ኣቦና ደቁ ብጾር ልቦም ናብኡ ኽጽውዑ ይደሊ። ብእምነት ናብ ኣምላኽ ጸዊዕኩም ዲኹም? ንሱ ይሰምዕ ምህላዉ ኣረጋግጹ! መዝሙር 55:22 «ጾርካ ናብ እግዚኣብሔር ደርብዮ፡ ንሱ ኸኣ ይድግፈካ፡ ንጻድቕ ከቶ ኺናወጽ ኣይፈቅድን እዩ» ኢሉ የተባብዓና።
ጴጥሮስ እዚ ብቐጥታ ተመኪርዎ፡ ኣብ ማእከል ካብቶም እዚ ልምድ ዝነበሮ ገፋፊ ዓሳ ተመኪርዎም ዝፈልጥ ዝኸፍኡ ማዕበላት ከሎ። ጐይታ ክመጽእ ምስ ዓደሞ፡ ጴጥሮስ ካብ ጃልባ ወጸ፡ «ንፋስ ሓያል ምዃኑ ምስ ረኣየ ግና፡ ፈርሀ፡ ኪጥሕል ምስ ጀመረ ኸኣ፡ ‘ጐይታይ፡ ኣድሕነኒ!’ ኢሉ ጨደረ» (ማቴ. 14:30) ። ጴጥሮስ ኣብ ማእከል ማዕበሉ ናብ ጐይታ ጨደረ፡ «የሱስ ድማ ብኡብኡ ኢዱ ዘርጊሑ ሓዞ» (ፍ. 31) ።
ቻርለስ ስፐርጅን ብዙሕ ግዜ ልኡል ሰበኽቲ ተባሂሉ ይጽዋዕ ነይሩ፡ እንተኾነ ግን ሓዘንን ጭንቀትን ተመኪርዎ! ንሱ ኸምዚ ኢሉ ጸሓፈ፡ «ኦ ፍቑር ዓርከይ፡ ሓዘንካ ናብ ሓመድ ክሳብ ዝደፍኣካ፡ ኣብኡ ኣምልኽ! እቲ ቦታ ገተሴማኔኻ እንተኾይኑ፡ ኣብኡ ሓያል ጭድርታኻን ንብዓትካን ናብ ኣምላኽካ ኣቕርብ። ቃላት ዳዊት ዘክር፡ ‘ኣቱም ህዝቢ፡ ልብኹም ኣፍስሱ’—ግን ኣብኡ ኣይትቁም፡ ነቲ ጥቕሲ ወድኦ—‘ኣቱም ህዝቢ፡ ልብኹም ናብኡ ኣፍስሱ።’ ነቲ ዕቃብቲ ገልብጦ፡ ምጥራዩ ጽቡቕ ነገር እዩ፡ ምኽንያቱ እዚ ሓዘን እዚ ናብ ዝበኣሰ ነገር ክፈላለ ይኽእል እዩ። ነቲ ዕቃብቲ ገልብጦ፡ ኩሉ ነጥቢ ይውጻእ፡ ግን ኣብ ቅድሚ ጐይታ ይኹን።» ኣብ ካልእ ቦታ ድማ፡ «ብመዓልቲ ነቲ ኖታታት ክንርኢ ከለና ምዝማር ቀሊል እዩ፡ ግን እቲ ብርሃን ዘይብሉ፡ ነቲ ኖታታት ንምንባብ ብርሃን ዘይብሉ፡ ካብ ልቡ ዝዝምር፡ ካብቲ ዝርእዮ መጽሓፍ ዘይኮነስ፡ ካብቲ ናይ ገዛእ ርእሱ ህያው መንፈስ ዝኾነ ውሽጣዊ መጽሓፉ ጥራይ ዘንብብ፡ ካብኡ ኸኣ ኖታታት ምስጋና ብመዝሙራት ምስጋና ዝፈስስ፡ ንሱ እዩ ብሉጽ ዘማሪ።»
