ምግላጽ ክርስቶስ ምስትውዓል: ኣስማት፣ በጊዕ፣ ግዝኣት

“እቲ ዝተሓርደ ገንሸል ስልጣንን ሃብትን ጥበብን ሓይልን ክብርን ምስጋናን በረኸትን ኪቕበል ይግብኦ እዩ!” ራእይ 5:12

ራእይ ኣብ ሓድሽ ኪዳን ዘሎ በይናዊ ትንቢታዊ መጽሓፍ እዩ። “ራእይ የሱስ ክርስቶስ” (1:1 NKJV) ብምባል ይጅምር፣ ብኡብኡ ድማ ማእከላይ ሓሳብ እቲ መጽሓፍ የርእየና። ዕላማኡ ንክርስቶስ ከምቲ ዝኸበረ ምዃኑ ምግላጽ እዩ፣ እዚ ድማ ምስቲ ወንጌላት ንዕኡ ብትሕትናኡን መከራኡን ዝገልጽኦ ይጻረር። ፍጻሜ እቲ መጽሓፍ ዳግማይ ምጽኣቱ እዩ። ቅድሚ ዳግማይ ምጽኣት ዝፍጸሙ ፍጻሜታት መእተዊ እዮም፣ ድሕሪኡ ዝፍጸሙ ኩሎም ፍጻሜታት ድማ መደምደምታ እዮም።

ኣስማት ክርስቶስ ኣብ ራእይ

እዚ መጽሓፍ እዚ ካብ ካልኦት መጻሕፍቲ መጽሓፍ ቅዱስ ንላዕሊ ንመድሓኒ ብዝያዳ ዝገልጹ ኣርእስታት ይዝርዝር። እቲ ኣንባቢ ዝያዳ ክረክብ ይኽእል እዩ፣ እንተኾነ ግን ኣብዚ መጽሓፍ እዚ 20 ኣስማት ክርስቶስ ኣለዉ፡ የሱስ ክርስቶስ (1:1)፣ እሙን ምስክር፣ በዅሪ ምዉታት፣ ገዛኢ ነገስታት ምድሪ (1:5)፣ ኣልፋን ኦሜጋን (1:8፤ 22:13)፣ ቀዳማይን ዳሕረዋይን (1:17፤ 22:13)፣ ወዲ ሰብ (1:13)፣ ወዲ ኣምላኽ (2:18)፣ ኣንበሳ ኻብ ነገድ ይሁዳ (5:5)፣ ሱር ዳዊት (5:5)፣ ገንሸል ... ዝተሓርደ (5:6)፣ ጐይታና (11:8)፣ ንጉስ ቅዱሳን (15:3)፣ እሙንን ሓቀኛን (19:11)፣ ቃል ኣምላኽ (19:13)፣ ንጉስ ነገስታት (19:16)፣ ጐይታ ጐይቶት (19:16)፣ መጀመርታን መወዳእታን (1:8፤ 22:13)፣ ሱርን ዘርእን ዳዊት (22:16)፣ ብሩህን ንግሆ ኮኾብን (22:16)።

ብተወሳኺ፣ እቲ “ሕቡእ መና” (2:17) ብዛዕባ ክርስቶስ ብኽብሪ ይዛረብ (ዘጸኣት 16:33-34፤ እብራውያን 9:4)። እቲ “ኮኾብ ንግሆ” (2:28) ንክርስቶስ ቅድሚ ንግሆ ምምላሱ የርኢ፣ እዚ ድማ ቅድሚ ምምስራት መንግስቲ ንምርካብ ቤተ ክርስቲያን ምምጣቓ የርኢ (ራእይ 22:16፤ 2 ጴጥሮስ 1:19)። እቲ “ብጻዕዳ ፈረስ” ዝጋልብ (19:11-16,19) ብንጹር ክርስቶስ፣ ንጉስ ነገስታት ምዃኑ ተለለየ።

