ውልቃዊ ፍቕሪ
“ምስ ክርስቶስ ተሰቒለ እየ፡ ግናኸ ህያው እየ፡ ኣነ ግና ኣይኰንኩን፡ ክርስቶስ እዩ ኣብ ውሽጠይ ዝነብር። እቲ ሕጂ ብስጋ ዝነብሮ ዘሎኹ ህይወት ድማ፡ ብእምነት ወዲ ኣምላኽ፡ ንኣይ ዝፈተወኒን ንርእሱ ምእንታይ ዝሃበን፡ እየ ዝነብር” (ገላትያ 2፡20)።
እዚ ቃላት እዚ ናትና ክንገብሮም ከለና ኣይንፈትዎምንዶ፧ “ወዲ ኣምላኽ ንኣይ ፈተወኒን ንርእሱ ምእንታይ ሃበኒን።” ንውልቃዊ ፍቕሪ ክርስቶስ ክንደይ ኢና ንሕጐስ! እዚ ኣብ ወንጌል ዮሃንስ ምዕራፍ ዓሰርተ ሓደ ይቐርበልና፡ “ሕጂ ንሱ (የሱስ) ንማርታን ንሓብታን ንኣልኣዛርን ይፈትዎም ነበረ።” ንነፍሲ ወከፎም ይፈትዎም ነበረ፡ ንነፍሲ ወከፎም ኣብ ባህርይ ፍቕሩ ፍሉይ ነገር ኣይነበረንዶ፧ ንየሱስ ንርእስና ክንፈልጦ ከለና ንዓኻን ንኣይንን እቲ ፍሉይ ባህርይ ኣይነበረንዶ፧ እቲ ሃዋርያ ዮሃንስ ንርእሱ “እቲ የሱስ ዝፈትዎ ደቀ መዝሙር” ኢሉ ክዛረብ ከሎ ዝሕጐሰሉ ዝነበረ እዩ።
የሱስ ንዅሎም ዓሰርተ ሓደ ኣይፈተወምንዶ፧ ብርግጽ፡ ግና ዮሃንስ ነቲ ፍቕሪ ናብ ልቡ ወሲዱ ኣብኡ ኣዕረፈ። ክቡር መንእሰይ ምእመን፡ ምስ ክርስቶስ በይንኻ ኩን። ኣብዚ ናይ ሰባት ምፍጣጥ ዘለዎ ዘመን፡ ምስኡ ብሕቡእ ንምዃን ብዙሕ ግዜ ድለ፡ ከምኡ ድማ እቲ ሙቐት ናይቲ ፍቕሪ ኣብ ልዕሌኻ የዕርፍ። ግና ገለኹም ኣብዚ ኣኼባታት ከምዚ ትብሉ ኣለኹም፡
ኣብ ውሽጠይ ፍቕሪ ክርስቶስ ዘይመልስ ዝመስል ነገር ከም ዘሎ ረኺበ። ንርእሰይ ረኺበያ። ሮሜ 6ን 7ን ንኣይ መሳቐዪ ቦታ ኴይነኒ። ካብቲ ሕጂ እውን ዝገዝኣኒ ዝመስል ሓይሊ ሓጢኣት ክናገፍ ክንደይ እደሊ!
