ሰላም ቅድሚ ኹሉ ክርስቶስ ተንሲኡ እዩ ክብል እፈቱ። ብሓቂ ተንሲኡ እዩ። ንሕና ንዝሞተ ኣዳናጊር ኣይንግልግልን ኢና። ንሕና ንዝነብር ኣዳናጊር ኢና እንግልግል። ንዝተንስአ ኣዳናጊር ኢየ ኣገልግል። ሎሚ ኣብ ዓለም ኣሎ። ሰባት ዝበሉ ይበሉ ንሱ ከም ዝነብር እፈልጥ። ኣብ ህይወተይ ኢድ ምሕረቱ እርኢ። ድምጺ ምጽንናዑ እሰምዕ። ክድልዮ ከለኹ ድማ ኩሉ ግዜ ቀረባ እዩ። ንሱ ይነብር። እዚ መልእኽቲ ፋሲካ እዩ። ንሱ ይነብር። እግዚኣብሔር ይመስገን ንሱ ይነብር። እግዚኣብሔር ይመስገን ተንሲኡ እዩ። ንሕና ንዝሞተ ኣዳናጊር ኣይንግልግልን ኢና። ንዝሞተ ንጉስ ኣይንስዕብን ኢና። ንዝሞተ ጐይታ ድማ ኣይንሰግድን ኢና። ንሱ ብህይወት ኣሎ። ንሱ ብህይወት ኣሎ ምሳና ድማ ኣሎ። እግዚኣብሔር ይመስገን ንሱ ብህይወት ኣሎ። ስለዚ ድማ ካልእ ዝኾነ ሰብ ክህልዎ ዘይክእል ቅዱስ ትብዓት ክህልወና ይኽእል። ስለዚ ድማ ምትእምማን ክህልወና ይኽእል። ስለዚ ድማ ተስፋ ክህልወና ይኽእል። ስለዚ ድማ ካልእ ዝኾነ ሰብ ዘይብሉ ሰላም ክህልወና ይኽእል እዩ። ብሰንኪ ጐይታና የሱስ ክርስቶስ። ብሓቂ ተንሲኡ እዩ። እግዚኣብሔር ይመስገን።
ስለዚ ምስኹም ብሓንሳብ ምዕራፍ ትንሳኤ ክርኢ እፈቱ። 1ይ ቈረንቶስ ምዕራፍ 15። ኩሉ ምዕራፍ ኣይኮነን። ካብኡ ሒደት ፍቕድታት ጥራይ ክወስድ እየ። ስለዚ እንደገና ምሳይ ኣንብቡ። 1ይ ቈረንቶስ ምዕራፍ 15 ካብ ፍቕዲ 1 ጀሚሩ፡ “ኣቱም ኣሕዋት፡ እቲ ዝሰበኽኩኹም ወንጌል፡ ንስኻትኩምውን እተቐበልኩምዎ፡ እትጸንዑሉ ዘሎኹም፡ ብእኡውን እትድሕኑ ዘሎኹም፡ እንተ ዘይኰነስ ብኸንቱ እምበር፡ እቲ ዝሰበኽኩኹም ቃል እንተ ሓዝኩምዎ፡ እዚ ወንጌል እዚ ኸም ዝዀነ፡ እነግረኩም ኣሎኹ። ክርስቶስ ከምቲ ጽሑፋት ንሓጢኣትና ከም ዝሞተ፡ ከም ዝተቐብረ፡ ከምቲ ጽሑፋት ድማ ብሳልሰይቲ መዓልቲ ኸም ዝተንስአ፡ ከም ዝተራእየውን፡ ቅድሚ ኹሉ ኣነ እተቐበልክዎ ንኣኻትኩም ኣፍለጥኩኹም።”