እቲ ገንሸል ኣብ ራእይ

እቲ “ገንሸል” ዝብል ስም ክርስቶስ ኣብ ራእይ 28 ግዜ ተጠቒሱ ኣሎ – ካብ ካልኦት 65 መጻሕፍቲ መጽሓፍ ቅዱስ ብሓባር ንላዕሊ። ክርስቶስ ገንሸል ቀራንዮ ጥራይ ዘይኮነስ፣ ገንሸል ሰማይ እውን እዩ። እዚ ድማ ኩሎም ዝደሓኑ ንዘለኣለም ዝዝክርዎ ስም እዩ። ዕላማ እቲ “ገንሸል” ዝብል ቃል ኣብ ሰማይ ምጥቃም፣ ንኽቡር ክርስቶስ ናይ ራእይ ምስ ክርስቶስ ገንሸል መስዋእቲ ኣብ ቀዳማይ ምጽኣቱ ንምልላይ እዩ። እቲ ገንሸል ኩሉ ዝተኣከበሉ ማእከል እዩ፣ ኩሉ ዝተሰርሓሉ መሰረት እዩ፣ ኩሉ ዝጠቕመሉ ዕላማ እዩ፣ ኩሉ በረኸት ዝፍልቀሉ ምንጪ እዩ። እቲ ገንሸል ብርሃን፣ ክብርን፣ ህይወት፣ ጐይታ ሰማይን ምድርን እዩ፣ ካብ ገጹ ኩሉ ርኽሰት ክሃድም ኣለዎ፣ ኩሉ ምስጋና ክቐርበሉ ኣለዎ፣ ኣብ ቅድሚኡ ድማ ምልኣት ሓጎስ ይርከብ። ኣብ ምሉእ ራእይ ንገንሸል ከምቲ ሓጢኣትና ዘንጽሀ ዝተሓርደ ጥራይ ዘይኮነስ፣ ከምቲ ዝዓበየ፣ ንጉስ ነገስታትን ጐይታ ጐይቶትን ንርእዮ።

ራእይ ክቡር ክርስቶስ

ኣብ ምዕራፍ 1፣ ዮሃንስ ንዝተንስአን ዝዓበየን ጐይታ ብምሉኡ ብሸውዓተ መልክዕ ይርእዮ፣ እዚ ድማ ስነ-ምግባራዊ፣ መንፈሳዊን ፍርዳዊን ሓይሉ የርኢ።

ቀዳማይ፣ “ርእሱን ጸጕሩን ከም ጻዕዳ ጸምሪ፣ ከም በረድ ጻዕዳ ነበረ” (1:14)። እዚ ምሳሌ (ዳንኤል 7:9) ብዛዕባ ፍጹም ንጽህና ክርስቶስ ይዛረብ።

ካልኣይ፣ “ኣዒንቱ ኸኣ ከም ሃልሃልታ ሓዊ ነበራ” (1:14፤ 2:18፤ 19:12፤ ዳንኤል 10:6)። እዚ ብሩህ ምልክት እዚ ንዘይተወሰነን ዘይተወሰነን ፍልጠቱ፣ ንኹሉ ህይወት ንምምርማርን ንምድላይን ዘለዎ ሓይሊ፣ ንውሽጣዊ ክፍሊ ኩሉ ልቢ ንምእታው፣ ንሕቡእ ነገራት ጸልማት ድማ ናብ ብርሃን ንምምጻእ የርኢ።

ሳልሳይ፣ “ኣእጋሩ ኸኣ ከምቲ ኣብ ምድጃ ዝነደደ ጽሩይ ኣስራዚ ነበራ” (1:15፤ 2:18)። ኣብ ዘመን ዮሃንስ ኣስራዚ ካብ ወርቂ፣ ነሓስን ብሩርን ዝተሰርሐ – ዝበለጸ ብርቱዕ ብረት እዩ ነይሩ። እዚ ኣስራዚ፣ ኣብ ምድጃ ናብ ጻዕዳ-ሓሙቕ ቀለም ዝበጽሕ፣ ንሙቐት ኣይተሓዝን። ብዛዕባ ምትእምማንን ምጽዋርን ይዛረብ። ኣብ መስቀል፣ ክርስቶስ ከም ሰብ ንምድጃ ሓዊ ኣምላኽ ክጻወርን ንኹሎም ጸላእቲ ጽድቂ ክረግጽን ክኢሉ። “ንመጽመቚ ወይኒ ናይቲ ብርቱዕ ቊጥዓን መዓትን ናይቲ ኩሉ ዝኽእል ኣምላኽ ይረግጾ” (ራእይ 19:15)።

