ናይ መድሓኒና የሱስ ክርስቶስ ፍሉይ ህይወትን ሞትን

ሓደ ካብቶም ፍሉያት!

ፍሉይ ህይወት

ምውላዱ ንሕግታት ህይወት ዝጻረር ነበረ፣ ሞቱ ድማ ንሕግታት ሞት ዝጻረር ነበረ። ሃብቲ ይኹን ማሕበራዊ ደረጃ ኣይነበሮን። ከም ህጻን ንንጉስ ኣፍርሖ። ከም ህጻን ንሊቃውንቲ ኣደነቖም። ከም ሰብ ንተፈጥሮ ተቖጻጸሮ፣ ኣብ ማይ ከደ፣ ንሓያል ባሕሪ ድማ ኣህደኦ። ግራት ወይ መርከብ ዓሳ ኣይነበሮን፣ እንተኾነ ግን 5,000 ሰባት ክምግብ ክኢሉ፣ እንጌራን ዓሳን ድማ ተረፎ።

ብዘይ ሕክምናዊ ስልጠና ወይ መድሃኒት ንብዙሓት ሕሙማትን በሽሓትን ኣሕወየ፣ ንኣገልግሎቱ ድማ ዋጋ ኣይሓተተን። ስነ-ኣእምሮ ኣይተማህረን፣ እንተኾነ ግን ካብ ኩሎም ሓካይም ዓለም ዝበዝሑ ዝተሰብሩ ልቢ ኣሕወየ። ሓንቲ መጽሓፍ ኣይጸሓፈን፣ እንተኾነ ግን ብዛዕባኡ ኣሽሓት መጻሕፍቲ ተጻሒፈን። ሓንቲ ደርፊ ኣይደረፈን፣ እንተኾነ ግን ካብ ዝኾነ ይኹን ካልእ ሰብ ዝበዝሑ ደርፍታት ንዕኡ ዝምልከታ እየን። ሓንቲ ኮሌጅ ኣይመስረተን፣ እንተኾነ ግን ኩሎም ኣብ ዓለም ዘለዉ ኣብያተ ትምህርቲ ከምኡ ዝበዝሑ ተማሃሮ የብሎምን። ሰራዊት ኣይመሓዘን ወይ ጠበንጃ ኣይተኮሰን፣ እንተኾነ ግን ዝኾነ ይኹን መራሒ ብዘይ ምትኳስ ንጸላኢ ንነዊሕ እዋን ብሓይሊ ዝተቓወሙ ዝበዝሑ ወለንተኛታት ኣይነበሮን።

ፍሉይ ሞት

ክመውት ከሎ ዓለም ኣይሓዘነትን፣ እንተኾነ ግን ጸሊም ደበና ንጸሓይ ከደና። ሰባት ብሓጢኣቶም ኣይተንቀጥቀጡን፣ እንተኾነ ግን ምድሪ ብጽዕናኦም ተንቀጥቀጠት። ተፈጥሮ ኣኽበሮ፣ ሓጥኣን ግን ነጸግዎ። ምድሪ ብደሙ ቀይሓ፣ ንስጋኡ ግን ክትሕዝ ኣይከኣለትን።

ካብ ስቕለቱ ኣስታት 2000 ዓመታት ዝገበረ እኳ እንተኾነ፣ ንሱ ሕጂ እውን ህያው እዩ። ሄሮድስ ክድምስሶ ኣይከኣለን፣ መቓብር ድማ ክሕዞ ኣይከኣለን። ብኣምላኽ ዝተኣወጀ፣ ብመላእኽቲ ዝተገልገለ፣ ብቕዱሳን ዝተመስገነ፣ ብኣጋንንቲ ድማ ዝፍራሕ – ከም ህያው ክርስቶስ፣ ጐይታናን መድሓኒናን – ኣብ ሰማያዊ ክብሪ ዝለዓለ ደረጃ ኣለዎ።

ነፍሲ ወከፍ ሰንበት፣ ሰባት ኣብ ኩሉ ዓለም ንምምስጋኑን ምምላኹን ምዝካሩን ክእከቡ ከለዉ ንግዲ ይንኪ። ኣስማት ፍሉጣት ሰባት ይርስዑ፣ ስሙ ግን መዓልቲ መዓልቲ ዝያዳ ይፍለጥ።

እዚ 20 ክፍለ ዘመናት ኣቐዲሙ ዝተወልደ ወዲ ዮሴፍን ማርያምን ጥራይ ድዩ ነይሩ? እቲ ኣብ ጎልጎታ ንምድሓን ሓጥኣን ዘፍሰሶ ደም ሰብኣዊ ደም ጥራይ ድዩ ነይሩ? ኣይፋሉን! ንሱ ንዓኻን ንዓይን ክመውት ዝመጸ ወዲ ህያው ኣምላኽ እዩ ነይሩ።

ፍሉይ ዕድል

የሱስ ስለምንታይ እዚ ገበረ? ምኽንያቱ ኣምላኽ ንዓኻ ስለ ዝፈተወካ:

ኣምላኽ ንዓለም ክሳዕ ክንድዚ ስለ ዝፈተዋ፡ በቲ ሓደ ወዱ ዝኣመነ ኩሉ ናይ ዘለኣለም ህይወት ምእንቲ ክረክብ እምበር፡ ከይጠፍእ፡ ንእኡ ሃቦ (ዮሃንስ 3:16)።

ኣምላኽ ግና ገና ሓጥኣን ከሎና፡ ክርስቶስ ምእንታና ብምማቱ፡ ፍቕሩ ኣባና ኣርኣየ (ሮሜ 5:8)።

«እንታይ ክገብር ኣለኒ?» ትሓትት። ሓጢኣትካ ንኣምላኽ ተናዘዝ እሞ እቲ ዝህበካ ነጻ ህያብ ተቐበል:

ዓስቢ ሓጢኣት ሞት እዩ እሞ፡ ህያብ ኣምላኽ ግና ብክርስቶስ የሱስ ጐይታና ናይ ዘለኣለም ህይወት እዩ (ሮሜ 6:23)።

ሕጂ ንዕኡ ተዛረቦ፣ ከምዚ እናበልካ: «ጐይታ የሱስ፣ ሓጥእ ምዃነይ እእመን። ከተድሕነኒን ናይ ዘለኣለም ህይወት ክትህበኒን እደሊ። ክፈልጠካ ሓግዘኒ።»