ምምላስ ናብ ጽሑፋት

ምስምማዕ ምምላስን ጸጋዊ ምምላስ ኣምላኽን

ዘይፍለጥ
ምምላስን ጸጋዊ ምምላስ ኣምላኽን ምፍላጥ
16 ታሕ 2024
12 ዝተሓተ ንባብ

ህዝቢ ኣምላኽ ኣብ ኩሉ ዘመን ናብ መንፈሳዊ ምውዳቕ ዝቐንዑ እዮም። ኣምላኽ እንርሕቐሉ ምኽንያት ኣብ ህይወትና ዘሎ ሓጢኣት፡ ፡ ወይ “ብሉይ ሰብ” እዩ። ክንሕደስ ከለና መቕጻዕትን ሓይልን ሓጢኣት ንድሕን እምበር፡ ምህላዉ ኣይንድሕንን። ኩሉ ኣምላኽ ምጥፍፋእ ዝኸውን ምኽንያታት ናብቲ ጸላኢ ቅድስና፡ እዚ ድማ ቅዱስ ጽሑፋት “” ዝብሎ እዩ።

ኣብ መንጎ ምሕዳስን ምምላስን ክንፈልጥ ኣሎና። ምሕዳስ ዕዮ ኣምላኽ ንተፈጥሮኣዊ ሰብ፡ ንዘይድሓነ እዩ። ዕዮ ኣምላኽ ንዘይተኣዘዙ ደቁ እዩ፡ ምስ ዘይድሓኑ ድማ ዝምድና የብሉን። ህዝቢ ኣምላኽ ኣብ ፡ እስራኤል፡ “ምምላስና ብዙሕ እዩ፡ ንዓኻ በዲልና” () ኢሎም ተኣሚኖም። ኣምላኽ ባዕሉ ብዛዕባ እስራኤል “ህዝበይ ካባይ ንምምላስ ዝቐንዑ እዮም” () ኢሉ መስኪሩ። እቲ “” ዝብል ኣብ ኣይርከብን፡ ግናኸ ኩሉ ምእመን ዝቐንዖ እዩ።

ብምውዳቕ ጸጋ፡ ብመንፈሳዊ ምውዳቕ፡ ከምኡ’ውን ብምውዳቕ ፍቕሪ ንመድሓኒ ዝግለጽ ዝመልኦ ኩነታት እዩ። እዚ ድማ ኣብ መለኮታዊ ነገራት ዘይምስጥማዕ፡ ኣብ ምጥቃም ጸጋ ዘይምጥንቃቕ፡ ከምኡ’ውን ኣብ ምፍጻም ግዴታ ቅርጻዊ ምዃን የኸትል። እቲ ዝምለስ ቅዱስ ንዋጋ ዘይብሎም ነገራት ዓለም ንልቡ እግዚኣብሔር ከርሕቕ ይፈቕደሉ። “እቲ ብልቡ ዝምለስ ብገዛእ መገዱ ክመልእ እዩ” ()።

ዝምለስ ምእመን ዝበለጸ ዘሕዝን የልቦን። ምስ ኣምላኽ ዝነበሮ ርክብ ተሰቢሩ፡ ሓጎስ ቃሉ ጠፊኡ፡ ጸሎቱ ደኺሙ። ቅድሚ ብሓጎስ ምስ ይራኸብ ነይሩ፡ ግና ብእኡ ኣይተጸምደን። ቅድሚ ብእግዚኣብሔር ይሕጎስ ነይሩ፡ ግና ሓጎስ ምድሓኑ ጠፊኡ። ምድሓን “ ኣምላኽ ንኹሉ ምስትውዓል ዝሓልፍ” () ነበሮ፡ ግና ኣብ ነፍሱ ዕረፍቲ ኣይረክብን። ምምላሱ ንመንፈስ የሕዝኖ፡ ድማ ይኽልኣሉ። ቅድሚ ብመንፈስ ይምራሕ ነይሩ፡ ግና ብውሽጣዊ ሓጢኣት ይምራሕ። እቲ ጣዕሚ “ፍረ መንፈስ” () ኣብ ህይወቱ ኣይርአን። ኣብ ክንዳኡስ፡ እቲ ዘስካሕክሕ “ግብሪ ” () ኣብ ተመክሮኡ ይረአ።

