ኣይትሕፈር ብምስክርነት ጐይታና
«ኣምላኽ መንፈስ ፍርሃት ኣይሃበናን፡ የግዳስ ናይ ሓይሊ፡ ናይ ፍቕሪ፡ ከምኡ’ውን ናይ ልባዊ ኣእምሮ እዩ። ስለዚ ብምስክርነት ጐይታና ኣይትሕፈር፡ ከምኡ’ውን ብኣነ፡ ብእሱሩ፡ ኣይትሕፈር፡ የግዳስ ብሓይሊ ኣምላኽ ብመሰረት ወንጌል ኣብ መከራ ምሳይ ተኻፈል።» —2 ጢሞቴዎስ 1:7-8 NKJV
ብዝኾነ ነገር ሓፊርካ ትፈልጥ ዲኻ? ከምዚ ኺስምዓካ ዚኽእል ብዙሕ ምኽንያታት ኣለዉ። ምናልባት ብሕቡእ ገለ ነገር ገይርካ ትኸውን፡ ሓደ እኳ ኸም ዘይፈልጥ እናተስፋኻ። ምናልባት ሓሳዊ ወይ ጐዳኢ ቓላት ተዛሪብካ ትኸውን፡ ንድሕሪት ክትመልሶም ትምነ። ምናልባት ብዛዕባ ተግባርካ ኣብ ዝፋን ፍርዲ ክርስቶስ ጸብጻብ ንምሃብ ብሓሳብካ ትሓፍር ትኸውን። ብዙሕ ካልኦት ምኽንያታት እውን ኪህልዉ ይኽእሉ እዮም።
እቲ እንሓስቦ ዘለና ጥቕሲ ብሃዋርያ ጳውሎስ ንጢሞቴዎስ እተጻሕፈ እዩ፡ እዚ ቓላት እዚ ኸኣ ይሓዝ፡ «ኣይትሕፈር።» ጢሞቴዎስ፡ ሓደ ልስሉስ ልቢ ዘለዎ መንእሰይ፡ ምስ ምስክርነት ጐይታ ወይ ምስ ጳውሎስ፡ ንጐይታ ኣብ ሮማዊ ቤት ማእሰርቲ እሱር ዝነበረ፡ ዘይምዝማድ ዝበለጸ ዝነበረሉ ጊዜ ይነብር ነበረ። ጢሞቴዎስ ነቲ ናይ ብዙሓት ክርስትያናት ዝነበረ ትሑት መንፈሳዊ ኩነታት ብጥብቂ ይስምዖ ነበረ፡ እቶም ብሰንኪ እቲ ንሱ ከም እሙን ኣገልጋሊ ጐይታ ዝጸገቦ ነቀፌታ ወይ ውርደት ምስ ጳውሎስ ኪተሓሓዙ ዘይደለዩ። ጳውሎስ እምነት ጢሞቴዎስ ሓቀኛ ምዃኑ ይፈልጥ ነበረ፡ ንጢሞቴዎስ ድማ ጽኑዕን እሙንን ኪኸውን፡ ብምስክርነት ጐይታ ወይ ብሃዋርያ ጳውሎስ ከይሓፍር ኣተባብዖ። «ነቲ ኣብኡ ዘሎ ህያብ ኣምላኽ ኬንቀሳቕስ» ኣዘኻኸሮ (ቍ.6)፡ ድሕሪኡ ኸኣ «ኣምላኽ መንፈስ ፍርሃት ኣይሃበናን፡ የግዳስ ናይ ሓይሊ፡ ናይ ፍቕሪ፡ ከምኡ’ውን ናይ ልባዊ ኣእምሮ እዩ» (ቍ.7) ኢሉ ኣስተብሃለ።
እቲ ሃዋርያ ጳውሎስ ድሕሪኡ ኣምላኽ ብሉዓላዊ ጸጋኡ እንታይ ከም ዝሃበና ኺገልጽ ጀመረ። ዝኾነ እኳ ዝረኸብናዮ ወይ ዝግብኣና ነገር የልቦን። የግዳስ፡ ጸጋ ኣምላኽ ካብ ልቡ ብጐይታና የሱስ ክርስቶስ ኣቢሉ ወረደ። እዚ ዕላማ ኣምላኽ «ቅድሚ ጊዜ ምጅማሩ» (ቍ.9) ነበረ – ዝኾነ ነገር ድማ ኣብ ጊዜ ነቲ ኣምላኽ ዝወሰኖ ቅድሚ ጊዜ ምጅማሩ ኺልውጦ ኣይከኣለን። ኣምላኽ ነቲ ግሩም ናይ ምድሓን ትልሙ ይፍጽም ነበረ፡ እዚ ኸኣ ብምግላጽ መድሓኒና፡ ጐይታ የሱስ ክርስቶስ፡ ተገሊጹ እዩ።
