ብዘይ እምነት ዝኾነ ሓቀኛ ስጉምቲ ክንስጉም ኣይንኽእልን። እምነት ማለት ብዘይ ዝረአ ነገር ኣብ ኣምላኽ ምውካል ማለት እዩ፣ ስለዚ ኻብ ገዛእ ርእስኻ ወጻኢ እዩ፤ ንሱ ኸኣ ብቓሉ: «ካብ ሃገርካን ካብ ኣዝማድካን ካብ ቤት ኣቦኻን ውጻእ» (ዘፍጥረት 12:1) ምስ ዝብለኒ፣ ንዓይ ከም ቃሉ ጌረ እንተ ተቐቢለዮ፣ ብርግጽ ብሓይሊ ይዓዪ፣ ከመይ ብእምነት ተቐቢለዮ። ቃል ኣምላኽ ንዓይ ብክርስቶስ ኵሉ ይገልጽ። ብእኡ ኸኣ ክብል እኽእል እየ:
«ሰብ ... ብእንጌራ ጥራይ ኣይነብርን፣ እኳ ደኣ ብዝኾነ ቃል ካብ ኣፍ እግዚኣብሔር ዝወጽእ እዩ ዝነብር»። እምነት ኣብ ኣምላኽ ባዕሉ እያ፣ ብዛዕባ እዚ ወይ እቲ ዝበሎ ፍሉይ ነገር ጥራይ ኣይኮነን። ኣብ ኣምላኽ እምነት እንተ ኣልያትኒ፣ ኵሉ ዝብለኒ ሓደ ዓይነት መሰል ኣለዎ፣ ንዓይ ከኣ ብምጥቃስ ናብ ዓቕመይ ንምእዛዝ ዘይኮነስ፣ ብምጥቃስ ናብቲ ዝእዝዞ እዩ ዝዛረበኒ። ብዛዕባ ሓደ ፍሉይ ነገር ጥራይ እምነት እንተኾይኑ፣ ነቲ ቃል ናብ ደረጃ ሓይለይ ንምእዛዙ የውርዶ። እቲ ቀሊል ሕቶ፣ እግዚኣብሔር እንታይ ክገብር ይነግረኒ? ንሱ እንተ ጸዊዑ፣ ኣነ ኸኣ እንተ ኣሚነሉ፣ ንምእዛዝ ሓይሊ ኣለኒ፣ ከመይ ኣብ ዝኾነ ነገር ዘይኮነስ ኣብቲ ዝጽውዕ እዩ ዝውከል ዘሎ። ብርግጽ ሓደ ሰብ ካብ እምነቱ ወጻኢ ክኸይድ የብሉን፤ ከመይ እንተ ገይረ፣ ንገዛእ ርእሰይ ኣብ ሓደ ምናባዊ ነገር እየ ዘውክል ዘሎ።
ግን እግዚኣብሔር ክጽውዕ እንተ ሰሚዐ፣ ንሱ ኸኣ ክድግፈኒ እናረኣኹ እንተ ታኣዚዘ፣ እዚ ናይ እምነት ምእዛዝ እዩ። ሕጂ፣ ብንጹር፣ እቲ ጽውዓ ቀዳማይ ይመጽእ፣ እምነት ከኣ ትስዕብ፤ ስለዚ እቲ ንዓና ቀዳማይ ነጥቢ ንምርግጋጽ፣ ንሱ ይጽውዕ ድዩ፤ ጽውዓኡ ኸኣ እንታይ እዩ? ሽዑ ዓይነይ ኣብኡ እንተኾይኑ፣ ከም ጴጥሮስ፣ ኣብ ማዕበል እውን ናብኡ ንምኻድ ክኸይድ እኽእል እየ።
ዝበዝሐ ክርኢ እንከለኹ፣ ዝበዝሐ ኸኣ እምነት ይሕዘኒ፣ ብዘይ ተጻረርቲ ጽልዋታት ምሉእ ከምኡ’ውን ንጹር ምስትውዓል ናይ ሓሳብ ክርስቶስ ከም ዘየለ፤ እቶም ተጻረርቲ ጽልዋታት ዝበዝሑ ዘይርኣዩ ክኾኑ እንከለዉ፣ ዝበዝሑ ኸኣ ተንኮለኛታትን ሓደገኛታትን እዮም። እቲ ዘይጥዑይ ምትእስሳር ዘይተፈልጠ ጽልዋ ብሓቂ ንሓይሊ ዓይኒ ኣብ ምብላሽ ዝበዝሐ ጐዳኢ እዩ ካብቲ ግሉጽን ብሩህን። ብዝተበላሸወት ዓይኒ፣ ብኽፉእ ዓይኒ ዝተቐበለ ብርሃን ጸልማት ይኸውን፣ ከመይ ብዛዕባ ነገራት ቅኑዕ ሓሳብ ኣይህብን እዩ።
