ጥዑያት፡ ሃብታማት፡ ከምኡ’ውን ለባማት?
ሓንቲ ካብ ኣዕሩኸይ ኣብ ጃማይካ ድሕሪ ነዊሕ ሕማም ሞይታ። ብሰንኪ ሕማማ ብዘላ ስድራቤታ ከም ዝተሰቀየት ስለ ዝፈልጥ፡ ንምንታይ ነዊሕ ከም ዝሓመመት ክሓትት ይፍተን። ንምንታይ እግዚአብሔር ዘየሕወያ? እቶም ብደም ክርስቶስ ዝተዋሕጁኸ ንምንታይ ከምዚ ዝበለ ስቓይ ክስቀዩ ኣለዎም?
ገሊኦም ክርስትያን ኣዕሩኽ ከምዚ ዝበለ ስቓይ ዘየድሊ ምዃኑ፡ ከምኡ’ውን ከም ውሉድ ኣምላኽ ዝግብኣና ምሕዋይ ጥራይ ክንሓትት ከም ዘሎና ይነግሩኒ። ካብቲ ዝሃቡኒ ጽሑፍ ክጠቅስ፡ «ምሉእ ብስራት ኢየሱስ ምሕዋይካ ኣብ መስቀል ፈጺሙዎ እዩ፡ ኣብ ክንድኻ ከይዱ ንሓጢኣትካ ምስ ሞተ፡ ምሕዋይካ፡ ምሉእነትካ፡ ምድሓንካ፡ ሓርነትካ፡ ዓወትካ – ነፍሲ ወከፍ ዘድልየካ ነገር ኣዳልዩልካ። ከምቲ ዘለኣለማዊ ምድሓንና ብእምነት ዝተቐበልናዮ፡ ብእምነት ከመይ ጌርና ክንቕበሎ ከም ዘሎና ክንመሃር ጥራይ የድልየና። ኣብ መስቀል ንሓጢኣትና ንዝኾነ ምትዕራር ኢየሱስ እንተ ኣሚንናን እንተ ተቐቢልናዮን፡ ንሱ ይርከብን ይግብኣናን እዩ።»
እዚስ ማራኺን ቅኑዕን ኣይመስልንዶ? ከመይሲ፡ ኣምላኽ ኩሉ ዝኽእል ስለ ዝኾነ፡ ካብ ኩሉ ስቓይና ከየድሕነናዶ ይኽእል? ከምኡ’ውን ኩሉ ዝፈቅር ስለ ዝኾነ፡ ከምኡዶ ኣይገብርን? ኢየሱስ ካብ ኩሉ ሕማምን ድኽነትን ከድሕነናዶ ኣይሞተን?
ካልእ ሓንቲ ዓርከይ እዚ ብምሉእ ልባ ኣሚናቶ ነበረት። ከቢድ ሕማም ካንሰር ምስ ሓመመት፡ ምሕዋያ ጥራይ ሓተተት። ኣምላኽ ከሕውያ ከም ዘለዎ ወይ ከኣ እሙን ከም ዘይኸውን ኣሚና ነበረት – ግና ኣየሕወያ! በዚ እዋን እዚ፡ ከቢድ ጥርጣረ ልባ መልአ፤ «ኣምላኽ ብሓቂ ክእመን ይከኣልዶ?» ኢላ ክትሓትት ጀመረት።
ብዙሓት በዚ ሓደ ኣገዳሲ ሕቶታት ይቃለሱ ኣለዉ። ንሳቶም ነቲ ናይ ኣምላኽ ባህርይ – እምነቱ፡ ሓይሉ፡ ፍቕሩ፡ ከምኡ’ውን ፍቓዱ – ይትንክፉ። መጽሓፍ ቅዱስ ብሓቂ ጸገም፡ ሕማም ወይ ድኽነት ከቶ ከም ዘይህልወናዶ ይምህር? ኣምላኽ ከም ዓቢይ ኮስማዊ መሸጣ ማሽን ክንርእዮ ኣለናዶ፡ ንሱ ነቲ ቅኑዕ «እምነት» ዝኾነ ሳንቲም ምስ ኣእተናዮ፡ ነቲ ንብረት (ምሕዋይ፡ ምድሓን፡ ድሕነት፡ ሓርነት፡ ብልጽግና፡ ወዘተ) ከም ዘቕርበልና፡ መሰላትና ኸኣ ከም እንሓትቶ?