እዚ ግሩም መልእኽቲ ወንጌል እዚ ንሃዋርያ ጳውሎስ ተዋሂቡ ነበረ። እኳ ደኣ ብሰንኪ እዚ ወንጌል እዚ ስደትናን ምእሳርናን እንተ ጸገበ፡ «ኣይሓፍርን እየ፡ ምኽንያቱ ንመን ከም ዝኣመንኩ እፈልጥ፡ ክሳዕ እታ መዓልቲ እቲኣ ንዝኣመንኩዎ ኺሕልዎ ኸም ዚኽእል ድማ ተረዲአ ኣለኹ» (ቍ.12) ኪብል ከኣለ። ጳውሎስ ንዝሓለፈ፡ ንሕጂ፡ ከምኡ’ውን ንመጻኢኡ ብምሉኡ ነቲ ዝኣመነሉ ኣቕረበ። ነዚ ሓደ ሰብ ኣብ መገዲ ደማስቆ ረኺብዎ ነበረ፡ ሓደ ብሩህ ብርሃን ካብ ሰማይ ምስ ወቕዖ፡ ካብ ጸሓይ ፍርቂ መዓልቲ ዝበለጸ ብርሃን፡ ሓደ ድምጺ ኸኣ፡ «ሳኦል፡ ሳኦል፡ ስለምንታይ ኢኻ እትሰግኣኒ ዘለኻ?» ኢሉ ጸውዖ። ሳኦል፡ «መን ኢኻ፡ ጐይታ?» ኢሉ ሓተተ፡ መልሲ ኸኣ፡ «ኣነ የሱስ እየ፡ ንስኻ እትሰግኣኒ ዘለኻ» መጸ (ግብሪ ሃዋርያት 9)። እዚ እተነጽገ የሱስ ንልቢ ጳውሎስ ረቢሑ ነበረ። ጳውሎስ ሕጂ ብእኡ ኺሓፍር ይኽእል ዲዩ? ኣይፋሉን፡ እዚ እዩ እቲ ኣምላኽ ጐይታን ክርስቶስን ዝገበሮ (2:36)፡ ሳኦል ድማ ንእኡ ጐይታ ህይወቱ ገበሮ። ንስኻ ኸኣ ጐይታ ህይወትካ ኽትገብሮ ዲኻ?
ኣብ 2 ጢሞቴዎስ 1 ሓደ ካልእ ዘይሓፈረ ሰብ ኣሎ፡ ኦኔሲፎሩስ (ቍ.16)። ስሙ «ጥቕሚ ዜምጽእ» ማለት እዩ፡ ንሱ ኸኣ ብዓብዪ ዋጋ ንርእሱ ጥቕሚ ኣምጸአ። ምስ ጳውሎስ፡ ብሰንሰለት እተጸልአ ሰብ፡ ኪተሓባበር ኣይሓፈረን። ንጳውሎስ ብትግሃት ብምድላይ፡ ምስ ሮማውያን ስልጣናት ብቐጥታ ይራኸብ ነበረ፤ ንጳውሎስ ብምብጻሕ ድማ ንሃዋርያ ኣዝዩ ኣሐደሶ። ከም ስሙ፡ ጠቓሚ ኣገልጋሊ ነበረ። ንኽብሪ ወይ ንዝኾነ ሞገስ ንርእሱ ኣይደለየን ነበረ፡ ግናኸ ጸሎት ጳውሎስ ካብ ጐይታ ምሕረት ኪረክብ፡ ብርግጽ ዕድሉ ኪኸውን እዩ።
ሕጂ ብዛዕባናኸ? ንሕና እውን ንልቢ ጐይታ የሱስ ምሕዳስ ከምኡ’ውን ኣብዛ ኻብ መድሓኒ ዝገሸት ዓለም ምስኡ ኽንተሓባበር ከይንሓፍር። «ብወንጌል ክርስቶስ ኣይሓፍርን እየ፡ ምኽንያቱ ንምድሓን ሓይሊ ኣምላኽ እዩ» (ሮሜ 1:16)።