ምኽንያታት ምፍላጥ ኣገዳሲ እዩ፡ ከመይሲ ክንወግዶም ንኽእል ኢና። ሓጢኣት እዩ መሰረቱ፡ “ሕገ-ኣልቦነት ስለ ዝበዝሕ፡ ፍቕሪ ብዙሓት ክዝሕል እዩ” ()። ግናኸ ካልኦት ምኽንያታት’ውን ኣለዉ፡ ከም ምግፋዕን ዘይምጥንቃቕን። ክርስትያን – ምስ ፡ ውግእ፡ ከምኡ’ውን ምስ ግጥም ዝመሳሰል – ትግሃት ይጠልብ። ምግፋዕ ጸሎትን ምንባብ ኣምላኽን ክልቲኡ ምውዳቕ የኸትል። ን“ግብሪ ” ብቐጻሊ ዘይምቕታል (፤ ) የኸትል። ንልብና ዘይምሕላው () ንኽንርሕቕ የኸትለና። ንዘለኣለማዊ ኣረኣእያ ምጥፋእን ብነገራት ዓለም ምምሳጥን፡ ኣብ ሓዊ ፍቕርና ንኣምላኽ ማይ ምፍሳስ እዩ።

መለኮታዊ ዕዮ

መለኮታዊ ዕዮ ነገራት የጠቓልል፡

1. ወኪል ኣምላኽ እዩ።

እቲ ምእመን ክጥፍእ ይኽእል እምበር፡ ክምለስ ኣይክእልን። ዝጠፍአ በጊዕ ናብ መጓሰኡ መገዱ ኣይረክብን። ዕዮ ዝምለሱ መንፈሳዊ ምውዳቕ ናይ ኣምላኽ እዩ፡ ኩሉ ድማ ጸጋ እዩ፡ “እግዚኣብሔር ጓሳይየይ እዩ ... ንነፍሰይ ይመልሳ” (,3)። እቲ “ኣነ እግዚኣብሔር ዝፍውሰካ እየ” () ዝብል፡ ከምኡ’ውን “ምምላሶም ክፈውስ እየ” () ዝብል ጥራይ እዩ ነፍሳት ክመልስ ዝኽእል።

ኣብ ምሳሌታት እቲ ዝጠፍአ በጊዕን እቲ ዝጠፍአ ዲናርን ()፡ እቲ ጓሳይ ድሕሪ እቲ ዝጠፍአ በጊዕ ከደ፡ እታ ሰበይቲ ድማ ክሳዕ እቲ ዝጠፍአ ዲናር ዝረኸበቶ ደለየት። ያእቆብ ኣብ ፓዳን- ብኸቢድ ተመሊሱ ነይሩ። ንምምላሱ፡ እግዚኣብሔር ክልተ ተገሊጹ () ናብ ቤቱ ክምለስ ኣዘዞ። ንሓደ ዓመት፡ ንሓጢኣታቱ ዝሙትን ቅትለትን ክእመን ኣበየ። ንምምላሱ፡ የሆዋ ንናታን ልቡ ክርእዮ ለኣኾ ()። ጴጥሮስ ንእግዚኣብሔር ሰለስተ ኣበየ፡ ግናኸ እግዚኣብሔር መለሶ ()። የሆዋ ንዝምለስ እስራኤል ክመልስ ይጓሂ ነይሩ፡ “ናባይ ተመለሱ ... ኣቱም ዝምለሱ ደቅኹም፡ ምምላስኩም ድማ ክፈውስ እየ” (,22)።

2. ጸጋ እዩ።

ጸጋ ኣምላኽ ካብቲ ንዘይተኣዘዙ ደቁ ዘለዎ ኣረኣእያ ዝበለጸ ዝግለጽሉ እዋን የልቦን። ጸጋ ሓደ ፍጽምናኡ ስለ ዝኾነ፡ ንብልጽግና ጸጋኡ ብዝዓበየ መገዲ ይመልስ። ኣምላኽ ንኹሉ ዕዮታቱ – ምፍጣር፡ ምድሓን፡ ምምጋብ፡ ምሕላው፡ ምምራሕ ወይ – ንርእሱ ብዝግባእ መገዲ ይፍጽም። ካልእ ንእኡ ኣይመስልን።