ከምቲ ሰባት ካብ ዘይእመን መሸጣ ማሽን ዝርሕቁ፡ ብዙሓት ዝተስፋ ዝቖረጹ ሰባት ካብ ኣምላኽ ርሒቖም እዮም፡ ምኽንያቱ ብዛዕባኡ ዝነበሮም ፍልጠት በዚ ዘይግብኦ ሓሳብ ዝተመርኮሰ ስለ ዝነበረ። ኣውራጃታትን ንኡሳን መገድታትን ናይ ክርስትያናዊ እምነት ብሓዘን ዝመልአ ፍርስራሽ ናይቶም ብሰንኪ ከምዚ ዝበለ ሓሳዊ ምኽንያታት ካብቲ ናይ ሓቂ ህያው ኣምላኽ ዝርሕቁ ሰባት ዝተዘርግሑ እዮም።
እርግጽ እዩ፡ እግዚአብሔር ነፍሲ ወከፍ ሕሙም እንተ ደልዩ ከሕውዮ ይኽእል እዩ። ቅዱሳት ጽሑፋት ብሓይሊ ዘይተወሰነ ምዃኑ ይምህር፡ ግናኸ ብድኹም ምስትውዓልና ወይ ብኽእለትና ንሓይሉ ንምጥቃም ኣይተወሰነን። ንሱ ንነፍሲ ወከፍና ዝበለጸ ዝኾነሉን ኣብ መወዳእታ ድማ ንኽብሩ ዝኸውንን ብመሰረት መደቡ ይገብር። ስለዚ ንነፍሲ ወከፍና ሓደ ዓይነት መጠን ኣካላዊ ጥዕናን ምድሓንን ኣይህብን፡ ከምኡ’ውን እዚ ነገራት እዚ ብመሰረት ምእዛዝናን እምነትናን ኣይህብን።
ግብሪ ሃዋርያት 12 ጴጥሮስ ካብ ያእቆብ ንላዕሊ እምነት ከም ዝነበሮ ዘርኢ መርትዖ የብሉን። ይኹን እምበር ኣምላኽ ያእቆብ ክቕተል ፈቐደ፡ ጴጥሮስ ድማ ብተኣምር ካብ ቤት ማእሰርቲ ድሒኑ። ጳውሎስ ብእምነት ዝመልአ ሰብ ነበረ፡ ግናኸ ህይወቱ ብኹሉ ዓይነት ስቓያት ዝመልአት ነበረት (2 ቈረንቶስ 11:23-30)። እስጢፋኖስ ብመንፈስ ቅዱስ ዝመልአ ነበረ፡ ግናኸ ብሓይሊ ብዝተቖጥዐ ህዝቢ ተቐቲሉ (ግብሪ ሃዋርያት 7:54-59)።
ምስቲ ወንጌል እንኣምን ከነስተውዕሎ እንኽእል ምሉእ ከምኡ’ውን ነጻ ምድሓን ካብ ሕማም፡ ደዌ፡ ጭንቀትን ድኽነትን ሓርነት ኣይውሕስን። ሓቂ እዩ፡ ኣብ ከምዚ ዝበለ ከቢድ ኩነታት ክንህሉ ከለና፡ ኣብ ጸጋ ኣምላኽ ክንመሃር ንኽእል ኢና፡ ከምኡ’ውን ጸጋኡ ንዓና ካብ ዝበዝሕ ንላዕሊ ምዃኑ ኩሉ ግዜ ክንረክብ ኢና (2 ቈረንቶስ 12:9)። ግናኸ ሕጂ’ውን ብሰንኪ ሓጢኣት ዝስቀ ዘሎ ፍጥረት ንነብር ኣለና።
ምሉእ ምድሓንና ካብ ስቓይ ከምኡ’ውን ሞት ምምጻእ ክርስቶስ ይጽበ። ሽዑ ንትሑት ኣካላትና ናብ ክብራዊ ኣካላቱ ክቕይሮ እዩ፡ ከምኡ’ውን ከም «ሞት ብዓወት ተዋሒጡ» (1 ተሰሎንቄ 4:16፤ ፊልጲ 3:21፤ ሮሜ 8:22፤ 1 ቈረንቶስ 15:54) ከምዚ ዝስቀ ፍጥረት ኣካል ኣይንኸውንን ኢና። ክሳዕ ሽዑ፡ ኣብ ማእከል ስቓይ ንኣምላኽ ንምንባር ሓገዝ የድልየና።
ጳውሎስ ከምዚ በለ፡ «ብብዙሕ መከራ ኣቢልና ናብ መንግስቲ ኣምላኽ ክንኣቱ ኣሎና።» ግናኸ ከምዚ’ውን በለ፡ «ኣይትሕለቑ። እቲ ናይ ደገ ሰብና እንተ ሃለቐ’ኳ፡ እቲ ናይ ውሽጢ ሰብና ግና መዓልቲ መዓልቲ ይሕደስ ኣሎ» (ግብሪ ሃዋርያት 14:22፤ 2 ቈረንቶስ 4:16)።
