ክቡር ሲ.ጄ.፡
ኣብቲ ዝጠቐስካዮ ጽሑፍ፡ ብዛዕባ እቶም ኣብ መንግስቲ ሰማያት ዘለዉ ዝገዝኡ መትከላት ኢና እነንብብ ዘሎና፡ ማለት፡ ኣብዛ ዓለም እዚኣ ከም ምእመናን መጠን ዘሎና ስነ-ምግባራዊ ኣቀማምጣና እዩ። ሕቶ ሓጢኣትና ኣብዚ የለን። ንሕና ኸም ምእመናን መጠን፡ ድሮ ይቕረ ተገይሩልና ኣሎ፡ ኣብ ቅድሚ ኣምላኽ ከኣ ብዅሉ ጽድቂ ክርስቶስ ንቐውም። ኣምላኽ ንጹህ ስለ ዝኾነ፡ ንእኡ ንምግንዛብ፡ ማለት፡ ንእኡ ንምርኣይ፡ ንጽህና ልቢ ክህሉ ኣለዎ። እቲ ናይ ባህርያዊ ምርኣይ ሓሳብ ኣብዚ የለን፡ የግዳስ ኣብ ነፍስና ዘሎ ግርማን ስነ-ምግባራዊ ልህቀትን ውበትን ናይቲ ብሩኽ ጐይታና ምግንዛብ እዩ።
ብሰብነት ጐይታ ክንጸምድ ከሎና፡ ካብ ግርማ ናብ ግርማ ንልወጥ፡ በዚ ኸኣ ልብና ንግሩም ባህርዩን ባህርያቱን ዝያዳ ይግንዘብ፡ እዚ ኸኣ ንልብና ንጹህ ንምግባር ለውጢ የምጽእ።
ሕጂ ሓጢኣትን ውድቀትን ምፍላጥ፡ ኣዝዩ ዘተባብዕ ምልክት ለዋህ ሕልና እዩ። ብውድቀት ክንጸምድ የብልናን፡ የግዳስ ድሕሪ ምእማንና፡ ሽዑ ብግርማዊ ሰብኣይ ክንጸምድ ኣሎና፡ ንሱ ኣብዛ ዓለም እዚኣ ንኽብሪ ኣምላኽ ዝነበረ፡ ሕጂ ኸኣ ከምቶም ዝነብሩ ሓይሊ ዝሃበና እዩ።
ስጋዊ ኣካል ኣውጺእኩም…ምስኡ ብጥምቀት ተቐቢርኩም…ብእምነት ግብሪ ኣምላኽ ምስኡ ተንሲእኩም… (ቈሎሴ 2፡11-12)።
ስለዚ፡ ምስ ክርስቶስ ተንሲእኩም እንተ ዄንኩም፡ ኣብ ላዕሊ ዘሎ ነገር ድለዩ፡ ክርስቶስ ኣብ የማን ኣምላኽ ተቐሚጡ ዘሎ… (ቈሎሴ 3፡1)።
በዚ መገዲ እዚ ኢና ንጹህ ልቢ፡ ማለት ዘይተመቕለ ልቢ ኽህልወና። ተስፋ ምምጻኡ’ውን ኣብ ልዕሌና ንጽህና ዝፈጥር ጽልዋ ኣለዎ።
ንሱ ንጹህ ከም ዝኾነ (1 ዮሃንስ 3፡3)።
ብፍቕሪ ጐይታና የሱስ፡
ጃፕ
