ግናኸ ምስ ክርስቶስ ምሕማምና ናይ ባርነት ኣርዑት ዘይኮነስ፡ ናይ መሰል ጉዳይ ምዃኑ ይዘከር። ናይ ሓጺን ሕጊ ዘይኮነስ፡ ናይ ጸጋ ህያብ። ግዱድ ባርነት ዘይኮነስ፡ ፍቓዳዊ ምውፋይ።
ምእንቲ ክርስቶስ፡ ብእኡ ኽትኣምኑ ጥራይ ዘይኮነስ፡ ምእንትኡ ኽትሰቕዩውን ተዋሂብኩም ኣሎ (ፊልጲ 1:29)።
ብዘይካዚ፡ ምእንቲ ክርስቶስ ምሕማም ናይ ሓቂ ምስጢር፡ ልቢ ኣብኡ ምትኳል ምዃኑ ብዙሕ ጥርጣረ የብሉን። ንየሱስ ዝያዳ ዝፈቐርኩሉ መጠን፡ ዝያዳ ምስኡ ክመላለስ እየ። ዝያዳ ምስኡ ዝመላለስኩሉ መጠን፡ ዝያዳ ብእምነት ክመስሎ እየ። ዝያዳ ብእምነት ዝመስሎ መጠን፡ ዝያዳ ምስኡ ክሰቕይ እየ። ስለዚ ኩሉ ካብ ፍቕሪ ክርስቶስ ይፍስስ። ድሕሪኡ ድማ «ንሕና ንእኡ ንፈቕሮ፡ ምኽንያቱ ንሱ ቅድም ንኣና ፈቒሩና» ዝብል መሰረታዊ ሓቂ እዩ። ኣብዚ ኸም ኣብ ካልእ ኩሉ፡ ካብ ሕጋዊ መንፈስ ንጠንቀቕ። ምኽንያቱ ሓደ ሰብ፡ ኣርዑት ሕጋውነት ኣብ ክሳዱ ሒዙ፡ ምእንቲ ክርስቶስ ይሰቕይ ኣሎ ኢልካ ኽሕሰብ የብሉን። ወይለይ! ከምዚ ዝበለ ሰብ ንክርስቶስ ከም ዘይፈልጦ፡ ናይ ወድነት በረኸት ከም ዘይፈልጥ፡ ገና ብጸጋ ከም ዘይተመስረተ፡ ብግብሪ ሕጊ ናብ ስድራቤት ንምብጻሕ ዝደሊ ዘሎ ይመስል እምበር፡ ብመገዲ ስቓይ ናብ መንግስቲ ንምብጻሕ ከም ዘይደሊ ክፍራህ ይግባእ።
