እታ «ንስሓ» እትብል ቃል ብሓፈሻ «ምቕያር ሓሳብ» ተባሂላ ትግለጽ። ሮሜ 12:2 ነዚ «ምሕዳስ ሓሳብኩም» (NKJV) ይጽውዖ።
«እዚ ብገዛእ ርእስና ጻዕሪ ዝፍጸም ነገር ድዩ?» ኢልና ክንሓስብ ንኽእል ኢና። ዮሃንስ 1:13 መልሲ ይህበና፣ ምኽንያቱ ብዛዕባ እንደገና ምውላድን ስለዚ ሓድሽ ሓሳብ ምህላውን ብዝምልከት፣ ብ«ፍቓድ ስጋ፣ ወይስ ብፍቓድ ሰብ፣ ግናኸ ብኣምላኽ» ከም ዘይኮነ ነንብብ።
ቅዱስ ጽሑፍ ሓሳብ ክርስቶስ ክህልወና የጸባብዓና። ብዛዕባ ሓሳቡ ሰለስተ ፍቕድታት ንርአ፣ ምስ ገዛእ ርእስና ብዝምልከት ድማ ንሓስበለን።
ምምሃር
«ንሓሳብ እግዚኣብሔር ዝፈልጥከ መን እዩ ንእኡ ምእንቲ ክምህሮ?» ግናኸ ንሓሳብ ክርስቶስ ኣሎና። — 1 ቈረንቶስ 2:16
ጳውሎስ፣ ኣብዚ፣ ንኹላትና ብጐይታ የሱስ ክርስቶስ እንኣምን (1 ቈረንቶስ 1:2 ርአ)፣ ብመንፈስ ኣምላኽ ከመይ ክንነብር ከም ዘለና ይምህረና ነይሩ። ብእኡ ገይርና «ብኣምላኽ ብነጻ ዝተዋህበና ነገራት ክንፈልጥ» ንኽእል ኢና (1 ቈረንቶስ 2:12)። ከም ኣምላኽ ናባና መጺኡ ከመይ ክንነብር ከም ዘለና ዝነግረና እዩ ክንብል ንኽእል ኢና።
ሓደ ሰብ ከመይ ክነብር ከም ዘይፈልጥ እንተኾይኑ፣ ብመንፈስ ቅዱስ ወይስ ብውልቀ ሰብ ጌጋ ኣሎዶ? እቲ ጸገም እቲ ሰብ እዩ ክኸውን፣ ብርግጽ። ኣብዚ ጌጋ እዚ ባህርይ «ተፈጥሮኣዊ ሰብ» ንርኢ፣ ንሱ መንፈስ ቅዱስ ዘይብሉን ካብ ኣምላኽ ምንም ክርድእ ዘይኽእልን እዩ፣ ምኽንያቱ «ንእኡ ዕሽነት እዮም» (1 ቈረንቶስ 2:14)። ከምዚ ዝኣመሰለ ውልቀ ሰብ ንኣምላኽ ኣይፈልጥን ወይስ ሓድሽ ሓሳብ የብሉን። ክድሕን ኣሎዎ፣ እምነቱ ኣብ ጐይታ የሱስ ክርስቶስ ከንብር ኣሎዎ።
ንኣማኒ ግናኸ፣ መንፈስ ቅዱስ ንዓና መምህርን ገላጺን ከም ዝኾነ ንርኢ፣ ስለዚ ቅኑዕ ፍርዲ ክህልወና ይኽእል (1 ቈረንቶስ 2:15)። ንሓሳብ ጐይታ የሱስ ክርስቶስ ንፈልጥ። ጳውሎስ እታ «ምምሃር» እትብል ቃል ተጠቕመ (1 ቈረንቶስ 2:16)። ንገዛእ ርእስና ብቅኑዕ ዝተማህርና ኴንና ንሓስብዶ? ዝያዳ ኣገዳሲ ድማ፣ ኣምላኽ ንዓና ከመይ ይርእየና? ናብ ቃል ኣምላኽ እቶ እሞ መንፈስ እንታይ ከም ዝምህር ርአ!
