መስዋእቲ ክርስቶስ ምስትውዓል፡ ስለምንታይ እዚ ንዓይ ክኸውን ኣለዎ፧

መስቀል

እታ ኣብ ላዕሊ ዘላ ግጥሚ፡ «ስለምንታይ እዚ ክኸውን ኣለዎ፧» ብሉራ ኢንገልስ ዝተጻሕፈት፡ ነቲ ኣብ ጎልጎታ ዝነበረ ፍጻመ ብንጹር ትገልጾ። ንስቓይን ሞትን ጐይታና የሱስ ክርስቶስ ከነስተንትን ተገብረና። መስቀል ማእከላይ ቴማ ክርስትና እዩ። ንሱ እቲ ልቢ ወንጌል እዩ። ሃዋርያ ጳውሎስ ኣብ 1 ቈረንቶስ 1:18 ከምዚ በለ፡ «እቲ ብዛዕባ መስቀል ዝኸይድ ዘሎ ቃል፡ ንምጥፋእ ዝኸዱ ዘለዉ ዕሽነት እዩ፡ ንኣና ግና ንምድሓን ዝኸድና ዘለና ሓይሊ ኣምላኽ እዩ።»

መስቀል ምልክት ሓፍረት፡ ስቓይ፡ ከምኡ’ውን ሞት እዩ። ንሱ መሳርሒ ስቓይን ምቕጻዕን ነበረ። ንኣመንቲ ግና፡ ንሱ ምልክት ተስፋ፡ ፍቕሪ፡ ከምኡ’ውን ምድሓን እዩ። ስለምንታይ እዚ ከምዚ እዩ፧ ምኽንያቱ ኣብ መስቀል፡ የሱስ ክርስቶስ፡ ወዲ ኣምላኽ፡ ሓጢኣት ዓለም ጾረ። ኣብ ክንዳና ተሰቕለ፡ ስቓይ ሓጢኣትና ድማ ኣብ ልዕሊኡ ወሰደ።

ዕላማ መስቀል

ስለምንታይ የሱስ ኣብ መስቀል ክመውት ነበሮ፧ ስለምንታይ ከምዚ ዝኣመሰለ ዘሰቅቕ ሞት ኣድላዪ ነበረ፧ መጽሓፍ ቅዱስ ከምዚ ይነግረና፡ «ኵሉ ሰብ ሓጢኣት ገይሩ ክብሪ ኣምላኽ ከኣ ስኢኑ እዩ» (ሮሜ 3:23)። ሓጢኣትና ካብ ኣምላኽ ፈሊዩና፡ ፍርዲ ሓጢኣት ድማ ሞት እዩ (ሮሜ 6:23)። ኣምላኽ፡ ብዘይገደብ ፍቕሩን ምሕረቱን፡ ምስኡ ንምዕራቕ መገዲ ገበረልና። ንሓደ ወዱ የሱስ፡ ንሓጢኣትና መተዓረቒ መስዋእቲ ገይሩ ለኣኾ።

ኣምላኽ ንዓለም ክሳዕ ክንድዚ ስለ ዝፈተዋ፡ ንሓደ ወዱ ወፈየ፡ እቲ ዚኣምነሉ ዅሉ ኸይጠፍእ፡ የግዳስ ናይ ዘለኣለም ህይወት ምእንቲ ኺረክብ። (ዮሃንስ 3:16)

የሱስ ብፍቓዱ ህይወቱ ኣብ መስቀል ሃበ። ንሱ ሓጢኣት ስለ ዘይነበሮ፡ ክመውት ኣይግብኦን ነበረ። ንሕና ምእንቲ ኽንነብር ሞተ። ሞቱ ኣብ መስቀል ናይ ፍቕሪ ዝለዓለ ተግባር ነበረ።

ሓይሊ መስቀል

መስቀል ታሪኻዊ ፍጻመ ጥራይ ኣይኮነን፡ ህያው ሓቂ እዩ። ሓይሊ መስቀል ሎሚ’ውን ይሰርሕ ኣሎ፡ ህይወት ይቕይርን ንተስፋ ዝቘረጹ ተስፋ ይህብን ኣሎ። ብየሱስ ክርስቶስን ብመተዓረቒ መስዋእቱ ኣብ መስቀልን ክንኣምን ከለና፡ ሓጢኣትና ይቕረ ይብሃለልና፡ ምስ ኣምላኽ ንዕረቕ፡ ህይወት ዘለኣለም ድማ ይወሃበና።

ኣምላኽ ግና፡ ገና ሓጥኣን ከሎና፡ ክርስቶስ ምእንታና ብምማቱ፡ ፍቕሩ ኣባና ኣርኣየ። (ሮሜ 5:8)

መስቀል ንዓና ዘይተወሰነ ፍቕሪ ኣምላኽ የዘኻኽረና። ንንስሓ፡ እምነት፡ ከምኡ’ውን ምእዛዝ ህይወት ድማ ይጽውዓና። እታ ግጥሚ ከምዚ ትዛዝም፡ «ህይወትካ ምእንታይ ከም ዝሃብካ፡ ሕጂ ድማ ምእንታኻ ክነብር ፍቐደለይ።» እዚ ብመስቀል ዝተለወጠ ልቢ ምላሽ እዩ።

መልእኽቲ ፋሲካ

ፋሲካ ክንብዕል ከለና፡ ነቲ ናይ መስቀል ሓቀኛ ትርጉም ንዘክር። ብዛዕባ ጽንጽናቑን እንቋቚሖን ጥራይ ኣይኮነን፡ ብዛዕባ መስዋእቲ የሱስ ክርስቶስ፡ ሞቱ፡ ከምኡ’ውን ክብራዊ ትንሳኤኡ እዩ። ባዶ መቓብር ናይ ሓጢኣትን ሞትን ድልየቱ ዝለዓለ መርትዖ እዩ። ንሱ ስለ ዝነብር፡ ንሕና’ውን ተስፋ ህይወት ዘለኣለም ክህልወና ይኽእል እዩ።

እዚ ፋሲካ እዚ ግዜ ምስትውዓል፡ ምስጋና፡ ከምኡ’ውን ንክርስቶስ ዝተሓደሰ ቁርጺ ይኹን። መልእኽቲ መስቀል ብድፍረትን ፍቕርን ንእወጅ፡ ንዓለም ብተስፋ ዝደለየት ድማ ብስራት ምድሓን ንካፈል።