ኣብዚ ደው ክብል እየ። ብሓቂ ኣብዚ ደው ክንብል ኢና። ምኽንያቱ ብዛዕባ እዚ ሓሳብ እዚ ክዛረብ እፈቱ። ንሱ ከም ዝሞተ፡ ከም ዝተቐብረ፡ ከምቲ ጽሑፋት ድማ ከም ዝተንስአ። ኣብ መዝሙር 50 ክትሪኡ ትኽእሉ ኢኹም። ይቕሬታ ኢሳይያስ 53። ንዝርዝር ሞት ጐይታ ንምርኣይ። ኣብ መዝሙር 16 ክትሪኡ ትኽእሉ ኢኹም ንትንሳኤኡ። ብፍላይ ድማ ጐይታ ንደቀ መዛሙርቱ ደጋጊሙ ዝነገሮም ቃላት ክዛረብ እፈቱ። “ወዲ ሰብ ክኸይድ እዩ። ብመራሕቲ ክነጽግ እዩ። ክስቀል እዩ። ድሕሪ ሰለስተ መዓልቲ ድማ ክመውት እዩ። ድሕሪ ሰለስተ መዓልቲ ድማ ክትንስእ እዩ።” እዚ ብቓላቱ ብንጹር ተነጊሩ ነይሩ።
ስለዚ እዚ እዩ ዝኾነ። ነታ ዛንታ ሒደት ክምርምር እፈቱ። ኣብ ማቴዎስ መልኣኽ ሰንበት ንግሆ። ቀዳመይቲ መዓልቲ ሰሙን። ጐይታ ኣብ መቓብር ሰለስተ መዓልቲ ጸኒሑ ነይሩ። ቀዳመይቲ መዓልቲ ሰሙን። መልኣኽ ጐይታ ኣብቲ ሓለዋ ዝነበሮም ሓለዋ ሰራዊት ሮሜ ይረአ። ኣይሁድ ጐይታ “ድሕሪ ሰለስተ መዓልቲ ክትንስእ እየ” ከም ዝበለ ይፈልጡ ነይሮም። እዚ ይፈልጡ ነይሮም። ንጲላጦስ “ሓለዋ ክህልወና ኣለዎ። ምኽንያቱ ደቀ መዛሙርቲ መጺኦም ስጋኡ ሰሪቖም ከም ዝተንስአ ክብሉ እዮም።” ንደቀ መዛሙርቲ ንዝሞተ ኣዳናጊር እንታይ ኣገልግሎት ክህልዎም እዩ? ዝኾነ የብሎምን። ዝኾነ ትርጉም የብሉን።
ስለዚ መልኣኽ ኣብኡ ነይሩ። ንሱ ይረአ። እቶም ሓለውቲ ድማ ከም ዝሞቱ ይወድቁ። ድሕሪኡ ነቲ እምኒ የንከራኸርዎ። እቶም መላእኽቲ ድማ ኣብ ውሽጢ እዮም ነይሮም። ማርያም ምስ መጸት ድማ ነቶም ክልተ መላእኽቲ ትርእዮም። ድሕሪኡ ድማ ትወጽእ እሞ ትነግር። ድሕሪኡ ድማ ንጐይታ የሱስ ትርእዮ። ድሕሪኡ ድማ ንጴጥሮስን ዮሃንስን ትነግር። ጴጥሮስን ዮሃንስን ናብቲ መቓብር ይጎዩ። ዮሃንስ ንእሽቶን ቀሊልን እዩ። ጴጥሮስ ድማ ከቢድን ዓብይን እዩ። ብዙሕ ሓይሊ ድማ ኣለዎ። ዮሃንስ ናብ ኣፍ ደገ ይመጽእ እሞ ይቁምጥጥ። ጴጥሮስ ድማ ይኣቱ። ንሱ ድማ ብሬክ የብሉን። ስለዚ ይኣቱ። ናብ ውሽጢ መቓብር ይኣቱ። ይጥምት። ነቲ መግነዝን ነቲ ኣብ ገጹ ዝነበረ ጨርቅን ይርእዩ። መጽሓፍ ቅዱስ ዮሃንስ ከም ዝኣመነ ይብል። ጴጥሮስ ግን “እንታይ እዩ ኣብዚ ዝኸውን ዘሎ?” እናበለ ይሓስብ ነይሩ። ገና ኣይኣመነን ነይሩ። ንሱ ድማ ንጐይታ ከም ዝኸሓዶ ይፈልጥ ነይሩ።