ራብዓይ፣ “ድምጹ ኸኣ ከም ድምጺ ብዙሓት ማያት ነበረ” (1:15፤ ህዝቅኤል 43:2)። እዚ ድምጺ ክርስቶስ ዘይተርፍን ስልጣናዊን ምዃኑ፣ ንኹሎም ሰባትን ህዝባትን ዝእዝዝ ምዃኑ የርኢ። እዚ ድምጺ ፍጹም ስልጣን እዩ።

ሓምሳይ፣ “ኣብ የማናዊ ኢዱ ኸኣ ሾብዓተ ከዋኽብቲ ነበራ” (1:16)። እተን ሾብዓተ ከዋኽብቲ ኣብ ፍቕዲ 20 ከምተን ሾብዓተ መላእኽቲ ወይ መልእኽተኛታት ናይተን ሾብዓተ ኣብ እስያ ዝነበራ ኣብያተ ክርስቲያን ተተርጒመን ኣለዋ።

ሻድሻይ፣ “ካብ ኣፉ ኸኣ ክልተ ዝኣፉ በራድ ሰይፊ ወጸ” (1:16፤ 19:15)። እዚ ምልክት እዚ ኣብ እብራውያን 4:12 ከም ቃል ኣምላኽ ዝቘርጽ፣ ዝመቕል፣ ዝምርምርን ይርአ። ኣብዚ ንምእታዊ ባህሪ ቃላት ክርስቶስን ንምግሳጽን ንምቕጻዕን ዘለዎም ሓይልን ንርኢ። እቲ ሰይፊ ምልክት ፍርዳዊ ስልጣንን ሓይልን እዩ።

ሳብዓይ፣ “ገጹ ኸኣ ከምቲ ብሓይሉ ዝበርህ ጸሓይ ነበረ” (1:16፤ ማቴዎስ 17:2)። ገጽ ክርስቶስ ብዘይተጻወር ብርሃን፣ ብሩህ ክብሪ፣ ዘስደምም ግርማን ይበርህ ነበረ። ክርስቶስ “ጸሓይ ጽድቂ” እዩ (ሚልክያስ 4:2)። ገጽ ክርስቶስ ፍጹም ስነ-ምግባራዊ ክብሩ የንጸባርቕ።

ክፉት ማዕጾ ኣብ ሰማይ

ኣብ ራእይ ክልተ ግዜ ብዛዕባ ክፉት ማዕጾ ኣብ ሰማይ ነንብብ (4:1፤ 19:11)። ኣብ ውሽጢ ቤትካ ከለኻ ወጻኢ ክትከይድ እንተደሊኻ፣ ማዕጾ ትኸፍት። እቲ ኣብ ሰማይ ዘሎ ክፉት ማዕጾ ክርስቶስ ምውጻኡ የርኢ። እቲ ቀዳማይ ግዜ እዚ ዝኸውን ክርስቶስ ንቕዱሳኑ ኣብ ምምጣቕ ንምውሳድ ካብ ሰማይ ምውጻኡ የርኢ። ኣብ ካልኣይ ግዜ፣ ክርስቶስ ንምድሪ ንምፍራድን መንግስቱ ንምምስራትን ምስ ቅዱሳኑ ካብ ሰማይ ይወጽእ።