ሓቀኛ ክርስትያን ዘይኰንኩ ይኸውንዶ፧ ንሓደ እኳ ክነግሮ ኣይደልን እየ፡ ግናኸ ወዲ ኣምላኽ ድየ፧ “እዛ ፍቕዲ እዚኣ ተጸናንዓኩም፡ ምስ ክርስቶስ ተሰቒለ እየ።” ምምሳቕ ማለት ኣብ ገጽ ምድሪ ንምንባር ዘይበቅዕ ተባሂሉ ምፍራድ እዩ። ካብኡ ዝኸፍአ ዲኻ፧ ከምኡ ድማ ሓደ፡ “ወዲ ኣምላኽ፡ ንኣይ ዝፈተወኒን ንርእሱ ምእንታይ ዝሃበን” ክብል ይኽእል። ጐይታ ብኣኻ ኣይተስፋን፡ ንዅሉ እቲ ዝዀንካዮ ይፈልጥ፡ ካብ መጀመርታ ድማ እንታይ ከም እትኸውን ይፈልጥ ነበረ፡ ግና ንኣኻ ንምሓዝ ኣልዒሉካ እዩ፡ ምኽንያቱ ንሱ ፈቲዩካ፡ ይፈትወካ፡ ንዘለኣለም ድማ ክፈትወካ እዩ፡ ብሰንኪ ኣብ ውሽጥኻ ዘሎ ነገር ዘይኰነስ፡ ምኽንያቱ ንሱ ፈቲዩካ። ኦ፡ ኣብኡ ምዕራፍ ክንደይ ሓጐስ እዩ! ወዲ ኣምላኽ ንኣይ ፈተወኒ ምኽንያቱ ንሱ ፍቕሪ እዩ።
ወዲ ኣምላኽ ካብ ክብሩ ናብ ሰብነት ወረደ ንኣኻ ንምልዓል፡ ግና ቅድሚ ምልዓልካ ንዅሉ እቲ ዝነበርካዮ ይፈልጥ ነበረ። ምእንታኻ ተሰቕለ፡ ከምኡ ድማ እዚ ቛንቋ እዚ ወሲድካ፡ “ምስኡ ተሰቒለ እየ” ክብል ትኽእል ኢኻ—እዚ ናይ ሓጢኣተኛን ጽልእተኛን ባህርይካ ኣብ ጽድቂ ፍርዲ መወዳእታ እዩ። “ኣብ ምድሪ እኳ እንተነበርኩ፡ ሕጂ ግና ብእምነት ወዲ ኣምላኽ ክነብር እኽእል እየ”—እምነት ካብኡ ዝፍስስን ኣብዚ ዘሎኻዮ መገዲ ንዅሉ ዘድልየካ ዘቕርብን።
ዘይተቋርጽ ፍቕሪ
“መን እዩ ዝዅንን፧ ክርስቶስ እዩ ዝሞተ፡ ብሓቂ ድማ ዝተንስኤ፡ ኣብ የማን ኣምላኽ ዘሎ፡ ምእንታና ዝልምን እውን። መን እዩ ካብ ፍቕሪ ክርስቶስ ዝፈልየና፧ መከራ፡ ወይ ጭንቀት፡ ወይ ስደት፡ ወይ ጥሜት፡ ወይ ዕርቃን፡ ወይ ሓደጋ፡ ወይ ሰይፊ፧ ከም ዝተጻሕፈ፡ ምእንቲ ስምካ ዅሉ መዓልቲ ንቕተል ኣሎና፡ ከም ኣባጊዕ ንምሕረዲ ተቘጺርና ኣሎና። ኣይፋል፡ ኣብዚ ዅሉ እቲ ዝፈተወና ብእኡ ኣቢልና ካብ ዓወት ንላዕሊ ኢና” (ሮሜ 8፡34-37)።
ኣብዚ ዘሎናዮ፡ ውልቃዊ ፍቕሪ ክርስቶስ ዘይኰነስ፡ ዘይተቋርጽ ፍቕሪ ክርስቶስ እዩ። እዚ ኣብ ዮሃንስ 13 ኣብ ሓንቲ ፍቕዲ ዝቐረበ እዩ፡ የሱስ፡ “ንናትና ኣብ ዓለም ዝነበሩ ፈቲዩ፡ ክሳዕ መወዳእታ ፈተዎም።” ንሳቶም ብፍጹም ፈተዎም፡ ብዅሉ መገዲ ፈተዎም።