ስለዚ ይኸዱ። ክኸዱ ከለዉ ድማ ኩሉ ሰብ ምስ ከደ። እቶም ወተሃደራት ይበራበሩ። ድሕሪኡ ድማ ናብ ከተማ ይኸዱ እሞ ንኣይሁድ፡ ንመራሕቲ ኣይሁድ፡ እንታይ ከም ዝኾነ ይነግሩ። መራሕቲ ኣይሁድ ድማ መጽሓፍ ቅዱስ ከም ዝብሎ ብዙሕ ገንዘብ ይህብዎም እሞ “እዚ እዩ እትብልዎ። ንሕና ደቂስና ኔርና። ደቀ መዛሙርቲ መጺኦም ስጋኡ ሰሪቖም። እዚ ናብ ጲላጦስ እንተ በጺሑ ድማ ኣይትጨነቑ። ንሕና ክንኣቱ ኢና። ክንከላኸለኩም ኢና።” ምኽንያቱ ንሮማዊ ወተሃደር ኣብ ግዴታኡ ምድቃስ ሞት እዩ ነይሩ። ስለዚ እዚ ሓደ ነገር እዩ። እዚ ሓሶት እዚ ተዘርጊሑ ነይሩ። ኣይሁድ ድማ እዚ ይፈልጡ ነይሮም። እዚ ኣብ ማቴዎስ እዩ ተመዝጊቡ። እዚ ዛንታ እዚ ኣብ 39 ዓ.ም. እዩ ተጻሒፉ። ሞት ጐይታ ኣብ 33 ዓ.ም. እዩ ነይሩ። ስለዚ ድሕሪ ሰለስተ ዓመት። እዚ ኣብ ጎደና ዝነበረ ቃል እዩ። “ኦህ፡ እቶም ሮማውያን ሓለውቲ ደቂሶም። ደቀ መዛሙርቲ ድማ መጺኦም ስጋ ሰሪቖም።” እዚ ድማ ንሓንቲ ቅጽበት ሕሰብዎ። ንደቀ መዛሙርቲ ንዝሞተ መሲሕ እንታይ ኣገልግሎት ክህልዎም እዩ? ዝኾነ ትርጉም የብሉን።
እዚ ድማ ብቕልጡፍ ክብሎ እፈቱ። ዮሴፍ ዘኣርማትያስ ናብ ጲላጦስ ምስ መጸ። ስጋ የሱስ ድማ ለመነ። ጲላጦስ ድማ “እሞ ድሮ ሞይቶም ድዮም?” በለ። ስለዚ ካብቲ ሓለቓ ሚእቲ ስልጣን ቃል ረኸበ። ሮማውያን ኣብ ምፍጻም ሞት ብሉጻት ነይሮም። ስለዚ ንምርግጋጽ። ሓደ ሮማዊ ወተሃደር ንየሱስ ብዅናት ኣብ ጎድኑ ወግኦ። ብሳምቡኡ ኣቢሉ፡ ብልቡ ድማ ኣቢሉ። ብማይ ድማ መልአ። ደምን ማይን ድማ ወጸ። መጽሓፍ ቅዱስ ይብል። ንሱ ሞይቱ ነይሩ። ብሮማውያን ብርግጽ ሞይቱ ነይሩ። ጲላጦስ ንሮማዊ ሓለቓ ሚእቲ “ሞይቱ ድዩ?” ምስ ሓተቶ። “ሞይቱ እዩ” ይብሉ። ስለዚ ነቲ ስጋ ንዮሴፍ ዘኣርማትያስን ንኒቆዲሞስን ክትህቦ ትኽእል። ኒቆዲሞስ ኣስታት ሚእቲ ፓውንድ ዕጣን ነይርዎ። ነቲ ስጋ ድማ ብጨርቂ ክጥቕልልዎ። ብከርቤን ብኣሎኤን። ብሓጺሩ ክቐብርዎ። ስለዚ ምናልባት ብምሉኡ እንተ ዘይሞይቱ ነይሩ። እዚ ክገብሩ ነይሮም ድዩ ትብሉ?
