ሕቶ፡ ኣምላኽ ንደቁ ብኸመይ መገዲ እዩ ዝቐጽዖም? ወዱ ኣምላኽ ከም ዝቐጽዖ ከመይ ጌሩ ክፈልጥ ይኽእል?
መልሲ፡ ኣምላኽ ኩሉ ዝኽእልን ኩሉ ዝፈልጥን እዩ፡ ኣብተን ደቁ – ወዱ የሱስ ክርስቶስ ከም መድሓኒን ጐይታን ዝተቐበሉ – ድማ ኩሉ ዝፈቅር ኣቦ እዩ። ኣምላኽ ኣምላኽ ስለ ዝኾነ፡ ንደቁ ብኸመይ ከም ዝቐጽዖም ብዝኾነ መገዲ ክንገትኦ ኣይንኽእልን። ግን ንሓንሳብ መጽሓፍ ቅዱስ ንቃላት ከም ምቕጻዕ፡ ደቅን ኣወዳድን ከመይ ጌሩ ከም ዝጥቀመለን ነስተንትነለን።
እብራውያን 12 ኣምላኽ ከም ኣቦ ንኣና ከም ደቁ ከመይ ጌሩ ከም ዝቐጽዓና ይነግረና። ብፍላይ፡ እቶም ዝኣመንና ደቁን ኣወዳዱን እኳ እንተኾንና፡ እዚ ምዕራፍ እዚ ንክርስትያናት ከም ኣወዳድ ይገልጾም። ኣብ ቀዳማይ መልእኽቲ ዮሃንስ ኩሎም ምእመናን «ደቂ» ተባሂሎም ይጽውዑ፡ ናብ ስድራቤት ኣምላኽ ከም እተወልዱ ጌርካ ይርኣዩ። «ንኣሽቱ ደቅ» ዕቤት የርኢ፡ ካብ መንእሰያትን ኣቦታትን ድማ ይፈልዮም። ቅዱስ ጽሑፍ ንምእመናን «ኣወዳድ» ክብሎም ከሎ፡ ከምቶም መጠን ብስለትን ሓላፍነትን ዘለዎም ጌርካ ይርእዮም። ኣብተን መጽሓፍ ቅዱስ ብዛዕባ ኣምላኽ «ምቕጻዕ» ዝዛረበለን ኣጋጣሚታት፡ ብዛዕባ ምልምማድን ምግሳጽን እዩ ዝዛረብ። እዚ እንተ ደኣ ኣድለየ፡ ምቕጻዕ ከጠቓልል ይኽእል እዩ፡ ግን ምቕጻዕ ቀንዲ ዕላማ ምቕጻዕ ኣይኮነን።
ሓደ ኣቦ ንገዛእ ደቁ እዩ ዝቐጽዕ እምበር፡ ንደቂ ካልኦት ኣይኮነን። ብዚ መገዲ እዚ ምቕጻዕ ኣብ ህይወት ቀደም ይጅምር። ሓደ ሕጻን ፍቕሪ፡ ምግቢ፡ ከምኡ’ውን ብብዙሕ መገዲ ብለውሃት ክንክን የድልዮ እዩ፡ ግን ንሕጻናት ወይ ንኣዝዮም ንኣሽቱ ደቅ ምቕጻዕ ኣይንዛረብን ኢና። እቲ ሕጻን እናዓበየ ምስ ከደ፡ ምቕጻዕ፡ ምልምማድ ደቅ ወይ ትምህርቲ ኣገዳሲ ክፋል ህይወቱ ይኸውን፡ ሓደ ጥበበኛ ወላዲ ድማ ንወዱ ወይ ንጓሉ ዝልምደሉ መገዲ ብጥንቃቐ ይመርጽ (ምሳሌ 22:6 ተመልከት)። ንሕና ከም «ዝሓሸ ዝመስለና» ንቐጽዕ፡ እዚ ድማ ንሓጺር እዋን እዩ (እብራውያን 12:10 NKJV)። ኣቦና ንኣና፡ ንደቁ፡ «ንጥቕምና፡ ካብ ቅድስናኡ ምእንቲ ኽንካፈል» ይቐጽዓና (ቁ.11)። እዚ ምቕጻዕ እዚ ብሓቂ ንጥቕምና ዝኸውን ትምህርቲ እዩ፡ ኣቓጣዒ ወይ ዘየሐጕስ ክኸውን ኣይግባእን።
