ወይ ኣብ ዘይርግጹ ሃብቲ ኣይትእመን: ግናኸ ኣብቲ ህያው ኣምላኽ: ንዅሉ ነገር ብብዝሒ ዚህበና።» (1 ጢሞቴዎስ 6:17)
ብዙሓት ሰባት ኣብ ኣብያተ ክርስቲያናትና ሓደ ምሁር ሓው ንዅላትና ን«ሓሳባዊነት» ብብርቱዕ ኽንቃለስ ከም ዘሎና ምስ መኸረና ይጋገዩ ይመስለኒ።
ሰብኡትን ኣንስትን ሓሳባዊነት እንታይ ምዃኑ እንተ ዘይፈለጡ: ንውግእ ኪጽንበሩ ከመይ ኪጽበዩ ይኽእሉ?
ሓሳባዊነት ኣብቲ ናይ ቅልውላው ቅርጹ ዚፍጠር እዩ: ሰብኡትን ኣንስትን ብምስሊ ኣምላኽ እተፈጥሩ: ንቑስ ከም «እቲ ናይ መወዳእታ» — እቲ እንኮ ሓቂ — ኺቕበሉን ኪርእይዎን ከሎና።
እቲ ምኽሪ: «ንሓሳባዊነት ኽንቃለስ ኣሎና»: ዅሉ ሰብ ሰይፊ ኺወስድን ድሕሪ ሓደ ማተር ዚብሃል ሰብ ኪሮጽን ኪቐትሎን ማለት ኣይኮነን።
እቲ ዚብሎ ዘሎና: ኣብ ሓቂ ፍጥረት ኣምላኽ ክንኣምን ክንጅምር ኣሎና ማለት እዩ። ከምኡ’ውን ቑስ ጥራይ ፍጥረት እቲ ዅሉ-ጥበበኛን ወትሩ-ፍቑርን ኣምላኽ እዩ!
እቲ ኣማኒ እቶም እንፈልጦምን እንሓጕሰሎምን ኣካላዊ ነገራት እቲ ናይ መወዳእታ ዕላማ: ብርእሶም: ከም ዝኾኑ ብምእማን ኣይተታለለን።
ኤ.ደብሊው.ቲ.