3. ጻውዒት ጻውዒት ንንስሓ እዩ።

ሓላፍነትና ኣብ ኣብ ሓንቲ ኣገዳሲት ተሰኒዑ ኣሎ – ። “ኣቱም እስራኤል፡ እንተ ትምለሱ፡ ናባይ ተመለሱ” ()። “ኣቱም ዝምለሱ ደቅኹም፡ ተመለሱ፡ ምምላስኩም ድማ ክፈውስ እየ” ()። እቶም ዘይድሓኑ ንምድሓን ናብ ኣምላኽ “ክምለሱ” የድልዮም፡ እቶም ዝምለሱ ድማ ንምምላስ ናብ ኣምላኽ “ክምለሱ” ኣለዎም።

“ኣቱም እስራኤል፡ ናብ እግዚኣብሔር ኣምላኽኩም ተመለሱ” ()። እዚ ማለት እቲ ዝምለስ እግዚኣብሔር ከም ዝረሓቐ፡ ንሕማቕ ምኞት ልቡ ከም ዝተኸተለ፡ ከምኡ’ውን ናብ ክልኩል መገዲ ከም ዝኣተወ ክፈልጥ ኣለዎ። እዚ ማለት ንርእሱ ክፈርድ፡ ምስ ኣምላኽ ብሓጢኣትን ብርእሱን ክቃወም ኣለዎ። እዚ ማለት ኣብ ቅድሚ ኣምላኽ ርእሱ ክትሕት፡ ዘይምብቕዑ ክእመን፡ ድማ ክሓትት ኣለዎ። ኣብ መወዳእታ፡ ብምሉእ ልቡ እንደገና ክእዘዝ ክውስን ኣለዎ።

4. ቦታ፡ ስራሕ ወይ ኣይኮነን – ግናኸ ኣምላኽ ባዕሉ እዩ።

ምቕማጥ ናይ ኣምላኽ መሰል እዩ፡ ንነፍሲ ድማ ኩሉ ናብ ርእሱ ይመልሳ፡ “ኣቱም እስራኤል፡ ተመለሱ ... ናባይ ተመለሱ” ()። ናብኡ ክኸውን ኣለዎ፡ ንኹሉ እዩ። ንመለክዒኡ ፈጺሙ ኣይውርድን። ንኹሉ ዝዕቀነሉ እዩ።

5. መንገዲ ንስሓ እዩ፡ እዚ ድማ ምቕያር ኣእምሮ የርኢ።

ንስሓ ክርስትያን ሓጢኣት ናብ ኣምላኽ እዩ። ሓጢኣት ንኣምላኽ ምጥፋእ እዩ፡ ንስሓ ድማ ንሓጢኣት ምጥፋእ እዩ። ንስሓ “ምስ ጣኦታት እንታይ ኣሎኒ?” () ትብል። እኳ ደኣ ሓመቕን ትሕትናን እንተኾነ፡ ጣዕሚ ፍረ የኸትል። ናብ ፡ ንኣምላኽ የኽብር፡ “እንተ ዘይሰማዕኩም፡ ... ኣብ ልብኹም እንተ ዘይወሰድኩምዎ፡ ንስመይ ክብሪ ንምሃብ ... መርገም ክሰድደልኩም እየ” ()። ናብ ሰብ፡ ልባዊ የምጽእ። ንሓጢኣት ዝበለጸ እንሓዝን መጠን፡ ብእግዚኣብሔር ዝበለጸ ንሕጎስ። ሓይሊ ናይ ሓቀኛ ንስሓ ዓቢ እዩ፡ “ከመይሲ ኣምላኽ ንንስሓ ናብ ምድሓን የኸትል ... ግናኸ ዓለም ሞት የኸትል” ()።

6. ዕላማ ጽድቂ እዩ።

“ንነፍሰይ ይመልሳ፡ ብመገዲ ጽድቂ ይመራኒ” ()። ናብ ጽድቂ ይመልሰና። ብጸጋ ንድሕን፡ እዚ ድማ ብጽድቂ ይገዝእ እምበር፡ ብዋጋ ጽድቂ ኣይኮነን ()። እንደገና ሓጢኣት ክንገብር ኣይንምለስን – ግናኸ “ከይድና እንደገና ሓጢኣት ከይንገብር” ()።