ምቕጻዕ ብሓፈሻ ብቓል ይጅምር፡ «ወደይ፡ ንምህሮ ኣቦኻ ስማዕ፡ ንሕጊ ኣዴኻ ድማ ኣይትሕደግ» (ምሳሌ 1:8)። ሓድሓደ ግዜ ሓንቲ እይታ እውን መልእኽቲ ተመሓላልፍ። ኣምላኽ ብቓሉ፡ ብመጽሓፍ ቅዱስ፡ ይዛረበና። እንታይ ከም ዝነግረና እንተ ሰሚዕና፡ እቲ ውጽኢት ባህ ዘብልን ጽቡቕን ክኸውን እዩ። ኣምላኽ ብጸጋኡ ሓንሳብ፡ ክልተ ወይ ሰለስተ ግዜ ክዛረበና ይኽእል እዩ (እዮብ 33:14,29) – ሓድሓደ ግዜ ድማ ካብኡ ንላዕሊ! ብቓሉ ይዛረብ፡ መንፈሱ ድማ ነገራት ናብ ኣእምሮና – ብዙሕ ግዜ ናብ ሕልናና – ከምጽእ ይኽእል እዩ። ኦህ፡ ክንሰምዕን ክንመሃርን ምእንቲ። «ጐይታ ድማ ገጹ ናብ ጴጥሮስ ኣዘወረ፡ ሽዑ ጴጥሮስ ቃል ጐይታ ዘከረ ... ጴጥሮስ ድማ ወጺኡ ብምርር ሓዘነ» (ሉቃስ 22:61-62)።
ሓደ ቃል ወይ እይታ ዘይበቕዕ እንተኾይኑ፡ ሰማያዊ ኣቦና ዝበለጸ ስጉምቲ ክወስድ ይኽእል እዩ። ኣብ ገዛእ ርእሰይ ከም ወዲ፡ እቲ ዝቕጽል ነገር ኣቦይ በትሪ ምጥቃም እዩ ነይሩ፡ ብዙሕ ግዜ ድማ፡ «ዘይሰምዕ ክስምዖ ኣለዎ» ይብል። ኣምላኽ ንበትሪ ንምጥቃም ብዙሕ መገዲ ኣለዎ። እዚ እዩ እቲ ሕታሚ ዝሓትቶ ዘሎ ብዘይ ጥርጥር።
ንጌጋታት ሳዕቤናት ክህልዎ እዩ፤ ሓድሓደ ግዜ ኣካላዊ ክኾኑ ይኽእሉ እዮም። ዳዊት ንህዝቢ ብምቑጻር ሓጢኣት ምስ ገበረ (2 ሳሙኤል 24፤ 1 ዜና መዋእል 21)፡ ኣምላኽ ካብ ሰለስተ ምርጫታት ክመርጽ ፈቐደሉ። ንሕና ምርጫ ከይህበና ይኽእል እዩ፡ ግን እንተ ሂቡና፡ ውሳነ ንእኡ ምሕዳግ ጥበብ እዩ።
ኣብ 1 ቈረንቶስ 11:29-32 ሳዕቤን ሓጢኣት ሕማም ወይ ቅድሚ ግዜኡ ሞት እውን ክኸውን ከም ዝኽእል ንርኢ፡ ሓድሓደ ግዜ ድማ ንኻልእ ሰብ ይረክቦ። ሓደጋ፡ መውጋእቲ ወይ ብዝሒ መድሃኒት – ደሞዝ ሓጢኣት ሞት ምዃኑ ዝዝክረና ብዙሕ መገዲ ኣሎ። እቲ ኣብ ያእቆብ 