ብዛዕባ እቲ ክፍጽሞ ዝነበሮ ሞቱ ተዛረቡ፡ ሰለስተ ክቡርን ኣገዳስን ቃላት። ብዛዕባ እቲ ኣብ መንጎ ጐይታን እቶም ኣብ ዓለም ክብሪ ዘለዎም ዝተመርጹን ዘሎ ቅርበት፡ ግላዊ ቅርበት ይነግሩና። ከምቲ ኣብ መጀመርታ ኣብ ገነት ኤደን ዝነበረ፡ ድሕሪኡ ኣብ መንጎ ኣቦሓጎታት፡ ድሕሪኡ ድማ ምስ ደቀ መዛሙርትን መለኮታዊ መምህሮምን፡ ከምኡ ድማ ኣብ ዘመናት ክብሪ ክኸውን እዩ። ኣብ መንጎ ጐይታን ህዝቡን ግላዊ ቅርበት ክህሉ እዩ፡ ከምቲ ቃል «ምዝርራብ» ዝሕብሮ።
ግናኸ ናይ ምዝርራቦም ርእሲ እውን ኣሎና፤ ንሱ ሞቱ ነበረ—ንዝኸበሩ ሰራዊት ክሕዝ ዝበለጸ ርእሲ። ነቲ ዓቢ ሓቂ ወይ ምስጢር ንዘለኣለም ክንዝክሮ ኢና፡ ከመይሲ ንሱ እዩ እቲ ዓቢ ሓቂ፡ እቲ ምሰሶታት ዘለኣለማዊ ህይወት፡ ምሰሶታት ፍጥረት ኣምላኽ ከም ዝኾነ ዘረጋግጽ።
እንደገና፡ ምስዚ ርእሲ እዚ ዝተኣሳሰረ ኣዝዩ ኣገዳሲ ነገር ክንመሃር ክፈቕዱልና እዮም—እቲ ክፍጸም ዝነበሮ ሞት ነበረ—እዚ ቃል እዚ ንምሉእ፡ ዝተፈጸመ፡ ዝተማልአ ባህሪ ናይቲ ዓቢ ምስጢር፡ ሞት ገንሸል ኣምላኽ ኣብ የሩሳሌም፡ ከመይ ገይሩ ከም ዝካየድ የሕብር። ኩሉ ዝግባእ ክብሪ ክህልዎ ነበረ፡ ከምኡ ድማ ዝኾነ ነገር ዘይተጸልወ፡ ዘይተፈጠረ፡ ወይ ዘይተረጋገጸ፡ ክግበር ዝተሓስበ፡ ከይተርፍ።
ንዓና ንሓጥኣን ክንደይ ምጽንናዕ! መስዋእቲ ገንሸል ኣምላኽ እቲ ክቡር ዘለኣለማዊ ምስጢር ነበረ፡ ንሱ ድማ ብጹዕ ዘለኣለማዊ ሰላም ክህበና እዩ።