ኣብዛ ፍቕዲ እዚኣ ኣርባዕተ ሸነኻት ናይ ፍቕሪ ክርስቶስ ከም ዘለዉ ንረክብ። እዚ ፍቕሪ ርብዒ እዩ—
“ክርስቶስ ዝሞተ።” ኣብ ዓሚቕ ፍቕሩ ምእንታኻ ናብ ርሕቀት፡ ጸልማት፡ ከምኡ ድማ ዓሚቕ ምድኻም ናይ መስቀል ከደ። “ክርስቶስ እዩ ዝሞተ፡ ብሓቂ ድማ ዝተንስኤ።” መንፈስ ብትንሳኤ ክርስቶስ ክሕዘና እዩ። ኣብ መዓልቲ ትንሳኤ መልእኽተኛታቱ ናብ ደቀ መዛሙርቱ ብኸመይ ፍጥረት ተላእኩ፡ “ናብ ኣሕዋተይ ኪዱ፡ ከምኡ ድማ ንሳቶም ንገሩዎም፡ ኣነ እዓርግ ። . . .” “ናብቶም ድኻታት ሓጢኣተኛታት ኪዱ፡ ከምኡ ድማ ሓጢኣቶም ከም ዝጸርኩ ንገሩዎም” ኣይነበረን፡ እኳ ደኣ እዚ ሓቂ እዩ።
ሓጢኣተኛ ታሪኾም ንምውዳእ ሞይቱ ነበረ፡ ምእንቲ ንዘለኣለም ምስኡ ክተሓሓዙ፡ ግና ንሱ ምእንትኦም ዝረኸቦ ልዕልና በረኸት ይዛረብ። ክርስቶስ ፍቕሩ ክህቦ ዝኽእል ነገር ኣይሓብእን። ንዓኻን ንኣይንን ካብኡ ዝተሓብአ ነገር ኣይሃልወና። ከምኡ ድማ ንሱ “*ኣብ የማን ኣምላኽ*” ከም ዘሎ ንረክብ፡ ከምኡ ድማ ምእንታና ኣብኡ ኣሎ።
ብፍቕሪ ይነብር፡ ከምቲ ሓንሳብ ብፍቕሪ ዝሞተ፡ ከምኡ ድማ እቲ ፍቕሪ ንጡፍ እዩ—
“ምእንታና ይልምን።” ሎሚ ምሸት ኣብዚ ዘሎናዮ ብኸመይ እዩ፧ እዚ ናይ ክርስቶስ ሕጂ ዘሎ ፍቕራዊ ምልማን ምእንታና ዝገብሮ ዘሎ ውጽኢት እዩ፡ እዚ ድማ ክሳዕ ሕጂ ኣምጺኡና፡ ናብ ቤት ኣቦ ድማ ከምጽኣና እዩ።
“መን እዩ ካብ ፍቕሪ ክርስቶስ ዝፈልየና፧”
እቲ ሃዋርያ ድሕሪኡ ናብቲ ከውሒ ፍቕሪ ክርስቶስ ይምለስ እሞ ንዅሎም ዝመጹ ይገጥሞም፡ ከምኡ ድማ ንመጻኢ፡ ዝዀነ ይኹን እንተኾነ፡ ብዚ እምነት እዚ ክትገጥሞ ትኽእል ኢኻ፡ ክርስቶስ ከምቲ ኣብ መስቀል ቀራንዮ ህይወቱ ዝሃበ፡ ከምኡ ክፈትወካ እዩ። ምኽንያቱ ፍቕሩ ዘይቅየር እዩ።
ዘይድለ ፍቕሪ
“ምስ ዅሎም ቅዱሳን ስፍሓቱን ንውሓቱን ዕምቀቱን ልዕልናኡን ክትፈልጡ፡ ከምኡ ድማ ንፍቕሪ ክርስቶስ፡ ንፍልጠት ዝሓልፍ፡ ክትፈልጡ፡ ምእንቲ ብዅሉ ምልኣት ኣምላኽ ክትመልኡ” (ኤፌሶን 3፡18-19)።
እቲ ሃዋርያ ናብ ሓደ ልዑል ከረን ይወስደና። ኣብዚ ንዅሉ እቲ ግሩም ዕላማ ኣምላኽ፡ ክርስቶስ ኣብ ማእከሉ ዘሎ፡ ይርኢ ኣሎ፡ ከምኡ ድማ ንዓኻን ንኣይንን ስፍሓቱን ንውሓቱን ዕምቀቱን ልዕልናኡን ናይቲ ንኽብሪ ወዱ ዘለዎ ዓቢ መደብ ክንፈልጥ ይደሊ። ግና ብዓብይነቱ ክንደናገርን ክንደናገርን ንኽእል ኢና። ንሱ ግና፡ “ከምኡ ድማ ንፍቕሪ ክርስቶስ ክትፈልጡ” ኢሉ ይቕጽል።