7. ኩነታት ወይ ርእስኻ እዩ።

ርእስኻ ብኽልተ ምኽንያታት ኣገዳሲ እዩ። ቀዳማይ፡ ንርክብ፡ ንይቕረታ፡ ከምኡ’ውን ንጽርየት ሓደ ኩነታት እዩ፡ “ሓጢኣትና እንተ ተኣሚንና፡ ንሓጢኣትና ይቕረ ክብለልናን ኩሉ ዓመጻ ክንጽሕናን እሙንን ጻድቕን እዩ” ()። ካልኣይ፡ መቕጻዕቲ የድሕነና፡ “ከመይሲ ንርእስና እንተ ንፈርድ፡ ኣይንፍረድን። ግናኸ ክንፍረድ ከለና፡ ምስ ዓለም ከይንፍረድ፡ ብእግዚኣብሔር ንቕጻዕ” ()። ኣቦ ንርእስኻ ብሓጢኣተኛ ደቁ ይጽበ ኣሎ፡ ግናኸ እንተ ዘይተገብረ፡ ኣቦ ክቐጽዕ ኣለዎ፡ ከመይሲ “ምስ ዓለም ከይፍረድ”። ርእስኻ እንተ ተገፊዑ፡ ኣምላኽ ንደቁ የዐርዮም።

ኣብነታት

ገለ ኣብነታት ምምላስን ምምላስን ንመርምር፡

ኣብርሃም፡

ኣብርሃም ናብ ምስ ከደ ብዙሕ ከቢድ ፈተና – – ገጠሞ። ንኣምላኽ ንሓጃኡ ክረክብ ኣብ ክንዲ ዝጥምት፡ ናብ ግብጺ፡ ምልክት ዓለም፡ ንሓገዝን ምድሓንን ተጠመተ። ኣብ ግብጺ ንኣምላኽ መሰውኢ ወይ ምስኡ ርክብ ኣይነበሮን፡ ግናኸ ብዙሕ ሽግር ነበሮ። ግብጺ ደሓነ፡ ናብ “ቤቴል፡ ናብቲ ድንኳኑ ኣብ መጀመርታ ዝነበረሉ ቦታ ... ናብቲ ኣብኡ ዝገበሮ መሰውኢ ቦታ” () ተመልሰ። ናብ ግብጺ ምውራዱ መገዲ ምጥፋእ ነበረ። ናብቲ ዝወጸሉ ቦታ ተመሊሱ እንደገና ክጅምር ነበሮ።

ያእቆብ፡

ያእቆብ ቍጥዓ ሓዉ ኤሳው ናብ ሃራን፡ ኣቦሓጎኡ ዝነብረሉ፡ ሃደመ። ኣብቲ 20 ዓመታት ኣብ ፓዳን- ምስ እግዚኣብሔር ዝነበሮ ዝምድና – ጸሎት የብሉን፡ መሰውኢ የብሉን፡ ምግላጽ የሆዋ የብሉን – ዝብል ሓንቲ ኣይንበብን። ያእቆብ ናይ ቅዱስ ነበረ፡ ግናኸ ኣብ ሃራን ተመሊሱ፡ ብስጋ ይኸይድ፡ ንንዋይ ድማ ይደሊ ነበረ። ብምእካብ ሃብቲ፡ ብመጓሰ፡ ብኣባጊዕ፡ ብፍየል፡ ከምኡ’ውን ብገመል ተጸሚዱ ነበረ።

ኣብ ፓዳን- ያእቆብ እቲ እግዚኣብሔር ንመጀመርታ ምስ ተገሊጹሉ ዝገበሮ ረሰዖ ()። ግናኸ የሆዋ ኣይረሰዖን። ብጸጋኡ ንያእቆብ ክልተ ተገሊጹ፡ ብቓላት ፡ “ናብ ኣቦታትካን ናብ ስድራቤትካን ተመለስ፡ ኣነ ድማ ምሳኻ ክኸውን እየ” ()።

፡

ንሓደ ዓመት ዝኸውን፡ ዝሙትን ቅትለትን ከም ዝገበረ ክእመን ኣበየ፡ ኢድ ኣምላኽ ድማ ብኸቢድ ኣብኡ ነበረ ()። እግዚኣብሔር ንዝምለስ ባርያኡ ክፈውስ ደለየ። ንነብዪ ናብ ብምሳሌ ለኣኾ፡ ንሓጢኣቱን ንጥፍኣቱን ከቃልዕ። ነዚ ነፍሲ ዝወግእ ሓረግ ኣወደአ፡ “ንስኻ እቲ ሰብኣይ ኢኻ!” ንጥፍኣቱ ተረዲኡ፡ “ንእግዚኣብሔር በዲለ እየ” (,13) ኢሉ ተኣመነ።