ስለዚ ብኣይሁድን ብሮማውያንን ብርግጽ ሞይቱ ነይሩ። ንዝሞተ ስጋ ኣብቲ መቓብር ኣእተዉ። ዓብዪ እምኒ ድማ ኣንከራኸሩ። “ከም ዓብዪ እምኒ” ይብል። ናብ ታሕቲ ድማ ኣውረድዎ። ኣብቲ ቦታኡ ድማ ኣተወ። ድሕሪኡ ድማ ሮማውያን ሓለዋ ኣብኡ ኣቐመጡ። ምኽንያቱ ኣይሁድ “መጺኦም ስጋኡ ክሰርቁ እዮም” ኢሎም ነይሮም። ስለዚ ኣብኡ ዝሞተ ስጋ ኣሎ። ኩሉ ሰብ ይፈልጦ። ስለዚ እዚ ሓሶት እዚ ክቕጽል ከሎ። ደቀ መዛሙርቲ ድማ ብፍርሃት ይንቀጥቀጡ ነይሮም። ኣብ ድሕሪ ዝተዓጽወ ደገታት ተሓቢኦም ነይሮም። ብፍርሃት ኣይሁድን ሮማውያንን። ንሮማዊ ሓለዋ ብሰይፍን ብዅናትን ክትሰርቕ ሕሰብ። እዞም ሰባት እዚኦም ተዋጋእቲ እዮም። ክትሓስብዎ ትኽእሉ ድዩ? እዚ ዝኾነ ትርጉም የብሉን። ኣብ ውሽጢ ድማ ዝሞተ ስጋ ኣሎ። ንዝሞተ ኣዳናጊር እንታይ ኣገልግሎት ክህልወካ እዩ? ዝኾነ የብልካን። እዚ እዩ እቲ ብስራት። ንሱ ኣይሞተን። ንሕና ንዝሞተ ኣዳናጊር ኣይንግልግልን ኢና።
ስለዚ ጳውሎስ ኣብዚ ዘቕረቦ ቅደም ተኸተል ክቕጽል እየ። ስለዚ እንደገና ኣብ ማእከል ፍቕዲ 3፡ “ክርስቶስ ከምቲ ጽሑፋት ንሓጢኣትና ከም ዝሞተ፡ ከም ዝተቐብረ፡ ከምቲ ጽሑፋት ድማ ብሳልሰይቲ መዓልቲ ኸም ዝተንስአ፡ ከም ዝተራእየውን፡ ብኬፋስ ድማ ተራእየ።” ንጴጥሮስ ቅድሚ ኹሉ ይጥቅስ። ድሕሪ ጴጥሮስ ከም ዝኸሓዶን ብሕታዊ ምትዕርራይ ምስ ጐይታ ምስ ገበረን እንታይ ዝገርም ኣኼባ እዩ ነይሩ! ኦህ፡ እንታይ ዝገርም ኣዳናጊር! “ቅድሚ ኹሉ ብኬፋስ ተራእየ፡ ድሕሪኡ ድማ ብዓሰርተው ክልተ።” ፍቕዲ 6፡ “ድሕሪኡ ድማ ብሓንሳብ ብኣስታት ሓሙሽተ ሚእቲ ኣሕዋት ተራእየ። እቶም ብዙሓት ክሳዕ ሎሚ ኣለዉ፡ ገሊኦም ግን ደቂሶም።” እዚ ጳውሎስ ምስ ቈረንቶሳውያን ዝጽሕፎ ዘሎ እዩ። እዚ ኣብ ኣስታት 59 ዓ.ም. እዩ ተጻሒፉ። ጐይታ ኣብ 33 ዓ.ም. ሞተ። ስለዚ እዚ ድሕሪ 26 ዓመት እዩ። ክትሃድሙ ዘይትኽእሉ ምስክርነት ዘለዎም።
