ኣብ መጀመርታ 20 ክፍለ ዘመን ኣብ ጥቓ ፍርስራሽ ፖምፔ፣ ኣብ 79 ዓ.ም. እምባ ቬሱቪየስ ምስ ፈንጀረ ብ75 ጫማ ሓሙኽሽቲ እተቐብረ ኣረማዊት ከተማ፣ ሓደ ኣገዳሲ ግኝት ተገብረ። ኣብ ወጻኢ እቲ እተቐብረ ከተማ ዝሰርሑ ዝነበሩ ሰራሕተኛታት ናይ ሓንቲ ጓል ኣንስተይቲ ዝተቐብረ ኣካላት ረኸቡ፣ ክልቲኡ ኣእዳዋ ብፍጹም ዝተሓለወ ጌጣጌጥ ዝመልአ ነበረ፣ ብኣካላታ ካብ ሓሙኽሽቲ ተሓልዩ። እዚ ድማ ኣምባር፣ ሓብሓብ፣ ቀለበታትን ጕትቻታትን የጠቓልል። ኣብ 2007-2008 እዚ ጌጣጌጥን ካልኦት ኣገደስቲ ቅርጻ ቅርጻትን ካብ ፍርስራሽ ፖምፔ ኣብ ሸሞንተ ሙዚየማት ኣብ ኣሜሪካ ክርአ እዩ።
እዛ ንኣገዳሲ ጌጣጌጣ ንምድሓን ክትፍትን ከላ ዝሞተት ጓል ኣንስተይቲ ሎሚ ኣብ መላእ ዓለም ዘለዉ ሚልዮናት ሰባት ምድራዊ ንብረት ከም ዝእክቡ እያ። ዕላማኦም ዝያዳን ዝያዳን ነገራት ምእካብ እዩ፣ ኣብ ክርስቶስ የሱስ ኣምላኽ ዝህበና ዘለኣለማዊ ሃብቲ ግን ይረሳዕ።
ከመይ ገይሮም እዮም ዝውድኡ?
ሓደ መዓልቲ ካብ ምፍንጃር እምባ ቬሱቪየስ ዝዓበየ ጥፍኣት ንመላእ ዓለም ክረክባ እዩ። እዚ ድማ “መዓልቲ እግዚኣብሔር” ይበሃል፣ ኣብኡ እቲ ዝተነጽገ ክርስቶስ ንዓለም ንምፍራድ ክምለስ እዩ (2 ጴጥሮስ 3:10 NIV)። ኣብታ “መዓልቲ ቝጥዓ እግዚኣብሔር”፣ ነብዪ ብሉይ ኪዳን ሶፎንያስ ከም ዝበሎ፡
ብርዖም ወይ ወርቆም ከድሕኖም ኣይክእልን እዩ (ሶፎንያስ 1:18)።
ከምታ ጓል ኣንስተይቲ ፖምፔ፣ ነቶም ምድራዊ ሃብቲ ጥራይ ዝእክቡ – ኣብ ክርስቶስ ዝረኽብዎ “ዝበዝሐ ሃብቲ” እናረሰዑ (ኤፌሶን 2:7) – ክጠፍኡን ኩሉ ነገር ክስእኑን እዮም። የሱስ ከም ዝበሎ፡
ሰብ ንመላእ ዓለም እንተረኸበ፣ ንነፍሱ እንተሰኣናስ እንታይ ይጠቕሞ? (ማርቆስ 8:36)።
ሎሚ ኣብቲ ዝኾነ እምነትኩም ኣንብሩ
ሃብታም እንተኾነ’ውን፣ ምእንቲ ኣባኻትኩም ድኻ ኾነ፣ ምእንቲ ንስኻትኩም… ሃብታማት ክትኾኑ (2 ቈረንቶስ 8:9)።
ሃብትኹም ኣብ ክርስቶስ ጥራይ እዩ እቲ ምሳኹም ክትወስድዎ እሞ ንዘለኣለም ክትሕጐሱሉ እትኽእሉ። ከመይ ገይርና ከም ንገብር ከነርእየኩም ንኽእል ኢና!