ኣብ መዝሙር 51 ንሓቀኛ ንንበብ። “ንበደለይ እእመን እየ” (ቁ. 3)። ክልተ ነገራት ሰኣነ። ቀዳማይ፡ ሓጎስ ምድሓኑ ሰኣነ (ምድሓን ባዕሉ ፈጺሙ ኣይጠፍእን)። “ሓጎስ ምድሓንካ መልሰለይ” (ቁ. 12) ኢሉ ጸለየ። ካልኣይ፡ ምስክርነቱ ሰኣነ። ንምምላሱ እናተጸበየ፡ “ሽዑ ንበደለኛታት መገድኻ ክምህሮም እየ፡ ሓጥኣን ድማ ናባኻ ክምለሱ እዮም” (ቁ. 13) በለ።

ጴጥሮስ፡

ምኽንያት ጴጥሮስ ትዕቢተኛ ርእሰ-ምትእምማን ነበረ፡ “ጐይታይ፡ ምሳኻ ናብ ቤት ማእሰርትን ናብ ሞትን ክኸይድ ድሉው እየ።” ካልኦት “ብሩሑቕ” ምኽታልን ምስ ጸላኢ ምሕባርን ነበሩ። ሓቀኛ ንስሓ ዝተፈጸመ ምስ ጠመቶ፡ “ብመሪር በኸየ” ()።

ድሕሪ ትንሳኤኡ፡ ንደቀ መዛሙርቲ ተገሊጹ፡ ንጴጥሮስ መለሶ። ንኢየሱስ ሰለስተ ኣበየ ነይሩ፡ ስለዚ እግዚኣብሔር ሰለስተ ፡ “ትፈትወኒ ዲኻ?” () ኢሉ ሓተተ። ጴጥሮስ ብተኣማንነት ተመኪሑ ነይሩ፡ ስለዚ እግዚኣብሔር ንቕንዕናኡ መርመረ። ሽዑ ንዕዮ ጓሳነት ሾሞ። ድሕሪ ምምላሱ፡ ንሰብ እስራኤል፡ “ንቕዱስን ንጻድቕን ኣበኹም” () – እቲ ባዕሉ ዝገበሮ – ክብል ክኢሉ። ኣብዚ ጴጥሮስ ካብቲ ዝወደቐሉ ዝበለጸ ቦታ ከም ዝተመልሰ ንርኢ።

፡

“እዚ ግና ኣባኻ ኣሎኒ፡ ንቐዳማይ ፍቕርኻ ሓዲግካዮ ኢኻ። ካብቲ ዝወደቕካሉ ቦታ ዘክር ... ተነስሕን ንቐዳማይ ግብሪ ግበርን” ()። ነቲ መልኣኽ እዚ በሎ።

እቲ ኣብ ልዕሊ እዛ ዝቐረበ ክሲ ንቐዳማይ ፍቕሮም “ከም ዝሰኣንዎ” ኣይኮነን፡ ግናኸ “ከም ዝሓደግዎ” እዩ። ምእመን ንቐዳማይ ፍቕሩ ንምድራዊ ነገራት ክሓድግ፡ ንምዕዶ “ርእስኹም ኣብ ፍቕሪ ኣምላኽ ሓልዉ” () ከይሰምዕ ከሎ ዘሕዝን እዩ። ግናኸ “ዘርኢ” ኣምላኽ () ኣብ ህዝቡ፡ እኳ ደኣ ኣብቶም ዝምለሱ፡ ይተርፍ። ኣብ ምሕዳስ ኣምላኽ ዘይጠፍእ መርሆ ንቕበል፡ ፍቕሪ ምእመን ክትወድቕ ትኽእል እምበር፡ ፈጺማ ኣይትጠፍእን፡ ፍረኣ ክንኪ ይኽእል እምበር፡ መሰረታ ይተርፍ። ስለዚ እዩ እቲ ክሲ ብዛዕባ ምሕዳግ ቐዳማይ ፍቕርና ዝኸውን። መንፈስ ቅዱስ ንምምላስ ሰለስተ መፍትሒ የቕርብ፡ ንኣእምሮ፡ ንልቢ፡ ከምኡ’ውን ንፍቓድ ዝምልከት፡ “ዘክር” ንኣእምሮ እዩ። “ንስሓ ግበር” ንልቢ እዩ። “ግበር” ጻውዒት ንፍቓድ እዩ።

