰይጣን “ንኣገልጋልይ እዮብዶ ሓሲብካዮ፣ ኣብ ምድሪ ኸምኡ ዝበለ የልቦን፣ ፍጹምን ቅኑዕን ሰብኣይ፣ ንኣምላኽ ዝፈርህን ካብ ክፉእ ዝርሕቕን?” (እዮብ 1፡8) ኢሉ ዝሓተቶ ዘገርም ኣይኮነን። ንምርግጋጽ ድማ ኣምላኽ ብዘይ መጠን ክሳቐ ፈቐደሉ፣ ግናኸ እዮብ ንኣምላኽ ብዝኾነ ይኹን መገዲ ኣይወቐሰን ወይ ኣይነጸጎን።
ሰለስተ ኣዕሩኽ እዮብ
ሰለስተ ኣዕሩኽ እዮብ ምስኡ ክሓዝኑን ከጸናንዕዎን መጹ። እዚ ክቡር ተግባር ነበረ፣ ግናኸ ብዘይ ምትሕስሳብ። ነዊሕ ዝወሰደ ምድላይ ፍትሒ ብብዙሕ ዓይነት ክርክራት ተጠቕሙ፣ ንእዮብ ድማ ብጸገሙ ንምውቃስ ብሓጢኣት ደጋጊሞም ከሰስዎ። ንስቓይ ንጹር ምኽንያታት ክንርኢ ክንደይ ግዜ ንደሊ፣ ኣብቲ ናይ ምጥቃስ ክፋልና ድማ ዝርከብ የልቦን። እዞም ሰለስተ ኣዕሩኽ እዮብ ብዛዕባ ብዙሕ ነገራት ሓቂ ተዛረቡ፣ ገለ ካብኡ ኣብ ሓድሽ ኪዳን ይደጋገም (እዮብ 4፡8 ምስ ገላትያ 6፡7፤ እዮብ 5፡15 ምስ እብራውያን 12፡5)፣ ግናኸ ንእዮብ ብዘይ ምኽንያት ንምውቃስ “ሓቂ” ተጠቕሙ።
ዓብዪ ረብሓ ኣብ ስቓይ
ረብሓ እዮብ ኣብ ኩሉ ስቓዩ፣ ኣብ ስቓይ ዝኾነ ሰብ ክረኽቦ ዝኽእል ረብሓ እዩ፦ ዓብዪ ምጥፋእ ትዕቢት። እዮብ ንእግዚኣብሔር ከምዚ በሎ፦ “ብምስማዕ እዝኒ ሰሚዐካ እየ፦ ሕጂ ግና ዓይነይ ትርእየካ። ስለዚ ንርእሰይ እጸልእ፣ ብሓሙኽሽትን ሓሙኽሽትን ድማ እነስሕ” (እዮብ 42፡5-6)። ንኣምላኽ ምፍላጥ ንስቓይና መፍትሒ እዩ፤ ንዓይንና ንምርኣዩ ዝሕግዝ መርሓ እዩ። እቲ ዝዓበየ ቅዱስ ብሉይ ኪዳን፣ ሙሴ፣ ከምኡ እውን እቲ ዝዓበየ ቅዱስ ሓድሽ ኪዳን፣ ጳውሎስ፣ ክልቴኦም ሓደ ነገር ካብ ኣምላኽ ደለዩ፦ “ምእንቲ ኸኣ ክፈልጠካ” (ዘጸኣት 33፡13፣ ፊልጲ 3፡10)።
ንዓና እውን ዝተፈላለየ ክኸውን ኣለዎዶ፣ ብዝኾነ መጠን እንተተሰቐና? ብፍልጠትኡ ኣቢልና ንሓሳቡ ንፈልጥ – ሓሳብ ትሕትናን ምቕባልን – ከመይሲ ካብ ጐይታ የሱስ ክርስቶስ ዝበለጸ ዝተሰቐየ መን እዩ? ጳውሎስ ብዛዕባ ትሕትና ክርስቶስ ከምዚ ኢሉ ጸሓፈ፦ “እዚ ሓሳብ እዚ ኣብ ኣባኻትኩም ይኹን” (ፊልጲ 2፡5)። ጐይታ የሱስ ክርስቶስ ንርእሱ ኣትሓተ፣ ንኹሉ ስቓይ ድማ ብትዕግስቲ ተቐበለ – ኩሉ እቲ ሰብ ዝገበሮ፣ ኩሉ እቲ ሰይጣን ዝገበሮ፣ ኩሉ እቲ ኣምላኽ ዝገበሮ።
ንእዮብ ንስቓዩ ዝኾነ መልሲ ኣይተዋህቦን፣ ግናኸ ንሱ ንኣምላኽ ባዕሉ ዝበለጸ ምግንዛብ ስለ ዝሃለዎ ኣገዳሲ ኣይነበረን። ኣምላኽ ብዛዕባ ወዱ ወይ ብዛዕባ እዮብ ዝኾነ ጌጋ ኣይገበረን። ምስናይና እውን ዝኾነ ጌጋ ኣይገብርን እዩ።
