ዓብዪ ሓዘን፡ ብዘይ ክርስቶስ ምሟትን ተስፋ ምምጻእን

ሰላም ንዓኹም፣ ኩሉኹም ኣብ ኩሉ ኩርናዓት ዓለም ዘለኹም ሰባት። ሎሚ ብስም ወዲ ኣምላኽ፣ ጎይታና የሱስ ክርስቶስ፣ እቲ ፈጣሪ ዝኾነን ድሕነት ዝሃበናን፣ ንስኻን ኣነን ንዘለኣለም ምስኡ ክንከውን፣ ሓጢኣትና ተሰሪዩልና፣ ሰላምታና ነቕርብ። ስሙ ይኽበር።

ኣብ ዓለም ብብዙሕ ሓዘን ዝመልአ ንነብር። ብሓቂ ህይወት ባዕላ ሓዘን ክትበሃል ትኽእል እያ፣ ምኽንያቱ ሰባት ይነብሩን ይሞቱን። ብሓንሳብ ትመውት ወይ ብእርጋን ትመውት ኣገዳሲ ኣይኮነን። ብጭነት መኪና ትድምሰስ ወይ ኣብ ገዛኻ ቦምባ ትፈንጀር ኣገዳሲ ኣይኮነን። ትመውት። ነዚ ድማ ኩሉ መዓልቲ ንገጥሞ። ኣብ ሞባይልናን ተለቪዥንናን ብዝርአናኦም ስእልታት ውግእ ናብ ህይወትና ክመጽእ ከሎ፣ ኣብ ውሽጥና ስነ-ምግባራዊ ቁጥዐ ይፍጠር።

ግን ፍቑረይ፣ እቲ ዝዓበየ ሓዘን ኣብ ዓለም ሞት ኣይኮነን። ኩሉ ሰብን ኩላ ሰበይትን ይሞቱ፣ ብዝኾነ ይኹን መገዲ። እቲ ዓቢ ሓዘን ግን ሰባት ብዘይ ኣምላኽ፣ ብዘይ ክርስቶስ ዝሞቱ ምዃኖም እዩ።

ከምቲ ኣብ ዘፍጥረት ምዕራፍ 3 ኣብ ገነት ኤድን ዝረኣናዮ፣ ኣምላኽ ንሰብ ካብ ገነት ኣውጺእዎ፣ ምኽንያቱ ኣምላኽ ምስ ሓጢኣት ወይ ምስ ሓጥኣን ርክብ ክህልዎ ኣይክእልን እዩ። ስለዚ ኣዳም ክምለስ ኣይከኣለን፣ ምኽንያቱ ኣምላኽ ኣብኡ ኪሩቤል ብሓዊ ዝነድድ ሰይፊ ሒዙ ንኦም ፍረ ህይወት ክሕሉ ኣቐሚጥዎ ነይሩ።

ፍቑረይ፣ ንሰብኣዊ ፍጥረት ተስፋ የለን። ተስፋ የለን። ንስኻ “ግን ሰባት ጽቡቕ ይገብሩ!” ትብል ትኸውን። ፍቑራተይ፣ ስምዑ። ኩላትኩም ካብ ጥንቲ ዝነበሩ ሓወልትታት ርኢኹም ትኾኑ፣ እዚኦም ጽቡቕ ስራሕ እዮም፣ ግን ብዝሓለፈ እዋን ተሰባቢሮም እዮም። ግን ገና ሒደት ካብቲ ጽባቐን ስራሕን ናይቲ ኦሪጂናል ስራሕ ክትርእዩ ትኽእሉ ኢኹም። ሰብ ከምኡ እዩ። ብምስሊ ኣምላኽ ተፈጢሩ እዩ፣ ሰብ ድማ ነቲ ኣምላኽ ኣብኡ ብምስሊ ኣምላኽ ዘንበረሉ ክገልጽ ይኽእል እዩ። ግን ተበላሽዩ እዩ፣ ተበላሽዩ እዩ። ከምቶም ካብ ጥንቲ ዝነበሩ ሓወልትታት፣ ዳግማይ ምሉእ ክኸውን ኣይክእልን እዩ። ኣምላኽ ክኸውን ዝደለዮ ክኸውን ኣይክእልን እዩ። ብክርስቶስ ጥራይ እዩ፣ ፍቑረይ፣ ብክርስቶስ ጥራይ።

ከምቲ ኣብ ራእይ 22 ዝረኣናዮ፣ ኣምላኽ ኦም ህይወት የሱስ ክርስቶስ ምዃኑ የርእየና። ንሱ ኦም ህይወት እዩ፣ ምስ ኣምላኽ ቅኑዕ ርክብ ንምግባር ዘሎና እንኮ መገዲ፣ ንሓዘን ህይወትካን ንሓዘን ኩሉ ኣብ ከባቢና ዘሎ ህይወትን ንምቁም ዘሎና እንኮ መገዲ፣ ናብ ክርስቶስ ምምጻእ እዩ።

እዛ ህይወት እዚኣ ንዘለኣለም መርኣያ እያ። ናብ ገነት ኤድን ክትምለስ ኣይትኽእልን ኢኻ። ተዓጽያ እያ። ሰብ ካብኣ ተሰጒጉ እዩ። ግን ኣምላኽ ብክርስቶስ ገይሩ ናብ ኦም ህይወት፣ የሱስ ክርስቶስ፣ ክትመጽእ፣ ተስፋ ክትረክብ፣ ይቕረታ ክትረክብ፣ ድሕነት ክትረክብ፣ንዘለኣለማዊ ህይወት ክትረክብ መገዲ ገይሩልካ እዩ። ኩላትና ብክርስቶስ ንእመን። እዋን ሓጺር እዩ። ብስም የሱስ፣ ኣሜን።