“ዘክር” ንዝምለስ ጻውዒት እዩ፡ ንሕጂ ዘለዎ ዘሕዝን ኩነታት ምስቲ ቅድሚ ዝነበሮ ሓጎስ ዝነበረሉ ኩነታት ከነጻጽር። ቅድሚ ፡ ፍቕሩ ንክርስቶስ ነበረ፡ ርክቡ ጽቡቕ ነበረ፡ “ሓጎስ እግዚኣብሔር” ድማ “ሓይሉ” ነበረ ()። ግናኸ እዚ ተቐይሩ። ቅድሚ ብምሕሳብ ብዛዕባ ፡ ብምዝራብ ብዛዕባኡ፡ ከምኡ’ውን ብምጽላይ ናብኡ ይሕጎስ ነይሩ፡ ግናኸ ኣብ እግሪ ኣይቕመጥን፡ ኣብ ቃሉ ኣይሓስብን፡ ኣይጸልን። ከም እዮብ፡ “ኣየ፡ ከምቲ ኣብቲ ኣምላኽ ዝሕልወኒ ዝነበረሉ መዓልታት እንተ ዝኸውን፡ መብራህቱ ኣብ ርእሰይ ምስ ኣብርሀ፡ ብብርሃኑ ድማ ብጸልማት ምስ ከድኩ” () ኢሉ ይብኪ።

ሓቀኛ ንስሓ ፡ ፡ ከምኡ’ውን ይጠልብ። እዚ ድማ ናብ ሓቀኛ ስምዒት ሓጢኣት፡ ቅንዕና ንሓጢኣት፡ ብርቱዕ ምጽላእ ሓጢኣት፡ ከምኡ’ውን ኣብ መጻኢ ንሓጢኣት ምጥፋእ የኸትል። ኣብ ቅዱስ ጽሑፋት “ዝተሰብረን ዝተዋረደን ” () ተባሂሉ ተገሊጹ፡ ከምኡ’ውን “ብመሪር ምብካይ” ከምቲ ጴጥሮስ ንእግዚኣብሔር ምስ ኣበየ ዝገበሮ ()። ከምዚ ተባሂሉ ተገሊጹ፡ “ህዝበይ፡ ብስመይ ዝተጸውዑ፡ ርእሶም እንተ ኣትሕቶም፡ እንተ ጸለዩ፡ ገጸይ ድማ እንተ ደለዩ፡ ሕማቕ መገዶም ድማ እንተ ተመልሱ፡ ሽዑ ክሰምዕ፡ ሓጢኣቶም ድማ ይቕረ ክብለሎም፡ ምድሮም ድማ ክፈውስ እየ” ()።

“ንቐዳማይ ግብሪ ግበር” ማለት እቲ ዝምለስ ንዓለም ርእሱ ክህብ፡ ንፈተናታት ሰይጣንን ንምኞታት ስጋን ክቃወም፡ ንርእሱ ክኽሕድ፡ ከምኡ’ውን ንዕዮ ምቕታል እንደገና ክጅምር ኣለዎ (፤ )። እዚ ማለት ደቅ ኣምላኽ ናብቲ ብኸቢድ ዝረሓቑሉ ክምለሱ፡ ንጐይታነቱ እንደገና ርእሶም ክህቡ፡ ከምኡ’ውን ንእኡ ዝግባኦ ክህቡ ኣለዎም። ንክርስቶስ ምሕጓስ ቀንዲ ዕላማኡ ክኸውን ኣለዎ፡ ምሳኡ ምምልላስ ዕለታዊ ዕዮኡ፡ ምሳኡ ምዝርራብ ድማ ዝዓበየ ሓጎሱ። ከምኡ’ውን ኩሉ ኣጽዋር ኣምላኽ ክለብስ ኣለዎ ()።

ተዛማጅ ጽሑፋት

ብመጀመርታ ኣብ GTPress ተኣሊዩ። ብሰውራዊ ኣእምሮ ተተርጒሙ፣ ጥቕስታት መጽሓፍ ቅዱስ ከኣ ተኣቲቶም — ዝኾነ ኣገናዕቲ ክፈቱ ኣብ መፅሓፍ ቅዱስ ንኽትንብቡ።

© Bible Society of Ethiopia

ፎቶ ብጁሊ ሊ ኣብ Unsplash (https://unsplash.com/photos/green-virginia-creeper-leaves-xvMYPxXg2jk)