«ንኹሎም ናቱ ምስ ኣውጽኦም፡ ቅድሚኦም ይኸይድ።» (ዮሃንስ 10:4)
እዚ ንዕኡን ንዓናን ኣዝዩ ኣጸጋሚ ዕዮ እዩ—ንዓና ምኻድ ኣጸጋሚ እዩ፡ ንዕኡ ድማ ንዓና ስቓይ ምፍጣር ብማዕረ ኣጸጋሚ እዩ። ግናኸ ክግበር ኣለዎ። ኣብ ሓደ ሕጉስን ምቹእን ቦታ ንዘለኣለም ምጽናሕ ንጥቕምና ኣይኮነን። ስለዚ ንሱ ናብ ቅድሚት የሰጋግረና። እቲ ጓሳ ነቲ መጓሰ ይሓድጎ፡ እቶም ኣባጊዕ ናብቲ ህይወት ዝህብ ኣኽራን ምእንቲ ክኸዱ። ብተመሳሳሊ፡ ሰራሕተኛታት ናብቲ ዓጺድ ክድፍኡ ኣለዎም፡ እንተዘይኮይኑ እቲ ወርቃዊ እኽሊ ክበላሾ እዩ።
ግናኸ ኣይትፍራህ! ንሱ ካልእ ምስ ወሰነ፡ ምጽናሕ ፈጺሙ ዝሓሸ ክኸውን ኣይክእልን እዩ፤ እታ ፍቕራዊ ኢድ ጐይታና ናብ ቅድሚት እንተ ኣሰጋጊራትና፡ እዚ ዝሓሸ ክኸውን ኣለዎ። ብስሙ፡ ናብ ሓምላይ መጓሰ፡ ህዱእ ማያት፡ ከምኡ’ውን ናብ ኣኽራን! (መዝሙር 23:2 ተመልከት።)
«ቅድሚ [ኣና] ይኸይድ።» ስለዚ ዝኾነ ይኹን ዝጽበየና ነገር ቅድሚኡ ብዕኡ ይረአ፡ ዓይኒ እምነት ድማ ኩሉ ግዜ ግርማዊ ምህላዉ ኣብ ቅድሚት ክትርኢ ትኽእል እያ። ምህላዉ ክርአ ዘይከኣል እንተኾይኑ፡ ናብ ቅድሚት ምኻድ ሓደገኛ እዩ።
እቲ መድሓኒ ኩሉ እቲ ክትጸብሮ ዝሓተካ ፈተናታት ባዕሉ ከም ዝሓለፎ ብምፍላጥ ልብኻ ኣጸናንዕ፤ እቲ መገድታት ንዓኻ ኣዝዩ ኣጸጋሚ ወይ ኣድካሚ ከም ዘይኮነ እንተ ዘይተኣሚኑ፡ ብእኡ ክትሓልፍ ኣይምሓተካን ነይሩ።
እዚ እዩ እቲ ዝተባረኸ ህይወት—ነዊሕ መገዲ ንምርኣይ ዘይተጨነቐ ወይ ብዛዕባ እቲ ዝቕጽል ስጉምቲ ኣዝዩ ዘይተጨነቐ፡ ነቲ መገዲ ንምምራጽ ዘይተሃወኸ ወይ ብከቢድ ሓላፍነት መጻኢ ዘይተጸዓነ፡ ግናኸ ነቲ ጓሳ ብህድኣት ዝስዕብ፡ ሓደ ስጉምቲ ብሓደ ግዜ።