መልእኽታት ናብተን ሾብዓተ ኣብያተ ክርስቲያን

ኣብ ምዕራፋት 2-3፣ ክርስቶስ ናብተን ሾብዓተ ኣብያተ ክርስቲያን ኣብ እስያ ንእሽቶ ኣብ ቀዳማይ ክፍለ ዘመን መልእኽታት ይልእኽ። ነፍሲ ወከፍ መልእኽቲ ናይ ገዛእ ርእሱ ባህርያት ኣለዎ፣ ግን ብዙሓት ምምስሳላት እውን ኣለዉ። ነፍሲ ወከፍ መልእኽቲ “ግብርኻ እፈልጥ እየ” ብምባል ይጅምር። ነፍሲ ወከፍ “ንዝሰዓረ” ተስፋ ይህብ። ገለ ፍልልይ እኳ እንተሃለወ፣ ነፍሲ ወከፍ ተመሳሳሊ መደምደምታ ኣለዎ፡ “እዝኒ ዘለዎ፣ መንፈስ ንኣብያተ ክርስቲያን ዝብሎ ይስማዕ።” ነፍሲ ወከፍ መልእኽቲ ብመእተዊ ይጅምር፣ ኣብኡ ድማ ጐይታ ይግለጽ፣ ግን ነፍሲ ወከፍ መግለጺ ምስቲ መልእኽቲ ዝሰማማዕ ፍሉይ እዩ። መብዛሕትኡ መልእኽታት ንዝሰምዑን ዝምልሱን መጠንቀቕታን ተስፋን ዝሓዙ ቃላት ይሓዙ። ብሓፈሻ፣ ንሳቶም መልእኽታት ምግሳጽ፣ ተግሳጽን ምትእምማንን እዮም።

ኣምልኾ ገንሸል

ካብ ምዕራፍ 4 ጀሚሩ፣ እቲ ትርኢት ብድንገት ይቕየር እሞ ናብ ሰማይ ንኸይድ። ካብ 4:1 ጀሚሩ፣ ራእይ መጻኢ እዩ፤ ምምጣቕ ተፈጺሙ እዩ ተባሂሉ ይሕሰብ እሞ ቤተ ክርስቲያን ኣብ ሰማይ ኣላ። ኣብ ምዕራፋት 4ን 5ን፣ እቲ ገንሸል ብ24 ሽማግለታት፣ ብኣርባዕተ ህያዋን ፍጥረታትን፣ ብቕዱሳን መላእኽትን ይምለኽ። እቶም 24 ሽማግለታት ንኣካላት ምእመናን ናይ ብሉይን ሓድሽ ኪዳንን ይውክሉ። እቶም ኣርባዕተ ህያዋን ፍጥረታት ብሉጻት ኣእምሮ ዘለዎም መላእኽታዊ ፍጥረታት እዮም፣ ንሳቶም ድማ ምስ ከሩቤል ናይ ህዝቅኤል 1ን 10ን ምስ ሰራፌል ናይ ኢሳይያስ 6ን ይመሳሰሉ። ዕላማኦም ንኹሎም ፍጥረታት ንዘለኣለም ብዛዕባ ብሩኽ ምድራዊን ሰማያዊን ኣገልግሎት ክርስቶስ ንምዝካር እዩ። እዚ ድማ ብመልክዖም ከም ኣንበሳ፣ ዕየት፣ ሰብን ንስሪን ዝመስሉ ምዃኖም የርኢ፣ እዚ ድማ ምስ ኣርባዕተ ወንጌላት ይሰማማዕ።