ድሕሪኡ ድማ “ድሕሪኡ ድማ ብያዕቆብ ተራእየ” ይብል። ንግማሽ ሓው ጐይታ። “ድሕሪኡ ድማ ብኹሎም ሃዋርያት” ቁጽሪ ሓሙሽተን ቁጽሪ ሽዱሽተን። “ኣብ መወዳእታ ድማ ብኣይውን ተራእየ፡ ከምቲ ብዘይ ግዜኡ ዝተወልደ። ምኽንያቱ ኣነ ካብ ኹሎም ሃዋርያት ዝነኣስ እየ። ሃዋርያ ክበሃል ድማ ዘይበቅዕ እየ። ምኽንያቱ ንቤተ ክርስቲያን ኣምላኽ ኣሳዲደ እየ።” ስለዚ ድሕሪ 26 ዓመት እዚ ይጽሕፍ ኣሎ። እዞም ሰባት እዚኦም ገና ብህይወት ኣለዉ። እዞም ኩሎም ምስክርነት ዘለዎም ሰባት ገና ብህይወት ኣለዉ። ኣብቲ ግዜ እቲ ዝኾነ ሰብ ብሓቂ የሱስ ሞይቱ ተቐቢሩን ብውርደት ከም ዝነበረ ክብል ኣይከኣለን። ወይ ድማ ደቀ መዛሙርቲ ዝሞተ ስጋ ሰሪቖም። ዝኾነ ሰብ ብሓቂ የሱስ ሞይቱ ነይሩ ክብል ኣይከኣለን። ምኽንያቱ ብዙሓት ምስክርነት ዘለዎም ሰባት ነይሮም። እዚ እዩ እቲ መርትዖ። ኣብ ዝሓለፉ ዓመታት እዞም ሰባት ካብ ፈራሓት ናብ ኣናብስ ተለዊጦም። ዘይቁጽጸሩ ነይሮም። ዘይጠፍኡ ነይሮም። ቃል ክረክብ ፈቲነ። ክትዓግቶም ኣይትኽእልን ኢኻ። ዘይጠፍኡ ነይሮም። እንታይ እዩ ለዊጥዎም? ህልውና ጐይታ የሱስ እዩ። ኣብ ቤት ማእሰርቲ ኣይንግልግልን ኢና። ንዝሞተ ኣዳናጊር ኣይንግልግልን ኢና። ተንሲኡ እዩ።
ስለዚ እንደገና ድሕሪ 26 ዓመት ጳውሎስ እዚ ይነግር ኣሎ። ደቀ መዛሙርቲ ንመጀመርታ ግዜ ኣብ ቤት ማእሰርቲ ምስ ተኣስሩ ዘክር። ጴጥሮስን ዮሃንስን። እቲ ሓንካስ ሰብ። ድሕሪኡ ድማ እንደገና ይሰብኩ። ድሕሪኡ ድማ ንሳንሄድሪን ንኻልኣይ ግዜ ተጸውዑ። ሳንሄድሪን ድማ “ኦህ፡ እንታይ ክንገብር ኢና? እዞም ዝገርሙ ተኣምራት ይፍጸሙ ኣለዉ። ኩሉ ሰብ ይርእዮም። ብስም የሱስ ናዝሬታዊ ድማ ይፍጸሙ ኣለዉ። ንእዞም ሰባት እዚኦም እንታይ ክንገብር ኢና? ክንቀትሎም ኣለና። ኣህ፡ እወ። ክዝርጋሕ ዝመስል ኣሎ። ከመይ ጌርካ ትቐትሎም እሞ ብዙሓት ይበቍሉ?”
