«ምስ ክርስቶስ ተሰቒለ እየ።» (ገላትያ 2:20)ጐይታ የሱስ ኣብ መስቀል ምስ ሞተ፡ ከም ተካኢ ጥራይ ኣይሞተን፤ ከም ወኪለይ እውን ሞተ። ንዓይ ጥራይ ዘይኮነስ፡ ከም ኣነ እውን ሞተ። ምስ ሞተ፡ ብሓቂ ኣነ ሞይተ እየ። ኩሉ እቲ ከም ወዲ ኣዳም ዝነበርኩዎ፡ ኩሉ እቲ ኣረጊት፡ ክፉእ፡ ዘይተሓደሰ ኣነይ ኣብ መስቀል ተሰቒሉ ነበረ። ኣብ ኣምላኽ ኣቈጻጽራ፡ ታሪኸይ ከም ሰብ ብስጋ ተወዲኡ።
እዚ ኩሉ ኣይኮነን! እቲ መድሓኒት ምስ ተቐብረ፡ ኣነ እውን ተቐበርኩ። ምስ ክርስቶስ ኣብ ምቕባሩ ተለሊየ እየ። እዚ ንምውጋድ እቲ ኣረጊት «ኣነ» ካብ ቅድሚ ኣምላኽ ንዘለኣለም የርኢ።
ጐይታ የሱስ ካብ ምዉታት ምስ ተንስአ፡ ኣነ እውን ተንሲአ። ግን እቲ ስእሊ ኣብዚ ይቕየር። እቲ ዝተቐብረ ኣይኮነን ዝተንስአ፡ እቲ ኣረጊት ኣነ ኣይኮነን። ኣይፋሉን፡ እቲ ሓድሽ ሰብ እዩ—ክርስቶስ ኣብ ውሽጠይ ዝነብር። ምስ ክርስቶስ ተንሲአ ብሓድሽ ህይወት ክመላለስ።
ኣምላኽ እዚ ኩሉ ብቦታ ከም ዝተፈጸመ ይርእዮ። ሕጂ ድማ ኣብ ህይወተይ ብግብሪ ሓቂ ክኸውን ይደሊ። ንርእሰይ ብሞት፡ ምቕባርን ትንሳኤን ከም ዝሓለፍኩ ክሓስብ ይደሊ። ግን እዚ ከመይ ገይረ እገብሮ?
ፈተና ምስ መጸኒ፡ ከም ሬሳ ንዝኾነ ናብ ክፉእ ዝቐርብ ምሕታት ዝምልስዎ ብልክዕ ክምልሶ ኣሎኒ። መልሲ የብሉን! ብሓጺሩ፡ «ንሓጢኣት ሞይተ እየ። ንስኻ ድሕሪ ሕጂ ጐይታይ ኣይኮንካን። ንስኻ ዝምልከተካ እንተኾይኑ ሞይተ እየ።»
መዓልቲ መዓልቲ ነቲ ኣረጊት፡ ብልሹው ኣነይ ኣብ መቓብር የሱስ ከም ዝተቐብረ ክሓስብ ኣሎኒ። እዚ ማለት ብውሽጣዊ መርመራ ኣይተጸምድሉን። ኣብኡ ዝኾነ ዋጋ ዘለዎ ነገር ኣይደልን ወይ ድማ ብምሉእ ብልሽውናኡ ኣይዕዘብን።
ኣብ መወዳእታ፡ ነፍሲ ወከፍ ቅጽበት ከምቲ ምስ ክርስቶስ ንሓድሽ ህይወት ዝተንስአ—ሓድሽ ዕላማታት፡ ሓድሽ ባህግታት፡ ሓድሽ ምኽንያታት፡ ሓድሽ ሓርነትን ሓድሽ ሓይልን—ክነብር እየ።
ጆርጅ ሙለር እዚ ሓቂ ምልላይ ምስ ክርስቶስ ከመይ ገይሩ ናብኡ ከም ዝመጸ ነገረና፦
ሓደ መዓልቲ ሞይተ። ንጆርጅ ሙለር፡ ርእይቶታቱ፡ ምርጫታቱ፡ ባህግታቱን ፍቓዱን ሞይተ፤ ንዓለም፡ ንምስጋናኣ ወይ ንነቀፌታኣ፡ ንምስጋና ወይ ንነቀፌታ ኣሕዋተይን ኣዕሩኸይን እውን ሞይተ፡ ካብ ሽዑ ጀሚረ ድማ «ንኣምላኽ ቅቡል» ንምዃን ጥራይ ተማሂረ።