ካብ ተፈጥሮኣዊ ሰባት ብዙሕ ዘይተፈላለዩ ዝምስከሩ ክርስትያናት ኣለዉ። እዚ ብከፊል ብዘይምምሃር ሽማግለታት ወይ ቄሳውያን ክኸውን ይኽእል’ኳ እንተኾነ፣ ኩሉ ኣማኒ ቃል ኣምላኽ ከንብብ፣ ብቐጥታ ካብኡ ክመሃር ኣሎዎ።
ትሕትና ምህላው
እዚ ሓሳብ እዚ ኣብ ኣባኻትኩም ይሃሉ፣ እዚ ድማ ኣብ ክርስቶስ የሱስ’ውን ነበረ። —ፊልጲ 2:5
ብእኡ፣ ክርስቶስ የሱስ፣ ዝመልአ ሓሳብ ክህልወና ኣሎና። እንተዘይኮይኑ፣ ብዘይጽቡቕ ወይስ ብዝነኣሰ ዋጋ ዘለዎ ነገር ክመልእ እዩ።
ኣብዛ መልእኽቲ ናብቶም ኣብ ፊልጲ ዝነበሩ ኣመንቲ፣ ጳውሎስ ሓሳብ ክርስቶስ ከመይ ከም ዝነበረ ተዛረበ። የሱስ ክርስቶስ ምሉእ ኣምላኽ ነበረን ንዘለኣለም ክኸውን እዩ። ብማርያም ምስ ተወልደ ኣምላኽ ነበረ፣ ግናኸ «ንገዛእ ርእሱ ኣየናእሰን፣ ቅርጺ ባርያ ወሲዱ» (ፊልጲ 2:7)። ድሕሪኡ «ንገዛእ ርእሱ ኣትሓተ … ክሳዕ ሞት፣ እኳ ድኣ ሞት መስቀል፣ ታዛዚ» (ፊልጲ 2:8)። ንሱ ጥራይ፣ እቲ ሓጢኣት ዘይብሉ፣ ንሞት ታዛዚ ክኸውን ዝኽእል ነበረ። ሞት፣ ንሰባት፣ ተግባር ምእዛዝ ኣይኮነን፣ ግናኸ ሓደ ክፋል ናይ ፍርዲ ኣምላኽ ንሓጢኣት እዩ (ዘፍጥረት 2:17)።
ንገዛእ ርእስና፣ ክሳዕ ክንደይ ከም ዝተዋረደ ንሓስብ።
ምእንትኡ ምሕማም
ስለዚ፣ ክርስቶስ ምእንታና ብስጋ ስለ ዝሓመመ፣ ንገዛእ ርእስኹም’ውን ብሓደ ሓሳብ ኣጽንዑ፣ ምኽንያቱ እቲ ብስጋ ዝሓመመ ካብ ሓጢኣት ደው ኢሉ እዩ። —1 ጴጥሮስ 4:1
ፊልጲ 1:29 ይብል፣ «ምኽንያቱ ምእንቲ ክርስቶስ፣ ብእኡ ምእማን ጥራይ ዘይኮነስ፣ ምእንትኡ ምሕማም’ውን ተዋሂብኩም ኣሎኹም።» ኣብ ዮሃንስ 16:2 ሰባት ንኣመንቲ ዝቐትሉ ንኣምላኽ ከም ዘገልግሉ እናሓሰቡ ከም ዘለዉ ንርኢ። ከምቲ እንፈልጦ፣ እዚ ሎሚ ይፍጸም ኣሎ። ካብቶም ሃዋርያት፣ ኩሎም ብዓመጽ ሞት ሞይቶም፣ ዮሃንስ ጥራይ እዩ ንኣምላኽ ብምእማኑ ብዙሕ ዝሓመመ። ምእንትኡ ስቓይ ንምጽዋር ከምኡ ዝኣመሰለ ሓሳብ ይሃልወና።
ማቴዎስ 11:28-30 ሕሰብ: «ናባይ ንዑ፣ ኩላትኩም እትጽዕሩን ዝኸበደ ጾር ዘለኩምን፣ ኣነ ድማ ዕረፍቲ ክህበኩም። ኣርዑተይ ኣብ ልዕሌኹም ጽዓኑ እሞ ካባይ ተማሃሩ፣ ምኽንያቱ ኣነ ለዋህን ብልቢ ትሑትን እየ፣ ንነፍስኹም ድማ ዕረፍቲ ክትረኽቡ ኢኹም። ምኽንያቱ ኣርዑተይ ቀሊል እዩ ጾረይ ድማ ፈኲስ እዩ።» ኣምላኽ ዕረፍቲ ተስፋ ሂቡ፣ ንስኻ ድማ ከም ኣማኒ ንነፍስኻ ዕረፍቲ ክህልወካ ይኽእል እዩ።
ሓሳብ መን ኣሎካ – ናትካ ወይስ ናይ ክርስቶስ?