ጥንቁቕ ንባብ ምዕራፋት 4ን 5ን ሰለስተ ማእከላይ ክበባት ከምዘለዉ የርኢ፣ ነፍሲ ወከፍ ድማ ብ“ኣብ ዙርያ እቲ ዝፋን” ዝብል ሓረግ ምልክት ተገይሩሉ። እቲ ውሽጣዊ ክበብ (4:4) ብ24 ሽማግለታት ዝተታሕዘ እዩ፣ ንሳቶም ድማ ንቕዱሳን ብኽብሪ ይውክሉ። እቲ ማእከላይ ክበብ (4:6) ብኣርባዕተ ህያዋን ፍጥረታት ዝተታሕዘ እዩ። እቲ ደጋዊ ክበብ (5:11) ብቕዱሳን መላእኽቲ ዝተታሕዘ እዩ። በዚ ምድላው እዚ፣ ኩሉ ቅዱስ ንክርስቶስ ኣብ ማእከል እቲ ዝፋን ክርእዮ እዩ (5:6)፤ እቶም ኣብ ውሽጣዊ ክበብ ዘለዉ ቅዱሳን ድማ ካብ መላእኽቲ፣ እቶም ኣብ ደጋዊ ክበብ ዘለዉ፣ ንላዕሊ ናብኡ ዝቐረቡ ክኾኑ እዮም። በዚ ድማ ክርስቶስ ንቕዱሳኑ ክንደይ ከም ዝፈትዎም ንርኢ።

ኣብ ማእከል እቲ ዝፋን (5:6)፣ ዮሃንስ ገንሸል ብዝስዕቡ ባህርያት ይርኢ። ተሓሪዱ እዩ፤ እዚ ድማ ሰለስተ ግዜ ተደጊሙ ኣሎ (ራእይ 5:6,9,12)። ሓሙሽተ ቁስሊ ኣለዎ፣ ኣብ ክልቲኡ ኣእዳዉ፣ ኣብ ክልቲኡ ኣእጋሩ፣ ኣብ ጎድኑ ድማ። ብሾብዓተ ቐርኒ ኩሉ ዝኽእል እዩ፣ እዚ ድማ ኣብ መጽሓፍ ቅዱስ ምሳሌያዊ ቋንቋ ንሓይልን ስልጣንን የርኢ። ብሾብዓተ ኣዒንቲ ኩሉ ዝፈልጥ እዩ፣ እዚ ድማ ንፍጹም ፍልጠትን ጥበብን የርኢ።

ይስሃቅ “እቲ ገንሸል ኣበይ እዩ?” ኢሉ ሓተተ (ዘፍጥረት 22:7)። ዮሃንስ መጥምቕ “እንሆ ገንሸል!” ኢሉ መለሰ (ዮሃንስ 1:29)። ኩሉ ፍጥረት ሕጂ “እቲ ገንሸል ይግብኦ እዩ” ይብል (ራእይ 5:12)፣ ብዛዕባ ደሙ ኣብ ሰማይ ይዝምርን ሓድሽ መዝሙር (5:9) ናይ ምድሓን ይዝምርን። እቲ ናይ ጥንቲ መዝሙር ናይ ፍጥረት እዩ (እዮብ 38:7፤ ራእይ 4:11)።

መዓት ገንሸል

ኣብ ምዕራፋት 6-19፣ መዓት እቲ ገንሸል ብሸውዓተ ማሕተም፣ ሸውዓተ መለኸት፣ ሸውዓተ ጽዋእን ሸውዓተ ብልቃጥን ኣብ ምድሪ ይፈስስ። ምኽፋት ምዕራፍ 6 ኣብ ምዕባለ ራእይ ናይ መወዳእታ ዘመን ኣገዳሲ ምዕራፍ የርኢ። እቲ ኣብ 6-19 ዘሎ ስእሊ ናይ ኣምላኽ ራእይ ናይቲ ዘስካሕክሕ ፍርዲ እዩ፣ እዚ ድማ ፍጻሜ ናይዚ ዘመን እዚ ክኸውን እዩ። ካብ ዘመን ኖህ ጀሚሩ፣ ከምዚ ዝበለ ኣዕናዊ ፍርዲ ተፈጺሙ ኣይፈልጥን። እዚ ንዘይኣምኑ ዝነብሩ መጠንቀቕታ እዩ፣ እዚ ዘመን እዚ ከይውሕጦም ክጥንቀቑ። ትንቢት ናይ መወዳእታ ዘመን ንክርስትያናት ነፍሳት ካብ ሓዊ ንምድሓንን ንምጽኣት ጐይታ ንምድላውን ከበራትዖም ኣለዎ።