ድሕሪኡ ድማ ገማልኤል ይመጽእ። መምህር ጳውሎስ ኣብ ረባናዊ ትምህርቲ። “ርኣዩ፡ ኣሕዋት፡ ሓድግዎም። እዚ የሱስ እዚ እንተ ሞይቱ፡ ኩሉ ክጠፍእ እዩ። ኩሉ ክጠፍእ እዩ። ከም ኩሉ ካልእ ምንቅስቓስ። መራሒ ምስ ሞተ፡ ይውዳእ።”
እቶም ክልተ ሰባት፡ እቶም ክልተ ደቀ መዛሙርቲ፡ ድሕሪ መዓልቲ ሰንበት ናብ ኤማሁስ ክኸዱ ከለዉ ምሳይ ክትዝክሩኒ እፈቱ። ብሓቂ ቀዳመይቲ መዓልቲ ሰሙን እያ ነይራ። ተስፋ ዝቖረጹ ነይሮም። ከም ዝኾነ ሰብ ተስፋ ዝቖረጹ። ከም ሓባር ዝወረዱ ነይሮም። ተስፋ ዝቖረጹ፡ ሓዘንተኛታት ነይሮም። “እዚ ኩሉ ዘስካሕክሕ እዩ። እዚ መሲሕ ክኸውን እዩ ኢልና ሓሲብና ነይርና። ንእስራኤል ከድሕን ዝመጽእ። ንሱ ድማ ሞይቱ።” እዚ እዩ ድማ ምስ ምንቅስቓሳት ዝኸውን። መራሒ ምስ ሞተ፡ ይኸዱ።
ሕጂ እቶም ሰባት ንጐይታ የሱስ ምስ ረኣይዎ። ምስ ፈለጥዎ። ቅድሚ ኹሉ ልቦም ይነድድ ነይሩ። የሱስ ምስኦም ምስ መጸ። እዚ እዩ ድማ ዝዛረቡሉ ዘለዉ። ብዛዕባ ኩሎም ትንቢታት ይነግር። ብዛዕባ ሞቱ፡ ምቕባሩ፡ ትንሳኤኡ። ልቦም ኣብ ውሽጦም ይነድድ ነይሩ። ግን ገና ኣይተረድኦምን። ገና የሱስ ከም ዝኾነ ኣይፈልጡን። ድሕሪኡ ድማ ኣብቲ እንጌራ ምስ ሰበሩን እንጌራ ምስ ባረኹን። ኣዒንቶም ተኸፍታ። “እዚ የሱስ እዩ! ንሱ ኣይሞተን! ንሱ ብህይወት ኣሎ!” በሉ። እሺ፡ ምሸት እዩ። ግዜ ድራር እዩ። ምሸት እዩ። ብሃንደበት ናብ የሩሳሌም ብቕልጡፍ ክምለሱ ይውስኑ። ክጎዩ ከለዉ ክሓስቦም እኽእል። እናሳሓቑ፡ እናተሓጎሱ፡ “የሱስ ብህይወት ኣሎ!” እናበሉ ናብ ኣኻውሕ ይጎዩ። ብኣኻውሕ ይወድቁ። ኣብ ሩባታት ይኣትዉ። “ኣይተዓግቱኒ። ምኽንያቱ የሱስ ብህይወት ከም ዘሎ እፈልጥ።” ትብሉ። ሓጎሶም ክትሓስብዎ ትኽእሉ ድዩ? ዘይትምዘን። እዚ እዩ ድማ ፍልልይ ዝገብር። ንሱ ብህይወት ኣሎ። ምሳኻ ድማ ኣሎ። ምሳይ ድማ ኣሎ። እዚ እዩ ድማ ፍልልይ ዝገብር።