ኣብቲ ዅሉ ክብሪ፡ ናብ ልብና ዝቐረበ ቦታ እቲ ኣብ ልዕሌና ዘዕርፍ ፍቕሪ ክርስቶስ እዩ፡ ከምኡ ድማ እቲ ፍቕሪ ንፍልጠት ይሓልፍ—ዘይነገር እዩ። ኣብ ኤፌሶን 5፡25 ፍቕሪ ክርስቶስ እንደገና ይቐርበልና፡ “ክርስቶስ እውን ንቤተ ክርስቲያን ፈተዋ፡ ከምኡ ድማ ንርእሱ ምእንታኣ ሃበ።”
እዚ ዝነግረኩም ዘሎኹ ምኽንያቱ ልብኹም ንዅሎም እቶም ኣብዚ ሕጂ ዘሎ በረኸት ካብ ጰንጠቆስጠ ክሳዕ እቲ ናይ ምምጻእ ሓጐስ ዘለዎ መዓልቲ፡ ፍቕሪ ንፍቑራቱ ኣብ ሰማያዊ ቤት ክህልዎም ከሎ፡ ዝሓቍፉ ክትገብሩ ስለ ዝደሊ እየ። ኣብ ኣእምሮኹም ካብ ዅሉ ማሕበር ኣምላኽ ዝንእስ ነገር ኣይሃልወኩም።
ዝገብረና ፍቕሪ
“ፍቕሪ ክርስቶስ ይገብረና እዩ እሞ፡ ሓደ ምእንቲ ዅሉ እንተ ሞይቱ፡ ዅሎም ሞይቶም ነበሩ” (2 ቈረንቶስ 5፡14)።
ምእንታና ሞተ ምእንቲ ክንነብር፡ ከምኡ ድማ ጸጋ ሕጂ ተዋሂቡና እዩ ምእንቲ ደጊም ንርእስና ከይንነብር።
ዅላትና እዚ ገይርናዮ ኢና፡ ከምኡ ድማ ክንገብሮ ከለና፡ ንርእስና ማእከል ገይርና ዝጠፍአ ህይወት ንነብር ነርና።
ግና ንሱ “ንእኡ ምእንታና ዝሞተን ዝተንስኤን” ክንነብር ይደልየና። ንሱ ይነብር፡ ንልብና ዕላማ፡ ንህይወትና ዕላማ።
ኣብዚ ዝጥዕም ነገር የልቦን፡ ዅሉ ኣብዚ ዝፈርስ ሓሳብ እዩ፡ ግና ዝጸንዕ ነገር ኣሎ፡ ዝጸንዕ ህይወት ኣሎ፡ ንዘለኣለም ዝጸንዕ ህይወት፡ ንፍቓድ ኣምላኽ ዝነብር ህይወት፡ ከምኡ ድማ ንዓኻን ንኣይንን ብፍቕሪ ክርስቶስ ተገቢርና ንእኡ ምእንታና ዝሞተን ዝተንስኤን ክንነብር ንኽእል ኢና።
ኣብ ሮሜ 12፡ “ኣካላትና ህያው መስዋእቲ፡ ቅዱስ፡ ንኣምላኽ ቅቡል. . . .” ንሱ ብጸጋ ናትና እዩ፡ ብግዝኣት ናትና እዩ፡ ብምድሓን ናትና እዩ፡ ግና ንነፍሲ ወከፍና ብምቕራብ ናቱ ክንከውን ይደሊ። ሓንሳብ ብሓቀኛን ብቕንዕናን በይንኻ ምስኡ ኣካላትካ ኣብ ኢዱ ኣንቢርካዮ ዲኻ፧ ንሱ ገዚኡካ እዩ—ነቲ ንብረት ኣረክብ።
ጐይታ፡ ኣነ ናትካ እየ፡ ንሓሳባትካ እቕበል፡ ንርእሰይ ብምሉእ ንኣኻ ክህብ እደሊ፡ በይንኻ ኣብ ልበይ ግዛእ፡ ከምኡ ድማ ንኽብረትካ ክነብር ፍቐደለይ።