ቃል ኣምላኽ ኩሎም ነቲ ጸጋ ኣምላኽ ዝጥቀሙ ኣብ ግዜን ንዘለኣለምን ከም ዝባረኹ የርኢ። ግን ነቲ ምሕረት ኣምላኽ ዝነጽጉ ፍርዱ ብዘይ ምሕረት ክረኽቡ ኣለዎም። ብዛዕባ ፍቕሪ ኣምላኽ ዝዛረቡ ቅዱሳት ጽሑፋት እናተኣማመንካ፣ ነቶም ብዛዕባ ጽድቃዊ ፍርዱ ዝዛረቡ ምድሓር ዕሽነት እዩ። እዚ ዘመን እዚ ጸጋ ኣምላኽን ዝተሰቕለ ፍርድን የርኢ። እቲ ዝመጽእ ዘመን ኣምላኽ ንኹሉ እኩይ ግብሪ ናብ ፍርዲ ከምጽኦን ነቶም ጸጋኡ ዝነጽጉ ድማ መዓቱ ክረኽቡ ከምዘለዎም ዘይተሰሓሓተ መርትዖ ክህብ እዩ።

ምሳሕ መርዓ ገንሸል

ራእይ 19:7-8 ምሳሕ መርዓ ገንሸል የፍልጥ። እቲ ጽሑፍ እቲ መርዓ ኣብ ሰማይ ይኹን ኣብ ምድሪ ኣይብልን። ብዙሓት ተንተንቲ ኣብ ሰማይ ክኸውን እዩ ይብሉ። እቲ ናይ ብሉይ ኪዳን ቅዱሳንን ናይ መከራ ቅዱሳንን ኣካል እቲ መርዓት ከም ዘይኮኑ ክንርኢ ኣሎና፤ ናይ ዘመን ቤተ ክርስቲያን ምእመናን ጥራይ እዮም ዝርከቡ። ዮሃንስ መጥምቕ እውን ንርእሱ ከም ፈታዊ መርዓዊ ጥራይ ገሊጹ (ዮሃንስ 3:29)። እቲ መርዓ ምሳሌ ብጽቡቕ ኣብ ዝምድና ክርስቶስ ምስ ቤተ ክርስቲያኑ ይፍጸም። እቲ ናይ ቤተ ክርስቲያን መርዓዊ ክዳን “ጽሩይ ኣልባስ ... ጽድቃዊ ግብሪ ቅዱሳን” እዩ። ንመርዓዊ ክዳን ንምስልሳል እንታይ ንገብር ኣሎና? ንጐይታ ሕጂ እንታይ ንገብር ኣሎና?

ዳግማይ ምጽኣት ገንሸል

ራእይ 19:11-16 ኣብ ቅዱሳት ጽሑፋት ካብ ዝርከቡ ስእልታት ዳግማይ ምጽኣት ክርስቶስ ዝበለጸ ብሩህ እዩ። እዚ ኩሉ ዓለም፣ ምእመናንን ዘይኣምኑን፣ ዝርእይዎ ክቡር ፍጻሜ ክኸውን እዩ። እቲ ዝተኸፍተ ሰማይ ክርስቶስ ንኻልኣይ ግዜ ምስ ቅዱሳኑ ካብ ሰማይ ናብ ምድሪ ንምፍራድን፣ እቲ ዝተስፈወ መንግስቲ ንምቕባልን ን1000 ዓመት ኣብ ምድሪ ንምግዛእን ምውጻኡ የርኢ። እቲ ብጻዕዳ ፈረስ ዝጋልብ ካልእ ኣይኮነን እንተኾነ የሱስ ክርስቶስ እዩ። እቲ ጻዕዳ ፈረስ ምልክት ዓወት ዝመልኦ ውግእ እዩ፡ “ብደም ዝነከረ ክዳን ተኸዲኑ ነበረ” (19:13)። እቲ ብደም ዝነከረ ክዳን ምስ ስራሑ ኣብ መስቀል ዝምድና የብሉን፣ ግን ፍጻሜ ናይ ኢሳይያስ 63:3 እዩ፣ እቲ ናይ ምፍዳይ መዓልቱ፣ ደም ጸላእቱ ኣብ ክዳኑ ዝንጸግ። እቶም “ኣብ ሰማይ ዘለዉ ሰራዊት” እቶም “ብጻዕዳ ኣፍራስ ዝሰዓብዎ” ቅዱሳኑ ምስኡ ዝመጹ እዮም። መላእኽቲ እውን ምስኡ ክኾኑ እዮም (ማቴዎስ 24:30-31)። እቲ ጽሑፍ ሰለስተ ኣስማት ናይቲ መድሓኒ ይገልጽ። ቀዳማይ፣ “ብዘይካ ንርእሱ ሓደ እኳ ዘይፈልጦ ስም ተጻሒፉሉ ነበረ።” ካልኣይ “ቃል ኣምላኽ” እዩ። ሳልሳይ “ንጉስ ነገስታትን ጐይታ ጐይቶትን” እዩ (19:11,13,16)።

