«እቲ ዚኣምን ኣይህወኽን።» (ኢሳይያስ 28:16)
ኣብ ዘመን ልዕሊ ፍጥነት ዝኾነ ጉዕዞን ልዕሊ ፍጥነት ዝኾነ ምትእስሳርን፡ ኣብ ባህሊ ፍጥነት መርኣያ ዝኾነሉ፡ ህውከት ኣብ መጽሓፍ ቅዱስ ብጽቡቕ ትርጉም እምብዛ ከም ዘይጥቀስ ምፍላጥ የሕጽረና። እምብዛ እብል፡ ምኽንያቱ ኣቦ ንዝምለስ ወዱ ንምቕባል ዝሮጽሉ እዋን ኣሎ፡ እዚ ኸኣ ኣምላኽ ንምሕረት ከም ዝህወኽ የርኢ። ግናኸ ብሓፈሻ፡ ኣምላኽ ኣይህወኽን።
ዳዊት፡ «ዕዮ ንጉስ ህውከት ይሓትት ነበረ» (1 ሳሙኤል 21:8) ምስ በለ፡ ብምጥባር ገበነኛ ነበረ፡ ንሕና ድማ ንቃላቱ ንምጥቃም፡ ንዕብድ ምብርዓምና ንምጽድቕ ክንጥቀመሉ የብልናን። እቲ ንጹር ሓቂ፡ ከምቲ ጽሑፍና ዝገልጾ፡ ንጐይታ ብሓቂ እንተ ንኣምን፡ ክንህወኽ ኣየድልየናን። እቲ ህጹጽነት ናይ ዕዮና ብህድእቲ መንፈሳዊ ጉዕዞ ካብቲ ስጋዊ ንጥፈታት ዝመልኦ ህውከት ዝሓሸ ክኸውን ይኽእል እዩ።
እዚ ንእሽቶ ሰብኣይ እዚ ንምምርዓው ይህወኽ ኣሎ። ንሱ ብቕልጡፍ እንተ ዘይተንቀሳቒሱ፡ ካልእ ሰብ ነታ ጓል ክረኽባ ይኽእል እዩ ኢሉ ይሓስብ። እቲ ሓቂ፡ ኣምላኽ ነታ ጓል ንዕኡ እንተ ደልይዋ፡ ካልእ ሰብ ክረኽባ ኣይክእልን እዩ። ንሳ ምርጫ ኣምላኽ እንተ ዘይኮይና፡ ሽዑ ብኸቢድ መገዲ ክመሃር ኣለዎ፡ «ብህውከት ተመርዓው፡ ብህድኣት ተነሳሕ።»
ካልእ ድማ ናብቲ ምሉእ ግዜ ዕዮ ዝበሃል ንምእታው ይህወኽ ኣሎ። ንሱ ዓለም ትጠፍእ ኣላ፡ ክጽበ ኣይክእልን እዩ ኢሉ ይከራኸር። የሱስ ኣብ ናዝሬት ኣብ ዝነበረ ዓመታት ከምኡ ኣይተኻራኸረን። ኣምላኽ ንዕኡ ናብ ህዝባዊ ኣገልግሎት ክጽውዖ ክሳዕ ዝጽበ ጸበየ።
ብዙሕ ግዜ ኣብ ውልቃዊ ወንጌላውነትና ንህወኽ። ንፍረ ቅድሚ ምብሳሉ ክንእክብ ኣዝዩ ንሃርፍ። መንፈስ ቅዱስ ንሰብ ብሓጢኣት ምሉእ ብምሉእ ከም ዘእምን ክንፈቕደሉ ንስሕት። ውጽኢት ናይ ከምዚ ዝበለ ኣገባብ፡ ሓሰኻ ዝኾነ ምእማንን ሰብኣዊ ዕንወትን እዩ። «ትዕግስቲ ምሉእ ዕዮኣ ክትገብር» ክንፈቕደላ ይግባእ (ያእቆብ 1:4)።
እቲ ናይ ህይወትና ሓቀኛ ውጽኢታዊነት፡ ብገዛእ ርእስና ኣብ ዝተመደብናዮ ዕዮታት ብዕብዳን ምብርዓም ኣይኮነን፡ የግዳስ ብትዕግስቲ ንጐይታ ብምጽባይ ዝረጋገጽ ብመንፈስ ዝምራሕ ንጥፈታት እዩ።