5:14-16 ዘሎ ሕሙም ሰብ፡ ሕማሙ ሳዕቤን ገለ ሓጢኣት ኣብ ህይወቱ ከም ዝነበረን ክናዘዝ ከም ዝነበሮን ዝተገንዘበ ይመስል። ኩሉ ሕማም ብርግጽ ምቕጻዕ ኣቦና ኣይኮነን፡ ግን ንኣምላኽ እንታይ ከም ዝብለና ምግንዛብ ጽቡቕ እዩ – ኣብ ዘይተለመዱ ኩነታት ጥራይ ዘይኮነስ፡ ኣብ ኩሉ ኣብ ህይወትና እንረኽቦ ኩነታት።
ኣምላኽ ከም ዝቐጽዓና ከመይ ጌርና ክንፈልጥ ንኽእል? እዚ ንምምላስ ቀሊል ሕቶ ኣይኮነን። ጐይታ የሱስ ኣብ ማቴዎስ 11 ኣብነት የቕርበልና። ኣብተን ብዙሕ ዝሰርሓለን ከተማታት ገሊላ ምድሓሩ ብጽቡቕ ተሰምዖ፡ ብሓዘን ድማ ብዛዕባ እቲ ዝጽበየን ፍርዲ ክዛረብ ነበሮ። ገና «በቲ ግዜ እቲ የሱስ መሊሱ ኸምዚ በለ፡ ‘ኣቦ፡ ጐይታ ሰማይን ምድርን፡ እዚ ነገር እዚ ኻብ ጥበበኛታትን ለባማትን ስለ ዝሓባእካዮ፡ ንሕጻናት ድማ ስለ ዝገለጽካዮ፡ ኤመስግነካ ኣሎኹ። እወ፡ ኣቦ፡ ከምኡ ምግባር ኣብ ቅድሜኻ ጽቡቕ ስለ ዝመስለካ’» (ቁ.25-26)። ኣብ 2 ሳሙኤል 16:5-13 ዳዊት ካብ ወዱ ኣቤሳሎም ክሃድም ከሎ፡ ብሺምዒ ብኣእማንን ሓመድን ክፍእ ዝበለ መርገምን ይውገር ነበረ። ግን ኣቢሻይ ንሺምዒ ክቐትሎ ኣይፈቐደን። «ሕደጎ፡ ይርገም» በለ፡ «ጐይታ ከምኡ ክገብር ኣዚዝዎ እዩ።»
ንሕና እውን ኩሉ ነገር ካብ ኢድ ኣምላኽ ኣቦና ምቕባልን እንታይ ከም እንናዘዝ ወይ ካብኡ ከም እንመሃር ከርእየና ምሕታት ጽቡቕ እዩ። «ንኣምላኽ ንዝፈቕርዎ፡ ከም ዕላማኡ ድማ ንዝተጸውዑ፡ ኩሉ ነገር ንጽቡቕ ከም ዝሰርሕ ንፈልጥ ኢና» (ሮሜ 8:28)። ንጐይታ ዝቐረብናሉ መጠን፡ ኣቦና ብምቕጻዑ ኣብ ኣናን ንኣናን እንታይ ከም ዝዓምም ዝበለጸ ክንርድእ ኢና። ብዓይኑ ክመርሓና ይደሊ፡ ግን ብሓዘን ክንብል፡ ብዙሕ ግዜ ናብ ልጓምን መሓውርን ክምለስ ይግባእ (መዝሙር 32:8-9)።
ኣምላኽ ከም ዝቐጽዓና ምዝካር ጽቡቕ እዩ፡ እዚ ድማ ከም ዝፈቕረናን ደቁ ከም ዝቖጽረናን መረጋገጺ እዩ። ንምቕጻዑ ኣይንንዓቕ፡ ብእኡ ድማ ኣይንተስፋ ቁረጽ። ብኣንጻሩ፡ ንዕኡ ንጽመሞ፡ ብእኡ ድማ ንምልምማዱ ንግዛእ።