ግዝኣት ገንሸል

ግዝኣት እቲ ገንሸል ሚለንየም ተባሂሉ ይጽዋዕ። ኣብ ኩሉ ቅዱሳት ጽሑፋት ኣብ ምዕራፍ 20 ጥራይ ተጠቒሱ ኣሎ፣ ኣብኡ ድማ ሽዱሽተ ግዜ ከም “ሽሕ ዓመት”። እቲ “ሚለንየም” ዝብል ቃል 1000 ዓመት ማለት እዩ። እቶም ኣብ እዋን ዓቢ መከራ ዝተሰዉኡ ቅዱሳን ክትንስኡ፣ እንደገና ክነብሩ፣ ምስ ክርስቶስ ድማ ክገዝኡ እዮም (20:4)። ግዝኣቱ ዘይተነግረ በረኸት፣ ጽድቂን ሰላምን ክኸውን እዩ፣ እኳ ደኣ ንህዝባት ብበትሪ ሓጺን ክገዝኦም እዩ (መዝሙር 2:9፤ ራእይ 2:27፤ 12:5፤ 19:15)።

ዘለኣለማዊ ኩነታት

ምዕራፋት 21-22 ብዛዕባ ዘለኣለም ይዛረቡ። እዞም ሽዱሽተ ለውጥታት ኣብኡ ክፍጸሙ እዮም።

ቀዳማይ፣ ኣብ ሰማይ “ድሕሪ ሕጂ መርገም ኣይኪህሉን እዩ” (22:3)። ሕማም፣ ንብዓት፣ ውግእ፣ ግብረ ሽበራ፣ ሕማም፣ ተስፋ ምቑራጽ፣ ምፍሻል፣ ዘይምርግጋእ፣ ባእሲ፣ ዓሌታዊ ኣፈላላይ፣ ስስዔ፣ ጭንቀት፣ መከራ፣ ሞት ድማ ኣይኪህሉን እዩ። ኣብ ሰማይ፣ ኩሎም ኣብ ምድሪ ንዘይምስጋና ዝገብሩ ነገራት ክጠፍኡ እዮም።

ካልኣይ፣ እቲ ዝወደቐ፣ ኣዳማዊ ባህሪ ክጠፍእ እሞ ሰይጣን ናብቲ ሓይቕ ሓዊ ክድርበ እዩ (19:20፤ 20:10፤ 21:8)። ድሕሪ ሕጂ ንፈተናን ሓጢኣትን ኣይንግዛእን።