እቲ ጸዓዱ ዓይኒ ኵሉ ነገር ጸዓዱ ይውክል እዩ። እቲ ብርሃን ንጹህ እዩ፣ ግን እቲ ዓይኒ ብዘይተፈልጠ ጽልዋ ተጸልዩ እዩ፣ እቲ ብርሃን ከኣ ንዓኡ ጸልማት ይኸውን፤ ማለት፣ እቲ ጸዓዱ ዓይኒ ነቲ ብርሃን ንነገራት ካብ ባህርያዊ ኩነታቶም ብተቃራኒ ንምውካል፣ ከምኡ’ውን ብፍጹም ካልእ ሕብሪ ይጥቀመሉ። ካብ እግዚኣብሔር ብንጹር ዝኾነ ነገር ኣበይ ተማሂርኩም፣ ግን ኵሉ ተጻራሪ ጽልዋ ዘይተቐበልቲ ዝነበረ — ኣብቲ ቅዱስ ቦታ ናይ ባዕሉ ምህላው፣ ኣብኡ ዝኾነ ነገር ነቲ ዝብሎ ንምምሕዳር ክህሉ ዘይኽእል? ኣብኡ ንሓሳቡ የካፍል፣ ብሓይሉን ብውበቱን ከኣ ኣብ ካልእ ቦታ ክትመሃሮ ኣይትኽእልን። ስለዚ፣ ኣብ ብሉይ ኪዳን ከም ልሙድ፣ እግዚኣብሔር ፍሉይ ፍቓዱ ክገልጽ እንከሎ ይረአ።
እዚ ዝጠቅስ ዘለኹሉ ምኽንያት፣ ሓሳቡ ብሓቂ ክትቅበል እንከለኻ፣ ካብ ኵሉ ካልእ ጽልዋታት ወጻኢ ክትከውን ከም ዘሎካ ንምርኣይ እዩ፤ ሓሳቡ ክትቅበል እንከለኻ ከምኡ ክትከውን እንተ ደሊኻ፣ እቲ እዚ ዝሓትቶ ምፍልላይ ዝበዝሐ ክትምዕብሎ እንከለኻ፣ እቲ ናይ ነገራት ስርዓት፣ ኣብኡ ኵሎም ዓይነት ጽልዋታት፣ ከም ትኪ፣ ዘባኽኑኻ ወይ ዘጣውዩኻ፣ ዝበዝሐ ዘይተጻወርቲ ክኸውን እዩ። እቲ ዘለኻዮ ናይ ነገራት ስርዓት ብኣምላኽ ዝተሰርዐ እንተ ዝኸውን፣ ብርግጽ ንሱ ኣብኡ ምሓዘካ ነይሩ፤ ግን እንተ ዝገብር፣ ካብ ኵሉ ኣብ ከባቢኻ ዘሎ ፍሉይ ክትከውን ጸጋ ምሃበካ ነይሩ፣ ብርሃን ዝመልኦ ኣካል፣ እዚ ኸኣ ካብኡ ብምሉኡ ምውጻእ ዝበዝሐ ዝኸበደ መገዲ እዩ። ኣብ ኵሉ እዋን ሓንቲ ነፍሲ ክትምዕብል ክትደሊ እንከላ፣ ኣብ መገዲ ሓደ ነገር ትረክብ፣ ኣብ መንኮርኮር ዝተሰርዐ እምኒ፣ እዚ ኸኣ ቅድሚ ናብ ቅድሚ ምምዕባል ክእለይ ኣለዎ። ኣብ መንኮርኮር ዘሎ እምኒ ምርካብ ዓብዪ ነገር እዩ። ካብ ሓደ ሩት ምውጻእ ከምቲ ቅድሚ መንኮርኮር ዘሎ እምኒ ምሕላፍ ፍርቂ እኳ ኣይከብድን እዩ። እቲ ማሽን ኵሉ ምሉእ ክኸውን ይኽእል እዩ፣ እቲ ንምዕያዩ ዘሎ ሓይሊ ኵሉ ብስርዓት፣ ግን እቲ ምንቅስቓስ ክጅምር ኣብ ዝግባኦ ቦታ ዕንቅፋት ኣሎ፣ እዚ ኸኣ ክሳዕ ዝእለይ ዝኾነ ምንቅስቓስ ክህሉ ኣይኽእልን። ኣካን ንእስራኤል ኣብ መንኮርኮር ዝነበረ እምኒ ነበረ። ኣቦ ኣብርሃም ቅድሚ መንኮርኮሩ ዝነበረ እምኒ ነበረ። ገዛእ ርእስኻ ብዝተፈላለየ መገዲ ከም እምኒ ትመጽእ፣ ዝበዝሐ ኸኣ ብዘይተፈልጠ ኣብ ቅድሚ መንኮርኮር እንተ ተሰሪዓ፣ ዝበዝሐ ንነዊሕን ዝበዝሐ ኸኣ ብጭንቀትን ብእኣ ንፍተን። እግዚኣብሔር ካብ ሩት ከምኡ’ውን ካብ ኵሉ ዕንቅፋታት ይምርሓኩም፣ ኣብዚ ምሉእ ብምሉእ ንእኡ ክትኾኑ — ሰማእት። ኣብ ቅዱሳት ጽሑፋት ንምስክርን ንሰማእትን ሓደ ቃል ጥራይ ኣሎ።