ስለዚ እዚ ክውድእ እየ። ናብ ፍቕዲ 16 ክኸይድ እፈቱ፡ “እቶም ምዉታት እንተ ዘይተንስኡስ፡ ክርስቶስውን ኣይተንስኤን። ክርስቶስ እንተ ዘይተንስኤ ድማ፡ እምነትኩም ከንቱ እያ፡ ገና ኣብ ሓጢኣትኩም ኢኹም። እቶም ብክርስቶስ ዝደቀሱውን ጠፊኦም እዮም።” ጠፊኦም። ወዲኡ። ቡም! ጠፊኦም። ሞይትኩም ኢኹም፡ ጠፊእኩም ኢኹም፡ ክርስቶስ እንተ ዘይተንስኤ። ፍቕዲ 19፡ “ኣብዛ ህይወት እዚኣ ጥራይ ብክርስቶስ ተስፋ እንተ ኣሎናስ፡ ካብ ኹሎም ሰባት ዝበዝሕና ጐሃዩና ኢና።” ብዙሓት ሰባት ኣብ ኣብያተ ክርስቲያናት ክርስትያናዊ ህይወት ክነብሩ ይፍትኑ ኣለዉ። ንየሱስ ድማ ኣይፈልጡን። ንሳቶም ድማ ዝበዝሑ ጐሃዩና እዮም።
ስለዚ ንቕጽል። ናብ ፍቕዲ 51 ክኸይድ እፈቱ። ፍቕዲ 51፡ “እንሆ፡ ምስጢር እነግረኩም ኣሎኹ። ኩላትና ኣይንድቅስን ኢና፡ ኩላትና ግን ክንልወጥ ኢና።” “ብሓንቲ ቅጽበት፡ ብቕጽበት ዓይኒ፡ ኣብቲ ናይ መወዳእታ መለኸት።” ሕጂ ብዛዕባ ትንሳኤ ጐይታ ምዝራብ ኣቋሪጹ። እዚ ድማ ንዓና ንመጀመርታ ፍረን ንትንሳኤናን ይውዕል። ስለዚ እዚ እንደገና ከንብቦ እየ። ፍቕዲ 52፡ “ብሓንቲ ቅጽበት፡ ብቕጽበት ዓይኒ፡ ኣብቲ ናይ መወዳእታ መለኸት፡ መለኸት ክነፍሕ እዩ እሞ፡ እቶም ምዉታት ብዘይጥፍኣት ክትንስኡ እዮም፡ ንሕና ድማ ክንልወጥ ኢና።”
ኣብቲ መለኸት፡ ጳውሎስ ብዛዕባ በዓል መለኸት፡ መዓልቲ ቶማስ፡ ዮም ተሩኣ ይዛረብ ኣሎ ኢለ እኣምን። እቶም ኣይሁድ እዚ እንታይ ምዃኑ ኣይፈልጡን። ምኽንያቱ ኣብታ መዓልቲ እቲኣ ካብ ባቢሎን ዝመጸ ሓድሽ ዓመት ኣይሁድ ይበዓሉ። ግን ብዛዕባ ግዜ ኣምላኽ ይዛረብ ኣሎ። እቲ ዝቕጽል ፍጻመ ኣብ ኣጀንዳኡ በዓል መለኸት እዩ። ድሕሪኡ ድማ መዓልቲ ምምሕሓር ትመጽእ። ድሕሪኡ ድማ ድንኳናት ትመጽእ። እሺ፡ ሓደ፡ ክልተ፡ ሰለስተ፡ እቶም ናይ መወዳእታ ሰለስተ ብሓንሳብ። እዚ ድማ ጳውሎስ ኣብዚ ዝዛረበሉ ዘሎ ብልክዕ ኣይኮነን። “ንሕና ክንትንስእ ኢና፡ እቶም ምዉታት ድማ ብዘይጥፍኣት ክትንስኡ እዮም፡ ንሕና ድማ ክንልወጥ ኢና። እዚ ጠፋኢ ድማ ዘይጠፍእ ክለብስ ኣለዎ፡ እዚ ሞታዊ ድማ ዘይሞት ክለብስ ኣለዎ።”