ሳልሳይ፣ “ዝፋን ኣምላኽን ገንሸልን ኣብኣ ክኸውን እዩ” (22:3)። ኣብ ሰማይ ሚልዮናት ቅዱሳን ክህልዉ እዮም፣ ግን የሱስ ንነፍሲ ወከፍ ብውልቂ ክፈልጦ እዩ። ንሕና ድማ ካብ ቅድሚ ሕጂ ብዝበለጸ መገዲ ክንፈልጦ ኢና። “ኣብ ቅድሜኻ ምልኣት ሓጎስ ኣሎ፤ ኣብ የማናዊ ኢድካ ድማ ንዘለኣለም ደስታ ኣሎ” (መዝሙር 16:11)። ኣምላኽ ኣብ ሰማይ ዝሓዘልና ዘበለ ኩሉ ካብቲ ሕጂ እንረኽቦ ብዘይተኣምን መጠን ዝበለጸ ግሩም ክኸውን እዩ።

ራብዓይ፣ ንወለድና፣ ደቅናን ኣዕሩኽትናን ክንፈልጥን ክንሕጎስን ኢና፣ ከምቲ ደቀ መዛሙርቲ ንሙሴን ኤልያስን ኣብ ደብረ ለውጢ ዝፈልጥዎም (ማቴዎስ 17:3,4)። ኩሉ ክብሪ ሰማይ ብሰንኪ እቶም ኣብኡ እንፈልጦም ሰባት፣ ብፍላይ እቶም ቅድሜና ዝኸዱ ዓበይቲ ቅዱሳንን እቶም ናብ ጐይታ ንምምጻእ ዕድል ዝረኸብናዮምን ክበዝሕ እዩ።

ሓምሳይ፣ “ክንዓብዮ ኢና” (22:3)። ሰማይ ዘይተቋርጽ ንጥፈታት ዝፍጸመሉ ቦታ ክኸውን እዩ፣ ምኽንያቱ ኣብኡ ለይቲ ኣይኪህሉን እዩ። ኣብ ሰማይ እንታይ ዓይነት ስራሕ ከም እንሰርሕ ኣይተነግረናን፣ ግን ንደሞዝ ኣይንሰርሕን። ንነፍሲ ወከፍ ቅዱስ ዝሰማማዕ ኣገልግሎት ክኸውን እዩ፣ ዝዓስብን ዘሐጉስን ስራሕ።

ሻድሻይ፣ “ገጹ ኸኣ ክርእዩ እዮም” (22:4)። ቅዱሳት ጽሑፋት ንጽሩይ ወርቂ ዝተሰርሑ ጽርግያታት፣ ወይ ንኣፍደገታት ዕንቊ፣ ወይ ንግድግዳታት ብኹሉ ዓይነት ክቡር ኣእማን ከም እንርኢ ኣይብልን። መጽሓፍ ቅዱስ ንቕዱሳን መላእኽቲ፣ ወይ ንዓበይቲ ቅዱሳን ከም ኣብርሃም፣ ዳዊት፣ ዳንኤልን ጳውሎስን ከም እንርኢ ኣይብልን። እንተኾነ ግን፣ ቅዱሳት ጽሑፋት ንገጽ የሱስ፣ እቲ ክብሪ ኣምላኽ ዘንጸባርቕ፣ ከም እንርኢ ይብል (2 ቈረንቶስ 4:6)። እዚ ድማ ፍጹም ሰማይን ሓጎስ ሓጎሳትን ክኸውን እዩ።

ዘለኣለማዊ ምስጋና

ሰማይ ሰማይ ክኸውን እዩ ምኽንያቱ ገጽ የሱስ ንርኢ። ብውብነት እቲ ገንሸል ክንመጥቕ፣ ብግርማኡን ክብሩን ድማ ክንመጥቕ ኢና፣ ንርእስና ድማ ክንርስዕ ኢና። ምስቶም ኣርባዕተ ህያዋን ፍጥረታትን ምስ ብዙሓት ቅዱሳን መላእኽትን ተሓቢርና ንዘለኣለም ንገንሸል ዘይተቋርጽ ምስጋና ክንህብ ኢና።

ንዕኡ ብቐጻሊን ንዘለኣለምን ክንውድሶ ኢና፣ ስለዚ ሕጂ ኣብዛ ሓጺር ኣብ ምድሪ ዘሎና ግዜ ንዕኡ ምውዳስ ቅዱስ ልማድ ንምዕባይ ንጽዓር።