ስለዚ ሒደት ፍቕድታት ጥራይ፡ ክንውድእ ኢና። “እዚ ጠፋኢ ዘይጠፍእ ምስ ለበሰ፡ እዚ ሞታዊ ድማ ዘይሞት ምስ ለበሰ፡ ሽዑ እቲ ጽሑፍ ዘሎ ቃል ክፍጸም እዩ፡ ሞት ብዓወት ተዋሕጠ። ኣቱም ሞት፡ ኣበይ እዩ መንደፍካ? ኣቱም መቓብር፡ ኣበይ እዩ ዓወትካ? መንደፍ ሞት ሓጢኣት እዩ፡ ሓይሊ ሓጢኣት ድማ ሕጊ እዩ። ንጐይታና የሱስ ክርስቶስ ኣቢሉ ዓወት ዝሃበና ኣምላኽ ግን ምስጋና ይኹኖ።”
“ስለዚ፡ ኣቱም ፍቑራት ኣሕዋተይ፡” እዚ እዩ ድማ ኩሉ ዝጠቕልሎ ዘሎ። “ምኽንያቱ ክርስቶስ ይነብር።” እንደገና፡ ንሕና ንዝተንስአ ኣዳናጊር ኢና እንግልግል፡ ንዝተንስአ ንጉስ ኢና እንስዕብ፡ ንዝተንስአ ጐይታ ኢና እንሰግድ። ብሰንኪ እዚ፡ “ስለዚ፡ ኣቱም ፍቑራት ኣሕዋተይ፡ ጸኒዕኩም፡ ዘይትናወጹ፡ ኣብ ዕዮ ጐይታ ኩሉ ግዜ ትበዝሑ ኩኑ። ምኽንያቱ ዕዮኹም ኣብ ጐይታ ኸንቱ ከም ዘይኮነ ትፈልጡ ኢኹም።”
ሕጂ ኣብ ካልእ መዳይ እንተ ትዓይዩ። ምናልባት ንፈርኦን ጡብ ትሰርሑ ትኾኑ። ኣብዛ ህይወት እዚኣ ድማ ጽቡቕ ትገብሩ ትኾኑ። ብዙሕ የመስግነኩም። ምናልባት እዚ ዓይነት ሓገዝ ኣይድለየኩምን ይኸውን። ዕዮኹም ከንቱ እዩ። ከንቱ። ግን ዕዮኹም ኣብ ጐይታ እንተኾይኑ። “ምኽንያቱ ዕዮኹም ኣብ ጐይታ ኸንቱ ከም ዘይኮነ ትፈልጡ ኢኹም።” ይቕሬታ፡ እንደገና ከንብቦ እየ። “ስለዚ፡ ኣቱም ፍቑራት ኣሕዋተይ፡ ጸኒዕኩም፡ ዘይትናወጹ፡ ኣብ ዕዮ ጐይታ ኩሉ ግዜ ትበዝሑ ኩኑ። ምኽንያቱ ዕዮኹም ኣብ ጐይታ ኸንቱ ከም ዘይኮነ ትፈልጡ ኢኹም።” እዚ እዩ ድማ ህልውና ጐይታ የሱስ ክርስቶስ ምሳና ኩሉ ፍልልይ ዝገብር። ጽቡቕ ግዜ፡ ሕማቕ ግዜ፡ ሓዘን ግዜ፡ ሓጎስ ግዜ፡ ኩሉ ፍልልይ ይገብር። ስለዚ ንእግዚኣብሔር የመስግን ንእዚ ዝተንስአ ኣዳናጊር። እንደገና ትብዓት፡ ምትእምማን፡ ተስፋ ክህልወና ይኽእል። ካልእ ዝኾነ ሰብ ዘይብሉ። እዚ “ተስፋ ይገብር” ተስፋ ኣይኮነን። እዚ “እፈልጥ” ተስፋ እዩ። ምኽንያቱ መጽሓፍ ቅዱስ ዝብሎ። ምኽንያቱ ጐይታ ቅድሜና ኸይዱ። እንታይ ዝገርም ኣዳናጊር! እንታይ ዝገርም ትልሚ! እንታይ ዝገርም ዓብዪ ምድሓን! ንእዚ ዓብዪ ኣዳናጊር፡ ጐይታ የሱስ፡ ብዙሕ የመስግን። ኣምላኽ። ዎ! ኩሉ።
